Auteur:Linda Meinders

Home/Bericht geplaatst door Linda Meinders

Promotie-droom aan diggelen

SV De Rijp 1 speelt volgend seizoen weer in de Vierde Klasse. Door de 3-0 nederlaag in en tegen Bergen is de hoop op promotie vervlogen. Ondanks een tweede plaats in de reguliere competitie en het behalen van een periodetitel. In de nacompetitie telde dat niet meer. De eindconclusie mag zijn dat het team van trainer Peter van der Zwaan veelal een sterk seizoen achter de rug heeft, maar faalde in de uitwedstrijden tegen de concurrenten Koedijk, Hugo Boys en Bergen (twee keer). Als het er echt om ging dus.

Zoals eerder dit seizoen kwam De Rijp binnen tien minuten op achterstand. Bergen kreeg in de achtste minuut een penalty te nemen die feilloos werd benut. De Rijp oogde niet fel genoeg in de duels. Het 4-5-1-concept betekende dat spits Nick Visser aanvankelijk op een eiland kwam te staan. De overtuiging ontbrak in de ploeg. Bergen bouwde de voorsprong nog voor rust uit. Jeugdkeeper Leon Commandeur, die veel fraaie reddingen verrichtte, werd verschalkt door een prachtig lob in de verre hoek: 2-0.

Daarna kwamen de Walvisvaarders beter in de wedstrijd. Valentijn Jonk en Nick hadden kansen op 2-1, maar konden die niet benutten. In de tweede helft had Tim Deitmers, die deze zomer de overstap maakt naar De Zouaven, iets aan de achterstand kunnen doen. Eenmaal kwam hij zelfs oog-in-oog met de keeper te staan. Maar de goal viel aan de andere kant, waar Leon uitviel met een liesblessure. Bergen gaat verdiend naar de finale, waarin drie van de vier verliezende ploegen nog een herkansing krijgen. De fusieclub staat derhalve met één been in de Derde Klasse. De Rijp zal volgend seizoen met hopelijk wat versterkingen uit eigen gelederen een nieuwe poging moeten wagen. Kampioen worden is nog altijd de meest veilige weg om de hunkering naar de Derde Klasse te verwezenlijken.

Erik Oudshoorn

 

SV De Rijp naar Bergen in play-offs

In 2010 dwong SV De Rijp op het terrein van Flamingo’s, na een krankzinnig lange nacompetitie, promotie af naar de Derde Klasse tegen SRC. Acht jaar later was ons vlaggenschip opnieuw te sterk voor de Schager Racing Club (3-1). Maar nu betrof het een wedstrijd in de eerste ronde van de play-offs en wacht nog een zware dobber voordat het eventueel reden is om een feestje te vieren. In de volgende ronde ontmoet het team van trainer Peter van der Zwaan immers het sterke Bergen, dat Zeevogels met liefst 4-0 versloeg. De Rijp en Bergen troffen elkaar ook al in de reguliere competitie. Aan de Jan Ploegerlaan werd niet gescoord en uit verspeelden de Walvisvaarders, zoals vaker dit seizoen, de kans op een goede uitslag al in de beginfase en werd het 3-1 voor Bergen. Het play-offduel is zondag opnieuw in Bergen.

Met Leon Commandeur van het JO-19-team onder de lat voor Jos Timmer, die vorige week tegen Koedijk uitviel met een hersenschudding, opende De Rijp sterk. Maar voordat Nick Visser zijn eerste kans kreeg, moest Leon toch een keer redding brengen. In de 32ste minuut kwam De Rijp op voorsprong. Een lob met veel gevoel van Valentijn Jonk werd door Menno Meijland stijlvol in het doel geschoten (1-0). Beiden waren uitblinkers in deze wedstrijd. Het beweeglijke, jeugdige SRC ging op zoek naar de gelijkmaker en die kwam nog voor rust (1-1).

In de tweede helft voerde SV De Rijp het tempo op en werd het wat nadrukkelijker de bovenliggen partij. Toch kreeg Leon nog enkele gevaarlijke schoten op zijn doel te verwerken, maar buiten een hoge bal waarop hij zich verkeek had hij geen moeite met het niveau. En aan de andere kant van het veld probeerde De Rijp de winnende treffer af te dwingen. Na een actie van Valentijn trapte Nick de bal over. Een voorzet van Thom Rijser werd door Stijn Deitmers, die was ingevallen voor zijn broer Tim, hard ingeschoten maar de doelman van SRC redde formidabel.

In de tachtigste minuut kwam dan toch de bevrijdende treffer.  Menno kopte een voorzet van Wesley Rollman fraai in (2-1). En kort voor tijd vergrootte Wesley de voorsprong na een directe pass van Thom vanaf de linkerflank. De volgende horde naar de Derde Klasse is dus Bergen en ons eerste elftal kan uw steun daar zeker gebruiken.

Erik Oudshoorn

Via spektakelstuk naar play-offs

In een waar spektakelstuk heeft SV De Rijp zich weten te plaatsen voor de play-offs om promotie naar de Derde Klasse. Tegen kampioen Koedijk keek het team van trainer Peter van der Zwaan twee keer tegen een uitzichtloze achterstand aan (3-0 en 4-1). Maar toen de kruitdampen waren opgetrokken stond er een eclatante 6-5 overwinning op het scorebord. De Rijp eindigde daardoor als tweede in de eindstand van de Vierde Klasse B  en pakte ook nog eens de derde periode. Het eerste duel in de nacompetitie is zondag thuis tegen SRC (14.00 uur).

