Tag : wedstrijdverslag

Home/Bericht tagged "wedstrijdverslag" (Pagina 3)

Herstel maar nog geen nacompetitie

Op een mooie Pinksterdag heeft SV De Rijp I zich knap hersteld van de 8-2 nederlaag bij Hugo Boys. WMC werd in Heerhugowaard met 0-4 verslagen. Daardoor staat De Rijp in de stand weer op de tweede plek. Maar het belangrijke doel, het behalen van de nacompetitie, is zelfs hiermee nog niet bereikt.

De grote man aan de kant van SV De Rijp was wederom Nick Visser. Hij scoorde drie keer en heeft inmiddels 25 competitiedoelpunten achter zijn naam staan. Nick is bezig aan zijn beste seizoen in het eerste elftal van SV De Rijp. In een 3-4-3-systeem moest hij zondag veel aan de linkerkant spelen. Ook daar sleurde hij op zijn bekende wijze en werden verdedigers gepasseerd of ze er niet stonden. Hoewel Nick dus vaak van de zijkant moest komen, voltooide hij toch weer een hattrick. Zijn derde van dit seizoen. Er hoefde geen twijfel over te bestaan dat hij bij WMC de beste speler van het veld was. Al had de tegenstander ook een aardige beweeglijke rechtsbuiten in de gelederen. Hij werd trouwens of door Valentijn Jonk of door Rick Schrama, wanneer hij aan de voor hem linkerkant opdook, goed afgestopt. En in het centrum onderschepte Jos Schrama ook regelmatig ballen waardoor De Waard ’75 Molenboys Combinatie niet aan scoren toe kwam.

In de eerste helft zag het er daar lange tijd niet naar uit. De Rijp speelde slordig en zocht duidelijk naar de vorm die een week eerder een enorme knauw had gekregen. Maar in de veertigste minuut brak Nick de ban. Een fraaie achterwaartse kopbal van Stijn Deitmers kaatste via de lat terug in het veld, waarna Nick de bal opving en afrondde. Na rust leek het team van Peter van der Zwaan al snel op rozen te zitten toen de arbiter naar de stip wees. Tim Deitmers, die niet lekker in de wedstrijd zat, mocht de pingel toch nemen en zag de bal gestopt. Het was uitstel van executie voor WMC. Een perfecte corner van Wesley Rollman werd door Nick bij de eerste paal simpel ingekopt. De mooiste aanval van de wedstrijd ging vooraf aan de 0-3, toen Valentijn Jonk, inmiddels geen linksback meer, de diepte werd ingestuurd en voor het doel de bal teruglegde op Stijn. En ten slotte werd het ook nog 0-4 door Nick die de treffer werd gegund door Thom Rijser. Nick had er zelfs vier kunnen maken. Toen hij de keeper keurig omspeelde zag hij dat zijn wat zachte inzet door een verdediger op het laatste moment met een sliding nog van de lijn werd getrapt.

Ondanks deze mooie zege leeft De Rijp tussen hoop en vrees. Er is wat hogere wiskunde voor nodig om de kansen van de Walvisvaarders voor een plek in de nacompetitie te verduidelijken. Een overwinning of een gelijkspel zondag in de laatste competitiewedstrijd tegen kampioen Koedijk is voldoende  om concurrent Hugo Boys, dat met liefst 5-2 werd verslagen door de kampioen van 4B, van het lijf te houden. De eerste periodetitel van Koedijk gaat dan naar De Rijp. Verliest de formatie van Peter van der Zwaan dan komt de ploeg in punten vermoedelijk weer gelijk met Hugo Boys, dat ook nog geen periodetitel heeft en op de slotdag thuis uitkomt tegen WMC. Het huidige verschil in doelsaldo van twee in het voordeel van De Rijp zal dan niet voldoende zijn. Hugo Boys pakt vervolgens de eerste periodetitel van Koedijk.

Er is nog niets aan de hand als Victoria steken laat vallen. De uitwedstrijd van de ploeg uit Obdam, die ook kans maakt op de derde periode, werd zondag gestaakt doordat de scheidsrechter geblesseerd uitviel. De resterende 55 minuten worden donderdag afgewerkt. Als Victoria de derde periode pakt (achter Koedijk) en Hugo Boys op doelsaldo De Rijp voorblijft in de eindstand, is het seizoen voor ons vlaggenschip voorbij. De grote nederlaag bij Hugo Boys is dan fataal geweest. Al zou het krankzinnig zijn als Victoria, dat momenteel dertig punten minder heeft dan De Rijp, wél aan het toetje van het seizoen mag deelnemen voor promotie naar de Derde Klasse.

Erik Oudshoorn

YES! (En no!) maar vooral YES !!!

