Tag : wedstrijdverslag

Home/Bericht tagged "wedstrijdverslag"

Zwaar bevochten historische zege

Voor het eerst sinds vijftig jaar won SV De Rijp 1 weer een competitiewedstrijd bij Zeevogels. Het was in het seizoen 1967/68 dat ons vlaggenschip in Egmond-Binnen met 1-2 zegevierde. Die uitslag stond er zondag ook op het scorebord. De laatste drie duels eindigden alle in een nederlaag: 3-2, 5-0 en 4-2. De Rijp herstelde zich nu van de nederlaag tegen WSV ’30, maar het was een uiterst zwaar bevochten overwinning.

Met het oog op de resultaten in het verleden tegen de degradant uit de Derde Klasse, had trainer Peter van der Zwaan het 4-4-2 concept weer in ere hersteld. Spits Stijn Deitmers was daarvan het slachtoffer geworden, terwijl Menno Meijland in Egypte vertoefde voor een vakantie.

Desondanks was er in het eerste half uur geen vuiltje aan de lucht. De Rijp kwam in de zeventiende minuut op voorsprong na een voorzet van Mikey Hoffs die vanaf rechts die andere centrumspits Nick Visser bediende. De Speler van het Jaar kopte de bal door naar Wesley Rollman die prima afdrukte. Zeven minuten later was het opnieuw raak. Mikey ging vanaf de middenlijn op hoge snelheid een paar verdedigers van Zeevogels voorbij, inclusief de doelman. Maar daarna kantelde de wedstrijd toen Julius Zwartkruis profiteerde van geklungel in de Rijper defensie. Hij bracht Zeevogels terug in de wedstrijd: 1-2. De Walvisvaarders werden teruggedrukt op eigen helft en zo geconfronteerd met de beste spelers van de Egmonders. Vooral op de vleugels liepen behendige voetballers. Al kreeg de linksbuiten te maken met uitblinker Rick Schrama die speelde als in zijn beste dagen. Op het middenveld ontbrak bij De Rijp echter het vermogen om de opbouw te verstoren.

Vertragend

In de rust greep Van der Zwaan in. Bas Koster bleef achter in de kleedkamer. Niels van Bavel ging het hart van de defensie versterken en Valentijn Jonk schoof door naar het middenveld. De Rijp kreeg er niet het initiatief voor terug, maar het werkte wel vertragend voor Zeevogels. De thuisclub creëerde desondanks tal van kansen. Een keer stuiterde de bal via de lat weer terug in het veld. Op die lat had Jos Timmer echter een engeltje zitten. De jonge doelman herstelde zich uitstekend van een wat minder optreden een week eerder.

De Rijp wankelde, maar hield stand. Thom Rijser had de wedstrijd kunnen beslissen. Hij schoot echter van dichtbij naast. Zes minuten later, in de 78ste minuut, ging Mikey aan de rand van het strafschopgebied een duel aan met verdedigers van Zeevogels. Daarbij zou hij een slaande beweging hebben gemaakt. Zijn tegenstander ging als een stervende zwaan naar de grond, arbiter Yildirim aarzelde niet en trok de rode kaart. Van der Zwaan wisselde verrassend Stijn voor Max Huider om toch grip op het middenveld te houden. Ook dat liep goed af. De Rijp kreeg zelfs nog een paar mogelijkheden omdat Zeevogels alle risico nam. De 1-2 kwam niet meer in gevaar.

Rode kaart

Achteraf was de rode kaart van Mikey volop onderwerp van gesprek. De clubtopscorer met tien treffers (‘het hadden er eigenlijk vijftien moeten zijn als ik niet zoveel kansen had gemist’) verklaarde dat hij zich wilde afzetten tegen een speler van Zeevogels toen hij weer eens fel werd geattaqueerd, maar dat hij in het duel per ongeluk niet zijn lichaam maar zijn gezicht raakte. Het was in elk geval zwaar bestraft, vond ook Zeevogels-trainer Dennis Kanne. ‘Onze speler ging naar de grond omdat hij bang was dat Mikey de wedstrijd zou beslissen. Hij werd wel in het gezicht geraakt, maar niet hard. Het was geen rode kaart.’

Niettemin moet Mikey waarschijnlijk de komende wedstrijden missen. De KNVB hanteert slechts een code als strafmaat. Mikey zal er inmiddels achter zijn dat arbiters op dit niveau aanvallers niet in bescherming nemen tegen grove tackles, maar wel makkelijk kaarten trekken als die spelers er een opmerking over maken of zelf een overtreding begaan.

Erik Oudshoorn

 

Verslag JO19-1: Eerste helft en daarmee punt gewonnen

LSVV JO19-1 – SV De Rijp JO19-1                    1-1 (0-1)

Zondag 28 oktober Zuid-Scharwoude. De Heer sta ons bij, de kerk van Sint Johannes de Doper Geboorte is groot genoeg. Beetje protserig eigenlijk, zo’n enorm bouwwerk in een nou ook weer niet supergrote gemeente, dat zijn schaduw gelukkig niet over het speelveld wierp. Hoewel… de zon was best wel fel en uw verslaggever had zijn cap (met klep) ingewisseld voor een muts (zonder klep).