Tot zover het goede nieuws. Het slechte nieuws was dat doelman Jos Timmer na een botsing met een speler van Koedijk per ambulance naar het ziekenhuis moest worden vervoerd. Voor de ogen van zijn vriendin en zijn moeder werd hij een half uur verzorgd op het veld. In het ziekenhuis werden de nodige scans gemaakt en bleek dat hij in elk geval een nacht moest blijven, waarschijnlijk met een zware hersenschudding en een blauwe plek op zijn slaap. Voor Jos is het seizoen helaas voorbij.

Dat was een behoorlijke domper op de feestvreugde achteraf. De Rijp had een geroutineerde reservekeeper achter de hand en ging na de hervatting pas echt sterk acteren om de 4-3 achterstand goed te maken. Achterin knokte Bas Koster als een leeuw, nadat aanvoerder Wesley Rollman orde op zaken had gesteld en hem naar de laatste linie had gedirigeerd. Op het middenveld maakte Thom Rijser zijn acties, vocht Menno Meijland vele duels uit, vertolkte ook Wesley een glansrol, terwijl voorin Nick Visser als vanouds sleurde in de spits en bepalend was. Koedijk bleek duidelijk naar De Rijp gekomen om geen cadeautjes weg te geven, hoewel er voor de kampioen niets meer op het spel stond. Nou ja, wel bij de 5-5 stand. Toen wilde Koedijk koste wat het kost de honderdste competitietreffer maken. De teller bleef op 99 steken…

In de beginfase leek Koedijk nog wel op weg naar een monsterscore. Na vijftien minuten keek De Rijp al tegen een 0-3 achterstand aan. Maar de Walvisvaarders weigerden het hoofd in de schoot te werpen. Er gloorde immers ook weer hoop toen Nick in de 24ste minuut 1-3 maakte. Maar de marge werd snel weer vergroot tot 1-4. De Rijp bleef echter geloven in een goede afloop en zette Koedijk vast op eigen helft. Nick kreeg kansen op 2-4 en kort voor de rust kwam die treffer er ook, zijn 27ste (!) van het seizoen.

Ondertussen werd op de telefoonapps massaal en koortsachtig gekeken naar wat er gebeurde bij Victoria Obdam-Con Zelo en Hugo Boys-WMC. Het rekenwerk ging zelfs zover dat De Rijp bij een kleine voorsprong van Hugo Boys ondanks een gelijke stand in doelsaldo nog altijd in het voordeel zou zijn vanwege meer gemaakte doelpunten. Hoewel Hugo Boys in de slotfase de wedstrijd in zijn voordeel besliste (2-1), was het achteraf allemaal overbodig. De Rijp kwalificeerde zich op eigen kracht en had daar geen wiskundige berekening of hulp van een andere ploeg voor nodig.

Nick werd op de achterlijn bij een uitstekende solo onderuit gehaald en Wesley schoot vervolgens de bal vanaf de stip loeihard hoog in de touwen: 4-4. Koedijk kwam toch weer op voorsprong, maar invaller Stijn Deitmers pikte zijn goaltje mee (5-5). Een belangrijke. Want in de negentigste minuut bezorgde Thom De Rijp de drie punten door na een solo vanuit een onmogelijke hoek op de achterlijn met effect de bal in het doel draaien.

Eind goed al goed. ‘Deze ploeg komt toch niet ver in de nacompetitie’, zei een verdediger van Koedijk honend bij het verlaten van het veld. Dat kan natuurlijk, gezien de soms vele tegengoals, maar een slechte verliezer was hij wel. Het publiek had kunnen genieten van een bijzonder enerverende wedstrijd, het was de hele middag een geweldige reclame voor het amateurvoetbal. Op het torpederen van onze keeper na natuurlijk.

Jammer dat het tweede elftal na een 0-4 nederlaag werd verwezen naar de nacompetitie. Maar een schande is dat allerminst in de reserve Tweede Klasse. En er stond bovendien een mooie overwinning (0-2) van de Vrouwen 2 tegenover bij Always Forward. In Hoorn, waar in de rust onze meiden op een droogje werden gezet, werd na afloop de schade ingehaald en triomfantelijk de prosecco ontkurkt voor het behalen van het kampioenschap. Ze waren er weleens dichtbij geweest, maar nog nooit als nummer één geëindigd. Vorige week waren ze al op een platte kar door het dorp gereden met het derde mannenelftal dat ook de titel heeft opgeëist. En verder mag het fraaie kampioenschap van de meiden Onder-17 niet onvermeld blijven. Kortom er valt nog heel wat moois te beleven bij SV De Rijp.

Erik Oudshoorn

… Of games we used to play… Afscheid in tropische omstandigheden…

FC Medemblik JO19-1 – SV De Rijp JO9-1                     3-1 (0-0)

