Tag : wedstrijdverslag

Home/Bericht tagged "wedstrijdverslag" (Pagina 3)

JO19-1 op avontuur in de promotiepoule 1e klasse. Over een trekbank, metamorfose, versnelde celdeling of … de truc van Van Gaal ? FC Weesp JO19-1 – SV De Rijp JO19-1

Zondag 11 februari 2018, de dag waarop kanjer Sven Kramer opnieuw olympische sport- en schaatsgeschiedenis schreef met zijn derde achtereenvolgende Olympische Goud op de 5 km. Ook was dit de dag waarop onze JO19-1 de nieuwe voorjaarscompetitie begon in de 1e klasse promotiepoule. Door schorsing, blessures en ziekte waren Bas, Nick, Mick en Stan er vandaag niet bij, maar gelukkig waren de kanjers Milan, Ole en Daan van de JO17-1 zaterdag beschikbaar om onze manschappen aan te vullen. Na een mooie toeristisch en romantisch tochtje kwamen we na een kleine drie kwartier aan bij FC Weesp.

Met een fris en stevig windje tegen begonnen onze jongens het nieuwe avontuur. Het begin was voor de tegenstander, die met de wind in de rug en met strakke passing De Rijp op eigen helft vast zetten. Het was even wennen en de kat uit de boom kijken voor onze mannen. Een kleine onoplettendheid in de dekking en een slimmigheidje van Weesp zorgde voor een iets te snelle goal. klokUit een inworp ter hoogte van de zestien nota bene, waarbij de tegenstander slim de bal over de uitkomende maar kansloze Leon heen wipte. 1-0, balen! Maar De Rijp herpakte zich, geenszins onder de indruk. Onze jongens knokten zich tegen de wind in de wedstrijd. De verdediging was wakker en scherp, geholpen door het middenveld, die ook onze snelle spitsen goed ondersteunden. En Leon liet zijn klasse zien wanneer het nodig was, de bal tegenwoordig altijd klemvast. Geweldig! De Rijp begon de duels te winnen en kwam er zoals gezegd (en geschreven) steeds vaker scherp uit. En toen was daar die schitterende uittrap van Leon tegen de wind in. Kick rook zijn kans en ging goed voor de bal, kwam op zijn Kick’s goed voor zijn man en ging vanaf links in een rechte baan op het doel af. Een stap en toen een punter/ schuiver rechtdoor precies achter de goede kant van de paal in het zijnet betekende de heerlijke BWAMMM, 1-1 gelijkmaker. bal in doelKusje van zijn moeder die supertrots haar oogappeltje toejuichte (en geen last had van iets van loyaliteitsconflict). Het evenwicht in de score was hersteld en de teams aan elkaar gewaagd. Door de wind een optisch overwicht van de tegenstander, maar De Rijp hield koelbloedig stand en bleef gevaarlijk. Invaller Milan V hield zich uitstekend staande. En toen Sam na een sprintje en duel merkte dat zijn blessure weer opspeelde mocht ook Ole al in de eerste helft invallen. En ook hij bleek uitstekend uit de voeten te kunnen. Mooi mannen! De paalstand was ook de ruststand. En De Rijp dacht aan windje mee en de Weesper keeper klein van stuk.

Na een lekker bakkie warme koffie (bedankt Biem) en een meter bitterballen (heerlijk Lonneke)! in het prachtige clubhuis van Weesp vroeg de scheidsrechter ons of we er weer klaar voor waren. Jazeker waren we dat! Toen bleek de Weesper keeper opeens flink gegroeid te zijn. grote keeper Ofzo. (ja ja, hier komt de aap uit de mouw: De truc van Van Gaal (weet u nog, WK Brazilië, penaltyserie) was door Weesp gekopieerd. Wel grappig! De Rijp nam met windje mee het initiatief. De thuisploeg moest nu verdedigen en loerde op de counter. De Rijp liet de bal goed rond gaan en de eerste kansen dienden zich aan. Helaas was de eindpass vaak net wat te hard of te onzuiver. En Weesp verdedigde ferm. Het was eigenlijk wachten op de goal van De Rijp, maar die viel nu juist aan de andere kant. Eén van de spaarzame keren dat Weesp zich op de helft van de gasten begaf bleek dit direct gevaarlijk. Het uitverdedigen ging mis en via een vreemde klutsbal en het gezicht van Leon belandde de bal pardoes in het Rijper doel, BAH, een geflatteerde 2-1. En even leek De Rijp zichzelf te gaan verliezen in overijverig forceren. En Weesp probeerde via tijdrekken en klagen bij de scheidsrechter de wedstrijd naar zich toe te trekken. Hup, weer een bal het stadion uit. Een voetganger wilde de bal ff niet pakken. De volgende bal de sloot in … De Rijp bleef gefocust. Zelfs met een man minder bleken de aanvalsdriften niet gestild. De tijd tikte door. Daan viel in voor Milan. Heftig om in zo’n fase je in de wedstrijd te moeten vechten. Maar na een korte gewenning stond ook hij z’n mannetje. En bijna scoorde hij, maar de hoek was net te scherp. Even later een sterke sliding bij een dreigende counter van Weesp. De Rijp zetten alles op alles om de gelijkmaker te forceren. De doelpogingen strandden… tot de bijna laatste minuut. Jip speelde zich (zeker voor de Weesper verdediging) op onnavolgbare wijze vrij en zijn schot in de dak van het doel ging zo mooi door het net … BWAAAMMMMM! Eindelijk was daar de verdiende 2-2 gelijkmaker!!!  keeperToen in de dying seconds van de extra extra tijd de bal net naast de goal belandde had iedereen zoiets van: affluiten maar! En toch ook: Misschien had er wel meer ingezeten… Dat gevoel.

