Nieuws

Home/Wedstrijdverslagen/Zeurpieten en dramaqueens

Zeurpieten en dramaqueens

Zondag 3 december 2017; OFC JO19-1 – Rijp (de) JO19-1

Soms gaat de zon gewoon te laat schijnen of wordt het plotseling donkerder dan je je had voorgesteld. Niet in het minst om personele problemen. Mick had zich te vroeg fanatiek in de strijd geworpen en dan krijg je enkel-enkel=dubbel, Jip ging dankzij hoge snelheid en een k-uil in de weg na de training over de kop en de rode lap van Bas gaf hem een rol aan de zijlijn. En toen Kick vlak voor vertrek het met de tweede helft ‘uit’ maakte en voor zijn andere liefde koos, bleek de personele dichtheid van ons elitekorps flinterdun te zijn. Gelukkig waren ook deze keer kanjers uit de JO17-1 zaterdag –  RobbertW en DaanN – bereid en beschikbaar als stand-ins. Was iedereen verder okselfris? Ik dacht het niet… Druilerig nat was het in elk geval wel. De scheidsrechter van dienst trok zich daar niets van aan, trad aan in korte mouw. Bikkel! In een geïmproviseerde opstelling begonnen we wat later, want André moest nog even wat extra paraplu’s uit de auto toveren! Magic! Toen kon de wedstrijd zo’n 10 minuten later dan toch beginnen.

De Rijp gaf direct een visitekaartje af, helaas lukte het niet deze verrassingsaanval te bekronen met een doelpunt en vroege voorsprong. Sterker nog, het was een wake up call voor de tegenstander die vanaf dat moment wel bij de les was en de gasten vastzette op eigen helft. De Rijp hield het hoofd makkelijk boven water, want OFC werd ondanks het balbezit nauwelijks gevaarlijk. Wel liepen de rood witten steeds achter de feiten (en bal) aan door slordigheid in de passing en rommelig positiespel. Af en toe werden onze mannen wel gevaarlijk, maar het lukte niet om de kansen te benutten. De wedstrijd lag ook vaak stil door weer een blessuregevalletje links en rechts. Even speelde De Rijp met 10 man toen Kick de bal van dichtbij vol op de neus kreeg. OFC speelde beter, creëerde echter nauwelijks kansen en Leon was op die ene inzet zeer attent, hij neutraliseerde het gevaar met klasse en dubbelzijdig tape. De Rijp miste ‘schwung’, waarbij wij als toeschouwers het gevoel kregen dat ‘het’ er deze keer niet in zat. En toen viel dat tegendoelpunt. Uit een vrije trap, knap laag langs de muur geschoten, YEK! Dat betekende overigens geenszins een impuls voor een opleving van De Rijp. Wel waren er kansen, maar ook de keeper van OFC deed zijn werk waar het moest. Het leek vandaag niet te mogen lukken. Na de pauze bleek ‘De Herfst’ wat milder en meer blauw.

Met Robbert voor de afvallige Kick en later Daan voor Sam kwam het toch nog een beetje goed. Storend was het voortdurende verbale geweld van de technische staf van de gastheren: een slecht voorbeeld. Gelukkig liet de scheidsrechter zich hierdoor niet intimideren. Ondanks de onzorgvuldigheden in het spel zette De Rijp wel aan en creëerde zo af en toe zeer gevaarlijke momenten voor de OFC goal. Beau, Luc, Stan, Bart, Menno, Robbert en Benk waren echter niet gelukkig of vonden nog net de keeper of een verdediger op hun weg. Toen werd echt een wedstrijd om snel te vergeten. Menno ging een luchtduel aan, raakte uit balans, viel met zijn achterhoofd op de mat, AU! en kreeg ook de tegenstander nog boven op zich. Menno is een bikkel, blijft nooit lang liggen, maar nu wel…. ALARM dus! Ondersteund maar met zorgwekkende klachten werd hij op de bank gelegd. Daar bleek al snel dat professionele medische hulp nodig was. En dan duurt het toch nog heel lang voordat er een ambulance arriveert. Terwijl Menno op de bank van de dug-out lag ging de wedstrijd door. OFC schoot vanaf afstand op de lat, maar even daarna ging hun verdediging in de fout door Bart naar de grond te trekken binnen de ‘16’. Een terechte penalty. Luc VA – tot dat moment met Beau, Bart en Leon de beste man van de rood witten – pakte resoluut de bal en joeg deze tegen de touwen, BWAMMM, 1-1! De bevrijdende en verdiende gelijkmaker, het leed enigszins verzachtend. Bijna was De Rijp – dat die laatste fase dus met 10 man verder moest – nog spekkoper. Helaas miste Stan de kracht om de schitterende voorzet van Robbert – een uitstekend invalbeurt –tot assist te bekronen. Hij mikte naast. Eigenlijk zou dat wat teveel van het goede zijn geweest, maar had wel heel lekker gesmaakt. Daan en Robbert, dank voor het goede invallen! Toen was er eindelijk de ambulance. Even dacht Menno aan ‘the other side’ te zijn beland, maar gelukkig waren het de reebruine ogen en ivoor witte glimlach van de verpletterende schoonheid van de ambulancebroe – zuster! Menno werd dus afgevoerd, gelukkig gaat het inmiddels weer beter. Sterkte man! Volgende week de kampioenswedstrijd van deze JO19 najaarscompetitie. Concurrent AFC’34 staat met evenveel wedstrijden en punten onder De Rijp met een lager doelsaldo, maar speelt geen wedstrijd meer. De Rijp mag volgende week laten zien kampioenwaardig te zijn door Purmerend – voor de tweede keer deze competitie – te verslaan!

Sportieve groet, dr. Spock.



ING

Schrijf een reactie

ING