SVA JO19-1 – SV de Rijp JO19-1    1-4 (1-1)

Zondag 22 april. Eindelijk een bekende tegenstander en ook nog lekker itypenn de buurt. Op een prachtig nieuw sportcomplex in Assendelft tussen polderweg en grasland. Nieuw kunstgras ook. En een bijna compleet JO19-1 team, want heel goed nieuws: Bart was er weer bij! Na heel vervelend blessureleed (weet u nog, een onbestrafte doodschop bij De Dijk; zie verslag ‘RAAR…’) en liefdevolle verzorging van ‘zijn’ lieve Lonneke achtte hij een invalbeurt mogelijk. De Rijp trad aan met invallers Bruce en JO17-1 toppers Daan en Marcus voor Menno (schorsing), Luc en Sam (blessures). De Rijp in rode shirts en Benk op zijn oude kicksen. Dat bleek een goede keuze, zo zou later blijken. Maar eerst gooide SVA roet in het eten. Een slippertje van De Rijp betekende de 1-0 voor de thuisploeg, die op de ranglijst maar één plekje boven rode lantaarndrager De Rijp staat. De Rijp is gewend om voor de punten te vechten. Soms met strijd, soms met goed voetbal. Vandaag met een gouden mix. Bruce kwam in schotpositie, maar zijn linker mikte te hoog in het hoge vangnet. FF krijten zeggen we dan. En toen was Bruce er weer. Na een slim passje van Jip kwam de spelende goalie weer in kansrijke positie en deze keer mikte hij de bal snoeihard tegen de touwen, KDENG 1-1!!! De verdiende gelijkmaker. doel jawohl
Even later kwam Mick in scoringspositie, oog in oog met de keeper probeerde hij een stift, maar de bal was net niet hoog genoeg en de keeper redde zijn team voor een achterstand.

Zeer vermeldenswaard is overigens ook de fijne sfeer op en rond het velfluitjed (hoewel sommige toeschouwers dit mat of tam vonden, ik was er blij mee). De uitstekende wedstrijdleiding van deze jonge maar zeer kalme (coole) en evenwichtige scheidsrechter en besuisde teams had een sportief spel als resultaat. In de rust werden de klokken bij deze paalstand gelijk gezet en nieuwe energie getankt. Dat betaalde zich uit. Beide teams wilden winnen en zetten in op aanvallen. De Rijp trok daarbij aan het langste eind. Stan mocht aanleggen vanaf zo’n 20 meter, een SVVA muurtje werd gemetseld en dat was precies wat Stan nodig had. Via die muur werd de bal van richting veranderd en de SVA keeper verrast, BOEM, 1-2 ! SVA probeerde te forceren, maar Daan onderschepte de pass en leverde de bal in bij Stan. Die stuurde Jip de diepte in. Kick kwam goed voor de goal en de voorzet van Jip was goed aan hem besteed, HOPPA, 1-3. Heel lekker! Een ander heel mooi moment was de invalbeurt van Bart. Welkom terug! (ook al was het even schrikken toen hij naar de grond ging, gelukkig loos alarm). Ook Marcus (JO17-1) kon zijn opwachting maken en hij viel verdienstelijk in. Dank dat je mee kon en wilde doen! Beau had terloops zijn kicksen als Donald Duck 4 in doelvermomd, gelukkig kon hij even de glanzende CR7’s van Mick lenen. Het slotakkoord was zo mogelijk nog mooier dan de goals hiervoor. Nee, het was weer een vrije trap, nu op zo’n 25 meter van de goal. Een mooi plekje voor Benk. Met zijn vertrouwde kicksen krulde hij de bal om de muur en hoog tegen de touwen, BWAMM, 1-4. Die voorsprong kwam niet meer in gevaar omdat de Rijper verdediging en Leon heel attent bleven en SVA moedeloos de handdoek in de ring gooide. Wat een onwaarschijnlijk heerlijke 3 punter! Eindelijk loon naar werken! De rode lantaarn is overgedragen aan SVA, De Rijp kijkt vanaf nu verder omhoog. Toeval of niet, de komende tegenstanders zijn juist ook daar op de ranglijst te vinden.

Dat de TOTO haan in De Kuip (vervanging gewenst) Alkmaars Victorie niet liet kraaien was even een smetje op dit verder fantastische weekend. De statistieken liegen niet en altijd als alleen de goals tellen. Het is wat het is…

Nog even over het zeer vermeldenswaardige heuglijk ervaren. Dit was in mijn vinger omhoogherinnering de meest sportieve wedstrijd die ik dit seizoen heb mogen aanschouwen en aanhoren. Niet (nauwelijks) gepraat of gezeur op de scheids, tegenstander en elkaar. Ook door SVA trouwens. Met een jonge maar m.i. zeer getalenteerde scheidsrechter die ongewoon uitstekend de wedstrijd leidde en spelers die zich ‘normaal’ naar elkaar en de tegenstander gedroegen. En assistenten die vlagden als het echt was. Allen Heel Veel Dank daarvoor! Een geweldige YES ! Groetjes uit Graft, waar de grond onder je voeten wordt omgeploegd voor een beter milieu. Nou jij weer! Lateerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr. J 13 mei gaan we weer verder, thuis ontvangen we VVW uit Noordelijker regio.

