Categorie : Wedstrijdverslagen

Home/Archief voor categorie "Wedstrijdverslagen"

JO17-1 Heb ik er elf of niet, dat is de vraag..

DEM JO17-2  – SV De Rijp JO17-1  Afgelast
SV De RIJP JO17-1 – Vitesse 22 JO17-1  1-2

Je begint het seizoen met een selectie van 16 spelers en ik weet nog goed dat ik me op een zonnige middag in Heiloo zorgen maakte over hoe ik dat een heel seizoen zou moeten doen: Elke week 5 wissels en zorgen dat iedereen aan voldoende speelminuten zou komen.  Dat was ook gelijk de enige wedstrijd dat dat aan de orde was. Een half jaar later heb ik hele andere zorgen. Nu ben ik door de week druk bezig met de vraag of ik op zaterdag wel 11 spelers heb, genoeg om überhaupt aan de wedstrijd te kunnen beginnen.

Afgelopen week tegen DEM mocht het niet lukken. Twee spelers hebben de selectie ondertussen verlaten. We hadden 3 geblesseerde spelers en 1 van onze mannen had een Open dag van een vervolgopleiding. Als de JO15-1 dan op hetzelfde moment een uitwedstrijd speelt, dan wordt de spoeling (te) dun. Ik belde op vrijdagmiddag dus mijn collega leider van DEM om te vragen of hij mee wilde werken om de wedstrijd te verplaatsen. Goed, hij had het recht om er niet aan mee te werken en het tijdstip van mijn telefoontje was aan de late kant, dus ik was niet eens heel verbaasd dat hij niet mee wilde werken. Toen hij mij echter verwijten begon te maken dat hij vond dat wij het niet konden maken om ‘zomaar’ weg te blijven, was ik even de kluts kwijt…Ik belde hem toch juist om hem deelgenoot te maken van onze ongelukkige situatie…. Maar goed, begrip was dus ver te zoeken in Beverwijk en zo kregen wij door de starre houding van mijn collega -3 punten aan de broek. Ik mag toch hopen dat wij als SV De RIJP iets anders met zo’n verzoek om zullen gaan. Maar goed, een geluk bij dit ongeluk; de wedstrijd wordt opnieuw geprogrammeerd en dat biedt perspectief op de ultieme sportieve revanche!

Afgelopen zaterdag konden we gelukkig van start met 11 van onze eigen spelers en waren Milan en Julian van de C1 goede alternatieven en onze wissels op de bank. Ze mochten allebei in deze pittige wedstrijd aan de bak. De eerste helft speelde zich in hoog tempo af waarbij beide teams niet echt in staat waren om hele doelrijpe kansen te creëren. Na de 0-0 ruststand kreeg Vitesse langzaam een overwicht. In de 10de minuut moesten we op een gegeven ogenblik op de rand van het strafschopgebied aan de noodrem trekken. Een gevaarlijke plek voor een vrije trap en de uitstekende nummer 16 van de tegenpartij maakte dankbaar gebruik van deze mogelijkheid: 0-1.

De  JO17 liet zich direct na de aftrap van zijn beste kant zien en met de beste aanval van de dag, was de stand direct al weer gelijk. Ole speelde diep op Bart, die een heerlijke voorzet afleverde die de goed meegelopen Milan V. prachtig inschoot: 1-1. Helaas konden we vlak daarna weer een slachtoffer toevoegen aan onze ziekenboeg. Morris viel uiterst ongelukkig op zijn pols en moest er misselijk van de pijn vanaf. Later bleek dat hij zijn pols gebroken had en 4 tot 6 weken in het gips  moet. Veel beterschap Morris en we wensen je natuurlijk een spoedig herstel!

Bij ons vloeiden de krachten verder weg en Vitesse 22 merkte dat er meer te halen viel. Aanval na aanval  kwam op ons af en uiteindelijk wisten we het net niet droog te houden. Vitesse scoorde helaas 10 minuten voor tijd de 1-2. Deze keer was er niet meer genoeg tijd om de gelijkmaker te produceren.  Aan de inzet van onze mannen, met de geweldige hulp van Julian en Milan H, heeft het niet gelegen. We hebben geknokt voor wat we waard waren. Deze keer was het jammer genoeg net niet genoeg. Nu twee weken de tijd om wat blessures te genezen. Hopen dat we snel weer 11 spelers hebben….

Andreas Oerlemans

Afzwaaier nekt stug De Rijp JO19-1; geen ABC-tje voor ZSGOWMS …

SV De Rijp JO19-1 – ZSGOWMS JO19-1                                 0-1 (0-1)

Zondag 18 februari 2018. De titel van dit verslag zou ook ‘verdedigen is ook een kunst’ kunnen heten. Een zeer sterke tegenstander met een vrij indrukwekkende naam had in het voorseizoen veel indruk gemaakt. Onze jongens ook, dus dat is 1-1. Niet dus.