Wow, wat een spannende wedstrijd en wat een veerkracht. Met geweldige inzet van AL onze mannen, ook de bikkels die hiervoor nog niet genoemd zijn: Beau, Bart, LucA, Benk, LucR, Sam, en Menno. Toppers!!! Ik heb genoten. Dank nogmaals aan Milan, Ole en Daan voor het goede invallen. En ook dank aan Yvo voor het betere vlagwerk! En natuurlijk Sven voor het betere beste gouden glijwerk. Groetjes uit Graft. HoiA.

SV De Rijp laat zich verrassen

Vooraf was het in de wedstrijdbespreking nog zo goed doorgesproken. “Koedijk heeft ‘lopende’ spelers die zich makkelijk vrijspelen en let daar dus op vanaf de eerste minuut”. Het bleek tegen dovemansoren gericht. Al direct na de aftrap lag de bal in het net achter doelman Jos Timmer. Er waren nauwelijks tien seconden gespeeld, de treffer kan misschien wel in de recordboeken van de Vierde Klasse. Luc Wagenaar slalomde door de defensie van SV De Rijp of er geen verdedigers stonden en zette de koploper meteen op achterstand. Het team van Peter van der Zwaan was volledig van slag en zou pas gaan voetballen toen het binnen het half uur tegen een uitzichtloze 3-0 achterstand aankeek. Toch had er achteraf zelfs nog meer ingezeten dan de 3-2 nederlaag. De Rijp is koploper af, moet oppassen voor de naaste belagers Hugo Boys en Bergen, terwijl Koedijk als het op 4 maart de inhaalwedstrijd tegen KSV ook wint op vijf punten voorsprong kan komen.

Het had allemaal anders kunnen zijn als ons vlaggenschip wat scherper, agressiever en geconcentreerder aan de wedstrijd was begonnen in het kille Koedijk. Nu liep het negentig minuten achter de feiten aan. Op het middenveld kreeg Luc Wagenaar alle vrijheid. Hij bewoog zich slim tussen de linies, zodat verdedigende middenvelder Bas Koster vaak werd geconfronteerd met twee tegenstanders: de nummer 8 van Koedijk en de nummer 10 Tom Hofkamp. Pas in de tweede helft was dit euvel verholpen, toen Valentijn Jonk wat meer op het middenveld ging spelen en Thom Rijser naar de linkerkant opschoof. Wagenaar maakte ook de 3-0 en nog voor tiende minuut had de van Alkmaarse Boys teruggekeerde zaaltopper Hofkamp met een afstandsschot 2-0 gemaakt. Jos verkeek zich lelijk op de stuiter die in het schot zat.

De Rijp liet zich in het eerste bedrijf niet alleen maar naar de slachtbank leiden. Nick Visser had al in de elfde minuut iets terug kunnen doen, maar hij zag zijn kopbal uit een corner van de lijn gehaald. En Stijn Deitmers schoot de bal kort voor rust recht op de doelman van Koedijk. De Rijper goals kwamen na de hervatting. Een voorzet van Stijn schoot Nick feilloos in. Nog geen drie minuten later was het precies andersom en pakte Stijn zijn doelpuntje mee. De Rijp, zonder Menno Meijland en Tim Deitmers, miste vervolgens stootkracht om langszij te komen. Al kreeg Nick nog een geweldige kans op 3-3, maar hij werd dicht bij het doel duidelijk verrast doordat de bal ineens voor zijn voeten lag. De Rijp had in de tweede helft het betere van het spel, moest ook Koedijk-trainer Roy Rowinkel erkennen. ‘Maar wij hebben verdiend gewonnen. Te meer omdat er ook nog een doelpunt ten onrechte vanwege buitenspel werd afgekeurd.’
De vraag is of dat zo was. Op een uitstekende foto in het Noordhollands Dagblad was te zien dat Koedijk-spits Remco Reinhard scoort, maar het zou goed kunnen dat hij op het moment van spelen met een voetje buitenspel stond. Net even verder dan Jos Schrama. Dat had onze assistent-scheids René van Bavel dan goed gezien.  Koploper Koedijk was echter in de tweede helft onherkenbaar. De Rijp had de touwtjes stevig in handen. Thom en Valentijn vormden een sterk duo. Nick was weer moeilijk van de bal te krijgen, maar kreeg weinig ondersteuning. En achterin had Jos Schrama alles redelijk onder controle, terwijl Jurjen Cramer als linksback en later in de rol van centrale verdediger keihard werkte. En tamelijk foutloos. Hij zit zo langzamerhand dicht tegen een basisplek aan, maar als je een linker vleugelverdediger wil die de achterlijn haalt en nog een voorzet geeft ook, kun je Jurjen beter centraal laten spelen.