Volg de A7 richting Leeuwarden en dan op tijd naar rechts. We schrijven zondag 27 mei 2018, 30 klein nulletje C op de thermometer en zagen een platgetrapte goed met rubberkorrels bedekte kunstmat. Gelukkig was ook de scheidsrechter net op tijd om de wedstrijd een minuutje later te laten beginnen. Onze rood witte brigade was gehavend.  Luc vA, uitblinker van vorige week, was nog niet hersteld van een enkelblessure, Sam ook nog steeds in de lappenmand en Jip was half fit met een stramme hamstring. Beau moest eerst Nadal nog ff op het gravel in Parijs afstoffen en schinken en zou in de 2de clownhelft beschikbaar zijn. Gelukkig waren jonge O17 telgen Daan, Matthijs en Ole mee om de JO19 manschappen aan te vullen. Zoals hierboven al beschreven begon deze laatste wedstrijd van het seizoen in de promotiepoule 1e klasse bijna op tijd. De toss werd op KNVB kop gewonnen en De Rijp begon met windje in de rug. Dat betekende niet dat De Rijp de tegenstander op eigen helft vast kon zetten. De eerste kansen voor De Rijp. Medemblik bleek een fysiek sterk en balvaardig team met snelle mannen voorin. Gelukkig bleken ze veelal te snel en niet attent op hun positie achter de verdediging van De Rijp. Als je dan te laat in de bal komt dan geldt nog steeds de buitenspel regel en steekt de assistent van dienst terecht de vlag omhoog. Om de tekst van onze haaihielsjoe Smurfin te spreken: “I’m not sorry!” Desondanks bleken de gastheren met snelle balcirculatie De Rijp behoorlijk onder druk te houden. Zoals zo vaak leidde dat echter tot maar weinig uitgespeelde kansen. Dat JO17 youngSTER Daan tot man of the match verkozen werd door de scouting aan de zijlijn was geheel terecht. Hij haalde vandaag Champions League niveau, niet alleen door fantastische zonedekking, maar ook door ferm ingrijpen, bluf en opbouwende acties. Ook de andere verdedigers Nick, Bas, Bart en LucR speelden sterk en geconcentreerd, geholpen door Menno, Stan en Benk. LucR moest helaas na een charge op zijn enkel al vroeg in de eerste helft eruit. Matthijs erin. Daarna piepte en kraakte de hamstring van Jip en ook hij moest vroegtijdig naar de kant. Mick erin. De Rijp bleef geconcentreerd verdedigen en Benk en Stan probeerden de veroverde bal richting de spitsen Kick en Mick te brengen. Een enkele keer moest Leon in actie komen en gelukkig stond het vizier van de gastheren bij het afronden niet op scherp. 0-0, brilstand ruststand. Na de pauze bleek Medemblik frisser en scherper. Een slimme dieptebal binnendoor op een uit de 2de lijn komende spits bracht de 1-0 op het scorebord. YAK, dat is een tegenvallertje zo vlak na rust. En Medemblik speelde het spelletje windje mee slimmer. Aanvalsgolf op aanvalsgolf volgde en King Leon werd ook van afstand op de proef gesteld. De Rijp leek stand te houden en kwam er af en toe venijnig scherp uit, maar helaas werd te vaak de bal weer snel ingeleverd of afgepakt door de fellere tegenstander. blessure Twee keer was de thuisploeg succesvol met een splijtende pass waar onze verdediging en keeper geen antwoord op hadden, 2-0 en 3-0. Bart stoomde energiek op, slalomde langs vele Medembliks uitgestoken benen en werd in de 16 door 2 man in de mangel genomen. De scheids oordeelde dat er niks aan de hand was en liet doorspelen, maar een minuut daarna kwam het besef dat hij een foute inschatting had gemaakt. Helaas pindakaas voor onze hardwerkende mannen en vooral voor Bart. Toch wist De Rijp dichterbij te komen, na – als ik het goed heb geteld 2 gekeerde inzetten was de tweede rebound voor Ole en die wist met een mooie schuiver tussen een woud van benen de verre hoek te vinden. Precies buiten bereik van de graaiende handen van de keeper belandde de bal in het netje, BOEMM 3-1, heerlijk, de eer is gered (dacht ik). Maar daar dachten onze mannen anders over. veel rondom doelMet nieuwe energie togen zij ten aanval en zetten onze roodwitten de gastheren onder druk. Met meer geluk dan wijsheid was het of de keeper of een uitgestoken verdedigersbeen de minimaal 3 uitstekende inzetten te keren. Jammer, jammer, jammer. En zo eindigde een sportieve en lastige wedstrijd in een 3-1 score voor de thuisploeg. Jammer dat we niet ook deze topper konden bedwingen. Maar je kunt niet alles hebben toch? ING Bank en MEDEC kunnen trots op jullie zijn! Wij zijn het al.

De laatste wedstrijd van het seizoen. Dat betekende ook afscheid van de tweedejaars Kick, Sam, Bart, Nick, Benk en Leon. Ook was dit de laatste wedstrijd van trainer/coach Junior, die ’s avonds een mooi afscheidsfeestje had. ‘Juun’ zoals jouw jongens je liefkozend noemden, heel veel dank voor je energie, deskundigheid en humor op het trainingsveld en langs de lijn en je ‘tone of voice’ met de jongens. Heel veel succes bij je nieuwe club. Daan, Matthijs, Ole, hartstikke bedankt voor het invallen vandaag, klasse gedaan alle drie! Ik hoop jullie volgend seizoen als vaste waarden te mogen verwelkomen, samen met andere eerdere invallers (maar daar gaan anderen over…). Stan, jij hebt aangegeven met veldvoetbal te stoppen. Ik heb van je genoten vanaf het allereerste begin bij de F-jes. Man van de pass, de onderschepping en de goals, ik ga je missen. Dank voor het mooie voetbalavontuur en de vele schitterende momenten van brille.

En ook Kick, Sam, Nick hangen de kicksen aan de wilgen. Alias CR7 Mick heeft een droomtransfer in de pocket, neemt ook afscheid van het Rijper rood wit. Ik heb van jullie genoten mannen. We zien elkaar zeker nog. Van de mannen die blijven wil ik leider Loek nog echt even noemen. Loek heel veel dank voor al die jaren trouwe dienst. Super dat je onze mannen jaar in jaar uit met veel passie begeleidt. En voor een feestje zelfs je eigen huwelijksreisje verplaatst. Petje af! Chapeau!!!

