Tag : wedstrijdverslag

Home/Bericht tagged "wedstrijdverslag" (Pagina 3)

Nick Visser de beul bij monsterscore

Nick Visser nam zich begin dit seizoen voor om zich in het eerste elftal van SV De Rijp te onderscheiden. De spits zette daarmee zondag een belangrijke stap met vier doelpunten en een assist tegen het zwakke VZV. Daarmee leverde hij een belangrijke bijdrage aan de monsterscore van 10-2. Geen enkele wedstrijd was dit seizoen in de Vierde Klasse B zo doelpuntenrijk en geen enkele ploeg boekte zo’n grote overwinning als De Rijp. De triomf werd als vanzelfsprekend opgedragen aan de op negentigjarige leeftijd overleden Klaas Oudejans, voormalig eerste elftalspeler van Dreo en bestuurslid. Veel mooier kon het natuurlijk niet.

Dat gold ook voor Nick die eindelijk zijn wekelijkse noeste arbeid een keer beloond zag. Dankzij zijn vier treffers kwam zijn seizoentotaal op dertien goals en daarmee is hij clubtopscorer. Hij nam dit predicaat over van Stijn Deitmers die op het terras moest toekijken vanwege een rode kaart, vorige week opgelopen in het tweede elftal. Nick kon achteraf niet geloven dat de immer zuinige materiaalbeheerder Bert Goesinne hem de wedstrijdbal had willen schenken. In de eerste helft maakte hij een zuivere hattrick. ‘Ik heb ook nog nooit zo vaak gescoord in het eerste elftal’, diepte hij uit zijn geheugen op. ‘Jammer dat in de tweede helft de voorzetten minder goed aankwamen. Anders had ik er misschien nog meer gemaakt.’

De tiende treffer in de extra tijd gunde Nick bovendien aan Tim Deitmers. ‘Ik twijfelde wel even’, grinnikte Nick in de kantine. ‘Maar Tim stond er zo goed voor, deze kans was voor hem niet te missen.’ Van Nick wordt wel gezegd dat zijn koptechniek nog voor verbetering vatbaar is. Het leek erop dat hij in dit duel ook een goal met het hoofd maakte. Dat was toch niet het geval. ‘Ik liep er tegenaan met mijn schouder’, gaf hij ruiterlijk toe.  De mooiste treffer maakte hij overigens met buitenkant voet.

In tegenstelling tot de wedstrijden tegen Koedijk en Bergen, die al in de eerste tien minuten werden weggegeven, was het nu De Rijp dat al na zes minuten vreselijk had toegeslagen. Valentijn Jonk opende de score na een voorzet van Tim en vervolgens begon Nick aan zijn strafexpeditie met twee treffers. In de 22ste minuut was zijn hattrick al voltooid na aangeven van Valentijn. Nadat Nick ook de 5-0 voor zijn rekening had genomen zorgden Bas Koster en Menno Meijland voor een krankzinnige 7-0 ruststand. Positief was niet alleen die score, ook het goede spel van Bas en Max Huider, die na wat blessureleed als linksback opereerde.

In de tweede helft ging VZV wijselijk meer vanuit de verdedigende stellingen opereren. Menno was in de kleedkamer achtergebleven met een hopelijk niet al te ernstige hamstringblessure. Dat scheelde creativiteit op het middenveld. VZV kwam zelfs door een onachtzaamheid in de defensie van De Rijp op 7-1 maar in dezelfde 75ste minuut voerde Valentijn de score weer op. Na een fraaie pass van Jos Schrama maakte Pascal Oudejans 9-1. En Tim zorgde dus voor het slotakkoord. Nick was de beul van VZV. Maar hij kon mede uit zijn slof schieten door het zwakke verweer van de ploeg uit ‘t Veld, die door twee handsballen ook nog zijn spits zag vertrekken met een rode kaart, Vierde Klasse onwaardig.

Erik Oudshoorn

RAAR of waar: “Of je wint, of je leert!” Over Fellini vs. Poetin, de mol en Barbitrage

De Dijk JO18-1 – SV de Rijp JO19-1    3-2   (gele kaarten: 1 – 6 !!)

Zondag 11 maart 2018. Vandaag maak ik u melding van een werkelijk surrealistische ochtend aan de Schellingwouderdijk. Dat surrealistisch slaat helaas niet op de bijna tropische temperaturen met bijbehorend tropische mistflarden en regenbuitje. Ook niet op de uitslag van het TV program waar ik de afgelopen 10 weken op zaterdagavond voor aan de buis (en zelfs op TV gemist voor de herhaling) gekluisterd heb gezeten. molWie is …? Jaja, Jan Versteegh bleek dan toch DE Mol te zijn… (en naar mijn onbescheiden mening een van de meest interessante). Vandaag deed één man een hoge gooi naar een Oscar : ‘Meest zichtbare mol van de eeuw op Neerlands voetbalvelden’. De film: De Dijk – De Rijp, niets is wat het lijkt!