Zondag kunnen de Walvisvaarders aan de Jan Ploegerlaan de schande van de uitwedstrijd tegen Apollo ’68 uitwissen (4-3 nederlaag). Dat is duur puntenverlies geweest. De eerste slag in 2018 is duidelijk voor Koedijk, waar de bestuurskamer lang alleen werd bezet door een vriendelijke gastvrouw en langs de kant vooral Rijpers stonden. Een ding zit de Koedijkers niet lekker: de laatste wedstrijd van de competitie is op 27 mei: uit tegen… SV De Rijp.

Erik Oudshoorn

JO 17-1 Waardige afsluiting eerste seizoenshelft

KGB JO17-1  – SV De Rijp JO17-1   1 – 2

Het venijn zat ‘m in de staart. Met wedstrijden tegen de nummers 1, 3 en 4 van de competitie beloofde het slot van de najaar competitie zwaar te worden. Tegen KFC werden we bestolen  en verdienden we meer dan die ene punt. Tegen koploper Hercules vergaten we onszelf te belonen met een punt, wat betekende dat we dan maar tegen KGB de vooraf voorgenomen 5de plaats moesten veiligstellen.

In de kleedkamer hadden we het over 2 mogelijkheden; de eerste helft van de najaarscompetitie als een nachtkaars uit laten gaan of er nog een keer vol voor gaan om met een overwinning en een goed gevoel aan de nieuwe competitie te kunnen beginnen.  Ik vroeg ze om het laatste….  En zie, de mannen stelden mij niet teleur. In het geheel niet zelfs! De eerste 10 minuten waren nog wat slap en werden er veel duels verloren, maar langzaam maar zeker knokten de heren zich in de wedstrijd.  We stonden verdedigend goed en gaven eigenlijk weinig weg. KGB had weliswaar een licht overwicht maar werd niet gevaarlijk voor ons doel. Zelf kwamen we ook af en toe aan aanvallen toe en met de eerste de beste vloeiende aanval was het dan ook meteen raak. Na een aantal passes kreeg Bart uiteindelijk de bal aangespeeld en hij draaide goed ‘open en verplaatste het spel met een gouden pass naar Milan. Deze schermde de bal goed af en bleef dit keer uiterst koel in de afwerking. Met een lage schuiver passeerde hij de doelman van KGB: 0 -1.

KGB voetbalde verbaasd verder en je zag dat ze niet op serieuze tegenstand gerekend hadden. Ze begonnen al snel op elkaar te mopperen toen ze merkten dat ze niet lekker in de wedstrijd zaten. Een paar minuten later werd hun doelman het doelwit van hun gemopper. Een vrij matige vrije trap van Matthijs, over de grond en recht op de keeper af, rolde heel lullig tussen de benen van de KGB doelman. Een kadootje wat met plezier door onze mannen werd uitgepakt: 0-2.  Zonder al teveel problemen bereikten we met die prettige en onverwachte voorsprong de rust.

We konden de donderspeech nog net niet horen, maar ik was blij dat ik niet in hun kleedkamer limonade hoefde te drinken. Hun coach was ‘not amused’ op z’n zachtst gezegd. Hun strijdplan voor de 2de helft was ons wel duidelijk. Furieus uit de kleedkamer komen, snel de aansluitingstreffer maken en dan erop en erover. Het was aan ons om dat te voorkomen. De aansluitingstreffer (1-2) viel in de 6de minuut na rust en dus te snel. Matthijs was al uitgevallen en Stijn en Milan gaven aan dat zij ook niet meer helemaal okselfris waren. Maar met 1 reserve waren we snel uitgewisseld en kwam het aan op pompen of verzuipen.  Toegegeven, het werd niet onze mooiste helft van het seizoen, maar iedereen bleef wel bikkelen tot het eind. Met kramp, spierpijn, schaafwonden, getoucheerde edele delen strompelden we minuut na minuut naar het einde van de wedstrijd.  En ja, we hielden zowaar stand en het laatste fluitsignaal van de prima fluitende scheidsrechter werd met gejuich ontvangen. Lekker mannen !

Zo’n wedstrijd waarvan je tegenstander denkt dat ze wel makkelijk even zullen winnen en dan met 3 punten zwaarbevochten punten naar huis gaan. I love it! En mijn complimenten voor jullie inzet. Jullie hebben de najaarscompetitie uitstekend afgesloten en de keurige 5e plaats op de ranglijst meer dan verdiend. Met een goed gevoel gaan we beginnen in de nieuwe poule. Wie weet kunnen we daarin voor het podium gaan!

Andreas Oerlemans

JO19-1 ook beter op het circuit dan Max?

KAMPIOENEN NAJAARSCOMPETITIE 1E KLASSE WEST 1 werken zich in het zweet

Powered by SPORTING DE RIJP instructie

Woensdagavond 13 december 2017. Huh? Woensdagavond is een van de reguliere trainingsavonden van onze JO19-1. “Is dat nieuwswaardig?” hoor ik u denken (voor zover gedachten hoorbaar zijn. Een vergelijkbare vraag is of hersenen kunnen kraken. En kunt gedachten lezen? Sorry, ik dwaal af (?). Het antwoord op die eerste concrete vraag is: “JA!” Volmondig ja! Want deze woensdagavond was geen gewone trainingsavond. Trainer Junior had geregeld dat onze mannen bij HET indoor sporthonk van onze gemeente SPORTING DE RIJP hun spierballen konden trainen. Dat was gezien de winterse omstandigheden èn de door algehele afgelasting in het water (sneeuw) gevallen kampioenswedstrijd van vorige week zondag een hartstikke leuke en prettige manier van anders trainen.

