Tag : wedstrijdverslag

Home/Bericht tagged "wedstrijdverslag" (Pagina 3)

De Rijp vergeet doelsaldo in Obdam

Vooraf zou iedere Walvisvaarder van SV De Rijp 1 zich tevreden hebben gesteld met een 3-0 overwinning bij Victoria O, achteraf kon worden geconcludeerd dat de uitslag eigenlijk hoger had moeten uitvallen. Al had ook de tegenstander met gemak een tegentreffer kunnen maken. Op het kunstgras van Obdam, waar regen en wind voor gure omstandigheden zorgden, vergat het team van trainer Peter van der Zwaan aan het doelsaldo te werken. In het amateurvoetbal wordt een kampioenschap daar niet op beslist, maar voor de stand op de ranglijst kan het wel van belang zijn.

De Rijp heeft de eerste periodetitel aan Koedijk moeten laten, dat in zeven duels geen punt verspeelde. De koploper heeft een iets beter doelsaldo (24 om 23). Maar De Rijp, dat acht wedstrijden afwerkte, heeft een achterstand van vijf punten opgelopen door een nederlaag bij Apollo ’68 en een gelijkspel tegen Bergen. Het doelsaldo van nummer drie Hugo Boys is aanmerkelijk minder dan die van De Rijp: 15 om 23.

Tegen Victoria O kwam De Rijp al in de eerste minuut op voorsprong. Een voorzet van Valentijn Jonk werd door Tim Deitmers binnen getikt. Hier was donderdag nog uitvoerig op getraind. En Van der Zwaan zat op de bank natuurlijk te genieten toen de oefenvorm zo snel in de praktijk werd gebracht. Daarna duurde het bijna een half uur voordat ons vlaggenschip de voorsprong uitbouwde. Een perfecte corner van Menno Meijland kwam bij de tweede paal terecht, waar Nick Visser frank en vrij kon inkoppen. Ondertussen had de trainer van Victoria twee wissels moeten toepassen vanwege blessures. Kort voor rust had Nick zijn tweede goal kunnen maken, maar na een goede actie legde hij de bal verkeerd breed. De 0-3 kwam in de 55ste minuut. Na een hakje van Menno en een schot van Tim stond broer Stijn op de goede plek. Het was zijn negende treffer alweer dit seizoen. Per abuis werd vorige week op de site vermeld dat de teller voor Stijn op zes stond. Hij loopt gewoon meer dan één op één, Stijn heeft in acht duels slechts drie basisplekken gehad. Hij vindt dan ook dat het ‘lekker gaat’, maar erkende dat hij tevens de 0-4 had moeten maken. In de 66ste minuut raakte Stijn de paal. En in de slotfase ging een schot van zijn voet hoog over. Ook Nick trof de paal, waardoor de productie op drie goals bleef steken. Bij vlagen liet De Rijp heel goed combinatievoetbal zien. Dat weer afgewisseld met slordigheden en onrust aan de bal. Wesley Rollman demonstreerde technische hoogstandjes en was in grootse vorm op het middenveld. Rick Schrama excelleerde in de defensie. Victoria O kwam er behoudens een goede eerste twintig minuten niet meer aan te pas., maar heeft nu dan ook de rode lantaarn overgenomen van Nieuwe Niedorp dat verrassend Apollo ’68 versloeg (1-5).

Erik Oudshoorn

De Rijp JO191-1 laat supporters lang in spanning. Over zwerfkeien, een bierpijp en een ippon (of strike)!

Zondag 19-11-2017.           bal met gezicht

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De Rijp JO19-1 – SVA JO19-1                                6-1 (1-1)
Herfstiger kon het bijna niet. Zon (jaja), wind, bier en regen wisselen elkaar af deze zondagmiddag. Gelukkig vielen er geen bomen om (wel iets anders, lees maar snel verder!). Om precies 2 minuten en 15 seconden over half 3  liet de met het OV vanuit Amersfoort (!) gekomen scheidsrechter – dan ben je een liefhebber – de wedstrijd beginnen. De thuisploeg werd met windje en laag staande zon tegen direct vastgezet door SVA. Maar daar bleef het lange tijd bij, door onze uitstekende verdediging. De vandaag fenomenale Bas (alias Wilkinson triple blade), Beau (alias the Lion king of sky), Nick (alias The Wall), en LucA (How to be a rockstar Ketelbinkie) maakten de gasten telkens weer duidelijk dat Sinterklaas elders in het land kadootjes aan het uitdelen was. Hun topprestatie, onder leiding van een eveneens fenomenale goalie Leon (alias Reddende engel Kleefpasta) was nodig. Het lukte niet – ondanks het harde werken – om de bal goed in de ploeg te houden. De omstandigheden, net al genoemd, waren hier zeker debet aan. SVA kon het spel maken, maar werd alleen met schoten van afstand gevaarlijk, en ze vonden dus Leon met fenomenale saves op hun weg. De thuisploeg werkte keihard, maar de precisie ontbrak. Toch kwamen onze mannen op voorsprong. Stan (alias Captain Jack) verzond een geweldige pass naar Jip (alias JDG Sniper). Onze superspits controleerde de bal met links en vlamde direct met rechts de bal schitterend tegen de touwen, BWAMMM, 1-0. Een mooie opsteker voor De Rijp. SVA was echter niet verslagen en gooide er een schepje bovenop. Een eerste vrije trap werd door Leon schitterend uit zijn doel geranseld, maar bij een tweede was hij kansloos, 1-1. Paalstand, ruststand.