Met een zwaar gehavende en daardoor uitgedunde selectie meldde onze JO19-1 zich bij gastheer LSVV. En omdat de captain – aangekondigd dat zeker – naar winterse oorden was gefahren (Skilehrer, jawohl) was het dankzij de hulp van JO19-2 revelatie Remco en JO17-1 bikkel Milan H. (die gister ook al een wedstrijdje achter had gespeeld) dat onze JO19-1 toch nog met 11 man aan de aftrap verscheen.

Met Bruce op goal, dankzij een Uber Houdini act van chauffeur Loek was de keeper toch beschikbaar (dankdankdank), bikkels Daan, Menno, Luc A, en Luc R in de defensie, Matthijs, Milan en Ole op het middenveld en Robbert, Cas en Remco in de voorste linie en verder alleen gekwetsten op de bank en tribune, was er sprake van een zeeer afgeslankte en kwetsbare selectie. Jaja, Reece, Bas, Milan V. en Jip waren de geblesseerden (niet te verwarren met ‘the blessed’, want dat betekent in deze context eigenlijk het tegenovergestelde, ondanks St Johannes dDG).

De Rijp begon voortvarend onder stuwende leiding van 2de captain Menno. Eerst een paar plaagstootjes. Maar al snel gooide Robbert de trukendoos open. Met een Zidaantje op de achterlijn won hij een hoekschop. Die nam hij zelf. De bal kwam perfect op het hoofd van Menno, die deed een kunstje hooghouden en een 1-2-tje met zichzelf en kopte nog een keer terug de doelmond in voor de voeten van de heel attente Matthijs die de bal met zijn fenomenale linker hoog in de touwen joeg, BWAAMMMM, 0-1. Wat een heerlijk begin was dat! En in tegenstelling tot een week geleden waar De Rijp zich terug in de wedstrijd moest vechten, was het nu misschien wel iets te snel een voorsprong. Want LSVV gooide er een schepje bovenop en De Rijp begon wat meer achteruit te lopen. Onnauwkeurig passing, een neiging tot galleryplay, was het gemakzucht, zelfoverschatting, onderschatting van de tegenstander? Op slag van rust liet Bruce zijn klasse zien. Met een katachtige reflex tikte hij de LSVV inzet onder de lat vandaan. Ongeveer zoals Thibaut Courtois hem later die middag tijdens El Clásico #barrma na deed.

Het tweede bedrijf had LSVV windje mee. De Rijp kon aanvallend weinig meer brengen. Remco haalde alles uit zijn ranke lijf om het de gastheren lastig te maken. Moest zijn inzet bekopen met een bal van dichtbij op z’n sixpack (gelukkig niet lager kerel)! LSVV werd eigenlijk ook niet echte gevaarlijk door sterk verdedigen van De Rijp. De duels werden wel wat feller, want LSVV zag dat De Rijp worstelde met de vorm en dat er wat meer te halen viel. En ondanks de onverzettelijkheid en het harde werken van De Rijp, was het niet onterecht dat LSVV de gelijkmaker binnen werkte uit een strakke voorzet uit een vrije trap vanaf ongeveer de middellijn. LSVV had aan de strijdkreten te horen “Nu we maken ze kapot” en “Nu gaan we ze slachten” snode plannen. Dat probeerden ze ook, maar de onverzettelijkheid van De Rijp, in alle linies, maakte dat dat LSVV niet lukte. Na het eindsignaal ploften een aantal Rijpers toch wel een beetje stuk ter aarde. Het was knap dat onze rood witten uiteindelijk een punt uit deze strijd vandaan sleepten.

Mannen, ik ben trots op jullie! Menno toonde zich een uitstekend captain die voorop ging in de strijd. Remco en Milan, ongelooflijk bedankt voor jullie hulp en harde werken in deze lastige wedstrijd. Petje af! Ook dank aan onze invalvlaggistent Frank, uitstekend gedaan! Voor volgende week maar hopen dat de ziekenboeg weer wat leger is, Grashoppers zijn dan te gast in De Rijp. Sportieve groet, #viscabarca #hahamadrid en #hupmax #f1mex BAiBAi

Onnodige nederlaag tegen WSV

SV De Rijp is zijn ongeslagen status in de Vierde Klasse B kwijt. WSV ’30 bleek aan de Jan Ploegerlaan te sterk (2-3). Het was de eerste thuisnederlaag sinds de terugkeer in de Vierde Klasse in september 2017. Na afloop heerste een verslagen stemming in het kamp van de Walvisvaarders. Maar ook luidde de opvatting dat dit een totaal onnodige nederlaag was. Frustrerend aan de ene kant, maar anderzijds een reden om deze zeperd als een incident te beschouwen. Al zal er zondag een beter De Rijp nodig zijn om Zeevogels op eigen terrein te verslaan.

In het eerste half uur leek het team van Peter van der Zwaan een gemakkelijke overwinning te behalen. WSV werd onder druk gezet en creëerde zelf geen kansen. De Rijp kwam op voorsprong dankzij een voorzet van Wesley Rollman waarna Menno Meijland de bal voor het intikken had. Maar zes minuten later zorgde De Rijp er zelf voor dat WSV op gelijke hoogte kwam en weer hoop kreeg op een goed resultaat. Thom Rijser maakte een fout op links en dat was allemaal niet zo erg geweest als Valentijn Jonk niet de bal met een pirouette voor het doel wilde vrijspelen. Dat mislukte en na een kluts gleed de bal in het doel achter Jos Timmer. Voor de rust had Bas Koster nog een grote kans, maar zijn schot ging over.