Voordat ik doorschiet in geklaag (waar je helemaal, maar dan ook helemaal niets mee wint en ook niet van leert…) wil ik onze jongens een groot compliment maken. Jullie hebben geleerd, zo bleek vandaag. Helaas kwam dat in de einduitslag niet voldoende tot uitdrukking. Wel in de administratie van de flierefluiter van vandaag. Die statistiek is schrikbarend eenzijdig en is een bevestiging van de wijze waarop deze flierefluiter de wedstrijd van vandaag beïnvloedde (zie de kaartenstand hierboven, niet voor schoppen maar voor o.a. het iets te luid spellen van je naam). Kortom: de wedstrijd van vandaag bij en tegen De Dijk kon en mocht niet in een overwinning van de gasten eindigen. Dat is jammer, want je wilt als team natuurlijk gewoon sportief voetballend de strijd aangaan en desnoods op waarde geklopt worden.

De warming up van De Rijp werd luister bijgezet door een stoere St. B. Janssen met een JBL Whiskyvat om de hals. Het publiek genoot wel van de koffie, niet van de galmende woorden van het Nederlandse lied. Kent u “Ik mis je zo, ik mis je meer, … keer op keer, … weer?” Rijmelarij uit het boekje ‘Rijmpjes van een vertroebelde geest’ van @realDonaldTrump en @realE.Seymol. Dit is geen nepnieuws, wel non fictie.

De wedstrijd dan toch maar. Ondanks uitstekend verdedigend en keeperswerk van De Rijp, met Luc, Nick, Beau en Bas en Leon als onvermurwbare wachtmeesters van een (bijna) onneembare vesting, was het niet verrassend dat een goed spelend De Dijk op voorsprong kwam. Daar raken onze jongens echter al lang niet meer van onder de indruk. De vlaggenier van de thuisclub zwaaide resoluut alle (ja alle) diepgaande spitsbewegingen af, dus ook daar viel geen sportieve eer te behalen. Maar de veerkracht van de gasten is immer groot. De Rijp drong steeds verder naar voren. En toen moest de keeper met afwisselend patiënt- en dadergedrag vissen. Kick was 2x met een uitstekende actie uit een hoekschop succesvol en daarmee was de verrassende voorsprong voor De Rijp een feit (non fictie).

clownDe tweede helft kan ik als verslaggever bijna overslaan. Bijna, maar niet helemaal. De arbiter van dienst bleek nog verder van het padje af dan de eerste seconde deed vermoeden en de eerste helft deed vrezen. Daarover heb ik hierboven al het nodige geschreven. Bart viel uitstekend in voor Sam, maar moest zijn aanvallende acties bekopen met snoeihard ingrijpen van Dijkmonsters. Dat werd niet bestraft, niet eens met een verzorgende pauze. Met bebloede knie, mank met gekwetst (gebroken?) kuitbeen moest Bart na afloop naar de huisartsenpost; nu maar hopen dat het niet gebroken is…. Sterkte Bart. Op verzoek luider en duidelijker je naam spellen bij een wissel was voldoende voor geel? Bizar. Fellini of mollenstreek? Even later moest de Rijper coach naar de tribune voor het ongeoorloofd oprapen van de bal en wat kritische vragen. Wel mooi dat Stan weer zijn minuten kon maken. Maar toen Beau naar de kant moest werd onze vrees meer en meer bewaarheid (non fictie). Jammer dat de ook uitstekend ingevallen Mick en Kick de kansjes in de tweede helft niet wisten te benutten voor een ruimere marge. Dan was het klaar geweest. De  thuisploeg kon dus met steun van de Oscar winnende mol (het eenmans huisorkest) blijven hopen op een ommekeer. Die kwam er natuurlijk, iets anders was niet mogelijk vandaag. Hoewel onze Leon met geweldig keeperswerk nog lang een sta in de weg was. Tot de laatste 5 minuten van de extra- extra tijd. Toen pas pakte de thuisploeg de cadeau’s uit en moest het gehavende Rijper team capituleren.

Dat het eindsignaal niet tot ongewenste taferelen leidde was een grote molverdienste van het incasseringsvermogen van onze jongens. En ook omdat de arbitrage eigenlijk te gek voor woorden was. Zeg maar: RAAR: Ronduit Absurde Arbitrale Ravage. De winst zat ‘em wat mij betreft vandaag dus in het leren, in het incasseren van onrecht. Laat nu de lente maar komen. Ik heb vandaag al prachtige krokussen gezien. Bij het schrijven wordt duidelijk dat Bart een zware kneuzing heeft opgelopen. Gelukkig niet gebroken zeg ik maar. Ik wens je een spoedig herstel.
Groetjes uit Graft.

PS: Pootje over blijft lastig en een val kost je zomaar een  Wereldtitel allround. Ook dat is raar maar eigen schuld. Want zoals Erben zegt: op je benen blijven staan is nr. 1 in het schaatsen. Gefeliciteerd Patrick Roest met je gouden WK Allround.