De jeugd van SV de Rijp is ‘powered by’:
…… vele super vrijwilligers  en sponsoren

NB: er is altijd wat te doen bij onze leuke club! Meld je aan bij de kantine of het (jeugd)bestuur!

Dios bijna de klos

Dios JO19-1 – SV De Rijp JO19-1               2-1 (1-1)

Donderdag 19 april 20:00 uur. Zomeravond in april. Een inhaalduel in Nieuw-Vennep tegen de top in de competitie. Zo’n avondwedstrijd blijkt niet altijd vervelend te zijn, maar de personele bezetting is nog wel eens lastig. Toch was ons team compleet dankzij aanvulling uit onze JO17-1 (Ole) en snelle hap na school- en werktijd. Dat Benk toch nog op het laatst besloot nieuwe kicksen ‘Copa Mundial’ aan te schaffen, maakte een vroege invalbeurt van Bruce noodzakelijk. Het verschil in plaats op de ranglijst liet zich niet direct op het veld zien. Nou ja, het veldspel van de gastheren was zeker v.w.b. het rondspelen van de bal beter en de lastige balvaardige spits was (inderdaad) lastig voor de Rijper verdediging. Maar De Rijp was strijdlustig en strijdvaardig, met Beau zomaar eens naast Jip in de spits (de tijden van de F-jes werden even opnieuw beleefd). De Rijp kwam dankzij een fenomenale pass en heerlijke lob van Jip op een vroege en verrassende voorsprong, BWAMMM, 0-1. Dat DIOS daarna nog sterker de aanval zocht mag dan weer geen verrassing heten. Onze jongens hielden goed stand dankzij tomeloze inzet en teamspirit. En door uitstekend keeperswerk van onze Lion Leon, die in deze fase zijn team in de wedstrijd hield met een paar puike reddingen. Toch kwam DIOS niet geheel onverdiend op gelijke hoogte, 1-1 (BAH), de inzet van De Rijp ten spijt. Ergerlijk was wel dat de assistent van DIOS telkens weer zonder enige gêne zijn vlaggetje omhoog stak als de aanvallende bal van De Rijp de middellijn over kwam en de scheidsrechter daar steeds weer in mee ging. videoscheidsDat onsportieve vlaggen lijkt helaas steeds meer standaard te worden en maakt mijn pleidooi voor afschaffen van deze spelbreker regel sterker. Want een videoscheids lijkt geen oplossing. Eerlijkheid duurt het langst zeg ik maar … . Ondanks dat bleef De Rijp hard werken en energiek verdedigen om toch een punt uit Nieuw-Vennep mee te nemen. Maar kort voor tijd ging het mis. Een doeltrap ging volledig de mist in, nee kwam terecht in de voeten van een DIOS spits. Die wist wel raad met deze buitenkans, de herstelpoging van Leon ten spijt. De resterende tijd was helaas te kort om alsnog loon naar werken te krijgen met tenminste 1 punt. Het had zo mooi kunnen zijn. We komen steeds net een beetje geluk tekort om de buit binnen te halen (of de wereld lijkt zich tegen ons te keren; ook al is dat toch eigenlijk weer niet zo).

Maar er komt altijd een nieuwe kans. SVA is misschien wel een mooie prooi voor een 3 punter…    Zondag 22 april, wij zijn er bij!

Groetjes uit Graft.

 

IJburg AFC JO19-1 – SV De Rijp JO19-1

Pijnlijk
… als het snoeiheet en benauwd is en je mag ff niet zwemmen
… als je met slordig en opportunistisch voetbal toch goede kansen krijgt en ze niet benut
… als je bij je eerste overtreding direct geel voorgeschoteld krijgt
… als de tegenstander wel scoort, al is dat uit een onterecht en makkelijk gegeven vrije trap
… als je de tweede helft de tegenstander totaal in de tang en onder de duim hebt
… als die eindpass dan steeds net niet lukt
… en die keeper op jouw schoten op doel steeds in de weg staat
… als je vergeten bent dat buitenspel niet van toepassing is bij een doeltrap (nogmaals dank voor de tip!)
… als het tijdrekken van je opponent de spuigaten uit loopt; we wilden nog op tijd stoppen bij een 1-2 stand
… een tegenspeler met rood het veld af moet, maar je er eigenlijk niks mee op schiet
… als je uit één van de twee counters van de tegenstander nóg een tegendoelpunt moet incasseren
… als je dan eindelijk scoort maar het eigenlijk te laat is
… als je Ajax fan bent, PSV een sterke wedstrijd speelt en tegen jouw club kampioen wordt (shit! Mag ik een papiertje?) op wc
… als RRRR Madrid in La Liga toch nipt van nummer laatst wint en nog steeds in de CL verder mag (poep, mag ik het rolletje?)