2de helft: Een andere wedstrijd. Terwijl het scorebord dan toch maar werd ontstoken en de wind bijna was gaan liggen, pakte De Rijp nu het initiatief nadat de eerste aanval van SVA was afgeslagen. Beau zag Bas – die van positie was gewisseld met Bart – vrij staan. Bas zag de vrije ruimte naar voren, maakte snelheid en slalomde als Alberto Tomba juichen in zijn beste jaren naar het vijandelijke doel. Precies op tijd tikte hij de bal over de uit zijn doel gekomen SVA keeper en dat betekende, BWAMM, een snelle 2-1. De beer was los. Een inworp van LucA op Kick (alias The Octopus) ging eerst nog mis. Kort daarna werd een tweede geweldige inworp tot assist gepromoveerd door Kick, die als enige tussen een paar slapende SVA verdedigers wakker was en de bal bij de eerste paal binnen knalde, BWAMM, 3-1 !! Het vertrouwen van de gasten ebde per seconde weg, die van De Rijp nam recht evenredig toe. Bart (alias Duracell man) kon op de rechtsachter positie zijn kwaliteiten als betrouwbare muur en opkomende verdediger nog beter etaleren. Menno (alias John Deere) kon nu ook zijn aanvallende kracht lekker kwijt. Stan (alias Captain Jack) liet nog een keer zijn klasse zien. Op het middenveld bleef hij sterk aan de bal, de scheidsrechter gaf goed voordeel, de pass op Jip was wederom van grote klasse. Jip promoveerde deze tot assist door de bal-  net als Bas eerder – subtiel over de keeper heen te liften, LIFFT, 4-1. En het was nog niet over. De Rijp liep nu (ook letterlijk) over de tegenstander heen. ipponOnze LucR (alias Mighty Snakebite) is op bijna elke plek inzetbaar en altijd betrouwbaar en sterk. Hij werkte zich een slag in de rondte en scoorde terloops een echte Ippon (of strike voor de kegelaars onder u) door een verdediger èn de assistent (100k) als een professional omver te werpen. Benk (alias Fireball) viel in en liet meteen zijn kracht zien. Helaas belandde zijn schot snoeihard op de deklat. Daarna een vrije trap; LucA kopte bekwaam in, de keeper tikte de bal uit zijn doel, maar dan wel weer voor de voeten van Jip die de bal eenvoudig kon binnen prikken. PRIKK, 5-1. Menno kwam op snelheid door in de ‘16’ op een dieptepass te lopen en hij dacht met een sliding eerder bij de bal te zijn dan de keeper, maar ze kwamen met elkaar in botsing. De keeper bleek ernstig gekwetst en kon niet meer verder. Gelukkig kon hij ondanks pijnlijke ribben nog wel blessurelopend van het veld. De wedstrijd was toen al lang gespeeld. Het sierde de gasten dat ze toch nog probeerden een tweede goal te maken, luid aangemoedigd door hun alleraardigst damestrio op het terras.  Maar onze verdediging gaf geen krimp. We konden nog een heuglijk feit vieren. Sam (alias Speedy Me) was na lang blessureleed en vakantiestress eindelijk weer bij de groep om zijn eerste minuten te maken. Lekker! Even ging Menno op rechts goed door en legde de bal panklaar voor de goal voor Jip. Die hoefde de bal alleen maar binnen te lopen, LOOPPP, en daarmee stond de 6-1 op het scorebord (met dank aan de charmante assistente ‘Leontien’ die de knopjes uitstekend bediende). Ik heb genoten (ook van het gerstenat)! Groetjes uit Graft, Prof. Dr, Ir. S.P. Ortliefblijven. Powered by Medec (hoofdsponsor jeugd SVdeRijp).

De Rijp wint strijd om tweede plek

Ondanks het slechte weer trok de topper SV De Rijp – Hugo Boys zondag honderden toeschouwers. Het publiek, en zeker die van de thuisclub, kwam niet bedrogen uit en werd beloond met een aantrekkelijke wedstrijd. In dit belangrijke duel, met als inzet de tweede plaats in de Vierde Klasse B, verzorgde De Rijp zonder meer het beste optreden van het seizoen. En dat leverde een 4-1 overwinning op.

Opnieuw betaalde de brede selectie van de Walvisvaarders zich uit. Want toen in de zestigste minuut trainer Peter van der Zwaan besloot gas te geven en overstapte op een concept met drie spitsen (3-4-3) kon hij ook direct schakelen met spelers als Stijn Deitmers, inmiddels clubtopscoorder, Jurjen Cramer en later Max Huider. De Rijp heeft sinds kort op tactisch gebied een Plan B en dat maakt de ploeg een stuk veelzijdiger. Het leverde sowieso een nóg interessanter schouwspel op. Jammer van de uitglijder tegen Apollo, anders was ons vlaggenschip door de afgelasting van Koedijk gewoon weer koploper geworden. Maar de conclusie mag zijn, dat elke speler in de selectie een belangrijke rol heeft.