Dat was kort na de pauze ook het geval met de penalty van Mikey Hoffs. Vijf minuten later maakte de clubscorer die misser goed door het voorbereidende werk van Menno vakkundig af te ronden (2-1). Zijn negende treffer dit seizoen. Helaas bleef het daar in deze wedstrijd bij. Mikey stuitte nog een keer op de doelman en had ook nóg een strafschop verdiend, maar zoals wel vaker liet hij zich niet vallen en daardoor gaf de verder goed fluitende arbiter Brandsma hem niet het voordeel van de twijfel. Ook Menno en Wesley hadden nog levensgrote kansen. Aan de andere kant van het veld sprongen de energieke jonge aanvallers van WSV wel efficiënt met de ruimte en de kansen om. In de 66ste en 71ste minuut trokken ze de winst naar zich toe.

Ondanks de nederlaag blijft SV De Rijp koploper in de Vierde Klasse B. Alcmaria Victrix verloor verassend van RCZ (2-1).  Maar Saenden, dat Sporting Krommenie met 3-2 versloeg, zit De Rijp op de hielen. Een nieuwe uitglijder bij Zeevogels kan dan ook vervelende gevolgen hebben.

Erik Oudshoorn

Zware dobber in Schermerhorn

In de 79ste minuut besloot Valentijn Jonk in de streekderby eens naar voren te gaan en zijn specialiteit te demonstreren: een afgemeten voorzet vanaf links. De hoge bal kwam bij de tweede paal terecht waar Nick Visser klaar stond om in te koppen (0-1). Het was de bevrijdende treffer die SV De Rijp nodig had om het dapper vechtende Sporting S op de knieën te krijgen. De multifunctionele Jonk is tegenwoordig centrale verdediger omdat hij heeft getoond daar uitstekend uit de voeten te kunnen.

Na linksbuiten, linkshalf en linker vleugelverdediger is hij dit seizoen op deze plek terecht gekomen. Hier kan Valentijn het team misschien nog wel beter van dienst zijn. Maar zondag speelde het spel zich in Schermerhorn vooral af rondom het strafschopgebied van de tegenstander en had Valentijn misschien wel eerder naar voren gemoeten. Al hield Sporting S ondanks de overmacht van de Walvisvaarders voortdurend twee aanvallers voorin. Toen Valentijn, net twee weken op vakantie geweest, met zijn grote stappen iets wilde forceren was het ook meteen raak.

Het duel bij de buren verliep misschien anders dan verwacht. Hoewel het drie jaar geleden hier nog misging (1-1). Dinsdag en donderdag had trainer Peter van der Zwaan bewust op natuurgras getraind om zijn team daaraan te laten wennen. Maar de polletjes op de harde mat zorgden toch nog voor onwennige situaties. En als je dan de kansen niet benut groeit de tegenstander steeds meer in de wedstrijd en kan het zelfs nog weleens helemaal verkeerd aflopen.
Uitblinker bij Sporting S was doelman Koen van Etten die een paar fantastische reddingen verrichtte. Een laag schot van Mikey Hoffs ging via zijn hand op de lat. Tien minuten later schoot Stijn Deitmers op de sluitpost. Thom Rijser ging na een uitstekende versnelling alleen op het doel van Sporting S af maar schoot op onverklaarbare wijze langs Van Etten naast. En ook Mikey kreeg nog een kans. In totaal had De Rijp in het eerste bedrijf zo’n acht doelrijpe kansen. Maar Valentijn redde ook een keer op de lijn bij een inzet van Thomas konijn.

In de tweede helft was de overmacht Van De Rijp nog groter.  Arbiter Muradian drukte vanaf de rust een vervelende stempel op de wedstrijd. Bedekte hij in de eerste helft elke doodschop met de mantel der liefde, na de pauze begon hij ineens met kaarten te strooien of het een lieve lust was. Ook voor de Rijpers die daarin groot onrecht zagen. Het was niet bevorderlijk voor de eenzijdige wedstrijd. De Walvisvaarders raakten geïrriteerd en daardoor ontstonden er ongecontroleerde acties voor het doel. Zo schoot Mikey geheel vrij voor de keeper op de borst van Van Etten, een  kans die de clubtopscorer normaal gesproken vrijwel altijd verzilverd. En ook bij een kans van Nick greep Van Etten weer goed in.

Uiteindelijk gaf het kwaliteitsverschil toch de doorlag. Maar respect voor Sporting S dat zo’n tien selectiespelers miste en met een jonge ploeg veel strijd leverde om een goed resultaat te behalen. Ondertussen is De Rijp in de Vierde Klasse B  de onbetwiste koploper, al zullen de komende wedstrijden tegen WSV ’30, Zeevogels en Rood-Wit Z de kansen beter benut moeten worden om dat te blijven.

Erik Oudshoorn

 

SV De Rijp alleen leider in 4B

SV De Rijp is alleen aan kop gekomen in de Vierde Klasse B. Maar daar zag het zondagmiddag halverwege het duel met Zaandijk allerminst naar uit. Het was een wedstrijd met twee gezichten, om dat cliché maar eens te gebruiken. Ons vlaggenschip was goed aan het treffen begonnen. Al in de vierde minuut werd uitblinker Nick Visser door een verre trap van Jos Schrama gelanceerd en de topscorer van vorig seizoen maakte het karwei prima af.