De instructeurs van SPORTING DE RIJP waren haast nog strenger dan de trainer zelf. De opwarmer bestond uit een ronde spinnen (zoiets als de Le Mont Ventoux, l’Alpe d’Huez en Col de la Madeleine samen). Maar dat leek het eerst niet. Want het begin was rustig, even in de juiste cadans en trance komen onder de zoetgevooisde stem van wielerprof Puck Moonen (check haar instagram)! Maar alras bleken er wat venijnige versnellingen en klimmetjes in de route verstopt. En onze bikkels wilden – kampioenwaardig – wel naar de top en niet in bejaardentempo. Maar dat viel niet mee.

spinnenDe neusvleugels gingen steeds wijder opzij voor nog meer zuurstof, hier en daar een slokje ‘Froome’-sap bij een kleine afdaling. Nee, er werd nog niet gelost. Weer een venijnige klim. De wangen kleurden wit en rood, shirtjes werden natter en natter van het zweet. Nog was daar niet het einde. Weer een bochtje, nog een versnellinkje, even de kont van het zadel, doortrappen … “Nog een klein stukje” bleek nog ver weg … maar uiteindelijk was het einde van de tour daar. Voldaan konden de mannen even rust nemen. Maar al snel mochten ze naar de bovenetage met de gewichtige toestellen. Daar was een circuit uitgezet om te werken aan de armspieren, romp en benen. Na een gedegen instructie per toestel door personal trainer Sergio P. konden onze jongens aan de bak. In hoog tempo werd telkens een halve minuut aan een toestel gewerkt. Daarbij kregen de minder ervaren toesteltijgers steeds deskundige aanwijzingen voor de juiste houding. En de mannen gingen ervoor. Met zichtbaar veel plezier lieten zij zich afmatten in het hoge tempo, met eigen keuze voor de afstelling van de zwaarte. Na afloop zagen we afgematte maar tevreden jongens, die daarna aan tafel even konden rusten en bijtanken. En natuurlijk een groepsfoto. Wàt een leuke manier om dit seizoen af te sluiten.kampioensfoto klein

Namens onze mannen hartelijk dank aan de instructeurs en Sabine van SPORTING DE RIJP !!!

Wil jij ook – op je eigen tempo en onder deskundige begeleiding – je lijf en spieren fit houden? Ga dan eens kijken bij

SPORTING DE RIJP op De Volger!

MO13 kampioen!!

De MO13 van coach en trainer René Groot kon zaterdag 02-12 kampioen worden tegen St. Adelbert maar die wedstrijd werd afgelast. Dus konden ze afgelopen zaterdag 09-12 kampioen worden tegen Bergen, maar deze wedstrijd werd ook afgelast. De meiden hadden 2 wedstrijden minder gespeeld dan de nummer 1, en hadden maar 2 punten minder.

Omdat de KNVB niet van plan was nog een wedstrijd in te lassen, werd Bergen MO13 bereid gevonden alsnog de afgelaste wedstrijd te komen spelen, sportief! Dus om 12.00 uur trapten de meiden in de koude regen af met familie, vrienden, leraren en mensen van de club onder de overkapping. Voor de rust stond het 3-0 door een hattrick, en aan het eind van de wedstrijd stond het 6-0 door een hattrick.

Het fluitsignaal klinkt, de MO13 is kampioen, en een hagelbui barst los. Maar dat mag de pret niet drukken en de meiden krijgen felicitaties, bloemen en een medaille van het bestuur. P1090684

Binnen wachtten taart en patatjes, ook voor de speelsters van Bergen stond een patatje klaar om warm te worden. P1090726

Daarna op de platte kar een kampioensrondje door het dorp! Familie Poel bedankt!

P1090744

René, assistent trainers Emiel en Joep, regelaar Ruud, ouders, toeschouwers en SV De Rijp, bedankt!!!

Lisan van Essen

——————————————————————-

Ook het Jeugdbestuur van SV De Rijp feliciteert deze toppers met het behaalde kampioenschap!

MO13_kampioen

JO 17-1 Bestolen maar trots!

KFC JO17-2 – SV De Rijp JO17-1   2 – 2

Een verslag met mixed emotions. Vooraf zou je wellicht tekenen voor een gelijkspel tegen de nummer 3 van de ranglijst. Als je echter 2 minuten voor tijd 1-2 voorstaat en dan een volstrekt onterechte strafschop tegen krijgt en met maar 1 punt naar huis terug gaat i.p.v. 3, dan voel je je toch bestolen.

Normaal wil ik daar ver van blijven; de scheidsrechter de schuld geven van een minder resultaat.  Het komt er dan vaak op neer dat je zelf slecht gespeeld hebt en dan excuses gaat zoeken. De scheidsrechter is dan vaak de zondebok. Nogmaals, daar ben ik niet van.