Dat was voor Stijn Deitmers logischerwijs moeilijk te geloven toen hij na een hattrick tegen VZV op de bank moest beginnen. Maar de tactische keuze van Van der Zwaan, die tegen Hugo Boys volgens het beproefde 4-4-2 concept wilde starten, was verdedigbaar. Stijn kreeg alsnog zijn speelminuten in de tweede helft en antwoordde zoals het hoort: met zijn voeten. Twee keer trapte hij de bal in het net en bewees opnieuw in het strafschopgebied een genadeloze killer te zijn. Probleem voor hem is alleen dat De Rijp daar niet altijd speelt. Dat zal de spits vanaf de zijkant ook in het eerste bedrijf hebben geconstateerd. Hugo Boys drong vaak aan op de helft van De Rijp, zonder overigens veel kansen af te dwingen. Maar de thuisploeg was in de tegenaanvallen het gevaarlijkst. Nick Visser en Thom Rijser (bal van de lijn gehaald) hadden De Rijp binnen vier minuten op voorsprong kunnen zetten. Halverwege de eerste helft schoot Nick nog een keer slap in en volgens velen had hij in een één-tegen-één-situatie met de doelman van Hugo Boys een strafschop verdiend omdat hij van achteren onderuit werd getrokken. De talentvolle arbiter Davey Heesakkers zag het echter anders.

Toch was het Hugo Boys dat in de 42ste minuut de score opende. Een indrukwekkend verre inworp van Jesper Hoogland werd doorgekopt door Bob de Wit zonder dat de defensie van De Rijp daarop anticipeerde. De vrijgelaten Bo Groen van de ploeg uit Heerhugowaard kon simpel intikken. Kort na rust had Tim al gelijk kunnen maken. Hij kreeg een herkansing vanaf elf meter, nadat Wesley Rollman na een prima actie in het strafschopgebied omver werd geduwd. Tim schoot onberispelijk in: 1-1. Vervolgens ging Van der Zwaan over op zijn alles-of-niets-offensief. Een gelijkspel zou De Rijp immers op zeven verliespunten van koploper Koedijk hebben gebracht. De gedurfde ingreep werd beloond. Wéér stond Wesley aan de basis en wéér scoorde uitblinker Tim. Hugo Boys moest verder met tien man nadat Bo Groen met een tweede gele kaart en dus rood van het veld werd gezonden. Daarna werd het feest voor de familie Deitmers compleet. Na een prachtige aanval, waarbij Menno Meijland en Valentijn Jonk het voorbereidende werk verzorgden, stond Stijn op de goede plek. En dat gebeurde ook in de 84ste minuut toen Tim zijn broer in stelling bracht: 4-1.

Volgende week op bezoek bij Victoria O. Het zou zomaar kunnen dat Stijn dan weer een basisplaats heeft. Want alle spelers van deze selectie mogen aan de bak als de wedstrijd daarom vraagt.

Erik Oudshoorn

JO 17-1 ook lelijke wedstrijden moet je winnen…

SV De Rijp JO17-1  – Always Forward JO17-1                     7 – 0

In de kleedkamer blikten we nog even terug op onze overwinning van vorige week. Ik gaf de mannen een compliment voor hun wedstrijdinstelling en hun tomeloze inzet tijdens de wedstrijd. Met als resultaat 3 punten! Tegelijkertijd gaf ik aan dat het resultaat van die wedstrijd helemaal niets waard was als we punten zouden verspelen tegen de nummer laatste. Waar we de afgelopen wedstrijd in het begin even de kat uit de boom keken, moesten we nu vanaf het eerste fluitsignaal de tegenstander het gevoel geven dat in De Rijp niets te halen viel.

Het team van Always Forward dat het veld op kwam oogde ‘rommelig’. Twee spelers van nauwelijks 1.50 cm en een speler van zeker 1.95. Iedereen had een ander shirt aan en zelfs 1 speler had alleen een thermo-shirt aan. Ach ja, het was ook wit…. In mijn beeld was Always Forward altijd een grote vereniging met veel goede  jeugdteams. Met alle respect voor onze tegenstander, maar dit team was echt een ‘zootje ongeregeld”. Wij stonden daarentegen met een compleet team,  en dus vier wissels, klaar voor de aftrap.  We hadden volop mogelijkheden om moegestreden spelers rust te gunnen en om dan weer vers bloed in het veld te brengen. De boodschap om snel een eerste goal te maken was duidelijk begrepen. Bij de eerste de beste aanval kreeg een verdediger van AF de bal ongelukkig tegen zijn hand en de uitstekend en uiterst serieus fluitende scheidsrechter wees gedecideerd naar de stip. Robbert liet zich dit buitenkansje niet ontnemen en de vroege voorsprong was binnen: 1-0. Dat was natuurlijk een opsteker en een monsterzege lag in het verschiet. Maar helaas vergaten we te blijven voetballen en gingen we in de eerste helft veel te veel mee met het rommelige spel van de merkwaardige tegenstander. Dat kwam onze productiviteit niet ten goede. Opgelegde en 100 % kansen werden gemist en pas in de 17de minuut wisten we de score uit te bouwen: Giel kreeg uit een kluts eindelijk  de bal een keer lekker voor zijn voeten en haalde doeltreffend uit: 2-0. Nog net voor rust kwamen we eindelijk op 3-0 omdat collega-spits Niki vlak voor het fluitsignaal ook een keer doeltreffend uithaalde: 3-0.