Gebrek aan scherpte opnieuw fataal

Hoe voorkom ik dat mijn elftal de wedstrijd al weggeeft in de beginfase van de wedstrijd? Over die vraag zal hoofdtrainer Peter van der Zwaan de komende twee wedstrijdloze weken zijn hersens moeten pijnigen. In Bergen keek SV De Rijp zondag, net als tegen Koedijk al in de eerste minuut, tegen een achterstand aan en was het belangrijke duel in de tiende minuut vrijwel beslist (2-0). Door deze chronische onachtzaamheid liepen de Walvisvaarders de hele wedstrijd achter de feiten aan. Ook toen Bergen kort voor rust met tien man kwam te staan, bleek  de opgelopen achterstand onoverbrugbaar. De Rijp verloor uiteindelijk met 3-1, mede doordat het in de slotfase grote risico’s moest nemen.

Wie na het eerste kwartier het vernieuwde sportpark aan de Groeneweg in Bergen was binnengewandeld, zou een andere uitslag hebben vermoed. De Rijp had veel meer balbezit en speelde een groot deel van de wedstrijd op de helft van de tegenstander. Zeker met de numerieke meerderheid na rust. Maar een wedstrijd wordt nog altijd beslist op doelpunten. En na de vroege openingsgoal baadde Bergen in weelde toen het tien minuten later op 2-0 kwam. Een vrije trap op rechts werd voor het doel van richting veranderd waardoor keeper Jos Timmer kansloos was.

Vervolgens kon Bergen heerlijk achterover leunen in het winterzonnetje vanuit een gesloten verdediging. De snelle spitsen zorgden desondanks voor het nodige gevaar. De wedstrijd leek te kantelen nadat een speler van Bergen vanwege grof taalgebruik jegens de scheidsrechter van het veld werd gestuurd. Bergen was even de kluts kwijt. Nick Visser kreeg voor het eerst in de wedstrijd twee grote kansen. Vooral de tweede, toen hij geheel vrijkwam voor de keeper van Bergen, leek niet te missen.

In het tweede bedrijf nam De Rijp van meet af aan het heft in handen. Van der Zwaan had aanvallend gewisseld. De Rijp ging terecht met een driemans-verdediging verder, maar moest voortdurend alert zijn op de gevaarlijke tegenaanvallen van de beweeglijke spelers van Bergen. Ondanks het overwicht creëerde De Rijp weinig kansen tegen de fysiek sterke defensie van de thuisploeg. In de 65ste minuut zag Nick een kopbal naast gaan. Maar de zestienjarige (!) doelman was kansloos toen hij vier minuten later een voorzet van Thom Rijser opnieuw van dichtbij inkopte.

De Rijp ging vervolgens op jacht naar de gelijkmaker, echter heel veel meer dan een goede actie van Menno Meijland en een schot dat net naast het doel zeilde, leverde dat niet op. Bergen scoorde wel. Vijf minuten voor tijd besliste een ingevallen A-junior met een fraaie actie de wedstrijd. Het was een van de weinige momenten waarbij Bas Koster, die vanwege de snelheid van de counterende spelers van Bergen centraal achterin was gaan spelen, werd verrast. Ander lichtpuntje was de wederom goede vorm van Menno Meijland. En daarmee hield het wel op met de positieve vermeldingen.

Ons vlaggenschip is nu twee weken vrij vanwege inhaalprogramma’s. Het biedt Hugo Boys en Bergen de gelegenheid De Rijp te evenaren of van de tweede plaats te verdringen.  KSV gaat een belangrijke rol spelen. De ploeg uit Heerhugowaard ontmoet zondag Bergen en een week later koploper Koedijk, dat weliswaar verassend verloor van WMC (0-1), maar een gat van vijf punten met De Rijp kan slaan. De tweede periodetitel is ook al uit zicht voor het team van Van der Zwaan. Al met al maakte dat de teleurstelling van het onnodige verlies in Bergen extra groot.

Erik Oudshoorn

JO17-1 Heb ik er elf of niet, dat is de vraag..

DEM JO17-2  – SV De Rijp JO17-1  Afgelast
SV De RIJP JO17-1 – Vitesse 22 JO17-1  1-2

Je begint het seizoen met een selectie van 16 spelers en ik weet nog goed dat ik me op een zonnige middag in Heiloo zorgen maakte over hoe ik dat een heel seizoen zou moeten doen: Elke week 5 wissels en zorgen dat iedereen aan voldoende speelminuten zou komen.  Dat was ook gelijk de enige wedstrijd dat dat aan de orde was. Een half jaar later heb ik hele andere zorgen. Nu ben ik door de week druk bezig met de vraag of ik op zaterdag wel 11 spelers heb, genoeg om überhaupt aan de wedstrijd te kunnen beginnen.