Deze keer was het echt anders en speelden we een dijk van een wedstrijd. Maar als je er de dag na de wedstrijd dan achterkomt dat de scheidsrechter van dienst op Voetbal.nl ook als teammanager van KFC JO17-2 staat vermeld, dan krijg je toch een beetje het idee van een slager die zijn eigen vlees keurt…. Verder rijst het vermoeden, dat in de 2de helft, een voor 2 wedstrijden geschorste speler, is ingevallen en dat dus een niet speelgerechtigde speler in het veld stond. Enfin, dit gedeelte krijgt nog een staartje, dit gaan we even verder uitzoeken. Het lijkt me sowieso vreemd dat de teammanager altijd de thuiswedstrijd van zijn eigen team fluit. Hoe objectief kun je zelf zijn…. Ik zou het niet kunnen!

Maar laten we voorrang geven aan het gevoel van trots. Trots op mijn spelers! De voorbereiding beloofde niet veel goeds. Harde hagelbuien op de heenweg, gure wind, koude temperatuur, een zeer slecht veld voor de warming-up en de wedstrijd ruim een half uur te laat begonnen.  Ik moest wel lachen. Ze hoopten voor de wedstrijd stiekem nog een beetje dat de wedstrijd afgelast zou worden. Nee, de mannen moesten in de kou toch aan de bak. Deze keer bleek hun inzet echter hartverwarmend. Ik heb het langs de lijn geen moment koud gehad! Ze gingen echt de strijd aan met deze op papier sterkere tegenstander.

Toegegeven, we begonnen voorzichtig aan de wedstrijd. We lieten ons inzakken en lieten het maken van het spel over aan KFC. Al gauw bleek dat we ‘goed stonden’ en dat KFC moeite had om onze verdedigende muur te slechten. Na 10 minuten kreeg KFC echter een buitenkansje in de vorm van de 1ste strafschop. Reece stond echter op scherp en ranselde de bal uit het doel. Zo bleef de stand gelijk en kregen wij halverwege de eerste helft ook onze eerste voorzichtige kansjes. Halverwege de 1ste helft kreeg Matthijs met een vrije trap de gelegenheid om de bal ter hoogte van de strafschopstip voor te gooien. Deze ging werkelijk aan iedereen voorbij, niemand raakte hem meer aan en tot mijn en iedereens verbazing verdween de bal uiteindelijk langs de verbaasde keeper in het doel: 0-1. KFC ging hierna natuurlijk nog meer druk zetten, maar zoals gezegd, stond hij bij ons goed en iedereen werkte voor wat hij waard was. Zonder al te veel problemen bereikten we de rust met de 0-1 voorsprong.

In de 2de helft ging KFC furieus op zoek naar de gelijkmaker, maar had moeite om openingen te vinden in onze hechte en compacte verdediging onder leiding van de uitstekend spelende Luuk. De gelijkmaker viel uiteindelijk toch en was het voorbeeld van een mazzel goal. Via de rug van een KFC speler ging de bal in het doel en was Reece daardoor kansloos: 1-1. Wie dacht dat daarmee het verzet van onze mannen gebroken was, kwam bedrogen uit. Brutaal zochten we ook weer eens de aanval en maakten meer en meer gebruik van de ruimte op het middenveld. Een heerlijke aanval vanaf links kwam via Robbert en Stijn terecht bij Milan die deze keer dit buitenkansje niet onbenut liet. Met een hard stijgend schot explodeerde de bal in het dak van het doel: 1- ! Daar had niemand bij KFC meer op gerekend en met de moed der wanhoop gingen ze weer op zoek naar de gelijkmaker. Dat lukte dus niet op eigen kunnen. Met nog 2 minuten te gaan vond de scheidsrechter een mogelijkheid om nóg een strafschop toe te kennen.  Onze grensrechter Klaas, die verhaal ging halen, werd met rood van het veld gestuurd (nog nooit eerder meegemaakt) , hij mocht van de scheidsrechter ook niet vervangen worden.

Heel apart allemaal. Hierna moesten we nog een paar minuten ons koppie erbij houden. Het zou ons toch niet overkomen dat we alsnog met lege handen naar De Rijp zouden terugkeren. In de slotminuut werd Daan vervolgens nog van het veld gekegeld door een donkerrode overtreding van één van de KFC spelers. De scheidsrechter trok een kaart uit zijn borstzak  maar de kleur kun je natuurlijk wel raden. Hij deed het af met een gele kaart. Met 10 man moesten we de laatste minuten zien te overleven en dat lukte uiteindelijk ook. Hij floot af maar het zwaar bevochten punt voelde echter schraal aan. Het hadden er drie moeten zijn!

Maar een groot compliment voor het hele team. Jullie hebben gevochten als leeuwen en verdienden het om met een overwinning naar huis te gaan. Soms zijn er echter elementen waar je niet van kunt winnen. We zijn echt bestolen, maar ik ben enorm trots op jullie!

Andreas Oerlemans

SV De Rijp zit Koedijk op de hielen

Plotseling heeft SV De Rijp het weer in eigen hand om op 17 december de winterstop in te gaan als koploper. De Walvisvaarders namen zondag zelf met succes de lastige horde WMC (3-1), terwijl de nummer één van de Vierde Klasse B, Koedijk, op bezoek bij Hugo Boys voor het eerst punten verloor: 2-1 nederlaag. En dat maakt de confrontatie tussen De Rijp en Koedijk van aanstaande zondag extra interessant. De kloof tussen de koploper en nummer twee De Rijp is geslonken tot twee punten.