In de 2de helft herhaalde het scenario van de eerste helft zich. Direct na rust was de net ingevallen Ole succesvol met zijn eerste balcontact: 4-0 Maar alhoewel we beter combineerden dan in de eerste helft stokte de doelpuntenmachine ook nu weer. Met nog 10 minuten te spelen dirigeerden we Robbert naar voren en dat gaf hem de gelegenheid om zijn productie weer eens op te voeren. Met een loepzuivere hattrick kleurde hij deze draak van een wedstrijd nog enigszins op. Met een 7-0 eindstand waren we natuurlijk best tevreden maar het vertoonde spel was enigszins teleurstellend na die geweldige pot bij Westfriezen.

Maar goed, ook lelijke wedstrijden moet je winnen! En met 12 punten uit de laatste vier wedstrijden (maar wel tegen de onderste vier teams) mogen we natuurlijk niet klagen. Maar onze competitie begint eigenlijk nu pas! Nu volgen er 3 potjes waarin we moeten laten zien dat we een solide middenmoter zijn in deze 1ste klasse. Volgende week thuis tegen Blokkers moeten we er weer staan. We gaan komend weekend ons trouwe thuispubliek trakteren op een mooie pot voetbal. We zullen de gasten uit Blokker met ‘Westfriezen’ gastvrijheid ontvangen. Ik reken op jullie !

Andreas Oerlemans

De Rijp vergeet de ‘kill’ in titanenstrijd en krijgt de lid op de neus

Zondag 5 november 2017 De Rijp JO19-1 – AFC’34 JO19-1     2-3 (2-2)

Een winterse titanenstrijd in de 1e klasse, want de twee nog ongeslagen koplopers traden vandaag tegen elkaar aan in de Rijper Arena. Wie zou vandaag afstand nemen? Lees verder hoe het onze mannen vergaan is.

De thuisploeg neemt meteen het initiatief. Lekker dominant voetballen, de gasten krijgen eigenlijk geen kans van onze ijzersterke verdediging. Toch kwam AFC’34 onverwacht en weinig verdiend op voorsprong en de thuisploeg daarmee op achterstand. Via de flank een doorkomst waarna de voorzet werd binnen getikt. De Rijp had direct een treffend antwoord. Vanaf de aftrap direct ten aanval. Kick had oog voor Bart, balletje opzij, en Bart liet zien niet alleen een kilometervreter en stofzuiger te zijn maar ook kanonskogels te kunnen afvuren. Als een streep knalde hij de bal in de winkelhaak tegen de duikentouwen, BWAMMM, een terechte en schitterende 1-1. De Rijp liet het tempo wat zakken. Of waren het de behendige Alkmaarders die het tempo omhoog gooiden? In elk geval namen de gasten het initiatief over van de thuisploeg. Maar die gaf geen krimp. Sterker nog, Jip en Kick brachten met messcherpe uitbraken de AFC’34 verdediging in verwarring. Kick ging ook deze keer goed door en werd pardoes gehaakt door een wanhopige AFC’34 verdediger. De terechte strafschop werd door Kick zelf koel benut, BOEMMM, 2-1. De gasten wankelden. De Rijp ging door maar was in de eindpass niet gelukkig. En tot overmaat van ramp kwamen de gasten in de 45ste minuut door een slippertje – onoplettendheid en een communicatiestoring – geheel onverwacht en tegen de verhouding in ook nog op gelijke hoogte, 2-2. Het was tijd voor warme versnaperingen. Met gratis iets van pre kermis tonen in de kantine… Wat een -ut muziek… Hé mister DJ !