Naast Stan had ons team youngsters Milan, Ole en Daan op de bank. En topper Reece langs de lijn. Precies werd om bijna 14.30 uur afgetrapt. Al snel bleek de tegenstander een geduchte opponent. Met veel beweging, hoge balcirculatie (de bal bleef laagrote clubactie logog en ging snel van voet naar voet bedoel ik) namen de gasten het initiatief. Deze fusieclub deed hun naam eer aan. Een enkele keer mocht Leon zich onderscheiden en dat deed onze geweldige goalie zeker en (klem)vast. Ook de keeper van de gasten werd getest, o.a. door Menno die zijn kanonskogel van afstand net op de wankele vingers van de keeper zag stranden. De  verdediging met LucA, Nick, Beau en Bart (wat een ongelooflijk heerlijke bikkels) onderscheidde zich door zeer geconcentreerd en sterk verdedigen. Met steun van kilometervreters Milan (die de geblesseerde Sam al snel moest aflossen), Menno, LucR en Benk. Spitsen Jip en Kick stonden daardoor wat op een eiland en waren ook niet vies van meeverdedigen (Dat begint immers bij de aanvallers). Waar de tegenstander met kracht op souplesse speelde was het De Rijp met inzet en teamspirit. Weer omsingelden de gasten het Rijper doel. Weer werd de bal afgeslagen. Tot de linkerverdediger van de gasten de afgeslagen bal op links oppikte en voorzette… en wij allen pardoes de bal in het verkeerde net zagen vliegen! Yek, 0-1. Af en toe kwam De Rijp onderkeeper handen de druk vandaan, maar helaas konden Kick en Jip niet echt gevaarlijk worden, omdat hun verdedigers ook attent bleven. Zware tegenvaller was dat Leon vlak voor rust geblesseerd naar de kant moest na een ongelukkige botsing. Kick hulde zich even in het gele tricot en kon zowaar een keer ingrijpen op een inzet van de tegenstander.

De tweede helft probeerde de thuisploeg met nu Reece op doel, Stan op het middenveld en Kick weer in de spits wat meer naar voren te spelebal op paaln en wat scherper te dekken. Omdat het de gasten niet lukte een bres te slaan in de energieke en hechte Rijper defensie bleef het spannend. Een diepe bal van Beau werd door Kick verlengd, Jip haalde uit maar zag zijn inzet net over de kruising (ook wel winkelhaak) van het goede doel vliegen. Jammer, want de kansjes waren schaars. Aan de overkant keek Reece de bal op de paal en iets later op de lat (engeltje) om daarna zijn klasse te tonen door een inzet met een mooie snoekduik onschadelijk te maken. Bart maakte nog een verrassend interessante maar net geen gouden Hirscher slalom en ook verversing met invallers Ole en iets later Daan en Mick gaf nieuwe impulsen. Helaas bleek de tegenstander te sterk en bleef een stunt uit.

Jammer maar helaas en vooral: goed om te zien dat De Rijp een hecht team ispopeye dat zijn mannetje staat en dit niveau echt wel aan kan (wat de referee er ook van wil zeggen). Voor ons zijn jullie kanjers! 17 toppers op rij👍Net zo mooi vond ik dat het duel (bijna) zonder mopperen werd gespeeld! Complimenten aan het team van Zonder Samenspel Geen Overwinning Wilskracht Maakt Sterk en onze jongens. Ik hoop dat Leon en ook Sam weer snel zullen herstellen. Dank aan ©Toon voor de schitterende tekeningen. Voor nu even vakantie. Later! ⚽ Groetjes uit Graft.

Mede mogelijk gemaakt door ING en MEDEC, sponsors van de jeugd van SV De Rijp

 

Menno of the Match

De laatste goal die hij maakte, was uitgerekend op bezoek bij Apollo ’68 in Hensbroek op 15 oktober. Het werd dus wel weer eens tijd, dacht Menno Meijland. En in de return sloeg hij zondag twee keer genadeloos toe. Daarmee droeg de nummer 10 ruimschoots bij aan de 4-0 overwinning waarmee revanche werd genomen op de smadelijke nederlaag in de uitwedstrijd (4-3). SV De Rijp deed wat het moest doen en blijft daardoor in het kielzog van koploper Koedijk.

Afgemeten aan het aantal kansen in de tweede helft hadden er misschien meer treffers op het scorebord voor ons vlaggenschip moeten staan. Verschillende keren stond de lat en de doelman van Apollo een goal in de weg. En daardoor kwam Menno ook niet aan zijn hattrick toe. Maar gezien zijn inbreng lag het voor de hand dat hij gekozen werd tot Man of the Match. Ofwel: Menno of the Match.

Bij ontstentenis van Nick Visser, die net als aanvoerder Wesley Rollman genoot van een vakantie, begon de aanvallende middenvelder als centrumspits. De Rijp had in de eerste helft moeite om de muur van Apollo te slechten. Pas in de 25ste minuut kregen de Walvisvaarders de eerste kans toen Menno laag inkopte, maar hij zag zijn inzet goed gekeerd. Tien minuten later was het wel raak. Thom Rijser slingerde een vrije trap vanaf rechts voor het doel en de inkomende Menno trapte de bal hoog in de touwen. Later schoot Tim Deitmers nog eens van ver op de lat en daarmee had je alle wapenfeiten uit de eerste helft wel gehad.