De overwinning op WMC kwam niet zonder slag of stoot tot stand. In de eerste helft creëerde ons vlaggenschip door de aanvallende strijdwijze veel kansen. De bal wilde er toen nog niet in. Een voorzet van Wesley Rollman kopte Nick Visser in de tiende minuut net naast. Twee minuten later schoot Wesley zelf van dichtbij hoog over. Clubtopscorer Stijn Deitmers (negen goals) had de openingstreffer eveneens op de schoen na een voorzet van Valentijn Jonk. Ook hij had dit keer het vizier niet scherp staan. Nadat Wesley een bal van de lijn had gehaald viel de goal aan de andere kant. De beweeglijke spelers van WMC kwamen een keer goed door over rechts en vonden voor het doel de vrije man. Toch ging De Rijp niet met een achterstand de kleedkamer in. Een schot van loopwonder Bas Koster werd van richting veranderd en verraste de doelman van WMC: 1-1.

In de tweede helft bleef Pascal Oudejans in de kleedkamer achter en ging Valentijn links in de defensie spelen. Thom Rijser nam zijn plek in links op het middenveld. Het geduld van het publiek werd op de proef gesteld, maar in de 77ste minuut bereikte een voorzet van Thom de vrijstaande Nick die met een kopbal de ban brak. Met nog tien minuten te spelen nam trainer Peter van der Zwaan geen risico meer en liet hij Niels van Bavel de defensie versterken ten koste van Stijn. Het werd een minuut voor tijd nog 3-1. Thom ging diep bij een pass van Tim Deitmers. De aanvallende linker middenvelder stiftte de bal over de keeper, maar die kon het leer nog net uit het doel slaan. In de rebound plaatste Thom de bal keurig in de verre hoek.

Hoewel hij bij geen goal betrokken was, speelde Menno Meijland een dijk van een wedstrijd. In de meeste duels toonde de nummer tien zich superieur. Dat moet vertrouwen geven voor de clash in Koedijk. Hetzelfde geldt voor Nick die niet alleen een belangrijk doelpunt maakte, maar keihard werkte en weer een puik optreden verzorgde.

Erik Oudshoorn

JO 17-1 Ze kunnen het echt, maar niet altijd!

SV De Rijp JO17-1  –  Blokkers JO17-1        1 – 2
Purmerend JO17-1 –  SV De Rijp JO17-1    2 – 2
SV De Rijp JO17-1 –   WSV JO17-2              2 – 0

De competitie kreeg na vier overwinningen tegen de onderste vier een serieus vervolg tegen drie tegenstanders die op papier gelijkwaardig leken. Allereerst kwam Blokkers op bezoek in De Rijp. Beide teams waren volstrekt gelijkwaardig aan elkaar maar het was Blokkers dat na 20 minuten en een goede aanval op voorsprong kwam: 0-1.  In de tegenaanval na de aftrap en vrijwel dezelfde minuut was de stand al weer gelijk. Robbert gaf met een geweldige knal een succesvol vervolg aan goed doorzetten van Matthijs: 1-1.

Met deze stand werd ook de rust bereikt. In de tweede helft werden maar weinig kansen gecreëerd en een gelijkspel leek een volledig terechte eindstand. Maar een ‘zondagsschot’ op zaterdag deed ons de das om en viel volstrekt onverwacht binnen bij de eerste paal; 1-2 en een onverwachte nederlaag viel ons ten deel. Dit leverde een zuur weekend op voor alles en iedereen die begaan is met de B1.

Purmerend leek gezien de uitslagen een te kloppen tegenstander  en vol goede moed trokken we dan ook  ten strijde tegen onze buurman uit P’rend. Maar traditiegetrouw was de voorbereiding bij deze club een rotzooi. Van kleedkamer 13 naar kleedkamer 1, de warming-up op drie verschillende velden en net als vorig jaar een kwartier te laat begonnen. Oke, het zat allemaal een beetje tegen,  maar dit alles geeft werkelijk geen enkel recht om zo slap en slecht aan een wedstrijd te beginnen. We speelden ‘by far’ onze slechtste helft van het seizoen en dan is elke tegenstander in de 1ste klasse gevaarlijk. Met een 1-0 achterstand en een collectieve wanprestatie zochten we dan ook de kleedkamer op voor de rust.

Het werd tijd voor het spreekwoordelijke andere vaatje en er werd op luid en duidelijke toon gevraagd om daar in de tweede helft uit te tappen. Alhoewel we met meer energie aan de tweede helft begonnen, liepen we wel nog eerst tegen een tweede zeperd op (met dank aan de scheidsrechter) en moesten we met nog een half uur op de klok een 2-0 achterstand zien weg te werken. Bart gaf het goede voorbeeld en scoorde wederom met een afstandsschot de aansluitingstreffer: 2-1. De B1 ging nu vol voor de gelijkmaker en zette de tegenstander met de rug tegen de muur. En met succes. Ole stuurde op verzoek  van Robbert een vrije bal naar de 2de paal en vond daar zijn spits. Het is nog niet helemaal duidelijk of hij nu wilde schieten of een strakke voorzet wilde geven… maar het laatste was het resultaat en collega-spits Milan stond klaar om de bal binnen te lopen: 2-2 en de terechte gelijkmaker. We kregen in de dying second nog een mogelijkheid om de wedstrijd alsnog naar ons toe te trekken. De wonderbaarlijke keeper wist ook deze keer met een wonderbaarlijke redding het gelijkspel voor Purmerend veilig te stellen. We vertrokken met gemengde gevoelens en met 1 punt uit Purmerend.