De tweede helft begonnen de teams dus weer van voren af aan. De Rijp had de meeste aanvalslust en creëerde de meeste kansen: LucVA stoomde keer op keer op, afgewisseld door Luc R. Deze Luc2 vangen elkaar perfect aan. Ook op rechts ging Bas af en toe op avontuur, waarbij Bart de verdedigende taken overnam. En Beau en Nick vingen de spitsen van de gasten kundig op als er toch eens een diepe bal naar voren kwam. Kick en Stan hadden pech bij hun inzetten. Het lukte de thuisploeg maar niet om te scoren en daarmee bleven de gasten in leven. En toen volgde het onvermijdelijke: kent u die van deksel of lid en op de neus? Een snelle combinatie en wat te voorzichtig ingrijpen werd door de AFC aanval koelbloedig afgestraft, 2-3, niet verdiend, maar de voetbalwetten zijn zoals ze zijn: onrechtvaardig doorgrondelijk, alleen de doelpunten tellen. De Rijp toonde veerkracht. Zelfs toen grote hagelstenen (!) de lijven geselden en het veld wit kleurde konden onze mannen nog de energie vinden om op zoek te gaan naar de gelijkmaker. A1 - hagel
Inzetten van Benk, Kick en Stan misten kracht, LucR poeierde maar net over en de AFC’34 keeper lag ook in de weg. De Rijp nam alle risico’s met ook Beau naar voren en AFC’34 leek te profiteren, maar zij vonden onze een uitstekende goalie Leon op hun weg. Einde speeltijd. Helaas kreeg deze  titanenstrijd een in mijn ogen onverdiende winnaar, daarvoor waren de teams te veel aan elkaar gewaagd. Jammer jongens maar top gespeeld. Bij de return in Alkmaar moet dan maar revanche genomen worden. Complimenten aan de scheidsrechter Ramon uit Kudelstaart voor de uitstekende wedstrijdleiding en ook aan de teams, die er een mooie, spannende en sportieve wedstrijd van maakten! Reece, dank voor het resoluut en dansendeskundig assisteren. Onder de tonen van “I was made 4 loving you”, wat in deze tindertijd bijna ueberromantisch klinkt, dansten we al luchtgitaar spelend toch nog vrolijk naar huis (Je bent nooit te oud om te rocken; Mama oehoehoehoe!!!). Dank u mister DJ !

⚽⚽ Groetjes uit Graft, prof. dr. ig. H. Jan. Powered by MEDEC en ING bank. ⚽⚽⚽

NB: De belofte van een gouden skuumkraag of Hertog J laat ik mij graag bij de volgende thuiswedstrijd (zondag 19/11 tegen SVA) welgevallen !

 

JO 17-1 knokt zich langs ‘senioren’ III

Westfriezen  JO17-1 – SV De Rijp JO17-1  1 – 3

We liepen zaterdag naar het veld waarop we onze warming-up mochten doen en ik zag  op dat veld een senioren team ook een warming up doen. Een man met een volle baard en twee geblokte kerels van zeker 1.90m maakten onderdeel uit van dat team en trokken hun sprintjes om warm te worden. Net toen ik me afvroeg waar onze tegenstander dan zou zijn, werd ik verwelkomd door de leider van dit team en werd me langzaam duidelijk dat dit toch echt onze tegenstander was.  Slik! Ok, nou zegt dat natuurlijk niks maar het was een imposante luchtmacht waar we ons op moesten voorbereiden. Een pot tegen senioren III dus, nou ja, dan moesten we ons daar maar tegen wapenen, wel met respect maar zonder ontzag.

De eerste helft waren beide teams gelijkwaardig aan elkaar. Het was een fysiek duel, maar onze Rijpers lieten zich niet wegzetten en boden pittig tegenstand. Het was fijn dat we Matthijs weer een keer aan de aftrap mochten begroeten en hij speelde een lekkere eerste helft op ‘zes’. De kansen waren ook in evenwicht. Westfriezen kreeg twee vrije trappen op de rand van het strafschopgebied, omdat we iets te opzichtig ‘de handjes’ gebruikten in de verdediging. Gelukkig waren ze zeer slordig in het uitpakken van deze ‘kadootjes’. Aan de andere kant konden wij bijna juichen na een schot van Ole dat door de doelman met een katachtige redding nog net corner werd getikt. We bereikten zonder al te veel problemen de rust met een gelijke stand: 0-0.

In de rust werd erop gehamerd om tegen zo’n fysieke ploeg vooral de bál te laten gaan en niet met de bal te gaan lopen. We wisten dat Westfriezen furieus aan de 2de helft zou beginnen, omdat ze niet tevreden waren met de gelijke stand bij rust. Scherpte was dus vanaf het eerste fluitsignaal weer geboden!  Maar eigenlijk was het precies andersom. De Rijp kwam beter ‘uit de kleedkamer’ en kreeg in het begin van de 2de helft een licht veldoverwicht.  Dit overwicht leidde tot de verdiende voorsprong. Een werkelijk prachtige aanval waarbij Stijn de diepte in werd gestuurd door Ole, werd na de strakke harde voorzet van diezelfde Stijn door Robbert uitstekend en koelbloedig afgerond: 0-1.

Dit had Westfriezen niet verwacht en met nog meer inzet begonnen zij aan hun inhaalrace. We lieten ons na een minuutje of 10 weer eens ‘verrassen’ bij een corner en hun spits kon ongehinderd de gelijkmaker binnenknikken: 1-1. Ik vreesde even voor het ergste, want Westfriezen rook bloed en wilde meteen doordrukken.