Na rust een heel ander spelbeeld. Mede door de snelle 2-0 van Menno, opnieuw voorgegeven door Thom die een prima wedstrijd speelde. De Rijp kreeg meer ruimte en voerde het tempo op. Spits Stijn Deitmers was de gelederen komen versterken, waardoor Menno weer op zijn vertrouwde plek op het middenveld kon spelen. De goalgetter had twintig minuten nodig om weer een treffer aan zijn totaal toe te voegen. De teller staat voor hem nu op elf. Jammer dat Stijn, die vooraf wat te nonchalant was geweest bij het verzamelen, in de slotfase een keer faalde toen hij na een perfect steekballetje vrij voor de keeper kwam. Nu was het Valentijn Jonk die de eindstand bepaalde op 4-0. Na een fraaie combinatie door het midden passeerde hij ook de doelman van Apollo, dat door de nederlaag is afgezakt naar de voorlaatste plaats maar volgend jaar wordt getraind door onze jeugdtrainer Junior Pourier.  De wedstrijd werd overigens goed geleid door arbiter Koenekoop, dat mag ook weleens gezegd worden.

Zondag wacht De Rijp een veel zwaardere opdracht: Bergen uit. Die ploeg maakte eerder dit seizoen op ons complex (0-0) veel indruk als een sterk collectief.

Erik Oudshoorn

JO19-1 op avontuur in de promotiepoule 1e klasse. Over een trekbank, metamorfose, versnelde celdeling of … de truc van Van Gaal ? FC Weesp JO19-1 – SV De Rijp JO19-1

Zondag 11 februari 2018, de dag waarop kanjer Sven Kramer opnieuw olympische sport- en schaatsgeschiedenis schreef met zijn derde achtereenvolgende Olympische Goud op de 5 km. Ook was dit de dag waarop onze JO19-1 de nieuwe voorjaarscompetitie begon in de 1e klasse promotiepoule. Door schorsing, blessures en ziekte waren Bas, Nick, Mick en Stan er vandaag niet bij, maar gelukkig waren de kanjers Milan, Ole en Daan van de JO17-1 zaterdag beschikbaar om onze manschappen aan te vullen. Na een mooie toeristisch en romantisch tochtje kwamen we na een kleine drie kwartier aan bij FC Weesp.

Met een fris en stevig windje tegen begonnen onze jongens het nieuwe avontuur. Het begin was voor de tegenstander, die met de wind in de rug en met strakke passing De Rijp op eigen helft vast zetten. Het was even wennen en de kat uit de boom kijken voor onze mannen. Een kleine onoplettendheid in de dekking en een slimmigheidje van Weesp zorgde voor een iets te snelle goal. klokUit een inworp ter hoogte van de zestien nota bene, waarbij de tegenstander slim de bal over de uitkomende maar kansloze Leon heen wipte. 1-0, balen! Maar De Rijp herpakte zich, geenszins onder de indruk. Onze jongens knokten zich tegen de wind in de wedstrijd. De verdediging was wakker en scherp, geholpen door het middenveld, die ook onze snelle spitsen goed ondersteunden. En Leon liet zijn klasse zien wanneer het nodig was, de bal tegenwoordig altijd klemvast. Geweldig! De Rijp begon de duels te winnen en kwam er zoals gezegd (en geschreven) steeds vaker scherp uit. En toen was daar die schitterende uittrap van Leon tegen de wind in. Kick rook zijn kans en ging goed voor de bal, kwam op zijn Kick’s goed voor zijn man en ging vanaf links in een rechte baan op het doel af. Een stap en toen een punter/ schuiver rechtdoor precies achter de goede kant van de paal in het zijnet betekende de heerlijke BWAMMM, 1-1 gelijkmaker. bal in doelKusje van zijn moeder die supertrots haar oogappeltje toejuichte (en geen last had van iets van loyaliteitsconflict). Het evenwicht in de score was hersteld en de teams aan elkaar gewaagd. Door de wind een optisch overwicht van de tegenstander, maar De Rijp hield koelbloedig stand en bleef gevaarlijk. Invaller Milan V hield zich uitstekend staande. En toen Sam na een sprintje en duel merkte dat zijn blessure weer opspeelde mocht ook Ole al in de eerste helft invallen. En ook hij bleek uitstekend uit de voeten te kunnen. Mooi mannen! De paalstand was ook de ruststand. En De Rijp dacht aan windje mee en de Weesper keeper klein van stuk.