Soms heb je zo’n dag. Dan rest er niets anders dan de wonden te likken en je aan het goede vast te klampen. Want zo’n tweede helft waar hartstikke goed werd samengespeeld en voor elkaar werd geknokt, dat is waar ik blij van word. Donderdagavond 19/4 een inhaalduel tegen Dios in Nieuw Vennep en zondag weer ‘uit’ tegen SVA, Assendelft. Laat de zomer maar komen. Visca Barca. (met dank aan Toon voor de illustraties; check Knudde.nl).

Oja, dit was het nieuws van zondag 15 april, IJburg AFC JO19-1 – SV De Rijp JO19-1        2-1 (1-0)

SV De Rijp op weg naar periodetitel

SV De Rijp heeft de leiding genomen in de derde periode van de Vierde Klasse B. De 2-0 overwinning op Victoria Obdam biedt perspectief op een periodetitel. Koedijk staat eveneens aan kop, maar de verwachting is dat deze ploeg met een niet al te grote marge de Walvisvaarders zal aftroeven in de strijd om de titel. De tweede plek in de eindstand moet voor De Rijp genoeg garantie geven voor deelname aan de nacompetitie, maar een periodetitel geeft alleen maar meer zekerheid.

De vijftiende zege van dit seizoen kwam al in de eerste helft tot stand. In de achttiende minuut stuurde Nick Visser met een directe bal Tim Deitmers de diepte in. De rechtervleugelaanvaller omspeelde enkele verdedigers van Victoria en schoot vervolgens de bal prachtig in het net. Kort voor rust scoorde Nick uit een voorzet van de herstelde Thom Rijser, die de afwezige Valentijn Jonk verving, met het hoofd: 2-0. Zijn 21ste goal van dit seizoen!

In de tweede helft ging de warmte een rol spelen. Nick kreeg twee kansen om de marge te vergroten en ook Milko Laan was dicht bij een treffer. Victoria bleef tot het einde strijden, maar creëerde nauwelijks of geen kansen. Een schuiver na een uur, die vervaarlijk voorlangs ging, was eigenlijk het enige echte wapenfeit.

Nadat trainer Peter van der Zwaan drie keer had gewisseld raakte Tim geblesseerd. Vervolgens consolideerde De Rijp de voorsprong en speelde de wedstrijd professioneel zonder kleerscheuren uit.

De komende twee weekeinden komt ons vlaggenschip voor de competitie niet in actie. Daarna volgen twee zware uitwedstrijden tegen Hugo Boys en WMC. Het slotakkoord is aan de Jan Ploegerlaan tegen Koedijk, maar dat kan dan al kampioen zijn. De Koedijkers versloegen zaterdagavond Alcmaria Victrix met 1-3. De Rijp staat tweede en wil dat graag blijven. Bergen (tegen KSV) en Hugo Boys (tegen Nieuwe Niedorp) kunnen zondag door een inhaalprogramma dichterbij kruipen en op respectievelijk zeven en zes punten komen met nog een wedstrijd minder gespeeld. De ontknoping van het seizoen is aanstaande. En met de nacompetitie meegerekend kan SV De Rijp zes wedstrijden van de Derde Klasse af zijn.

Erik Oudshoorn

De Rijp pas in de slotfase op dreef

KSV-SV De Rijp 1-5.
De uitslag duidt op een gemakkelijke overwinning voor ons vlaggenschip. Maar zo eenvoudig als het lijkt, was het niet. Op het hobbelige (natuurgras)veld van de ploeg uit Heerhugowaard in het eerste warme voorjaarszonnetje was het tegen een wilskrachtige tegenstander nog best ploeteren om de overwinning mee naar De Rijp te slepen. Technisch kwam KSV misschien veel tekort tegen de Walvisvaarders, maar de thuisploeg compenseerde dat met veel inzet. Gevolg: een spannende wedstrijd die pas zeven minuten voor het einde definitief werd beslist.

Uiteindelijk een belangrijke overwinning. Prettige bijkomstigheid was namelijk dat Bergen verrassend met 4-0 van Con Zelo verloor. Volgende week ontvangt de revelatie van de Vierde Klasse B koploper Koedijk en dat duel zal op het terras aan de Jan Ploegerlaan met veel belangstelling worden gevolgd. ‘Misschien gaat Bergen zich extra inspannen om wat goed te maken’, hoopt trainer Peter van der Zwaan. Als Koedijk daar tegen zijn derde nederlaag aanloopt, zou de strijd om de titel weer helemaal open liggen. Met als absolute apotheose het duel SV De Rijp-Koedijk op de laatste reguliere competitiedag.