Maar ach, wat kan ‘coach-zijn’ soms heerlijk zijn. De B1 stond op als team en trakteerde de meegekomen toeschouwers op de beste tweede helft van het seizoen. Wat een inzet, wat een energie straalde dit team ineens uit. Ik hoorde de spelers elkaar motiverend coachen,  ik zag iedereen knokken voor elke meter en het was geweldig om te zien dat de échte wil om te winnen er vanaf spatte. Ze gingen voor de overwinning en waren vastberaden om drie punten mee naar huis te nemen! We hadden al gezien dat de keeper af en toe te ver voor zijn doel stond en met een briljante ingeving maakte Bart daar gebruik van. Halverwege de Westfrieze helft kreeg hij de bal en met zijn gouden linker haalde hij uit voor een schot dat heel lang onderweg was, maar precies over de keeper heen in het doel zeilde: 1-2 en wat een beauty!

De mannen voelden dat ze baat hadden van de pittige trainingen van Junior en waren conditioneel opgewassen tegen de laatste stuiptrekkingen van de senioren’. Het slotakkoord was ook nog eens voor ons en Giel bewees zijn waarde weer door een ‘vies’ doelpuntje na een bal op de lat van Robbert: 1-3.   Het eindsignaal werd met veel gejuich ontvangen en met drie verdiende punten in de tas was de terugweg een feestje ! #Trots

Andreas Oerlemans

Hattrick Stijn Deitmers tegen VZV

Stijn Deitmers miste op bezoek bij VZV in ’t Veld aanvankelijk nog twee kansen, maar daarna drukte hij een paar keer genadeloos af. Uiteindelijk was de jongere broer van Mike en Tim – wat een voetbalfamilie! – goed voor een hattrick. Daarmee solliciteerde hij naar een basisplaats in het belangrijke duel van zondag met Hugo Boys.

Stijn pendelt nog een beetje tussen het eerste en tweede elftal, maar zit dit seizoen wel regelmatig bij het team van trainer Peter van der Zwaan op de bank. Voor het doel toont de spits zich vaak een koele killer. Buiten het strafschopgebied zou het nog wat beter kunnen. In ’t Veld verving Stijn de geblesseerde Valentijn Jonk, een van de drie aanvallers. Terwijl Nick Visser in het centrum twee verdedigers bezighield, moest Stijn van links komen, maar dat belette hem niet te scoren.

In de zestiende minuut zorgde hij voor de openingstreffer na een steekpassje van Menno Meijland. Vier minuten later vergrootte Stijn de marge na een goede actie op randje buitenspel. En nog voor de pauze werd het 0-3 voor De Rijp door broer Tim. Hij profiteerde van een voorzet van Thom Rijser.

De tweede helft begonnen de Walvisvaarders iets te gemakzuchtig, waardoor VZV, dat toch heel vaak op de Rijper helft kon spelen, wat terug kon doen. Maar Stijn maakte aan alle onzekerheid een einde na een prima strakke voorzet van Tim, de rechter aanvaller. Na een fluwelen dieptepass van Menno verzorgde Tim ook de assist bij de 1-5 van Nick. Daarna stond de paal twee keer in de weg. Milko Laan viel goed in en had ook bijna gescoord. Max Huider, een andere invaller, deed het als rechtsback prima.

Aanvankelijk dreigde het duel in ’t Veld wegens de hevige regenval te worden afgekeurd. Arbiter B. Booms meende dat de hoeken van het A-veld, dat er verder als een biljartlaken bij lag, te drassig waren. De wedstrijd werd vervolgens op het B-Veld afgewerkt. Daar werden de toeschouwers verzocht zich aan de rand van de sintelbaan op te stellen.

Booms gaf Nick in de eerste helft geen strafschop toen hij in het zestienmetergebied opzichtig werd gehaakt, maar toonde de spits wel  geel toen hij om een verklaring vroeg. De arbiter zag in de tweede helft niet dat de bal een halve meter de doellijn was gepasseerd en bijna uit de touwen werd geschoten, gaf ook geen strafschop toen een arm van een VZV-speler een treffer voorkwam, maar floot verder een goede wedstrijd.

Aangezien Hugo Boys bij Alcmaria Victrix een treffer meer maakte (1-6) verdrong het De Rijp op doelsaldo naar de derde plek. Volgende week kan ons vlaggenschip de tweede plaats achter koploper Koedijk weer terugpakken als Hugo Boys wordt verslagen. In die wedstrijd wordt het pas echt menens.

Erik Oudshoorn

SV De Rijp stijgt naar tweede plek

Niet goed spelen en toch met 3-0 winnen. ‘Dan word je kampioen’, merkte iemand op nadat SV De Rijp zondag Alcmaria Victrix had verslagen. Maar zover is het nog lang niet. Zeker niet, als het spel geen verbetering gaat vertonen. Maar voorlopig heeft de ploeg van trainer Peter van der Zwaan wel weer de tweede plek bemachtigd in de Vierde Klasse B en dat geeft hoop.