Na een lekker bakkie warme koffie (bedankt Biem) en een meter bitterballen (heerlijk Lonneke)! in het prachtige clubhuis van Weesp vroeg de scheidsrechter ons of we er weer klaar voor waren. Jazeker waren we dat! Toen bleek de Weesper keeper opeens flink gegroeid te zijn. grote keeper Ofzo. (ja ja, hier komt de aap uit de mouw: De truc van Van Gaal (weet u nog, WK Brazilië, penaltyserie) was door Weesp gekopieerd. Wel grappig! De Rijp nam met windje mee het initiatief. De thuisploeg moest nu verdedigen en loerde op de counter. De Rijp liet de bal goed rond gaan en de eerste kansen dienden zich aan. Helaas was de eindpass vaak net wat te hard of te onzuiver. En Weesp verdedigde ferm. Het was eigenlijk wachten op de goal van De Rijp, maar die viel nu juist aan de andere kant. Eén van de spaarzame keren dat Weesp zich op de helft van de gasten begaf bleek dit direct gevaarlijk. Het uitverdedigen ging mis en via een vreemde klutsbal en het gezicht van Leon belandde de bal pardoes in het Rijper doel, BAH, een geflatteerde 2-1. En even leek De Rijp zichzelf te gaan verliezen in overijverig forceren. En Weesp probeerde via tijdrekken en klagen bij de scheidsrechter de wedstrijd naar zich toe te trekken. Hup, weer een bal het stadion uit. Een voetganger wilde de bal ff niet pakken. De volgende bal de sloot in … De Rijp bleef gefocust. Zelfs met een man minder bleken de aanvalsdriften niet gestild. De tijd tikte door. Daan viel in voor Milan. Heftig om in zo’n fase je in de wedstrijd te moeten vechten. Maar na een korte gewenning stond ook hij z’n mannetje. En bijna scoorde hij, maar de hoek was net te scherp. Even later een sterke sliding bij een dreigende counter van Weesp. De Rijp zetten alles op alles om de gelijkmaker te forceren. De doelpogingen strandden… tot de bijna laatste minuut. Jip speelde zich (zeker voor de Weesper verdediging) op onnavolgbare wijze vrij en zijn schot in de dak van het doel ging zo mooi door het net … BWAAAMMMMM! Eindelijk was daar de verdiende 2-2 gelijkmaker!!!  keeperToen in de dying seconds van de extra extra tijd de bal net naast de goal belandde had iedereen zoiets van: affluiten maar! En toch ook: Misschien had er wel meer ingezeten… Dat gevoel.

Wow, wat een spannende wedstrijd en wat een veerkracht. Met geweldige inzet van AL onze mannen, ook de bikkels die hiervoor nog niet genoemd zijn: Beau, Bart, LucA, Benk, LucR, Sam, en Menno. Toppers!!! Ik heb genoten. Dank nogmaals aan Milan, Ole en Daan voor het goede invallen. En ook dank aan Yvo voor het betere vlagwerk! En natuurlijk Sven voor het betere beste gouden glijwerk. Groetjes uit Graft. HoiA.

SV De Rijp laat zich verrassen

Vooraf was het in de wedstrijdbespreking nog zo goed doorgesproken. “Koedijk heeft ‘lopende’ spelers die zich makkelijk vrijspelen en let daar dus op vanaf de eerste minuut”. Het bleek tegen dovemansoren gericht. Al direct na de aftrap lag de bal in het net achter doelman Jos Timmer. Er waren nauwelijks tien seconden gespeeld, de treffer kan misschien wel in de recordboeken van de Vierde Klasse. Luc Wagenaar slalomde door de defensie van SV De Rijp of er geen verdedigers stonden en zette de koploper meteen op achterstand. Het team van Peter van der Zwaan was volledig van slag en zou pas gaan voetballen toen het binnen het half uur tegen een uitzichtloze 3-0 achterstand aankeek. Toch had er achteraf zelfs nog meer ingezeten dan de 3-2 nederlaag. De Rijp is koploper af, moet oppassen voor de naaste belagers Hugo Boys en Bergen, terwijl Koedijk als het op 4 maart de inhaalwedstrijd tegen KSV ook wint op vijf punten voorsprong kan komen.

Het had allemaal anders kunnen zijn als ons vlaggenschip wat scherper, agressiever en geconcentreerder aan de wedstrijd was begonnen in het kille Koedijk. Nu liep het negentig minuten achter de feiten aan. Op het middenveld kreeg Luc Wagenaar alle vrijheid. Hij bewoog zich slim tussen de linies, zodat verdedigende middenvelder Bas Koster vaak werd geconfronteerd met twee tegenstanders: de nummer 8 van Koedijk en de nummer 10 Tom Hofkamp. Pas in de tweede helft was dit euvel verholpen, toen Valentijn Jonk wat meer op het middenveld ging spelen en Thom Rijser naar de linkerkant opschoof. Wagenaar maakte ook de 3-0 en nog voor tiende minuut had de van Alkmaarse Boys teruggekeerde zaaltopper Hofkamp met een afstandsschot 2-0 gemaakt. Jos verkeek zich lelijk op de stuiter die in het schot zat.