Maar de Rijpers hadden zondag eerst af te rekenen met KSV, dat vooral wordt gevreesd om zijn slechte veld. Twee jaar geleden begon hier de victorie van De Rijp op weg naar het kampioenschap. De triomf van toen leek aanvankelijk ver weg. Hoewel Nick Visser De Rijp al vroeg in de wedstrijd op voorsprong zette. Wesley Rollman controleerde op rechts een hoge bal op meesterlijke wijze, waarna hij een paar tegenstanders uitspeelde en Tim Deitmers de bal voor gaf. Nick scoorde vervolgens door de benen van de doelman. In de eerste helft gebeurde erna eigenlijk niet zo heel veel meer. De Rijp had zichtbaar moeite om in zijn ritme te komen.

Pas in de tweede helft ging het spel op de wagen. In de 55ste minuut werd de aanvoerder van KSV weggestuurd met een tweede gele kaart na een forse overtreding op Nick. De spits, die wederom uitblinker was, ging alleen af op de doelman – het had ook direct rood kunnen zijn. KSV stroopte als reactie de mouwen nog wat hoger op en kwam zelfs langszij (1-1).

Wesley schoot twee minuten later van dichtbij keihard op de paal, maar Menno Meijland zette De Rijp weer op voorsprong. Een voorzet van Rick Schrama nam de nummer tien aan op zijn borst en schoot hij strak in het net. Daarna duurde het nog bijna een kwartier voordat het verzet van KSV definitief werd gebroken. Rick (voor Jurjen Cramer) en Menno (voor Stijn Deitmers) waren inmiddels al gewisseld. Menno had zaterdag zijn tuin opgeknapt – het was er ook wel weer voor – en pas hersteld van een blessure. Hij was aan het einde van zijn latijn. Menno had desondanks een paar fraaie acties laten zien.

Maar De Rijp zou na de mutaties nog drie keer scoren. Tim maakte 1-3 na een voorzet van Pascal Oudejans. Nick scoorde na fraaie rush 1-4 en heeft inmiddels zeventien competitietreffers achter zijn naam staan. Wesley zorgde voor 1-5, opnieuw na een voorzet van linkervleugelverdediger Pascal. In de slotfase was De Rijp weer op zijn best en dat belooft wat voor de resterende vijf duels.

 

Erik Oudshoorn

Mooi slotakkoord van zware klus

Het hoogtepunt van de wedstrijd kwam pas in de laatste minuut van de extra tijd. Nick Visser kreeg de bal in het strafschopgebied, slalomde langs twee spelers van Con Zelo en passeerde ook nog eens de doelman om vervolgens de bal in het net te tikken. ‘Een Zlatannetje’ werd geroepen langs de kant, memorerend aan de weergaloze goal van Zlatan Ibrahimovic in het shirt van Ajax tegen NAC Breda in 2004. Het was zijn afscheidscadeau voordat de Zweed naar Juventus vertrok. Nick oogstte ook op het volle terras, waar het in de voorjaarszon al aangenaam verpozen was, bewonderende geluiden. Met zijn fraaie doelpunt, de vijftiende in de competitie, één van zijn mooiste die hij ooit maakte, bracht hij de 3-1 eindstand op het scorebord.

Het was een prachtig slotakkoord van een moeizame wedstrijd voor De Rijp. Con Zelo verraste met een snelle omschakeling, zowel naar balbezit als bij balverlies, was fel in de duels en counterde vaak gevaarlijk via snelle vleugelspelers. De rechtsbuiten van de ploeg uit Waarland bezorgde Jurjen Cramer handenvol werk. In de tweede helft kreeg Jurjen meer grip op zijn tegenstander en was de angel uit het spel van Con Zelo. Cramer had zo een belangrijk aandeel in de overwinning.

Dat gold ook voor doelman Jos Timmer. Hij hield De Rijp in de eerste helft op de been. Maar het lot van een keeper is dat hij beoordeeld wordt op dat ene foutje. In de 54ste minuut stond Jos, na te zijn uitgelopen, te ver voor zijn doel, waardoor Con Zelo op gelijke hoogte kwam (1-1). Je kon het een fout noemen, maar het was ook inherent aan het spel van De Rijp dat met drie verdedigers, zonder de zieke Jos Schrama, tegen drie aanvallers risicovol met veel ruimte in de rug speelde. Daardoor moest Jos vaak als laatste man opereren. Het deed denken aan de filosofie van Johan Cruijff toen hij bij Ajax terugkeerde als coach. Stanley Menzo moest toen als een soort vliegende keep acteren. Het slippertje bracht Jos gelukkig niet van de wijs. Hij keepte verder een perfecte wedstrijd.