Na de uitglijders tegen Bergen (0-0) en Apollo ’68 (4-3 nederlaag) had SV De Rijp wat goed te maken. Voor het eerst sinds mensenheugenis speelden de Walvisvaarders volgens een nieuw concept. Het 4-4-2-systeem was ingewisseld voor het gewaagde 3-4-3. Dat leverde in de eerste helft nog wel aardig spel op. Menno Meijland had in de tiende minuut al 1-0 kunnen maken, maar schoot over het doel. Iets later gaf Nick Visser de bal strak voor, waar Tim Deitmers net niet bij kon.

Na ruim een half uur kwam De Rijp op voorsprong dankzij een fraaie aanval die begon bij Wesley Rollman. Nick zette weer voor en Tim schoot uitstekend in. Daarna zag Menno zijn inzet gekeerd worden door de arm van een tegenstander en belandde de bal op de paal.

In de tweede helft drong Alcmaria lange tijd aan en wankelde De Rijp. Maar het vreemde was dat er toch wel weer kansen bleven komen voor ons vlaggenschip. Wesley schoot een keer op de doellijn over het doel en Menno deed hetzelfde van een grotere afstand. Goalie Jos Timmer moest aan de andere kant een paar keer redding brengen en zag een afstandsschot op de kruising uiteenspatten.

De verlossing kwam in de 84ste minuut. Nick kreeg een vrije trap op de rand zestien die door Tim feilloos om de muur in het doel werd gekruld. Alcmaria gaf zich gewonnen en in de laatste minuut van de extra tijd kwam De Rijp ook nog op 3-0 dankzij uitblinker Nick Visser die goed speelde en hard werkte. Na een hakje van Menno en een voorzet van Thom Rijser hoefde hij de bal maar in het doel  te lopen.

Erik Oudshoorn

Rijper orkaan (hat)trickt Vitesse 22 van het veld

Vitesse 22 JO19-1 – Rijp (de) JO19-1 1-8 (1-3) balletjes

Zondag 29 oktober. The day after the night before. De klok een uur terug, daarom een uur langer stappen of slapen. Met Sam in zomertijd en Mick nog mank was de spoeling dun. Robbert Waal (JO17-1 za) was daarom mee als geheim wapen.
Over het groene gras van Vitesse 22 blies een flinke N-Wester (briesje ++) over het veld. Zoals u in de titel van dit Vlog al kunt lezen werd het duidelijk dat er ook sprake was van een orkaan. De eerste 20 minuten ging het aardig gelijk op. Het wat rommelige spelbeeld was zeker ook te wijten aan de N-Wester. De Rijp streed de eerste helft tegen deze wind in en dat deden ze ijzersterk. Ze openden zelfs de score. Stan veroverde de bal vlakbij de achterlijn van de gastheren, Jip zag de ruimte naar het doel en werd met een leep balletje door Stan op maat bediend. BOEMM, een droge schuiver betekende de verdiende 0-1. De snelle spitsen van V22 hadden steeds moeite om de diep gespeelde ballen te achterhalen, ook omdat de Rijper verdediging het veld goed klein hield. Toch kwamen de gastheren langszij. Een frommelgoal na een vrije trap waarbij de bal door een legioen aan spelers werd gemist, maar wel 1-1. Het antwoord van De Rijp liet niet lang op zich wachten. Een fenomenale dieptepass van Luc vA viel schitterend in de vrije ruimte achter de verdediging. Ook de V22 keeper werd verrast door de curve en staakte zijn uitlooppoging. Jip lag toen al op snelheid. De spits klopte zijn directe tegenstander door goed doorzetten en slim voorlangs te kruisen. Met een heerlijk schot in de lange hoek bekroonde hij deze mooie actie, BWAMM, 1-2. Superlekker! keeper En het werd nog lekkerder. Menno lanceerde Bas op rechts, deze bikkel passeerde op onnavolgbare wijze enkele V22 spelers en legde de bal panklaar voor de bij de eerste paal opduikende Jip. Helaas werd zijn inzet in de korte hoek ternauwernood maar niet klemvast gestopt door de keeper. En daarom kon Jip – attent op de rebound – de bal gelukkig alsnog tegen de touwen jagen, HOPPA!!! 1-3. Een heuse hattrick dankzij goed teamwork! Ik mag niet onvermeld laten dat de verdediging en middenveld hier met Luc vA, Nick, Beau, Bas, Luc R, Menno en Bart een uitstekende prestatie leverden doordat ze de aanvalslust van V22 met geweldige inzet wisten te beteugelen, duels te winnen en af en toe ook zelf verrassend op te stomen. Toppers! Met deze op zich comfortabele voorsprong gingen de teams rusten.
wekkerIn het tweede bedrijf had De Rijp windje mee. Nog geen orkaan, maar die zou zich al snel ontwikkelen. Jip kreeg kans op zijn vierde, maar zijn inzet werd door de keeper uit de winkelhaak getikt. Even later was het de beurt aan Kick! Stan werd diep gestuurd, onze captain bleef goed voor z’n tegenstander en aan de bal en legde deze precies op tijd opzij naar de goed meegekomen Kick die met zijn uitschuifbenen (hij ook !) de bal langs de keeper schoof, SCHUIFFF, 1-4. De orkaan kwam op nu gang. V22 werd compleet vastgezet op eigen helft, ploeterend tegen de wind en met het snelle spel van De Rijp.  doelWeer een aanval van De Rijp. Hoekschop. Met een schitterende trap legde Luc R de bal bij de tweede paal. De keeper kon er niet bij (grabbel-grabbel) en Kick deed Lange Jan na, strekte zijn nek en kopte de bal knap en strak tegen de touwen, BAFFF, 1-5 !! Met Benk en Robbert voor Jip en Bas ging De Rijp gewoon door. Even later kon ook Kick een heuse hattrick voltooien. Een voorzet van Luc vA werd door V22 niet goed verwerkt en Kick wist wel raad met de bal, BWAMMM, 1-6 !!! De koek was nog niet op. Weer was het onze captain Stan die met een 1 bal1 balfenomenale actie de verdedigers zijn superioriteit toonde en weer stelde hij Kick in staat om zijn vierde en De Rijp’s zevende binnen te schieten. Dat deed hij overigens knap in de korte hoek, BOEMMM, 1-7 !!! Schreef ik orkaan? Het slotakkoord werd door Stan zelf gespeeld. Luc vA gaf de bal voor, V22 werkte slecht weg en Kick vond met een mooi schot naar de lange hoek nog net de handen van de keeper op zijn inzet. Stan was attent en met een harde schuiver werd de keeper nu door onze captain zelf verschalkt, BBWAMM, 1-8. V22 probeerde nog van alles om Leon te passeren maar liep vooral veel te snel in de buitenspelval van De Rijp. Een keer moest Leon zijn klasse tonen. Onze goalie strekte zich bekwaam op een gevaarlijke inzet en met deze geweldige reflex ranselde hij de geel zwarte knikker uit zijn goal. Menno poeierde van afstand rakelings over en Robbert zag zijn inzet de winkelhaak uiteen spatten. Jammer!! Dank dat je weer mee was Robbert en zeker ook: goed gedaan! En wat een mooie overwinning: gefeliciteerd!
Volgende week thuis de kraker tegen AFC ’34. Laten we hopen dat alle pijntjes dan weer kundig zijn weggemasseerd 😉 en jullie weer net zoveel arbeid leveren en de teamspirit hoog houden. Ik ben trots op jullie. Groetjes uit Graft, prof. dr. P. Luim. Met dank aan ©Toon voor de illustraties (check knudde.nl)