Daarna bleek Zaandijk de bovenliggende partij. Vooral via de snelle en behendige vleugelaanvallers was de medekoploper gevaarlijk. De Rijp opereerde slordig, met veel balverlies en onzuivere passes. ‘Er zit nog te veel onrust in de ploeg’, meende trainer Peter van der Zwaan na afloop. ‘Al is iedereen bereid keihard voor elkaar te werken.’ Desondanks ging Zaandijk rusten met een 1-2 voorsprong. Mede door een vrije trap waarbij doelman Jos Timmer niet helemaal goed stond opgesteld. Maar hij had kort ervoor wél een strafschop fraai gestopt,
In de rust sprak Van der Zwaan zijn manschappen eens stevig toe. ‘Dat had ik lang niet gedaan.’ Zijn woorden misten hun uitwerking niet. Al leek De Rijp er ook conditioneel beter voor te staan. De rollen waren in de tweede helft in elk geval volledig omgedraaid. Zaandijk had niet meer de kracht nog veel te creëren, terwijl de Walvisvaarders steeds vervaarlijk opstoomden naar het vijandelijke doel. Tien minuten na rust zorgde Mikey Hoffs voor de gelijkmaker. In een van zijn vele rushes kreeg hij in de kluts de bal wat gelukkig mee om die vervolgens snoeihard hoog in de touwen te knallen. Een pegel van zijn voet zou later ook nog keihard op de lat uiteen spatten. Er ging een siddering van ontzag door de paar honderd toeschouwers, die op het terras genoten van het warme najaarszonnetje.

De knal was spectaculair, maar het gaat natuurlijk om de goals. En de winnende kwam zo’n vier minuten voor tijd. Wesley gaf vanaf rechts voor op Jos, die door Nick te bedienen opnieuw aan de basis van een treffer stond. Handig transporteerde Nick de bal naar zijn andere voet om vervolgens de 3-2 in te tikken. Zijn vierde in dit seizoen. De arbiter viel nog bijna uit met een spierblessure, maar hij werd snel ingetaped door Van der Zwaan en zo weer op de been geholpen. De zege kwam niet meer in gevaar.

Achteraf een terechte overwinning. Het aluminium voorkwam immers een grotere uitslag. Menno Meijland, die halverwege moest afhaken met een blessure, schoot in de openingsfase ook op de lat en Mikey trapte  de bal na een solo van dicht bij op de paal. In de eerste helft had hij bovendien een strafschop verdiend, maar op dit niveau zie je helaas te vaak dat de arbitrage creatieve, aanvallende spelers te weinig in bescherming neemt tegen grof geweld.

Erik Oudshoorn

Westzaan buigt voor De Rijp

SV De Rijp heeft ook zijn derde duel in de Vierde Klasse B gewonnen en blijft daardoor koploper. Ook Westzaan bleek niet opgewassen tegen de ploeg van trainer Peter van der Zwaan: 1-4. In de rust keek De Rijp al tegen een comfortabele 1-3 voorsprong aan. Dit ondanks de afwezigheid van Valentijn Jonk (vakantie), Stijn Deitmers (liesblessure) en Jelle Tromp (rug). Mikey Hoffs kampte met een lichte bovenbeenkwetsuur, maar kon geheel volgens afspraak van het veld stappen toen de wedstrijd vrijwel was beslist.

Zondag staan er een paar interessante wedstrijden op het programma. Medekoploper Saenden ontvangt Alcamaria Victrix dat thuis te sterk bleek voor favoriet WSV ’30 (4-2) en op de Jan ploegerlaan verwelkomen we Zaandijk dat ook nog geen puntenverlies heeft geleden. Het is ondertussen opvallend dat WSV (achtste) en Zeevogels (negende) met drie punten onderin de middenmoot staan, maar het seizoen is natuurlijk nog zeer jong.

In Westzaan speelde De Rijp vooral een sterke eerste helft. Elke aanval van de Walvisvaarders was eigenlijk dreigend. Nick Visser opende de score na een fraaie voorzet van Wesley Rollman. Nauwelijks een minuut later voegde Mikey er een treffer aan toe. Nu was de assist van Nick en het voorbereidend werk van Thom Rijser. De laatste had weer een minuut daarna de wedstrijd volledig in het slot kunnen douwen, maar in plaats van de bal laag in de hoek te schieten besloot hij tot een artistiek stiftje dat echter niet over de doelman heenging. Het antwoord kwam van Westzaan dat met een zondagsschot 2-1 maakte. Thom probeerde zich te revancheren. Na een solo zag hij zijn inzet via de lat en de paal weer het veld in stuiteren. Maar kort voor rust zorgde Mikey toch weer voor een veilige marge. De treffer werd hem gegund door Nick die de bal voor het doel perfect breed legde. Voor Mikey zijn zevende goal alweer dit seizoen.

In de tweede helft nam De Rijp een passieve houding aan. Westzaan kon daar niet van profiteren. In tegendeel, na een corner en een klutssituatie zorgde de gedreven Jos Schrama voor 1-4. Menno Meijland had 1-5 moeten maken, maar hij raakte uit balans en trapte de bal van dichtbij over het doel.
De Walvisvaarders maakten zich na rust dus niet zo druk meer, De winst zat ‘m vooral in het feit dat de defensie toen weinig of niets weggaf. De verdediging, die zondag bestond uit Max Huider, Jos Schrama, Niels van Bavel en Rick Schrama, bleef prima overeind. Zondag kan De Rijp alleen aan kop komen.