Afgelopen week tegen DEM mocht het niet lukken. Twee spelers hebben de selectie ondertussen verlaten. We hadden 3 geblesseerde spelers en 1 van onze mannen had een Open dag van een vervolgopleiding. Als de JO15-1 dan op hetzelfde moment een uitwedstrijd speelt, dan wordt de spoeling (te) dun. Ik belde op vrijdagmiddag dus mijn collega leider van DEM om te vragen of hij mee wilde werken om de wedstrijd te verplaatsen. Goed, hij had het recht om er niet aan mee te werken en het tijdstip van mijn telefoontje was aan de late kant, dus ik was niet eens heel verbaasd dat hij niet mee wilde werken. Toen hij mij echter verwijten begon te maken dat hij vond dat wij het niet konden maken om ‘zomaar’ weg te blijven, was ik even de kluts kwijt…Ik belde hem toch juist om hem deelgenoot te maken van onze ongelukkige situatie…. Maar goed, begrip was dus ver te zoeken in Beverwijk en zo kregen wij door de starre houding van mijn collega -3 punten aan de broek. Ik mag toch hopen dat wij als SV De RIJP iets anders met zo’n verzoek om zullen gaan. Maar goed, een geluk bij dit ongeluk; de wedstrijd wordt opnieuw geprogrammeerd en dat biedt perspectief op de ultieme sportieve revanche!

Afgelopen zaterdag konden we gelukkig van start met 11 van onze eigen spelers en waren Milan en Julian van de C1 goede alternatieven en onze wissels op de bank. Ze mochten allebei in deze pittige wedstrijd aan de bak. De eerste helft speelde zich in hoog tempo af waarbij beide teams niet echt in staat waren om hele doelrijpe kansen te creëren. Na de 0-0 ruststand kreeg Vitesse langzaam een overwicht. In de 10de minuut moesten we op een gegeven ogenblik op de rand van het strafschopgebied aan de noodrem trekken. Een gevaarlijke plek voor een vrije trap en de uitstekende nummer 16 van de tegenpartij maakte dankbaar gebruik van deze mogelijkheid: 0-1.

De  JO17 liet zich direct na de aftrap van zijn beste kant zien en met de beste aanval van de dag, was de stand direct al weer gelijk. Ole speelde diep op Bart, die een heerlijke voorzet afleverde die de goed meegelopen Milan V. prachtig inschoot: 1-1. Helaas konden we vlak daarna weer een slachtoffer toevoegen aan onze ziekenboeg. Morris viel uiterst ongelukkig op zijn pols en moest er misselijk van de pijn vanaf. Later bleek dat hij zijn pols gebroken had en 4 tot 6 weken in het gips  moet. Veel beterschap Morris en we wensen je natuurlijk een spoedig herstel!

Bij ons vloeiden de krachten verder weg en Vitesse 22 merkte dat er meer te halen viel. Aanval na aanval  kwam op ons af en uiteindelijk wisten we het net niet droog te houden. Vitesse scoorde helaas 10 minuten voor tijd de 1-2. Deze keer was er niet meer genoeg tijd om de gelijkmaker te produceren.  Aan de inzet van onze mannen, met de geweldige hulp van Julian en Milan H, heeft het niet gelegen. We hebben geknokt voor wat we waard waren. Deze keer was het jammer genoeg net niet genoeg. Nu twee weken de tijd om wat blessures te genezen. Hopen dat we snel weer 11 spelers hebben….

Andreas Oerlemans

Afzwaaier nekt stug De Rijp JO19-1; geen ABC-tje voor ZSGOWMS …

SV De Rijp JO19-1 – ZSGOWMS JO19-1                                 0-1 (0-1)

Zondag 18 februari 2018. De titel van dit verslag zou ook ‘verdedigen is ook een kunst’ kunnen heten. Een zeer sterke tegenstander met een vrij indrukwekkende naam had in het voorseizoen veel indruk gemaakt. Onze jongens ook, dus dat is 1-1. Niet dus.

Naast Stan had ons team youngsters Milan, Ole en Daan op de bank. En topper Reece langs de lijn. Precies werd om bijna 14.30 uur afgetrapt. Al snel bleek de tegenstander een geduchte opponent. Met veel beweging, hoge balcirculatie (de bal bleef laagrote clubactie logog en ging snel van voet naar voet bedoel ik) namen de gasten het initiatief. Deze fusieclub deed hun naam eer aan. Een enkele keer mocht Leon zich onderscheiden en dat deed onze geweldige goalie zeker en (klem)vast. Ook de keeper van de gasten werd getest, o.a. door Menno die zijn kanonskogel van afstand net op de wankele vingers van de keeper zag stranden. De  verdediging met LucA, Nick, Beau en Bart (wat een ongelooflijk heerlijke bikkels) onderscheidde zich door zeer geconcentreerd en sterk verdedigen. Met steun van kilometervreters Milan (die de geblesseerde Sam al snel moest aflossen), Menno, LucR en Benk. Spitsen Jip en Kick stonden daardoor wat op een eiland en waren ook niet vies van meeverdedigen (Dat begint immers bij de aanvallers). Waar de tegenstander met kracht op souplesse speelde was het De Rijp met inzet en teamspirit. Weer omsingelden de gasten het Rijper doel. Weer werd de bal afgeslagen. Tot de linkerverdediger van de gasten de afgeslagen bal op links oppikte en voorzette… en wij allen pardoes de bal in het verkeerde net zagen vliegen! Yek, 0-1. Af en toe kwam De Rijp onderkeeper handen de druk vandaan, maar helaas konden Kick en Jip niet echt gevaarlijk worden, omdat hun verdedigers ook attent bleven. Zware tegenvaller was dat Leon vlak voor rust geblesseerd naar de kant moest na een ongelukkige botsing. Kick hulde zich even in het gele tricot en kon zowaar een keer ingrijpen op een inzet van de tegenstander.