Voorin kreeg De Rijp pas in de 25ste minuut de eerste kans toen Nick op de goede doelman van Con Zelo stuitte. En kort voor rust leek dat weer te gebeuren. Er volgde een botsing en arbiter Paul legde de bal op de stip. De kaarten hield hij op zak. Tim Deitmers moest de strafschop overnemen, maar zijn tweede trap ging nog harder in het net dan de eerste. Na rust kopte Niels van Bavel voor de tweede keer naast en had ook Stijn de kans de marge te vergroten. Maar na de gelijkmaker van Con Zelo kon de wedstrijd weer alle kanten op. De verlossing kwam van een verdediger van Con Zelo die een boogballetje van Valentijn Jonk pardoes in zijn eigen goal kopte. Dat was in de 65ste minuut. Pas 25 spannende minuten later zorgde Nick voor de kers op de taart.

In het Paasweekeinde wordt niet gespeeld. Over twee weken wacht KSV in Heerhugowaard. Dat geeft Menno Meijland en Thom Rijser wat extra tijd te herstellen van hun blessures.    

Erik Oudshoorn

Lastige klip Alcmaria simpel omzeild

Vooraf was Peter van der Zwaan niet helemaal gerust op de uitwedstrijd tegen Alcmaria Victrix. Maar daarmee onderschatte de trainer toch de kwaliteiten van zijn eigen team. Want ons vlaggenschip omzeilde de lastige klip met verve. De jonge ploeg uit Alkmaar, die best potentie heeft om in de toekomst op een hoger plan te komen, werd verslagen (2-5) met slimme dieptepasses, bij vlagen goed combinatievoetbal en scherpte in de directe duels. De Rijp deed het zonder de geblesseerde Menno Meijland en Thom Rijser. Wesley Rollman fungeerde op het middenveld noodgedwongen als vormgever. Tim Deitmers was met twee goals en een assist een van de betere spelers, maar De Rijp toonde zich vooral als collectief sterk in de gure oostenwind. In de slotfase kon Van der Zwaan zelfs Rick Waal, zoon van oud-topspits Piet, laten debuteren.

Het was trouwens een andere topschutter, Nick Visser, die de score rond de twintigste minuut opende. Hij profiteerde van balverlies in de verdediging van Alcmaria en passeerde de doelman. Kort daarna had hij ook de 0-2 op zijn schoen, zoals dat zo mooi heet, maar na een voorzet van Max Huider schoof Nick de bal uit de draai naast het doel. En dan zal je altijd zien dat de tegenstander wél scoort. Dat gebeurde tien minuten voor rust uit een voorzet op onze linkerkant. De vreugde voor Alcmaria was van korte duur. Na een pass van Tim trapte Max de bal langs de doelman. Een fraaie treffer want het gaatje was klein. En in de 43ste minuut maakte Tim 1-3 na een pass van Valentijn Jonk. Wesley Rollmann zag een vrije trap via de lat maar net overgaan, anders had het er voor Alcmaria in de tweede helft wel heel somber uitgezien.

Nu was er nog hoop voor de Alkmaarders, zeker na de 2-3. Maar Valentijn vergrootte de marge weer en een kwartier voor tijd benutte Tim zeer koel een penalty. Nick kreeg een duw in het strafschopgebied en kon even later niet meer verder. Na afloop bleek dat zijn knie en een groot gedeelte van zijn been er bloederig uitzagen. Ondanks een toch niet al te harde duw. Het was enigszins te verklaren. Alcmaria heeft voor dit seizoen een nieuw kunstgrasveld gekregen. Alkmaar Sport is overgestapt op kunststofkorrels omdat er te veel onzekerheid bestaat over het rubbergranulaat en kurk ook niet voldoet. Dat schijnt bij vocht aan elkaar te plakken. De kunststofkorrels zijn echter keihard en veroorzaken verwondingen op de huid bij slidings. Terug naar af dus met de kwaliteit van het kunstgras. Alcmaria is zowel met de leverancier als Alkmaar Sport in overleg om de korrels te vervangen.

Maar daar had Nick weinig aan. De kans dat hij zondag tegen Con Zelo weer van de partij kan zijn is echter groot. De Rijp speelde aan de ringweg van Alkmaar als een kampioen, maar de titel is nog ver weg. De concurrenten Koedijk en Bergen wonnen immers ook hun duels. Gezien de verhoudingen in de Vierde Klasse B wordt de strijd om de eerste plek beslist in de onderlinge wedstrijden en dat is voor De Rijp recent twee keer (onnodig) misgelopen.