Erik Oudshoorn

 

Zege met hoge amusementswaarde

De eerste  thuisoverwinning van SV De Rijp van dit seizoen in de competitie was qua amusementswaarde goed voor een 10. De formatie van Peter van der Zwaan werd door Alcmaria Victrix twee keer op achterstand gezet, maar worstelde en kwam boven: 4-3. Het spel golfde de hele middag in een hoog tempo heen en weer. Uiteindelijk bleken de Walvisvaarders over de beste ausdauer te beschikken. De prima fluitende arbiter Egner moest achteraf bekennen dat zijn conditie behoorlijk op de proef was gesteld. ‘Dit was qua niveau geen wedstrijd voor de Vierde Klasse’, sprak hij bewonderend.

Vooraf bestond al het vermoeden dat Alcmaria Victrix dit seizoen aanzienlijk beter voor de dag komt dan de afgelopen jaren. De ploeg is bijvoorbeeld versterkt met twee spelers van Koedijk. De Alkmaarders verpletterden in de eerste competitiewedstrijd Duinrand S met liefst 7-2. Toch bleken de Walvisvaarders niet voldoende gewaarschuwd. Binnen twintig minuten gaf het scorebord een 0-2 achterstand aan. Wie toen het sein gaf zal altijd wel onduidelijk blijven, maar plotseling stroopte De Rijp de mouwen op en werd Alcmaria de duimschroeven aangedraaid. Op het middenveld en de defensie speelden de rood-wit hemden met het mes tussen de tanden. Daar werden vele duels gewonnen. En dan was het vaak niet moeilijk een van de drie voorwaartsen te bereiken. Zij zetten de tegenstander steeds vaker onder druk en doelpunten konden niet uitblijven. Met een slim steekballetje bereikte Mikey Hoffs verdediger Valentijn Jonk die de bal hoog in de touwen schoot (2-1). En kort voor rust was Mikey zelf ook doeltreffend toen de doelman dacht dat de linksbuiten de bal voor zou geven waardoor hij bij zijn inzet op het verkeerde been stond. De sluitpost grabbelde de bal in zijn eigen doel.

De Rijp kon het hoge niveau van de eerste helft na rust aanvankelijk geen vervolg geven. Weer nam Victrix de leiding. Maar de vreugde om die voorsprong was van korte duur want in de 52ste minuut nam Nick de bal in de loop fantastisch aan en rondde een rush naar het doel ook geweldig af. Uiteindelijk werd het duel beslist door een penalty. Nick werd omver geduwd in het strafschopgebied – dan moet je toch van goeden huize komen – en dat was Egner niet ontgaan. Mikey schoot de bal vanaf de stip onberispelijk en onhoudbaar in. Zijn vijfde goal alweer in twee duels, waar gaat dit heen?

Toch had hij zijn productie nog verder kunnen opvoeren. Twee keer kwam Mikey vrij voor de keeper. Maar even vaak mislukte het idee dat hij in zijn hoofd had. In de slotfase schoot Stijn Deitmers een eigenlijk niet te missen bal nog over. Gezien die kansen en de strijdlust die De Rijp had getoond een verdiende overwinning, goed voor de eerste plaats op de ranglijst. Mikey maakte met zijn rushes en souplesse weer veel indruk, maar de absolute uitblinker stond in de defensie: Valentijn Jonk. ‘Wat hij daar aan ballen onderschepte was ongelooflijk’, zei Van der Zwaan. Zondag tegen Westzaan kan de trainer weer beschikken over Menno Meijland en Jos Schrama. Maar Valentijn is twee weken op vakantie..

Erik Oudshoorn

Wedstrijdverslagen JO19-1 23+30 september: 4 uit 2

4 uit 2:  De competitie is nu echt gestart. Hoofdstuk 2: Bob en Bob uit Alkmaar en een stalen sixpack.

FC Medemblik JO19-1 – SV de Rijp JO 19-1     2-6 (1-3)

Zondag 30 september 2018  Een waanzinnig lekker herfstdagje om te voetballen. FC Medemblik is de tegenstander van vandaag. Vandaag begin ik met transferperikelen? Is assistent coach Nick misschien straks assistent coach/speler? De smalle bezetting van het team kan wel wat sterke aanvulling gebruiken en verdere kaalslag op de JO17-1 en JO19-2 is ongewenst. Ook junior senior BJ zou wat speelplezier en -minuten kunnen gebruiken. De toekomst zal het leren. Bas is nog vervelend geblesseerd (maar was er wel als chauffeur en supporter) en Luc A. was er alleen in gedachten bij.