De Rijp liet zich in het eerste bedrijf niet alleen maar naar de slachtbank leiden. Nick Visser had al in de elfde minuut iets terug kunnen doen, maar hij zag zijn kopbal uit een corner van de lijn gehaald. En Stijn Deitmers schoot de bal kort voor rust recht op de doelman van Koedijk. De Rijper goals kwamen na de hervatting. Een voorzet van Stijn schoot Nick feilloos in. Nog geen drie minuten later was het precies andersom en pakte Stijn zijn doelpuntje mee. De Rijp, zonder Menno Meijland en Tim Deitmers, miste vervolgens stootkracht om langszij te komen. Al kreeg Nick nog een geweldige kans op 3-3, maar hij werd dicht bij het doel duidelijk verrast doordat de bal ineens voor zijn voeten lag. De Rijp had in de tweede helft het betere van het spel, moest ook Koedijk-trainer Roy Rowinkel erkennen. ‘Maar wij hebben verdiend gewonnen. Te meer omdat er ook nog een doelpunt ten onrechte vanwege buitenspel werd afgekeurd.’
De vraag is of dat zo was. Op een uitstekende foto in het Noordhollands Dagblad was te zien dat Koedijk-spits Remco Reinhard scoort, maar het zou goed kunnen dat hij op het moment van spelen met een voetje buitenspel stond. Net even verder dan Jos Schrama. Dat had onze assistent-scheids René van Bavel dan goed gezien.  Koploper Koedijk was echter in de tweede helft onherkenbaar. De Rijp had de touwtjes stevig in handen. Thom en Valentijn vormden een sterk duo. Nick was weer moeilijk van de bal te krijgen, maar kreeg weinig ondersteuning. En achterin had Jos Schrama alles redelijk onder controle, terwijl Jurjen Cramer als linksback en later in de rol van centrale verdediger keihard werkte. En tamelijk foutloos. Hij zit zo langzamerhand dicht tegen een basisplek aan, maar als je een linker vleugelverdediger wil die de achterlijn haalt en nog een voorzet geeft ook, kun je Jurjen beter centraal laten spelen.

Zondag kunnen de Walvisvaarders aan de Jan Ploegerlaan de schande van de uitwedstrijd tegen Apollo ’68 uitwissen (4-3 nederlaag). Dat is duur puntenverlies geweest. De eerste slag in 2018 is duidelijk voor Koedijk, waar de bestuurskamer lang alleen werd bezet door een vriendelijke gastvrouw en langs de kant vooral Rijpers stonden. Een ding zit de Koedijkers niet lekker: de laatste wedstrijd van de competitie is op 27 mei: uit tegen… SV De Rijp.

Erik Oudshoorn

JO 17-1 Waardige afsluiting eerste seizoenshelft

KGB JO17-1  – SV De Rijp JO17-1   1 – 2

Het venijn zat ‘m in de staart. Met wedstrijden tegen de nummers 1, 3 en 4 van de competitie beloofde het slot van de najaar competitie zwaar te worden. Tegen KFC werden we bestolen  en verdienden we meer dan die ene punt. Tegen koploper Hercules vergaten we onszelf te belonen met een punt, wat betekende dat we dan maar tegen KGB de vooraf voorgenomen 5de plaats moesten veiligstellen.

In de kleedkamer hadden we het over 2 mogelijkheden; de eerste helft van de najaarscompetitie als een nachtkaars uit laten gaan of er nog een keer vol voor gaan om met een overwinning en een goed gevoel aan de nieuwe competitie te kunnen beginnen.  Ik vroeg ze om het laatste….  En zie, de mannen stelden mij niet teleur. In het geheel niet zelfs! De eerste 10 minuten waren nog wat slap en werden er veel duels verloren, maar langzaam maar zeker knokten de heren zich in de wedstrijd.  We stonden verdedigend goed en gaven eigenlijk weinig weg. KGB had weliswaar een licht overwicht maar werd niet gevaarlijk voor ons doel. Zelf kwamen we ook af en toe aan aanvallen toe en met de eerste de beste vloeiende aanval was het dan ook meteen raak. Na een aantal passes kreeg Bart uiteindelijk de bal aangespeeld en hij draaide goed ‘open en verplaatste het spel met een gouden pass naar Milan. Deze schermde de bal goed af en bleef dit keer uiterst koel in de afwerking. Met een lage schuiver passeerde hij de doelman van KGB: 0 -1.

KGB voetbalde verbaasd verder en je zag dat ze niet op serieuze tegenstand gerekend hadden. Ze begonnen al snel op elkaar te mopperen toen ze merkten dat ze niet lekker in de wedstrijd zaten. Een paar minuten later werd hun doelman het doelwit van hun gemopper. Een vrij matige vrije trap van Matthijs, over de grond en recht op de keeper af, rolde heel lullig tussen de benen van de KGB doelman. Een kadootje wat met plezier door onze mannen werd uitgepakt: 0-2.  Zonder al teveel problemen bereikten we met die prettige en onverwachte voorsprong de rust.