En natuurlijk hoop ik dat alle examenkandidaten 13 juni de schooltas aan de vlag mogen hangen en hun diploma mogen ophalen, dat de andere scholieren over gaan naar de volgende klas en wens degenen die aan het werk of met vakantie gaan (of beide) heel veel plezier! Fijne vakantie en tot volgend jaar.

NB: ik hoorde zojuist dat onze King Leon voor ons eerste team het doel mag verdedigen door een zeer vervelende blessure van keeper Jos Timmer. Leon, veel succes! Jos, sterkte en heel veel beterschap! Groetjes uit Graft. (en bedankt voor jullie leuke woorden en kadootjes J) Ik heb het met graagte gedaan!

Beste redactie en fans, 
Dit was de laatste pennenvrucht van dit seizoen van de laatste wedstrijd. 
Dank voor de mooie momenten en gezelligheid !

Sportieve groetjes uit Graft, 
uw bloggende vlagger,
Alex

Sportieve match en sensationele ‘dying seconds’ op een mooie (1e) Pinksterdag tegen een promovendus!

Rijp (de) JO19-1 – Sporting Martinus JO19-1              3-3 (2-0)

Zondag 20 mei, pinksterzondag. Eindexamentijd, zomers voetbalweer, ook fantastisch fietsweer trouwens. Deze eerste pinksterdag mochten onze jongens aantreden tegen de nummer 2 van onze promotiepoule voor overgang naar de Hoofdklasse. Geen tegenstander van het formaatje kattenpis zullen we maar zeggen. Kansloos ben je echter pas als je dat tussen je oren toe laat. Onze jongens denken niet in kansloos. Nummer 1 Dios kan daarover meepraten. fanfareIn een fantastische sfeer (2 kampioensteams kwamen net terug van een rondje dorp op de platte kar, discodreunen daverden over het terras) konden we met een bijna compleet team van start. Sam en Mick waren er door blessures niet bij, maar gelukkig waren Daan en Matthijs uit de JO17-1 erbij. Op dat moment stond uw verslaggever nog op de pedalen op de Noordervaart tussen Alkmaar en De Rijp, windje pal tegen. Dat betekende wel dat uw schrijver een verrassend fraai eerste half uur miste. Onze benjamin bikkel Luc vA. wist als eerste het net te vinden met een heerlijke knal in de korte hoek, BWAMM, 1-0 ! Nog goal recht erinverrassender was dat hij iets later weigerde de pass van Jip tot assist om te toveren en zelf de assist op te eisen door de bal niet binnen te schieten maar via de tegenstander in voeten van de goed meegekomen Kick te schuiven, TJAKKA, 2-0. Dat was precies het moment dat uw verslaggever eerst ahhhh en toen yeahhh GOOOAL hoorde om de juichende troep rood witten elkaar feliciteerden. Sjips en geen zekers geen sjips dus! En het was geheel tegen het plan van onze tegenstander in, die minimaal gelijk wilden spelen om die 2de plaats voor promotie af te dwingen. Met deze stand zou dat feest niet doorgaan. Kick maakte plaats voor Menno. De tegenstander zette een tandje bij. Maar zoals altijd wist onze verdediging met de kanjers, Nick, Bas, Beau en LucR, (later aangevuld met Daan) onder leiding van de weer ijzersterke King Leon, met geconcentreerd teamwork stand te houden. Het middenveld met Bart, Stan, Benk en LucA wisten elkaar goed te vinden en maakten de meters die van middenvelders worden verwacht. Jip en Kick wisten dat ze weinig kansen zouden krijgen, maar die ene had dus al gescoord. Zou Jip ook nog kunnen schitteren? Met een verrassende 2-0 stand was het rust. Tijd voor … Tsja wat drink je zoal op een heerlijke zomerse voetbalmiddag omringd door kampioensteams? Koffie, thee, water, fris, Jillz of gerstenat.

Had King Leon met een paar mooie en vervaarlijke reddingen zijn team in het eerste bedrijf in de wedstrijd gehouden, helaas moest hij op een schot van afstand met een mooie curve het antwoord schuldig blijven. YUECK, 2-1, maar niet onterecht. Beau was intussen naar voren gedirigeerd en ging naast Jip in de spits spelen. Menno naar de verdediging. Stan was moegestreden en werd vervangen door Matthijs. Heel fijn om deze terriër weer in onze gelederen te zien. Minder fijn was dat SM de zweep nog een keer liet knallen, BAH, 2-2. Vanwege de hitte werd ook in de tweede helft een drinkpauze ingelast. Desondanks kregen de spelers van SM toch een paar gevalletjes kramp. Was het daarom dat de – overigens uitstekend leidende – scheidsrechter liet doorspelen? De dying seconds bleken sensationeel. De Rijp leek aan het kortste eind te trekken. SM kwam door op rechts met een snelle aanval, inspelen op de spits op de ‘16’, kaats en schot van afstand, weer met een mooie maar verraderlijke curve, waarmee de (JETVER) 2-3 opgetekend mocht worden. Dat was een dreun, maar – spoiler alert – geen knock out. Dus. Het komt wel eens voor dat een keeper een assist op zijn naam mag schrijven. Vandaag was ‘eens’. Een aanval werd afgeslagen, King Leon ving degoal over keeper heen bal. Deze keer was de uittrap net ff heerlijker dan de andere keren. Jip anticipeerde perfect op de stuit, de SM verdediging niet. Eén stuit, één atletische sprong, randje 16, buitenkantje rechts… Volley? … Lob? … Grabbelende handjes van de Sporting Martinus keeper, HOPPAAA,  GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOAL, 3-3 ! Wat een sensatie. En wat een verdiende gelijkmaker voor het absoluut geweldig geconcentreerd spel van onze jongens. De scheidrechter had er blijkbaar zin in, liet nog langer doorspelen… Dying seconds… En na nog een paar hele venijnige spannende seconden dduim linksie minuten of nog erger uren leken te duren, kwam er gelukkig toch een eind aan de speeltijd.
duim rechtsEen waanzinnig spannende sportieve wedstrijd met een zinderend slot.  Helaas weer maar 1 punt maar wel een met een gouden randje! Fantastisch gedaan team! Volgende week laatste wedstrijd.