In de volgende speelronde werden we gekoppeld aan WSV. Zij hadden een wedstrijd meer en een punt minder. Uitlopen of ingelopen worden, that’s the question…

Je mocht verwachten dat de B1 er vol voor zou gaan maar de eerste helft was weer moeizaam. Veel onnodig balverlies en alle ballen gingen onnodig de lucht in, terwijl we er nog zo op gehamerd hadden om de bal lekker over de grond te laten gaan.  Na de rust krabbelde de B1 qua energie en inzet weer op en stond er weer een team in het veld dat vol ging voor de overwinning. En zie je wel, de mannen kunnen het echt wel. Goed doorzetten van Luuk bracht de bal bij Marcus die  strak en hard voorzette van de rechtervleugel. En daar was ons goudhaantje Robbert weer die de bal gericht in de rechter hoek pegelde: 1-0. Niki maakte in zijn invalbeurt daarna een geweldige goal en met zijn lage schot in de rechterbenedenhoek schoot hij alle gram van de afgelopen weken van zich af: 2-0. Dit was de genadeslag voor WSV en gedecideerd speelden de mannen de laatste 10 minuten uit. Lekker! Een overwinning  was onze beloning voordat we de krachten gaan meten met de top drie van de ranglijst.

We weten dat van onderschatting geen sprake kan en zal zijn en dat we alleen met volledige inzet en goed voetbal een kans maken tegen bijvoorbeeld KFC. Maar ach, zij hebben ook wel eens een slechte dag…..en laat dat nou net tegen ons het geval zijn!

Wacht echt mannen, voetballen kunnen jullie. Niet altijd, maar als jullie willen zijn jullie een taai team om te verslaan. Laten we daar voor gaan met elkaar!

Andreas Oerlemans

Zeurpieten en dramaqueens

Zondag 3 december 2017; OFC JO19-1 – Rijp (de) JO19-1

Soms gaat de zon gewoon te laat schijnen of wordt het plotseling donkerder dan je je had voorgesteld. Niet in het minst om personele problemen. Mick had zich te vroeg fanatiek in de strijd geworpen en dan krijg je enkel-enkel=dubbel, Jip ging dankzij hoge snelheid en een k-uil in de weg na de training over de kop en de rode lap van Bas gaf hem een rol aan de zijlijn. En toen Kick vlak voor vertrek het met de tweede helft ‘uit’ maakte en voor zijn andere liefde koos, bleek de personele dichtheid van ons elitekorps flinterdun te zijn. Gelukkig waren ook deze keer kanjers uit de JO17-1 zaterdag –  RobbertW en DaanN – bereid en beschikbaar als stand-ins. Was iedereen verder okselfris? Ik dacht het niet… Druilerig nat was het in elk geval wel. De scheidsrechter van dienst trok zich daar niets van aan, trad aan in korte mouw. Bikkel! In een geïmproviseerde opstelling begonnen we wat later, want André moest nog even wat extra paraplu’s uit de auto toveren! Magic! Toen kon de wedstrijd zo’n 10 minuten later dan toch beginnen.

De Rijp gaf direct een visitekaartje af, helaas lukte het niet deze verrassingsaanval te bekronen met een doelpunt en vroege voorsprong. Sterker nog, het was een wake up call voor de tegenstander die vanaf dat moment wel bij de les was en de gasten vastzette op eigen helft. De Rijp hield het hoofd makkelijk boven water, want OFC werd ondanks het balbezit nauwelijks gevaarlijk. Wel liepen de rood witten steeds achter de feiten (en bal) aan door slordigheid in de passing en rommelig positiespel. Af en toe werden onze mannen wel gevaarlijk, maar het lukte niet om de kansen te benutten. De wedstrijd lag ook vaak stil door weer een blessuregevalletje links en rechts. Even speelde De Rijp met 10 man toen Kick de bal van dichtbij vol op de neus kreeg. OFC speelde beter, creëerde echter nauwelijks kansen en Leon was op die ene inzet zeer attent, hij neutraliseerde het gevaar met klasse en dubbelzijdig tape. De Rijp miste ‘schwung’, waarbij wij als toeschouwers het gevoel kregen dat ‘het’ er deze keer niet in zat. En toen viel dat tegendoelpunt. Uit een vrije trap, knap laag langs de muur geschoten, YEK! Dat betekende overigens geenszins een impuls voor een opleving van De Rijp. Wel waren er kansen, maar ook de keeper van OFC deed zijn werk waar het moest. Het leek vandaag niet te mogen lukken. Na de pauze bleek ‘De Herfst’ wat milder en meer blauw.