De tweede helft probeerde de thuisploeg met nu Reece op doel, Stan op het middenveld en Kick weer in de spits wat meer naar voren te spelebal op paaln en wat scherper te dekken. Omdat het de gasten niet lukte een bres te slaan in de energieke en hechte Rijper defensie bleef het spannend. Een diepe bal van Beau werd door Kick verlengd, Jip haalde uit maar zag zijn inzet net over de kruising (ook wel winkelhaak) van het goede doel vliegen. Jammer, want de kansjes waren schaars. Aan de overkant keek Reece de bal op de paal en iets later op de lat (engeltje) om daarna zijn klasse te tonen door een inzet met een mooie snoekduik onschadelijk te maken. Bart maakte nog een verrassend interessante maar net geen gouden Hirscher slalom en ook verversing met invallers Ole en iets later Daan en Mick gaf nieuwe impulsen. Helaas bleek de tegenstander te sterk en bleef een stunt uit.

Jammer maar helaas en vooral: goed om te zien dat De Rijp een hecht team ispopeye dat zijn mannetje staat en dit niveau echt wel aan kan (wat de referee er ook van wil zeggen). Voor ons zijn jullie kanjers! 17 toppers op rij👍Net zo mooi vond ik dat het duel (bijna) zonder mopperen werd gespeeld! Complimenten aan het team van Zonder Samenspel Geen Overwinning Wilskracht Maakt Sterk en onze jongens. Ik hoop dat Leon en ook Sam weer snel zullen herstellen. Dank aan ©Toon voor de schitterende tekeningen. Voor nu even vakantie. Later! ⚽ Groetjes uit Graft.

Mede mogelijk gemaakt door ING en MEDEC, sponsors van de jeugd van SV De Rijp

 

Menno of the Match

De laatste goal die hij maakte, was uitgerekend op bezoek bij Apollo ’68 in Hensbroek op 15 oktober. Het werd dus wel weer eens tijd, dacht Menno Meijland. En in de return sloeg hij zondag twee keer genadeloos toe. Daarmee droeg de nummer 10 ruimschoots bij aan de 4-0 overwinning waarmee revanche werd genomen op de smadelijke nederlaag in de uitwedstrijd (4-3). SV De Rijp deed wat het moest doen en blijft daardoor in het kielzog van koploper Koedijk.

Afgemeten aan het aantal kansen in de tweede helft hadden er misschien meer treffers op het scorebord voor ons vlaggenschip moeten staan. Verschillende keren stond de lat en de doelman van Apollo een goal in de weg. En daardoor kwam Menno ook niet aan zijn hattrick toe. Maar gezien zijn inbreng lag het voor de hand dat hij gekozen werd tot Man of the Match. Ofwel: Menno of the Match.

Bij ontstentenis van Nick Visser, die net als aanvoerder Wesley Rollman genoot van een vakantie, begon de aanvallende middenvelder als centrumspits. De Rijp had in de eerste helft moeite om de muur van Apollo te slechten. Pas in de 25ste minuut kregen de Walvisvaarders de eerste kans toen Menno laag inkopte, maar hij zag zijn inzet goed gekeerd. Tien minuten later was het wel raak. Thom Rijser slingerde een vrije trap vanaf rechts voor het doel en de inkomende Menno trapte de bal hoog in de touwen. Later schoot Tim Deitmers nog eens van ver op de lat en daarmee had je alle wapenfeiten uit de eerste helft wel gehad.

Na rust een heel ander spelbeeld. Mede door de snelle 2-0 van Menno, opnieuw voorgegeven door Thom die een prima wedstrijd speelde. De Rijp kreeg meer ruimte en voerde het tempo op. Spits Stijn Deitmers was de gelederen komen versterken, waardoor Menno weer op zijn vertrouwde plek op het middenveld kon spelen. De goalgetter had twintig minuten nodig om weer een treffer aan zijn totaal toe te voegen. De teller staat voor hem nu op elf. Jammer dat Stijn, die vooraf wat te nonchalant was geweest bij het verzamelen, in de slotfase een keer faalde toen hij na een perfect steekballetje vrij voor de keeper kwam. Nu was het Valentijn Jonk die de eindstand bepaalde op 4-0. Na een fraaie combinatie door het midden passeerde hij ook de doelman van Apollo, dat door de nederlaag is afgezakt naar de voorlaatste plaats maar volgend jaar wordt getraind door onze jeugdtrainer Junior Pourier.  De wedstrijd werd overigens goed geleid door arbiter Koenekoop, dat mag ook weleens gezegd worden.