Groetjes uit Graft.

De prestaties van onze JO19-1 zijn mede mogelijk gemaakt door de motiverende en kundige coaching en training van Junior, het nette en atletische vlagwerk van Loek, de atletische vermogens van onze jongens (w.o. de kanjers Daan en Matthijs uit de JO17-1) en onze gulle sponsors.

Herstel maar nog geen nacompetitie

Op een mooie Pinksterdag heeft SV De Rijp I zich knap hersteld van de 8-2 nederlaag bij Hugo Boys. WMC werd in Heerhugowaard met 0-4 verslagen. Daardoor staat De Rijp in de stand weer op de tweede plek. Maar het belangrijke doel, het behalen van de nacompetitie, is zelfs hiermee nog niet bereikt.

De grote man aan de kant van SV De Rijp was wederom Nick Visser. Hij scoorde drie keer en heeft inmiddels 25 competitiedoelpunten achter zijn naam staan. Nick is bezig aan zijn beste seizoen in het eerste elftal van SV De Rijp. In een 3-4-3-systeem moest hij zondag veel aan de linkerkant spelen. Ook daar sleurde hij op zijn bekende wijze en werden verdedigers gepasseerd of ze er niet stonden. Hoewel Nick dus vaak van de zijkant moest komen, voltooide hij toch weer een hattrick. Zijn derde van dit seizoen. Er hoefde geen twijfel over te bestaan dat hij bij WMC de beste speler van het veld was. Al had de tegenstander ook een aardige beweeglijke rechtsbuiten in de gelederen. Hij werd trouwens of door Valentijn Jonk of door Rick Schrama, wanneer hij aan de voor hem linkerkant opdook, goed afgestopt. En in het centrum onderschepte Jos Schrama ook regelmatig ballen waardoor De Waard ’75 Molenboys Combinatie niet aan scoren toe kwam.

In de eerste helft zag het er daar lange tijd niet naar uit. De Rijp speelde slordig en zocht duidelijk naar de vorm die een week eerder een enorme knauw had gekregen. Maar in de veertigste minuut brak Nick de ban. Een fraaie achterwaartse kopbal van Stijn Deitmers kaatste via de lat terug in het veld, waarna Nick de bal opving en afrondde. Na rust leek het team van Peter van der Zwaan al snel op rozen te zitten toen de arbiter naar de stip wees. Tim Deitmers, die niet lekker in de wedstrijd zat, mocht de pingel toch nemen en zag de bal gestopt. Het was uitstel van executie voor WMC. Een perfecte corner van Wesley Rollman werd door Nick bij de eerste paal simpel ingekopt. De mooiste aanval van de wedstrijd ging vooraf aan de 0-3, toen Valentijn Jonk, inmiddels geen linksback meer, de diepte werd ingestuurd en voor het doel de bal teruglegde op Stijn. En ten slotte werd het ook nog 0-4 door Nick die de treffer werd gegund door Thom Rijser. Nick had er zelfs vier kunnen maken. Toen hij de keeper keurig omspeelde zag hij dat zijn wat zachte inzet door een verdediger op het laatste moment met een sliding nog van de lijn werd getrapt.

Ondanks deze mooie zege leeft De Rijp tussen hoop en vrees. Er is wat hogere wiskunde voor nodig om de kansen van de Walvisvaarders voor een plek in de nacompetitie te verduidelijken. Een overwinning of een gelijkspel zondag in de laatste competitiewedstrijd tegen kampioen Koedijk is voldoende  om concurrent Hugo Boys, dat met liefst 5-2 werd verslagen door de kampioen van 4B, van het lijf te houden. De eerste periodetitel van Koedijk gaat dan naar De Rijp. Verliest de formatie van Peter van der Zwaan dan komt de ploeg in punten vermoedelijk weer gelijk met Hugo Boys, dat ook nog geen periodetitel heeft en op de slotdag thuis uitkomt tegen WMC. Het huidige verschil in doelsaldo van twee in het voordeel van De Rijp zal dan niet voldoende zijn. Hugo Boys pakt vervolgens de eerste periodetitel van Koedijk.

Er is nog niets aan de hand als Victoria steken laat vallen. De uitwedstrijd van de ploeg uit Obdam, die ook kans maakt op de derde periode, werd zondag gestaakt doordat de scheidsrechter geblesseerd uitviel. De resterende 55 minuten worden donderdag afgewerkt. Als Victoria de derde periode pakt (achter Koedijk) en Hugo Boys op doelsaldo De Rijp voorblijft in de eindstand, is het seizoen voor ons vlaggenschip voorbij. De grote nederlaag bij Hugo Boys is dan fataal geweest. Al zou het krankzinnig zijn als Victoria, dat momenteel dertig punten minder heeft dan De Rijp, wél aan het toetje van het seizoen mag deelnemen voor promotie naar de Derde Klasse.