Het begin was wat rommelig en gelijk opgaande strijd. Maar opeens was daar een dieptepass en een handige spits van de thuisploeg die – ook met enig fortuin – de bal en zichzelf langs verdediger Daan wist te werken. Het schot was ziedend en vloog onder onze verraste keeper Reece door, 0-1 (KAK) en wake up call! De Rijp was nu wakker en nam het initiatief. Eerst was het Milan (alias Mr. Peanuts?) die de bal verrassend vanaf ca. 20 meter van zijn linker pantoffel vuurde en de knikker maar net over de deklat zag vliegen. Kort daarna werd een mooie voorzet van Remco door spits Cas Stocks beheerst niet tegen de touwen maar over de lat getikt (misschien had Cas beter zijn hoofd of borst er tegenaan gezet). Toch hing de gelijkmaker van een ontketend De Rijp in de lucht. Paniek bij de tegenstander. Daan ging als een echte krijger het duel in. Hij probeerde met voeten en wat handen zijn tegenstander van de bal te krijgen en werd terecht door de goed leidende scheidsrechter afgefloten. Als toetje kreeg Daan echter een gratis tattoo op zijn bast na een bizarre en geelwaardige actie van een gefrustreerde Medemblikker (die poeierde de bal wild en keihard tegen de buik van Daan; gelukkig heeft Daan een stalen sixpack :?). Bob R. (van Bob en Bob uit Alkmaars ontzet) schoot de bal van dichtbij over uit de kluts. Weer een overtreding (duwfout) op en een vrije trap voor De Rijp halverwege de helft van de thuisploeg. Jip mikte de bal diep in ‘de 16’ en Robbert was er als de kippen bij vlak na de stuit: BWAM, 1-1 eindelijk en verdiend de gelijkmaker. Snel daarna viel ook de 1-2. De uitstekende en brutale Remco werd door Jip in stelling gebracht en Rambo Remco verschalkte de keeper met een listig schot, BWAMM, 1-2 dus. Drop en drover was het devies en misschien ook wel de knock-out out. Want de 1-3 van de voet van Jip kon aangetekend worden. Zijn inzet met links ging via de voet van een verdediger in de verre hoek, BWAMMM, 1-3 dus. Ondertussen moest de verdediging scherp blijven op de counter van de snelle thuisspitsen. Bob en Bob en Luc R en Daan waren vlijmscherp en attent. Net als keeper Reece, die een paar keer goed redding bracht als er toch een gaatje viel. Vergeet ik de anderen te noemen? Iedereen pakte zijn verdedigende taak goed op. Het verdedigen begint immers bij de aanvallers. Lekker mannen!

Na de rust was het ff slaapstand of een onoplettendheidje en/of een feller Medemblik. De 2-3 was een boogballetje -sjips- over de kansloze Reece. Even was het peentjes zweten. Bob (Van Leeuwen) haalde de bal net voor de lijn weg, oef! De wind nam toe. Mee voor de thuisploeg, maar dat hoeft geen voordeel te zijn want scherpe diepe passes schieten vaak te snel door. De verdediging was gelukkig weer wakker en kraakte de schotpogingen van de gastheren. Waar de thuisploeg dacht gelijk te komen sloeg De Rijp toe bij een snelle counter. Jip werd de diepte ingestuurd op rechts. Zijn voorzet was net wat meer teruggetrokken naar randje 16, Robbert moest eerst nog ff in de remmen maar vervolgens mikte hij de bal geplaatst in de hoek buiten bereik van de duikende keeper, BWAMMM, 2-4. De marge was weer 2. Daarna waren de rollen omgekeerd. Een pass van FCM werd onderschept, de pass van Robbert betekende de omschakeling en de 2-5. Jip startte precies op tijd van eigen helft, bleef 2 achtervolgende verdedigers voor en net als in de F-jes bleef hij oog in oog met de keeper kalm en mikte de bal door het poortje van de keeper, BWAMMMMM, 2-5 dus. Matthijs viel in voor de hardwerkende Cas Stocks. Milan in de spits. Luc gooide snel en ver in op Jip die de bal naar zichzelf door kopte en de verdediger zijn hielen liet zien. Jip’s voorzet werd eerst gemist maar voorbij de 2de paal opgepakt door Remco en weer voorgezet. Daar zette Milan zijn maatje 52 tegen de bal. Met een subtiele voetbeweging sierstoot curve plofte de bal in het korte hoekje; PINDAA, 2-6! Remco kreeg een applauswissel van zijn team en Thomas vd 19-2 maakte zijn opwachting. Er werd leuk gevoetbald. Jip poortte zijn tegenstander en bood Robbert een schietkans. Zijn schot met z’n soepbeen stuitte op de benen van de keeper. Bob L (Beau) torende hoog boven de manschappen uit met zijn springveer sprongkracht, helaas kopte hij over. Bob R (Menno) klopte en veegde met Daan en Luc R zodat de tegenstander de handdoek moesten werpen. In de eindfase kwam Jondal binnen de lijnen voor Robbert. Nog ff nieuwe energie en control power. Loek nam de vlag ter hand. De moraal van de tegenstanders werd er niet beter op, bij onze jongens wel. Kans op kans volgde. Een slim omloopballetje van Ole en weer een inworp op maat door Luc R, maar helaas liet de verdediger zich deze keer niet foppen. De marge bleef 4 omdat Reece met een voortreffelijke snoekduik en zijn vingertoppen de bal onder de lat weg tikte. De 3 punten gaan terecht mee naar De Rijp, net als de goede moraal. Fijn voor de kraker volgende week thuis tegen de Westfriezen. Ik zeg U2 ! Prof. dr. Bono

 

4 uit 2; Hoofdstuk 1; JO19-1 doet zichzelf tekort en wat is toch een zwembad?

De Rijp JO19-1 – SV Spartanen 2-2 (1-1)

Zondag 23 september  Bas en Matthijs geblesseerd. Good old Nick mist de bal en zn maten maar is als assistent coach aanwezig om zijn vrienden te supporten. Manusje van alles Tom vlagde de eerste helft, 2de helft kon hij invallen voor LucR. De tegenstander is SV Spartanen uit Wognum, een oude bekende en te kloppen tegenstander. Zoals wel vaker kwamen onze mannen niet top uit de startblokken. Een schot van afstand betekende de 0-1. YAK.