Erik Oudshoorn

Nick Visser de beul bij monsterscore

Nick Visser nam zich begin dit seizoen voor om zich in het eerste elftal van SV De Rijp te onderscheiden. De spits zette daarmee zondag een belangrijke stap met vier doelpunten en een assist tegen het zwakke VZV. Daarmee leverde hij een belangrijke bijdrage aan de monsterscore van 10-2. Geen enkele wedstrijd was dit seizoen in de Vierde Klasse B zo doelpuntenrijk en geen enkele ploeg boekte zo’n grote overwinning als De Rijp. De triomf werd als vanzelfsprekend opgedragen aan de op negentigjarige leeftijd overleden Klaas Oudejans, voormalig eerste elftalspeler van Dreo en bestuurslid. Veel mooier kon het natuurlijk niet.

Dat gold ook voor Nick die eindelijk zijn wekelijkse noeste arbeid een keer beloond zag. Dankzij zijn vier treffers kwam zijn seizoentotaal op dertien goals en daarmee is hij clubtopscorer. Hij nam dit predicaat over van Stijn Deitmers die op het terras moest toekijken vanwege een rode kaart, vorige week opgelopen in het tweede elftal. Nick kon achteraf niet geloven dat de immer zuinige materiaalbeheerder Bert Goesinne hem de wedstrijdbal had willen schenken. In de eerste helft maakte hij een zuivere hattrick. ‘Ik heb ook nog nooit zo vaak gescoord in het eerste elftal’, diepte hij uit zijn geheugen op. ‘Jammer dat in de tweede helft de voorzetten minder goed aankwamen. Anders had ik er misschien nog meer gemaakt.’

De tiende treffer in de extra tijd gunde Nick bovendien aan Tim Deitmers. ‘Ik twijfelde wel even’, grinnikte Nick in de kantine. ‘Maar Tim stond er zo goed voor, deze kans was voor hem niet te missen.’ Van Nick wordt wel gezegd dat zijn koptechniek nog voor verbetering vatbaar is. Het leek erop dat hij in dit duel ook een goal met het hoofd maakte. Dat was toch niet het geval. ‘Ik liep er tegenaan met mijn schouder’, gaf hij ruiterlijk toe.  De mooiste treffer maakte hij overigens met buitenkant voet.

In tegenstelling tot de wedstrijden tegen Koedijk en Bergen, die al in de eerste tien minuten werden weggegeven, was het nu De Rijp dat al na zes minuten vreselijk had toegeslagen. Valentijn Jonk opende de score na een voorzet van Tim en vervolgens begon Nick aan zijn strafexpeditie met twee treffers. In de 22ste minuut was zijn hattrick al voltooid na aangeven van Valentijn. Nadat Nick ook de 5-0 voor zijn rekening had genomen zorgden Bas Koster en Menno Meijland voor een krankzinnige 7-0 ruststand. Positief was niet alleen die score, ook het goede spel van Bas en Max Huider, die na wat blessureleed als linksback opereerde.

In de tweede helft ging VZV wijselijk meer vanuit de verdedigende stellingen opereren. Menno was in de kleedkamer achtergebleven met een hopelijk niet al te ernstige hamstringblessure. Dat scheelde creativiteit op het middenveld. VZV kwam zelfs door een onachtzaamheid in de defensie van De Rijp op 7-1 maar in dezelfde 75ste minuut voerde Valentijn de score weer op. Na een fraaie pass van Jos Schrama maakte Pascal Oudejans 9-1. En Tim zorgde dus voor het slotakkoord. Nick was de beul van VZV. Maar hij kon mede uit zijn slof schieten door het zwakke verweer van de ploeg uit ‘t Veld, die door twee handsballen ook nog zijn spits zag vertrekken met een rode kaart, Vierde Klasse onwaardig.

Erik Oudshoorn

RAAR of waar: “Of je wint, of je leert!” Over Fellini vs. Poetin, de mol en Barbitrage

De Dijk JO18-1 – SV de Rijp JO19-1    3-2   (gele kaarten: 1 – 6 !!)

Zondag 11 maart 2018. Vandaag maak ik u melding van een werkelijk surrealistische ochtend aan de Schellingwouderdijk. Dat surrealistisch slaat helaas niet op de bijna tropische temperaturen met bijbehorend tropische mistflarden en regenbuitje. Ook niet op de uitslag van het TV program waar ik de afgelopen 10 weken op zaterdagavond voor aan de buis (en zelfs op TV gemist voor de herhaling) gekluisterd heb gezeten. molWie is …? Jaja, Jan Versteegh bleek dan toch DE Mol te zijn… (en naar mijn onbescheiden mening een van de meest interessante). Vandaag deed één man een hoge gooi naar een Oscar : ‘Meest zichtbare mol van de eeuw op Neerlands voetbalvelden’. De film: De Dijk – De Rijp, niets is wat het lijkt!