Erik Oudshoorn

SV De Rijp JO19-1- VVW JO19-1 2-2 (2-2)

kroontje

King Leon, (een punt) voor de moeders en Max op P3: Red Bull geeft je … ook zonder neusvleugel!

dank moederZondag 13 mei 2018 beloofde een mooie dag te worden. Een moederdag verdient dat ook. Maar de weergoden werkten niet echt mee. Zeker niet in het tijdraam van de wedstrijd van onze JO19-1, die moesten aftrappen om 14:30 uur. Tegen VVW (Wervershoof) mocht De Rijp met een uitgedunde selectie (zonder Sam en Menno maar aangevuld met Bruce) proberen na de overwinning op SVA zichzelf en hun moeders te belonen door wederom punten te pakken. Uit betrouwbare bron vernam ik dat de moeders vooral een andere wens hadden: heel blijven voor de examens van komende weken! Ik zal het alvast verklappen: beide wensen zijn vervuld. Niet met 3 punten, maar wel met 1 punt. VVW was/ is een fysiek sterkere tegenstander, maar ook met goed positiespel en balcirculatie wisten ze De Rijp op eigen helft vast te zetten. De thuisploeg kroontje
raakt echter niet zo snel van de kook van een beetje onder druk staan. Ook omdat de sterke verdediging kan steunen op een zeer koene ridder, door uw verslaggever al eerder voorgesteld en per nu voor definitief omgedoopt tot King Leon (ik ben fan van die kerel)! En misschien wel tegen het spelbeeld in kwam Jip na een heerlijke 1-2 van met een VVW verdediger in schietpositie op de rand van ‘de 16’. Zijn verwoestende uithaal naar de linker bovenhoek bleef buiten bereik van de graaiende zwaaiende arm van de VVW keeper, BWAMMMM, bal in het netje, 1-0. Lekker! VVW raakte even uit de comfortzone en raakte wat geïrriteerd doordat De Rijp zich ook even van de fysieke kant liet zien. VVW kwam door een klein maar funest verdedigend slippertje op gelijke hoogte na een (terecht gegeven) penalty, 1-1. Toen had de thuisploeg het weer even moeilijk. En hoe flut is het doel jawohlals het door een wat rare hotseklotseklutsbal  (die zijn misschien altijd raar) je opeens op achterstand komt, 1-2. Heel flut! Denkend aan de moeders vermande De Rijp zich weer. Een aanvallende bal werd door een VVW verdediger via been en hand (!) gestopt. Vrije trap van een meter of 20 van de goal net ff rechts van het midden. Op de overvolle tribune werd direct de strategie bepaald: dit was een prooi voor Benk. Zijn personal trainer en broer claimde minstens voor de helft het succes van de fenomenale knal laag in de verre hoek van de VVW goal, BWAMMMMMM, 2-2. Lekker, heel lekker! 4 in doelEn verdiend gezien de getoonde strijdlust en volharding van onze mannen. Niet zonder de geweldige reddingen van King Leon bleef dit ook de stand tot de rust. Tijd voor koffie en andere nattigheid en update van de F1 op Circuit de Catalunya, Barcelona. En ook vandaag mag en wil ik graag mijn blijdschap (meer dus dan tevredenheid) met u delen over de wedstrijdleiding. Duidelijk, steeds dicht op de situatie en evenwichtig fluitwerk: zeer goed gedaan scheids! Het tweede bedrijf, met Bart voor Mick – die een paar hele slimme en mooie passerbewegingen had laten zien, maar niet meer verder kon – bleek nog natter en ook wat matter. Beide teams probeerden het wel, aanvalluh…, maar het vuur en de precisie (b)leek er een beetje uit. Bart viel uitstekend in, kwam een paar keer als slangenmens goed langs zijn tegenstander om naar voren op te stomen. Luc R. kwam na een schitterende lange rush van achteruit net een centimetertje te kort om het net te vinden (wow), Kick probeerde het wel maar had zijn dag niet, Bas werd na een mooie rush onreglementair gestuit (maar deze vrije trap ging helaas richting planeet Jupiter), Luc A dook met volle inzet steeds weer als een duveltje uit een doosje op voor zijn tegenstander om hem van de bal te zetten (the bulldog). Bruce kwam energiek binnen de lijnen voor de vermoeide Stan die altijd aanspeelbaar maar wat ongelukkig in de passing was (hij sprak zelf van een flutwedstrijd), Beau in de tandem met Nick in het centrum van de verdediging, beiden onverwoestbaar energiek en attent zonder de botte bijl te hanteren. En Loek langs de lijn die in de regen zijn meters kundig maakte en helaas een keer werd genegeerd door de verder dus goed leidende arbiter. Een 2-2 eindstand en 1 punt in de pocket. Onverzettelijkheid,  supersaves, werklust en lekkere goals waren vandaag de sleutel voor een keurig resultaat. Goed gedaan mannen!
En thuis aangekomen bleek MV in zijn RB14 met halve neusvleugel een P3 resultaat behaald te hebben. Erg knap racewerk en superleuk voor de fans zeg ik. Veel beter dan de head-2-toe van de vorige race met collega Ricciardo. Had ik al iets gemeld over Netta? Had u die gemist? Troost u, niets gemist! Sportieve groetjes van #outlaw Willem W. Lon en de liefde voor muziek. Tot slot:

Aan alle examenkandidaten: heel veel succes de komende 2 weken met jullie eindexamens!