We konden de donderspeech nog net niet horen, maar ik was blij dat ik niet in hun kleedkamer limonade hoefde te drinken. Hun coach was ‘not amused’ op z’n zachtst gezegd. Hun strijdplan voor de 2de helft was ons wel duidelijk. Furieus uit de kleedkamer komen, snel de aansluitingstreffer maken en dan erop en erover. Het was aan ons om dat te voorkomen. De aansluitingstreffer (1-2) viel in de 6de minuut na rust en dus te snel. Matthijs was al uitgevallen en Stijn en Milan gaven aan dat zij ook niet meer helemaal okselfris waren. Maar met 1 reserve waren we snel uitgewisseld en kwam het aan op pompen of verzuipen.  Toegegeven, het werd niet onze mooiste helft van het seizoen, maar iedereen bleef wel bikkelen tot het eind. Met kramp, spierpijn, schaafwonden, getoucheerde edele delen strompelden we minuut na minuut naar het einde van de wedstrijd.  En ja, we hielden zowaar stand en het laatste fluitsignaal van de prima fluitende scheidsrechter werd met gejuich ontvangen. Lekker mannen !

Zo’n wedstrijd waarvan je tegenstander denkt dat ze wel makkelijk even zullen winnen en dan met 3 punten zwaarbevochten punten naar huis gaan. I love it! En mijn complimenten voor jullie inzet. Jullie hebben de najaarscompetitie uitstekend afgesloten en de keurige 5e plaats op de ranglijst meer dan verdiend. Met een goed gevoel gaan we beginnen in de nieuwe poule. Wie weet kunnen we daarin voor het podium gaan!

Andreas Oerlemans

JO19-1 ook beter op het circuit dan Max?

KAMPIOENEN NAJAARSCOMPETITIE 1E KLASSE WEST 1 werken zich in het zweet

Powered by SPORTING DE RIJP instructie

Woensdagavond 13 december 2017. Huh? Woensdagavond is een van de reguliere trainingsavonden van onze JO19-1. “Is dat nieuwswaardig?” hoor ik u denken (voor zover gedachten hoorbaar zijn. Een vergelijkbare vraag is of hersenen kunnen kraken. En kunt gedachten lezen? Sorry, ik dwaal af (?). Het antwoord op die eerste concrete vraag is: “JA!” Volmondig ja! Want deze woensdagavond was geen gewone trainingsavond. Trainer Junior had geregeld dat onze mannen bij HET indoor sporthonk van onze gemeente SPORTING DE RIJP hun spierballen konden trainen. Dat was gezien de winterse omstandigheden èn de door algehele afgelasting in het water (sneeuw) gevallen kampioenswedstrijd van vorige week zondag een hartstikke leuke en prettige manier van anders trainen.

De instructeurs van SPORTING DE RIJP waren haast nog strenger dan de trainer zelf. De opwarmer bestond uit een ronde spinnen (zoiets als de Le Mont Ventoux, l’Alpe d’Huez en Col de la Madeleine samen). Maar dat leek het eerst niet. Want het begin was rustig, even in de juiste cadans en trance komen onder de zoetgevooisde stem van wielerprof Puck Moonen (check haar instagram)! Maar alras bleken er wat venijnige versnellingen en klimmetjes in de route verstopt. En onze bikkels wilden – kampioenwaardig – wel naar de top en niet in bejaardentempo. Maar dat viel niet mee.

spinnenDe neusvleugels gingen steeds wijder opzij voor nog meer zuurstof, hier en daar een slokje ‘Froome’-sap bij een kleine afdaling. Nee, er werd nog niet gelost. Weer een venijnige klim. De wangen kleurden wit en rood, shirtjes werden natter en natter van het zweet. Nog was daar niet het einde. Weer een bochtje, nog een versnellinkje, even de kont van het zadel, doortrappen … “Nog een klein stukje” bleek nog ver weg … maar uiteindelijk was het einde van de tour daar. Voldaan konden de mannen even rust nemen. Maar al snel mochten ze naar de bovenetage met de gewichtige toestellen. Daar was een circuit uitgezet om te werken aan de armspieren, romp en benen. Na een gedegen instructie per toestel door personal trainer Sergio P. konden onze jongens aan de bak. In hoog tempo werd telkens een halve minuut aan een toestel gewerkt. Daarbij kregen de minder ervaren toesteltijgers steeds deskundige aanwijzingen voor de juiste houding. En de mannen gingen ervoor. Met zichtbaar veel plezier lieten zij zich afmatten in het hoge tempo, met eigen keuze voor de afstelling van de zwaarte. Na afloop zagen we afgematte maar tevreden jongens, die daarna aan tafel even konden rusten en bijtanken. En natuurlijk een groepsfoto. Wàt een leuke manier om dit seizoen af te sluiten.kampioensfoto klein

Namens onze mannen hartelijk dank aan de instructeurs en Sabine van SPORTING DE RIJP !!!

Wil jij ook – op je eigen tempo en onder deskundige begeleiding – je lijf en spieren fit houden? Ga dan eens kijken bij

SPORTING DE RIJP op De Volger!

MO13 kampioen!!