Maar gelukkig was Milan zo handig om met een heerlijke poeier de stand weer gelijk te trekken. Zijn schot van randje zwembad verraste de Spartanen keeper, BWAMMM, 1-1. Nog een kans. Jip kwam vanaf rechts op de keeper af maar de korte hoek was te krap om de keeper te verrassen, jammer. Paalstand ruststand. En weer kwamen onze jongens onnodig op achterstand, 1-2. En weer was het Milan met weer een heerlijke poeier van nu buiten het zwembad. Het schot met ziedende stuit verraste opnieuw de keeper, BWAMMM 2-2. Bart Klijn kwam binnen de lijnen voor Cas en Menno schoof door naar voorste linie. Ook Remco viel in. Veel aanvalskracht, nieuwe creativiteit en brutaliteit dus. De laatste 10 minuten waren echt helemaal voor De Rijp.  Helaas miste Menno een millimeter om een mooie voorzet van Remco bij de tweede paal binnen te glijden. In de slotseconde kopte Beau de bal op de paal. En na de tweede 45 minuten moest scheids Ron affluiten. Er zat meer in, die gedachte nemen we volgende week mee naar Medemblik. (zie verslag elders in dit blad). J Prof. dr. ing. H.A.W. Keye.

Simpele zege in Krommenie

SV De Rijp 1 heeft bij de start van het seizoen 2018/19 een eenvoudige overwinning geboekt tegen Sporting Krommenie. De door blessures geteisterde tegenstander was op eigen grondgebied kansloos in het treffen met de ploeg van trainer Peter van der Zwaan: 0-5. Daarmee kwam Krommenie nog goed weg. Want met name in de tweede helft verzuimde De Rijp de score richting de dubbele cijfers op te voeren.

Zowel het team als Van der Zwaan heeft dit seizoen slechts één doel voor ogen: kampioen worden. De Walvisvaarders willen niet meer afhankelijk zijn van de nacompetitie. Met Mikey Hoffs in de gelederen heeft de ploeg aan kwaliteit gewonnen. Hij kan immers het verschil maken. Dat bleek ook in Krommenie. Drie keer was Mikey trefzeker, zijn eerste hattrick al in de eerste wedstrijd. Van der Zwaan vraagt zich wel af of hij tegen de wat sterkere opponenten zo aanvallend kan blijven spelen als in de voorbereiding en ook afgelopen zondag. Voor een wat behoudender concept zal hij moeilijke keuzes moeten maken.

Want ook Stijn Deitmers was in Krommenie op schot met twee doelpunten en verzorgde bovendien een assist. Nick Visser speelde een wat ongelukkige wedstrijd, maar de clubtopscorer van vorig seizoen met 27 competitietreffers zal ongetwijfeld zijn draai weer vinden.

Na een pass van Jos Schrama, teruggekeerd in het hart van de defensie waardoor Bas Koster weer als vanouds op 6 speelde, opende Mikey al in de beginfase de score.  Door goed in te schuiven naar het middenveld stond Jos ook aan de basis van Mikey’s tweede goal. Een moeilijk te verwerken voorzet van Nick schoot hij fraai in. De 0-3 ontstond na een fenomenale aanval die begon bij Mikey, De razendsnelle aanvaller speelde de bal naar Wesley Rollman, ging vervolgens diep en was juist op tijd om de direct gespeelde bal weer te ontvangen en vrij op het doel af te stormen. Mikey gunde de meegelopen Stijn vervolgens de treffer.

In de tweede helft daalde het niveau. De Rijp hanteerde te veel de lange bal en was ook niet scherp meer. Mikey maakte uit een pass van Stijn 0-4 en tien minuten voor tijd schoot Stijn zelf de bal als een kanonskogel in het net. Nick en Thom Rijser misten nog kansen voor open doel, waardoor 0-5 ook de eindstand werd. Een goede, maar weinig zeggende start. Zondag komt het versterkte Alcmaria Victrix op bezoek dat gehakt maakte van Duinrand (7-2). Dan zal iets meer duidelijk worden over de krachtsverhoudingen dit seizoen in de Vierde Klasse B.

Erik Oudshoorn

Verslag JO19-1: het voetbal wordt steeds beter

Hete oliebollen spelen kermisklanten JO19-1 parten, het voetbal wordt steeds beter!

SV de Rijp JO19-1 – Forza Almere JO19-1            3-4 (1-2)

Zondag 16 september is een mooie zonnige kermiszondag. FIT staat vandaag vooral voor Feest Inde Tent. Als stand in co-coach te horen dat half zes het bed gevonden werd (die van deze ochtend, dat dan dus!) is toch ff schrikken. Heel prettig was dat assistent trainer/coach Danny ondanks zijn eigen blessure de afwezige hoofdcoach/ trainer Mart kon vervangen. Ook heel prettig was dat bijna iedereen beschikbaar was. Alleen LucR was nog te geblesseerd om te kunnen spelen. Maar niet iedereen was helemaal okselfris. Bas en Matthijs en in mindere mate Robbert waren twijfelgevalletjes. Kanjers Stijn en Bart waren als invallers bereid gevonden het team te helpen. Top mannen! Speelminuten gegarandeerd!! De tegenstander kwam van behoorlijk ver. Almere. Wederom een fysiek sterk team met snelle mannen voorin. Maar die hebben wij ook! De wedstrijd stond onder leiding van de ervaren arbiter Twan, geassisteerd door 2 uiterst bekwame assistenten.