Voordat ik doorschiet in geklaag (waar je helemaal, maar dan ook helemaal niets mee wint en ook niet van leert…) wil ik onze jongens een groot compliment maken. Jullie hebben geleerd, zo bleek vandaag. Helaas kwam dat in de einduitslag niet voldoende tot uitdrukking. Wel in de administratie van de flierefluiter van vandaag. Die statistiek is schrikbarend eenzijdig en is een bevestiging van de wijze waarop deze flierefluiter de wedstrijd van vandaag beïnvloedde (zie de kaartenstand hierboven, niet voor schoppen maar voor o.a. het iets te luid spellen van je naam). Kortom: de wedstrijd van vandaag bij en tegen De Dijk kon en mocht niet in een overwinning van de gasten eindigen. Dat is jammer, want je wilt als team natuurlijk gewoon sportief voetballend de strijd aangaan en desnoods op waarde geklopt worden.

De warming up van De Rijp werd luister bijgezet door een stoere St. B. Janssen met een JBL Whiskyvat om de hals. Het publiek genoot wel van de koffie, niet van de galmende woorden van het Nederlandse lied. Kent u “Ik mis je zo, ik mis je meer, … keer op keer, … weer?” Rijmelarij uit het boekje ‘Rijmpjes van een vertroebelde geest’ van @realDonaldTrump en @realE.Seymol. Dit is geen nepnieuws, wel non fictie.

De wedstrijd dan toch maar. Ondanks uitstekend verdedigend en keeperswerk van De Rijp, met Luc, Nick, Beau en Bas en Leon als onvermurwbare wachtmeesters van een (bijna) onneembare vesting, was het niet verrassend dat een goed spelend De Dijk op voorsprong kwam. Daar raken onze jongens echter al lang niet meer van onder de indruk. De vlaggenier van de thuisclub zwaaide resoluut alle (ja alle) diepgaande spitsbewegingen af, dus ook daar viel geen sportieve eer te behalen. Maar de veerkracht van de gasten is immer groot. De Rijp drong steeds verder naar voren. En toen moest de keeper met afwisselend patiënt- en dadergedrag vissen. Kick was 2x met een uitstekende actie uit een hoekschop succesvol en daarmee was de verrassende voorsprong voor De Rijp een feit (non fictie).

clownDe tweede helft kan ik als verslaggever bijna overslaan. Bijna, maar niet helemaal. De arbiter van dienst bleek nog verder van het padje af dan de eerste seconde deed vermoeden en de eerste helft deed vrezen. Daarover heb ik hierboven al het nodige geschreven. Bart viel uitstekend in voor Sam, maar moest zijn aanvallende acties bekopen met snoeihard ingrijpen van Dijkmonsters. Dat werd niet bestraft, niet eens met een verzorgende pauze. Met bebloede knie, mank met gekwetst (gebroken?) kuitbeen moest Bart na afloop naar de huisartsenpost; nu maar hopen dat het niet gebroken is…. Sterkte Bart. Op verzoek luider en duidelijker je naam spellen bij een wissel was voldoende voor geel? Bizar. Fellini of mollenstreek? Even later moest de Rijper coach naar de tribune voor het ongeoorloofd oprapen van de bal en wat kritische vragen. Wel mooi dat Stan weer zijn minuten kon maken. Maar toen Beau naar de kant moest werd onze vrees meer en meer bewaarheid (non fictie). Jammer dat de ook uitstekend ingevallen Mick en Kick de kansjes in de tweede helft niet wisten te benutten voor een ruimere marge. Dan was het klaar geweest. De  thuisploeg kon dus met steun van de Oscar winnende mol (het eenmans huisorkest) blijven hopen op een ommekeer. Die kwam er natuurlijk, iets anders was niet mogelijk vandaag. Hoewel onze Leon met geweldig keeperswerk nog lang een sta in de weg was. Tot de laatste 5 minuten van de extra- extra tijd. Toen pas pakte de thuisploeg de cadeau’s uit en moest het gehavende Rijper team capituleren.

Dat het eindsignaal niet tot ongewenste taferelen leidde was een grote molverdienste van het incasseringsvermogen van onze jongens. En ook omdat de arbitrage eigenlijk te gek voor woorden was. Zeg maar: RAAR: Ronduit Absurde Arbitrale Ravage. De winst zat ‘em wat mij betreft vandaag dus in het leren, in het incasseren van onrecht. Laat nu de lente maar komen. Ik heb vandaag al prachtige krokussen gezien. Bij het schrijven wordt duidelijk dat Bart een zware kneuzing heeft opgelopen. Gelukkig niet gebroken zeg ik maar. Ik wens je een spoedig herstel.
Groetjes uit Graft.

PS: Pootje over blijft lastig en een val kost je zomaar een  Wereldtitel allround. Ook dat is raar maar eigen schuld. Want zoals Erben zegt: op je benen blijven staan is nr. 1 in het schaatsen. Gefeliciteerd Patrick Roest met je gouden WK Allround.

ING