De MO13 van coach en trainer René Groot kon zaterdag 02-12 kampioen worden tegen St. Adelbert maar die wedstrijd werd afgelast. Dus konden ze afgelopen zaterdag 09-12 kampioen worden tegen Bergen, maar deze wedstrijd werd ook afgelast. De meiden hadden 2 wedstrijden minder gespeeld dan de nummer 1, en hadden maar 2 punten minder.

Omdat de KNVB niet van plan was nog een wedstrijd in te lassen, werd Bergen MO13 bereid gevonden alsnog de afgelaste wedstrijd te komen spelen, sportief! Dus om 12.00 uur trapten de meiden in de koude regen af met familie, vrienden, leraren en mensen van de club onder de overkapping. Voor de rust stond het 3-0 door een hattrick, en aan het eind van de wedstrijd stond het 6-0 door een hattrick.

Het fluitsignaal klinkt, de MO13 is kampioen, en een hagelbui barst los. Maar dat mag de pret niet drukken en de meiden krijgen felicitaties, bloemen en een medaille van het bestuur. P1090684

Binnen wachtten taart en patatjes, ook voor de speelsters van Bergen stond een patatje klaar om warm te worden. P1090726

Daarna op de platte kar een kampioensrondje door het dorp! Familie Poel bedankt!

P1090744

René, assistent trainers Emiel en Joep, regelaar Ruud, ouders, toeschouwers en SV De Rijp, bedankt!!!

Lisan van Essen

——————————————————————-

Ook het Jeugdbestuur van SV De Rijp feliciteert deze toppers met het behaalde kampioenschap!

MO13_kampioen

JO 17-1 Bestolen maar trots!

KFC JO17-2 – SV De Rijp JO17-1   2 – 2

Een verslag met mixed emotions. Vooraf zou je wellicht tekenen voor een gelijkspel tegen de nummer 3 van de ranglijst. Als je echter 2 minuten voor tijd 1-2 voorstaat en dan een volstrekt onterechte strafschop tegen krijgt en met maar 1 punt naar huis terug gaat i.p.v. 3, dan voel je je toch bestolen.

Normaal wil ik daar ver van blijven; de scheidsrechter de schuld geven van een minder resultaat.  Het komt er dan vaak op neer dat je zelf slecht gespeeld hebt en dan excuses gaat zoeken. De scheidsrechter is dan vaak de zondebok. Nogmaals, daar ben ik niet van.

Deze keer was het echt anders en speelden we een dijk van een wedstrijd. Maar als je er de dag na de wedstrijd dan achterkomt dat de scheidsrechter van dienst op Voetbal.nl ook als teammanager van KFC JO17-2 staat vermeld, dan krijg je toch een beetje het idee van een slager die zijn eigen vlees keurt…. Verder rijst het vermoeden, dat in de 2de helft, een voor 2 wedstrijden geschorste speler, is ingevallen en dat dus een niet speelgerechtigde speler in het veld stond. Enfin, dit gedeelte krijgt nog een staartje, dit gaan we even verder uitzoeken. Het lijkt me sowieso vreemd dat de teammanager altijd de thuiswedstrijd van zijn eigen team fluit. Hoe objectief kun je zelf zijn…. Ik zou het niet kunnen!

Maar laten we voorrang geven aan het gevoel van trots. Trots op mijn spelers! De voorbereiding beloofde niet veel goeds. Harde hagelbuien op de heenweg, gure wind, koude temperatuur, een zeer slecht veld voor de warming-up en de wedstrijd ruim een half uur te laat begonnen.  Ik moest wel lachen. Ze hoopten voor de wedstrijd stiekem nog een beetje dat de wedstrijd afgelast zou worden. Nee, de mannen moesten in de kou toch aan de bak. Deze keer bleek hun inzet echter hartverwarmend. Ik heb het langs de lijn geen moment koud gehad! Ze gingen echt de strijd aan met deze op papier sterkere tegenstander.

Toegegeven, we begonnen voorzichtig aan de wedstrijd. We lieten ons inzakken en lieten het maken van het spel over aan KFC. Al gauw bleek dat we ‘goed stonden’ en dat KFC moeite had om onze verdedigende muur te slechten. Na 10 minuten kreeg KFC echter een buitenkansje in de vorm van de 1ste strafschop. Reece stond echter op scherp en ranselde de bal uit het doel. Zo bleef de stand gelijk en kregen wij halverwege de eerste helft ook onze eerste voorzichtige kansjes. Halverwege de 1ste helft kreeg Matthijs met een vrije trap de gelegenheid om de bal ter hoogte van de strafschopstip voor te gooien. Deze ging werkelijk aan iedereen voorbij, niemand raakte hem meer aan en tot mijn en iedereens verbazing verdween de bal uiteindelijk langs de verbaasde keeper in het doel: 0-1. KFC ging hierna natuurlijk nog meer druk zetten, maar zoals gezegd, stond hij bij ons goed en iedereen werkte voor wat hij waard was. Zonder al te veel problemen bereikten we de rust met de 0-1 voorsprong.