Zondag wacht De Rijp een veel zwaardere opdracht: Bergen uit. Die ploeg maakte eerder dit seizoen op ons complex (0-0) veel indruk als een sterk collectief.

Erik Oudshoorn

JO19-1 op avontuur in de promotiepoule 1e klasse. Over een trekbank, metamorfose, versnelde celdeling of … de truc van Van Gaal ? FC Weesp JO19-1 – SV De Rijp JO19-1

Zondag 11 februari 2018, de dag waarop kanjer Sven Kramer opnieuw olympische sport- en schaatsgeschiedenis schreef met zijn derde achtereenvolgende Olympische Goud op de 5 km. Ook was dit de dag waarop onze JO19-1 de nieuwe voorjaarscompetitie begon in de 1e klasse promotiepoule. Door schorsing, blessures en ziekte waren Bas, Nick, Mick en Stan er vandaag niet bij, maar gelukkig waren de kanjers Milan, Ole en Daan van de JO17-1 zaterdag beschikbaar om onze manschappen aan te vullen. Na een mooie toeristisch en romantisch tochtje kwamen we na een kleine drie kwartier aan bij FC Weesp.

Met een fris en stevig windje tegen begonnen onze jongens het nieuwe avontuur. Het begin was voor de tegenstander, die met de wind in de rug en met strakke passing De Rijp op eigen helft vast zetten. Het was even wennen en de kat uit de boom kijken voor onze mannen. Een kleine onoplettendheid in de dekking en een slimmigheidje van Weesp zorgde voor een iets te snelle goal. klokUit een inworp ter hoogte van de zestien nota bene, waarbij de tegenstander slim de bal over de uitkomende maar kansloze Leon heen wipte. 1-0, balen! Maar De Rijp herpakte zich, geenszins onder de indruk. Onze jongens knokten zich tegen de wind in de wedstrijd. De verdediging was wakker en scherp, geholpen door het middenveld, die ook onze snelle spitsen goed ondersteunden. En Leon liet zijn klasse zien wanneer het nodig was, de bal tegenwoordig altijd klemvast. Geweldig! De Rijp begon de duels te winnen en kwam er zoals gezegd (en geschreven) steeds vaker scherp uit. En toen was daar die schitterende uittrap van Leon tegen de wind in. Kick rook zijn kans en ging goed voor de bal, kwam op zijn Kick’s goed voor zijn man en ging vanaf links in een rechte baan op het doel af. Een stap en toen een punter/ schuiver rechtdoor precies achter de goede kant van de paal in het zijnet betekende de heerlijke BWAMMM, 1-1 gelijkmaker. bal in doelKusje van zijn moeder die supertrots haar oogappeltje toejuichte (en geen last had van iets van loyaliteitsconflict). Het evenwicht in de score was hersteld en de teams aan elkaar gewaagd. Door de wind een optisch overwicht van de tegenstander, maar De Rijp hield koelbloedig stand en bleef gevaarlijk. Invaller Milan V hield zich uitstekend staande. En toen Sam na een sprintje en duel merkte dat zijn blessure weer opspeelde mocht ook Ole al in de eerste helft invallen. En ook hij bleek uitstekend uit de voeten te kunnen. Mooi mannen! De paalstand was ook de ruststand. En De Rijp dacht aan windje mee en de Weesper keeper klein van stuk.

Na een lekker bakkie warme koffie (bedankt Biem) en een meter bitterballen (heerlijk Lonneke)! in het prachtige clubhuis van Weesp vroeg de scheidsrechter ons of we er weer klaar voor waren. Jazeker waren we dat! Toen bleek de Weesper keeper opeens flink gegroeid te zijn. grote keeper Ofzo. (ja ja, hier komt de aap uit de mouw: De truc van Van Gaal (weet u nog, WK Brazilië, penaltyserie) was door Weesp gekopieerd. Wel grappig! De Rijp nam met windje mee het initiatief. De thuisploeg moest nu verdedigen en loerde op de counter. De Rijp liet de bal goed rond gaan en de eerste kansen dienden zich aan. Helaas was de eindpass vaak net wat te hard of te onzuiver. En Weesp verdedigde ferm. Het was eigenlijk wachten op de goal van De Rijp, maar die viel nu juist aan de andere kant. Eén van de spaarzame keren dat Weesp zich op de helft van de gasten begaf bleek dit direct gevaarlijk. Het uitverdedigen ging mis en via een vreemde klutsbal en het gezicht van Leon belandde de bal pardoes in het Rijper doel, BAH, een geflatteerde 2-1. En even leek De Rijp zichzelf te gaan verliezen in overijverig forceren. En Weesp probeerde via tijdrekken en klagen bij de scheidsrechter de wedstrijd naar zich toe te trekken. Hup, weer een bal het stadion uit. Een voetganger wilde de bal ff niet pakken. De volgende bal de sloot in … De Rijp bleef gefocust. Zelfs met een man minder bleken de aanvalsdriften niet gestild. De tijd tikte door. Daan viel in voor Milan. Heftig om in zo’n fase je in de wedstrijd te moeten vechten. Maar na een korte gewenning stond ook hij z’n mannetje. En bijna scoorde hij, maar de hoek was net te scherp. Even later een sterke sliding bij een dreigende counter van Weesp. De Rijp zetten alles op alles om de gelijkmaker te forceren. De doelpogingen strandden… tot de bijna laatste minuut. Jip speelde zich (zeker voor de Weesper verdediging) op onnavolgbare wijze vrij en zijn schot in de dak van het doel ging zo mooi door het net … BWAAAMMMMM! Eindelijk was daar de verdiende 2-2 gelijkmaker!!!  keeperToen in de dying seconds van de extra extra tijd de bal net naast de goal belandde had iedereen zoiets van: affluiten maar! En toch ook: Misschien had er wel meer ingezeten… Dat gevoel.