YES! (En no!) maar vooral YES !!!

SVA JO19-1 – SV de Rijp JO19-1    1-4 (1-1)

Zondag 22 april. Eindelijk een bekende tegenstander en ook nog lekker itypenn de buurt. Op een prachtig nieuw sportcomplex in Assendelft tussen polderweg en grasland. Nieuw kunstgras ook. En een bijna compleet JO19-1 team, want heel goed nieuws: Bart was er weer bij! Na heel vervelend blessureleed (weet u nog, een onbestrafte doodschop bij De Dijk; zie verslag ‘RAAR…’) en liefdevolle verzorging van ‘zijn’ lieve Lonneke achtte hij een invalbeurt mogelijk. De Rijp trad aan met invallers Bruce en JO17-1 toppers Daan en Marcus voor Menno (schorsing), Luc en Sam (blessures). De Rijp in rode shirts en Benk op zijn oude kicksen. Dat bleek een goede keuze, zo zou later blijken. Maar eerst gooide SVA roet in het eten. Een slippertje van De Rijp betekende de 1-0 voor de thuisploeg, die op de ranglijst maar één plekje boven rode lantaarndrager De Rijp staat. De Rijp is gewend om voor de punten te vechten. Soms met strijd, soms met goed voetbal. Vandaag met een gouden mix. Bruce kwam in schotpositie, maar zijn linker mikte te hoog in het hoge vangnet. FF krijten zeggen we dan. En toen was Bruce er weer. Na een slim passje van Jip kwam de spelende goalie weer in kansrijke positie en deze keer mikte hij de bal snoeihard tegen de touwen, KDENG 1-1!!! De verdiende gelijkmaker. doel jawohl
Even later kwam Mick in scoringspositie, oog in oog met de keeper probeerde hij een stift, maar de bal was net niet hoog genoeg en de keeper redde zijn team voor een achterstand.

Zeer vermeldenswaard is overigens ook de fijne sfeer op en rond het velfluitjed (hoewel sommige toeschouwers dit mat of tam vonden, ik was er blij mee). De uitstekende wedstrijdleiding van deze jonge maar zeer kalme (coole) en evenwichtige scheidsrechter en besuisde teams had een sportief spel als resultaat. In de rust werden de klokken bij deze paalstand gelijk gezet en nieuwe energie getankt. Dat betaalde zich uit. Beide teams wilden winnen en zetten in op aanvallen. De Rijp trok daarbij aan het langste eind. Stan mocht aanleggen vanaf zo’n 20 meter, een SVVA muurtje werd gemetseld en dat was precies wat Stan nodig had. Via die muur werd de bal van richting veranderd en de SVA keeper verrast, BOEM, 1-2 ! SVA probeerde te forceren, maar Daan onderschepte de pass en leverde de bal in bij Stan. Die stuurde Jip de diepte in. Kick kwam goed voor de goal en de voorzet van Jip was goed aan hem besteed, HOPPA, 1-3. Heel lekker! Een ander heel mooi moment was de invalbeurt van Bart. Welkom terug! (ook al was het even schrikken toen hij naar de grond ging, gelukkig loos alarm). Ook Marcus (JO17-1) kon zijn opwachting maken en hij viel verdienstelijk in. Dank dat je mee kon en wilde doen! Beau had terloops zijn kicksen als Donald Duck 4 in doelvermomd, gelukkig kon hij even de glanzende CR7’s van Mick lenen. Het slotakkoord was zo mogelijk nog mooier dan de goals hiervoor. Nee, het was weer een vrije trap, nu op zo’n 25 meter van de goal. Een mooi plekje voor Benk. Met zijn vertrouwde kicksen krulde hij de bal om de muur en hoog tegen de touwen, BWAMM, 1-4. Die voorsprong kwam niet meer in gevaar omdat de Rijper verdediging en Leon heel attent bleven en SVA moedeloos de handdoek in de ring gooide. Wat een onwaarschijnlijk heerlijke 3 punter! Eindelijk loon naar werken! De rode lantaarn is overgedragen aan SVA, De Rijp kijkt vanaf nu verder omhoog. Toeval of niet, de komende tegenstanders zijn juist ook daar op de ranglijst te vinden.

Dat de TOTO haan in De Kuip (vervanging gewenst) Alkmaars Victorie niet liet kraaien was even een smetje op dit verder fantastische weekend. De statistieken liegen niet en altijd als alleen de goals tellen. Het is wat het is…

Nog even over het zeer vermeldenswaardige heuglijk ervaren. Dit was in mijn vinger omhoogherinnering de meest sportieve wedstrijd die ik dit seizoen heb mogen aanschouwen en aanhoren. Niet (nauwelijks) gepraat of gezeur op de scheids, tegenstander en elkaar. Ook door SVA trouwens. Met een jonge maar m.i. zeer getalenteerde scheidsrechter die ongewoon uitstekend de wedstrijd leidde en spelers die zich ‘normaal’ naar elkaar en de tegenstander gedroegen. En assistenten die vlagden als het echt was. Allen Heel Veel Dank daarvoor! Een geweldige YES ! Groetjes uit Graft, waar de grond onder je voeten wordt omgeploegd voor een beter milieu. Nou jij weer! Lateerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr. J 13 mei gaan we weer verder, thuis ontvangen we VVW uit Noordelijker regio.