In de 2de helft ging KFC furieus op zoek naar de gelijkmaker, maar had moeite om openingen te vinden in onze hechte en compacte verdediging onder leiding van de uitstekend spelende Luuk. De gelijkmaker viel uiteindelijk toch en was het voorbeeld van een mazzel goal. Via de rug van een KFC speler ging de bal in het doel en was Reece daardoor kansloos: 1-1. Wie dacht dat daarmee het verzet van onze mannen gebroken was, kwam bedrogen uit. Brutaal zochten we ook weer eens de aanval en maakten meer en meer gebruik van de ruimte op het middenveld. Een heerlijke aanval vanaf links kwam via Robbert en Stijn terecht bij Milan die deze keer dit buitenkansje niet onbenut liet. Met een hard stijgend schot explodeerde de bal in het dak van het doel: 1- ! Daar had niemand bij KFC meer op gerekend en met de moed der wanhoop gingen ze weer op zoek naar de gelijkmaker. Dat lukte dus niet op eigen kunnen. Met nog 2 minuten te gaan vond de scheidsrechter een mogelijkheid om nóg een strafschop toe te kennen.  Onze grensrechter Klaas, die verhaal ging halen, werd met rood van het veld gestuurd (nog nooit eerder meegemaakt) , hij mocht van de scheidsrechter ook niet vervangen worden.

Heel apart allemaal. Hierna moesten we nog een paar minuten ons koppie erbij houden. Het zou ons toch niet overkomen dat we alsnog met lege handen naar De Rijp zouden terugkeren. In de slotminuut werd Daan vervolgens nog van het veld gekegeld door een donkerrode overtreding van één van de KFC spelers. De scheidsrechter trok een kaart uit zijn borstzak  maar de kleur kun je natuurlijk wel raden. Hij deed het af met een gele kaart. Met 10 man moesten we de laatste minuten zien te overleven en dat lukte uiteindelijk ook. Hij floot af maar het zwaar bevochten punt voelde echter schraal aan. Het hadden er drie moeten zijn!

Maar een groot compliment voor het hele team. Jullie hebben gevochten als leeuwen en verdienden het om met een overwinning naar huis te gaan. Soms zijn er echter elementen waar je niet van kunt winnen. We zijn echt bestolen, maar ik ben enorm trots op jullie!

Andreas Oerlemans

SV De Rijp zit Koedijk op de hielen

Plotseling heeft SV De Rijp het weer in eigen hand om op 17 december de winterstop in te gaan als koploper. De Walvisvaarders namen zondag zelf met succes de lastige horde WMC (3-1), terwijl de nummer één van de Vierde Klasse B, Koedijk, op bezoek bij Hugo Boys voor het eerst punten verloor: 2-1 nederlaag. En dat maakt de confrontatie tussen De Rijp en Koedijk van aanstaande zondag extra interessant. De kloof tussen de koploper en nummer twee De Rijp is geslonken tot twee punten.

De overwinning op WMC kwam niet zonder slag of stoot tot stand. In de eerste helft creëerde ons vlaggenschip door de aanvallende strijdwijze veel kansen. De bal wilde er toen nog niet in. Een voorzet van Wesley Rollman kopte Nick Visser in de tiende minuut net naast. Twee minuten later schoot Wesley zelf van dichtbij hoog over. Clubtopscorer Stijn Deitmers (negen goals) had de openingstreffer eveneens op de schoen na een voorzet van Valentijn Jonk. Ook hij had dit keer het vizier niet scherp staan. Nadat Wesley een bal van de lijn had gehaald viel de goal aan de andere kant. De beweeglijke spelers van WMC kwamen een keer goed door over rechts en vonden voor het doel de vrije man. Toch ging De Rijp niet met een achterstand de kleedkamer in. Een schot van loopwonder Bas Koster werd van richting veranderd en verraste de doelman van WMC: 1-1.

In de tweede helft bleef Pascal Oudejans in de kleedkamer achter en ging Valentijn links in de defensie spelen. Thom Rijser nam zijn plek in links op het middenveld. Het geduld van het publiek werd op de proef gesteld, maar in de 77ste minuut bereikte een voorzet van Thom de vrijstaande Nick die met een kopbal de ban brak. Met nog tien minuten te spelen nam trainer Peter van der Zwaan geen risico meer en liet hij Niels van Bavel de defensie versterken ten koste van Stijn. Het werd een minuut voor tijd nog 3-1. Thom ging diep bij een pass van Tim Deitmers. De aanvallende linker middenvelder stiftte de bal over de keeper, maar die kon het leer nog net uit het doel slaan. In de rebound plaatste Thom de bal keurig in de verre hoek.

Hoewel hij bij geen goal betrokken was, speelde Menno Meijland een dijk van een wedstrijd. In de meeste duels toonde de nummer tien zich superieur. Dat moet vertrouwen geven voor de clash in Koedijk. Hetzelfde geldt voor Nick die niet alleen een belangrijk doelpunt maakte, maar keihard werkte en weer een puik optreden verzorgde.

Erik Oudshoorn

ING