Wow, wat een spannende wedstrijd en wat een veerkracht. Met geweldige inzet van AL onze mannen, ook de bikkels die hiervoor nog niet genoemd zijn: Beau, Bart, LucA, Benk, LucR, Sam, en Menno. Toppers!!! Ik heb genoten. Dank nogmaals aan Milan, Ole en Daan voor het goede invallen. En ook dank aan Yvo voor het betere vlagwerk! En natuurlijk Sven voor het betere beste gouden glijwerk. Groetjes uit Graft. HoiA.

SV De Rijp laat zich verrassen

Vooraf was het in de wedstrijdbespreking nog zo goed doorgesproken. “Koedijk heeft ‘lopende’ spelers die zich makkelijk vrijspelen en let daar dus op vanaf de eerste minuut”. Het bleek tegen dovemansoren gericht. Al direct na de aftrap lag de bal in het net achter doelman Jos Timmer. Er waren nauwelijks tien seconden gespeeld, de treffer kan misschien wel in de recordboeken van de Vierde Klasse. Luc Wagenaar slalomde door de defensie van SV De Rijp of er geen verdedigers stonden en zette de koploper meteen op achterstand. Het team van Peter van der Zwaan was volledig van slag en zou pas gaan voetballen toen het binnen het half uur tegen een uitzichtloze 3-0 achterstand aankeek. Toch had er achteraf zelfs nog meer ingezeten dan de 3-2 nederlaag. De Rijp is koploper af, moet oppassen voor de naaste belagers Hugo Boys en Bergen, terwijl Koedijk als het op 4 maart de inhaalwedstrijd tegen KSV ook wint op vijf punten voorsprong kan komen.

Het had allemaal anders kunnen zijn als ons vlaggenschip wat scherper, agressiever en geconcentreerder aan de wedstrijd was begonnen in het kille Koedijk. Nu liep het negentig minuten achter de feiten aan. Op het middenveld kreeg Luc Wagenaar alle vrijheid. Hij bewoog zich slim tussen de linies, zodat verdedigende middenvelder Bas Koster vaak werd geconfronteerd met twee tegenstanders: de nummer 8 van Koedijk en de nummer 10 Tom Hofkamp. Pas in de tweede helft was dit euvel verholpen, toen Valentijn Jonk wat meer op het middenveld ging spelen en Thom Rijser naar de linkerkant opschoof. Wagenaar maakte ook de 3-0 en nog voor tiende minuut had de van Alkmaarse Boys teruggekeerde zaaltopper Hofkamp met een afstandsschot 2-0 gemaakt. Jos verkeek zich lelijk op de stuiter die in het schot zat.

De Rijp liet zich in het eerste bedrijf niet alleen maar naar de slachtbank leiden. Nick Visser had al in de elfde minuut iets terug kunnen doen, maar hij zag zijn kopbal uit een corner van de lijn gehaald. En Stijn Deitmers schoot de bal kort voor rust recht op de doelman van Koedijk. De Rijper goals kwamen na de hervatting. Een voorzet van Stijn schoot Nick feilloos in. Nog geen drie minuten later was het precies andersom en pakte Stijn zijn doelpuntje mee. De Rijp, zonder Menno Meijland en Tim Deitmers, miste vervolgens stootkracht om langszij te komen. Al kreeg Nick nog een geweldige kans op 3-3, maar hij werd dicht bij het doel duidelijk verrast doordat de bal ineens voor zijn voeten lag. De Rijp had in de tweede helft het betere van het spel, moest ook Koedijk-trainer Roy Rowinkel erkennen. ‘Maar wij hebben verdiend gewonnen. Te meer omdat er ook nog een doelpunt ten onrechte vanwege buitenspel werd afgekeurd.’
De vraag is of dat zo was. Op een uitstekende foto in het Noordhollands Dagblad was te zien dat Koedijk-spits Remco Reinhard scoort, maar het zou goed kunnen dat hij op het moment van spelen met een voetje buitenspel stond. Net even verder dan Jos Schrama. Dat had onze assistent-scheids René van Bavel dan goed gezien.  Koploper Koedijk was echter in de tweede helft onherkenbaar. De Rijp had de touwtjes stevig in handen. Thom en Valentijn vormden een sterk duo. Nick was weer moeilijk van de bal te krijgen, maar kreeg weinig ondersteuning. En achterin had Jos Schrama alles redelijk onder controle, terwijl Jurjen Cramer als linksback en later in de rol van centrale verdediger keihard werkte. En tamelijk foutloos. Hij zit zo langzamerhand dicht tegen een basisplek aan, maar als je een linker vleugelverdediger wil die de achterlijn haalt en nog een voorzet geeft ook, kun je Jurjen beter centraal laten spelen.