De gasten – met windje in de rug – drongen de thuisploeg behoorlijk op eigen helft. Daar wordt De Rijp niet zenuwachtig van. Laat maar komen. Posities kiezen, wedstrijd lezen, wie staat op wie. Resten gerstenat bleken voor velen goed voor de nodige brandstof. Een minderheid had zich voorbereid met een lekkere bananensmoothie. De gasten liepen zich ondanks het optische overwicht telkens stuk op de hechte Rijper defensie. Toch kwamen zij op voorsprong door een mislukte pass in de laatste lijn. FLUT, 0-1. Ook daar worden onze jongens niet koud van. Kop op en doorgaan! Dat gold niet voor Bas die gekwetst naar de kant moest. Matthijs  kwam voor hem binnen de lijnen en bracht nieuwe energie. Een verre uittrap van Reece, doorkoppen van Cas en een fenomenale sprint van Jip waarbij hij sterk de FA verdedigers van zich af wist te houden en een heerlijke uithaal betekende de plotselinge gelijkmaker, HA, 1-1. De gasten waren geschrokken en gewaarschuwd. Hun spelletje bleek weinig effectief. Toen moest Milan de strijd staken; hij was moegestreden en aangeslagen en werd vervangen door Stijn. En weer hielp een misverstand – weer zo’n hete oliebol van De Rijp – de gasten op voorsprong, KAK, 1-2. En weer moest de thuisploeg zich herstellen. Maar eerst was het rust, waarin de energiebalans werd opgemaakt en limo getankt.

De Rijp begon direct energiek aan de tweede helft, nu zij met windje in de rug. Geen vuurpijlen maar overdacht samenspel, waarbij Ole weer zeer sterk zijn stempel drukte (zonder de anderen tekort te willen doen hoor)! Dat betekende ook wat omzettingen, maar de Rijpers zijn flexibel. Cas werd gewisseld door Bart. Weer nieuwe energie en impulsen. Corner voor De Rijp; Bart schampte de bal terwijl Beau wilde inkoppen maar nu ook de bal nipt schampte en toen sloeg de bal via een FA verdediger tegen de touwen, YESSSS heerlijk en een verdiende beloning, 2-2. Toch ging het even later weer mis. Waar 2 vechten om … ging de FA aanvaller met de bal aan de haal en hij faalde niet oog in oog met keeper Reece. FLUT, 2-3. De Rijp gaf zich niet gewonnen. De tegenstander probeerde met snelle uitbraken de vooruit spelende Rijpers te verrassen. Maar dat deden ze niet erg slim. De pass kwam steevast te laat of de snelle aanvallers liepen te vroeg. Zelfs Stevie Wonder kon dat keer op keer zien (de publieke frustratie werd helaas en onterecht afgereageerd op de assistent arbiter, gelukkig bleef die onverstoorbaar en kundig zijn werk doen). Een wel correcte goed uitgevoerde counter werd door Beau in de beruchte ‘16’ met een fantastische sliding op de bal onschadelijk gemaakt. De fopduik werd niet doorzien en de gegeven penalty werd knap ingeschoten, BAH, 2-4! Kort daarna liet Menno zijn team en begeleiders en Rijper supporters schrikken. Ademnood en pijn in de borst is een slecht signaal (gelukkig bleek het later loos alarm), De Rijp ging met 10 man verder, want de wissels waren op. Matthijs raakte bij een actie ook aangeslagen en stonden er eigenlijk nog maar 9 Rijper strijders binnen de lijnen. Ondanks deze handicaps lukte het de thuisploeg nog gas te geven. En onder deze druk leverde een FA verdediger de bal op maat in bij Robbert die dit kadotje met graagte uitpakte, BOEM, 3-4. Een morele opsteker, helaas was de tijd te kort om nogmaals de gelijkmaker te forceren, dus was dit ook de eindstand. Erg knap gedaan mannen. Reece, Daan, Luc A, Beau, Bas, Milan, Ole, Menno, Matthijs, Robbert, Cas, Jip en invallers Stijn en Bart, petje af!  Nu maar hopen dat de blessures goed kunnen herstellen komende week, want volgende week begint de competitie !! Ook lekker thuis, 14:30 uur, SV Spartanen uit Wognum komen op bezoek. Liebe Grüsse, Herr Prof. Dr. Ir. H.A.W. Keye. 😉

NB: vergeet ik bijna nog de midweekse oefenwedstrijd tegen SC Vrone JO19-1 te vermelden. Voor de supporters die de weg naar het mooie SV de Rijp complex hadden genomen werden rijkelijk beloond. Onder toezicht van de kundige arbiter Ron werd Vrone met uitstekend veldspel van het kastje naar de muur gestuurd. Luc A opende de score met een schitterende poeier van afstand in de winkelhaak. Dat was de opening van het bal, waar Jip 3x het net wist te vinden, Cas zijn eerste goal aantekende, Beau schitterend binnen kopte en Milan voor het slotakkoord zorgde. Lekker! En lekker dat er weinig tot niets werd weggegeven en daarmee heel veel pluspunten waren te plakken. Heeft u geteld? Inderdaad, 7-0: Spaarkaart bijna vol.

ING