De jeugd van SV de Rijp is ‘powered by’:
…… vele super vrijwilligers  en sponsoren

NB: er is altijd wat te doen bij onze leuke club! Meld je aan bij de kantine of het (jeugd)bestuur!

Dios bijna de klos

Dios JO19-1 – SV De Rijp JO19-1               2-1 (1-1)

Donderdag 19 april 20:00 uur. Zomeravond in april. Een inhaalduel in Nieuw-Vennep tegen de top in de competitie. Zo’n avondwedstrijd blijkt niet altijd vervelend te zijn, maar de personele bezetting is nog wel eens lastig. Toch was ons team compleet dankzij aanvulling uit onze JO17-1 (Ole) en snelle hap na school- en werktijd. Dat Benk toch nog op het laatst besloot nieuwe kicksen ‘Copa Mundial’ aan te schaffen, maakte een vroege invalbeurt van Bruce noodzakelijk. Het verschil in plaats op de ranglijst liet zich niet direct op het veld zien. Nou ja, het veldspel van de gastheren was zeker v.w.b. het rondspelen van de bal beter en de lastige balvaardige spits was (inderdaad) lastig voor de Rijper verdediging. Maar De Rijp was strijdlustig en strijdvaardig, met Beau zomaar eens naast Jip in de spits (de tijden van de F-jes werden even opnieuw beleefd). De Rijp kwam dankzij een fenomenale pass en heerlijke lob van Jip op een vroege en verrassende voorsprong, BWAMMM, 0-1. Dat DIOS daarna nog sterker de aanval zocht mag dan weer geen verrassing heten. Onze jongens hielden goed stand dankzij tomeloze inzet en teamspirit. En door uitstekend keeperswerk van onze Lion Leon, die in deze fase zijn team in de wedstrijd hield met een paar puike reddingen. Toch kwam DIOS niet geheel onverdiend op gelijke hoogte, 1-1 (BAH), de inzet van De Rijp ten spijt. Ergerlijk was wel dat de assistent van DIOS telkens weer zonder enige gêne zijn vlaggetje omhoog stak als de aanvallende bal van De Rijp de middellijn over kwam en de scheidsrechter daar steeds weer in mee ging. videoscheidsDat onsportieve vlaggen lijkt helaas steeds meer standaard te worden en maakt mijn pleidooi voor afschaffen van deze spelbreker regel sterker. Want een videoscheids lijkt geen oplossing. Eerlijkheid duurt het langst zeg ik maar … . Ondanks dat bleef De Rijp hard werken en energiek verdedigen om toch een punt uit Nieuw-Vennep mee te nemen. Maar kort voor tijd ging het mis. Een doeltrap ging volledig de mist in, nee kwam terecht in de voeten van een DIOS spits. Die wist wel raad met deze buitenkans, de herstelpoging van Leon ten spijt. De resterende tijd was helaas te kort om alsnog loon naar werken te krijgen met tenminste 1 punt. Het had zo mooi kunnen zijn. We komen steeds net een beetje geluk tekort om de buit binnen te halen (of de wereld lijkt zich tegen ons te keren; ook al is dat toch eigenlijk weer niet zo).

Maar er komt altijd een nieuwe kans. SVA is misschien wel een mooie prooi voor een 3 punter…    Zondag 22 april, wij zijn er bij!

Groetjes uit Graft.

 

IJburg AFC JO19-1 – SV De Rijp JO19-1

Pijnlijk
… als het snoeiheet en benauwd is en je mag ff niet zwemmen
… als je met slordig en opportunistisch voetbal toch goede kansen krijgt en ze niet benut
… als je bij je eerste overtreding direct geel voorgeschoteld krijgt
… als de tegenstander wel scoort, al is dat uit een onterecht en makkelijk gegeven vrije trap
… als je de tweede helft de tegenstander totaal in de tang en onder de duim hebt
… als die eindpass dan steeds net niet lukt
… en die keeper op jouw schoten op doel steeds in de weg staat
… als je vergeten bent dat buitenspel niet van toepassing is bij een doeltrap (nogmaals dank voor de tip!)
… als het tijdrekken van je opponent de spuigaten uit loopt; we wilden nog op tijd stoppen bij een 1-2 stand
… een tegenspeler met rood het veld af moet, maar je er eigenlijk niks mee op schiet
… als je uit één van de twee counters van de tegenstander nóg een tegendoelpunt moet incasseren
… als je dan eindelijk scoort maar het eigenlijk te laat is
… als je Ajax fan bent, PSV een sterke wedstrijd speelt en tegen jouw club kampioen wordt (shit! Mag ik een papiertje?) op wc
… als RRRR Madrid in La Liga toch nipt van nummer laatst wint en nog steeds in de CL verder mag (poep, mag ik het rolletje?)

Soms heb je zo’n dag. Dan rest er niets anders dan de wonden te likken en je aan het goede vast te klampen. Want zo’n tweede helft waar hartstikke goed werd samengespeeld en voor elkaar werd geknokt, dat is waar ik blij van word. Donderdagavond 19/4 een inhaalduel tegen Dios in Nieuw Vennep en zondag weer ‘uit’ tegen SVA, Assendelft. Laat de zomer maar komen. Visca Barca. (met dank aan Toon voor de illustraties; check Knudde.nl).

Oja, dit was het nieuws van zondag 15 april, IJburg AFC JO19-1 – SV De Rijp JO19-1        2-1 (1-0)

ING