Zondag kunnen de Walvisvaarders aan de Jan Ploegerlaan de schande van de uitwedstrijd tegen Apollo ’68 uitwissen (4-3 nederlaag). Dat is duur puntenverlies geweest. De eerste slag in 2018 is duidelijk voor Koedijk, waar de bestuurskamer lang alleen werd bezet door een vriendelijke gastvrouw en langs de kant vooral Rijpers stonden. Een ding zit de Koedijkers niet lekker: de laatste wedstrijd van de competitie is op 27 mei: uit tegen… SV De Rijp.

Erik Oudshoorn

JO 17-1 Waardige afsluiting eerste seizoenshelft

KGB JO17-1  – SV De Rijp JO17-1   1 – 2

Het venijn zat ‘m in de staart. Met wedstrijden tegen de nummers 1, 3 en 4 van de competitie beloofde het slot van de najaar competitie zwaar te worden. Tegen KFC werden we bestolen  en verdienden we meer dan die ene punt. Tegen koploper Hercules vergaten we onszelf te belonen met een punt, wat betekende dat we dan maar tegen KGB de vooraf voorgenomen 5de plaats moesten veiligstellen.

In de kleedkamer hadden we het over 2 mogelijkheden; de eerste helft van de najaarscompetitie als een nachtkaars uit laten gaan of er nog een keer vol voor gaan om met een overwinning en een goed gevoel aan de nieuwe competitie te kunnen beginnen.  Ik vroeg ze om het laatste….  En zie, de mannen stelden mij niet teleur. In het geheel niet zelfs! De eerste 10 minuten waren nog wat slap en werden er veel duels verloren, maar langzaam maar zeker knokten de heren zich in de wedstrijd.  We stonden verdedigend goed en gaven eigenlijk weinig weg. KGB had weliswaar een licht overwicht maar werd niet gevaarlijk voor ons doel. Zelf kwamen we ook af en toe aan aanvallen toe en met de eerste de beste vloeiende aanval was het dan ook meteen raak. Na een aantal passes kreeg Bart uiteindelijk de bal aangespeeld en hij draaide goed ‘open en verplaatste het spel met een gouden pass naar Milan. Deze schermde de bal goed af en bleef dit keer uiterst koel in de afwerking. Met een lage schuiver passeerde hij de doelman van KGB: 0 -1.

KGB voetbalde verbaasd verder en je zag dat ze niet op serieuze tegenstand gerekend hadden. Ze begonnen al snel op elkaar te mopperen toen ze merkten dat ze niet lekker in de wedstrijd zaten. Een paar minuten later werd hun doelman het doelwit van hun gemopper. Een vrij matige vrije trap van Matthijs, over de grond en recht op de keeper af, rolde heel lullig tussen de benen van de KGB doelman. Een kadootje wat met plezier door onze mannen werd uitgepakt: 0-2.  Zonder al teveel problemen bereikten we met die prettige en onverwachte voorsprong de rust.

We konden de donderspeech nog net niet horen, maar ik was blij dat ik niet in hun kleedkamer limonade hoefde te drinken. Hun coach was ‘not amused’ op z’n zachtst gezegd. Hun strijdplan voor de 2de helft was ons wel duidelijk. Furieus uit de kleedkamer komen, snel de aansluitingstreffer maken en dan erop en erover. Het was aan ons om dat te voorkomen. De aansluitingstreffer (1-2) viel in de 6de minuut na rust en dus te snel. Matthijs was al uitgevallen en Stijn en Milan gaven aan dat zij ook niet meer helemaal okselfris waren. Maar met 1 reserve waren we snel uitgewisseld en kwam het aan op pompen of verzuipen.  Toegegeven, het werd niet onze mooiste helft van het seizoen, maar iedereen bleef wel bikkelen tot het eind. Met kramp, spierpijn, schaafwonden, getoucheerde edele delen strompelden we minuut na minuut naar het einde van de wedstrijd.  En ja, we hielden zowaar stand en het laatste fluitsignaal van de prima fluitende scheidsrechter werd met gejuich ontvangen. Lekker mannen !

Zo’n wedstrijd waarvan je tegenstander denkt dat ze wel makkelijk even zullen winnen en dan met 3 punten zwaarbevochten punten naar huis gaan. I love it! En mijn complimenten voor jullie inzet. Jullie hebben de najaarscompetitie uitstekend afgesloten en de keurige 5e plaats op de ranglijst meer dan verdiend. Met een goed gevoel gaan we beginnen in de nieuwe poule. Wie weet kunnen we daarin voor het podium gaan!

Andreas Oerlemans

ING