Met Robbert voor de afvallige Kick en later Daan voor Sam kwam het toch nog een beetje goed. Storend was het voortdurende verbale geweld van de technische staf van de gastheren: een slecht voorbeeld. Gelukkig liet de scheidsrechter zich hierdoor niet intimideren. Ondanks de onzorgvuldigheden in het spel zette De Rijp wel aan en creëerde zo af en toe zeer gevaarlijke momenten voor de OFC goal. Beau, Luc, Stan, Bart, Menno, Robbert en Benk waren echter niet gelukkig of vonden nog net de keeper of een verdediger op hun weg. Toen werd echt een wedstrijd om snel te vergeten. Menno ging een luchtduel aan, raakte uit balans, viel met zijn achterhoofd op de mat, AU! en kreeg ook de tegenstander nog boven op zich. Menno is een bikkel, blijft nooit lang liggen, maar nu wel…. ALARM dus! Ondersteund maar met zorgwekkende klachten werd hij op de bank gelegd. Daar bleek al snel dat professionele medische hulp nodig was. En dan duurt het toch nog heel lang voordat er een ambulance arriveert. Terwijl Menno op de bank van de dug-out lag ging de wedstrijd door. OFC schoot vanaf afstand op de lat, maar even daarna ging hun verdediging in de fout door Bart naar de grond te trekken binnen de ‘16’. Een terechte penalty. Luc VA – tot dat moment met Beau, Bart en Leon de beste man van de rood witten – pakte resoluut de bal en joeg deze tegen de touwen, BWAMMM, 1-1! De bevrijdende en verdiende gelijkmaker, het leed enigszins verzachtend. Bijna was De Rijp – dat die laatste fase dus met 10 man verder moest – nog spekkoper. Helaas miste Stan de kracht om de schitterende voorzet van Robbert – een uitstekend invalbeurt –tot assist te bekronen. Hij mikte naast. Eigenlijk zou dat wat teveel van het goede zijn geweest, maar had wel heel lekker gesmaakt. Daan en Robbert, dank voor het goede invallen! Toen was er eindelijk de ambulance. Even dacht Menno aan ‘the other side’ te zijn beland, maar gelukkig waren het de reebruine ogen en ivoor witte glimlach van de verpletterende schoonheid van de ambulancebroe – zuster! Menno werd dus afgevoerd, gelukkig gaat het inmiddels weer beter. Sterkte man! Volgende week de kampioenswedstrijd van deze JO19 najaarscompetitie. Concurrent AFC’34 staat met evenveel wedstrijden en punten onder De Rijp met een lager doelsaldo, maar speelt geen wedstrijd meer. De Rijp mag volgende week laten zien kampioenwaardig te zijn door Purmerend – voor de tweede keer deze competitie – te verslaan!

Sportieve groet, dr. Spock.

Kleurrijk en eenzijdig duel ontsiert door zeurpieten

Zondag 26-11-2017 De Wherevogels JO19-1 – SV de Rijp JO 19-1                             2-5 (0-3)

Sinterklaas heeft deze zondag langs de lijn helaas slechts even kunnen genieten,
Even, want al snel werd het plezier ontsiert door veel te veel zeurende pieten.

In het veld en langs de lijn,
Bleken spelers en ouders groot maar vooral heel klein met ongein.

De Wherepieten in hun vertrouwde camouflagetenue van zwart, wit en groen,
Onze Rijpers konden het daarom in het mooie rood met wit doen.

Met windje in de rug,
Drongen de Wherepieten De Rijp eerst op eigen helft terug.

Maar de Rood Witten waren slimmer, sneller en vooral cooler voor het Wheredoel,
Jip scoorde na een soort kluts met een onhoudbaar schot de 0-1, BWAMM, wat een balgevoel.

De Rijper verdediging stond ook vandaag weer als een huis en was niet te passeren,
Alras bleek dat een aantal Wherepieten behoorlijk te frustreren.

Gezeur over het optreden van de scheids- en lijnrechter moest het eigen falen maskeren,
Tjsa, ga maar terug naar school zegt Sint, om goede manieren of echte voetbalskills te leren!

De Rijp liet zich hierdoor nog niet verstoren,
En ging nog even door met aanvallen en scoren.

Beide Luc’s (Aal en R) wisten op fabuleuze wijze het vijandelijke net te vinden,
BOEMMM en BWAMMM, dus stond het nog voor rust 0-3 voor De Rijp lieve kijkbuiskinderen.

Deze Sint vond het op dat moment door het geklaag en gezever al lang niet meer leuk langs de lijn,
Deze voetbalbeleving was niet fijn (wat zijn grote mensen toch soms zooo klein).

Na rust werd de score verder uitgebouwd door beide Luc’s
Gewoon door goed te voetballen, zonder vervelende truc’s.

Dat De Rijp ook nog 2 doelpunten moest slikken was louter voor de statistieken van de KNVB,
En met 3 punten in de tas nam De Rijp terloops ook nog de koppositie over door verlies van concurrent AFC.

Groeten van S… tik(je)!

Dus toen kreeg ik een tikje op mijn schouder. Hoezo dit gedicht? Fuck! Sinterklaas dicht pas volgende week natuurlijk, het is nog steeds november en Black Friday nog niet eens achter de rug. “So what!?” denkt u nu? Eens! Maar met graagte benut ik nog even deze vrije ruimte.  Mannen, deze overwinning is een mooie beloning voor jullie onverzettelijkheid. Jammer van het dubbele kwartet en daarbij zeker een aantal heel onnodige kaarten. Volgende week niet meegaan in de malheur van de tegenstander en gewoon lekker blijven voetballen. Stan, beterschap man! En fijn dat nu ook Mick zijn eerste minuten na blessureleed weer kon maken. Tof!

Groetjes uit Graft, Hoofdpiet Robin en Badman! Hahahahahahahahahahahaha.

ING