JO 17-1 (B1) Afhaken of aanhaken, deel II

Volendam  JO17- – SV De Rijp JO17-1     3 – 4

Op naar Volendam was de slotzin van het vorige verslag. En ook dit keer was het een kwestie van aanhaken of afhaken. Volendam had in de competitie ook (pas) drie punten veroverd maar had daar alleen een wedstrijd meer voor nodig. Er zouden dus goede zaken te doen zijn in het palingdorp. Met een overwinning zouden we de felbegeerde aansluiting vinden met de middenmoot van onze competitie.

De voorbereiding was niet echt ideaal: drie spelers een week op schoolexcursie die dus vermoeid terugkwamen en geen training in de benen hadden, twee geblesseerden ( Giel en Matthijs die wel met hun team meereisden, klasse jongens) en nog twee andere afzeggingen. Zo werd de 16-koppige selectie dus uitgedund tot 12 beschikbare spelers en waren we blij dat de C1 al om 12.00 uur speelde zodat Vince met bloedspoed van Beverwijk naar Volendam werd getransporteerd voor zijn eerste reserve  beurt in de B1 (bedankt voor je inzet man!)

Maar goed, de wedstrijd, daar ging het om. Met de geruststellende gedachte dat we in Volendam met een bondsscheidsrechter speelde, trapten we af voor deze belangrijke wedstrijd. Vanaf het begin bleek dat we de bovenliggende partij waren en dat we deze tegenstander zouden kunnen hebben. Maar ja, dat biedt natuurlijk nog geen garantie voor succes en het wachten was op een eerste score. In de eerste 20 minuten kregen we een paar goede mogelijkheden om de score te openen maar het vizier stond nog niet op scherp. Goede mogelijkheden waren aan onze Romeinse gladiator niet besteed en was Milans bezoek aan het Colosseum nog niet de juiste inspiratiebron. Maar gelukkig hebben we meerdere spelers die kunnen scoren en deze keer brak Ole de ban. Een afgeslagen aanval kwam voor zijn chocolade(linker)been maar hij wist hem hiermee wel precies in de verre rechterhoek te plaatsen: 0-1

Met deze lekkere stand bereikte we ook de rust en in de kleedkamer konden we even bijkomen van pittige eerste helft.  Het was duidelijk dat Volendam door de as teveel ruimte kreeg en we waarschuwden het team dat onze buitenste middenvelders meer naar binnen moesten knijpen bij de aanvalsgolven van Volendam. Het was zaak de boel de eerste 5 minuten dicht te timmeren. Toch kregen we deze keer weer een goal tegen uit een corner. Dat wordt wel een ‘dingetje’ om op te trainen heren, iemand mag niet ongehinderd inkoppen: 1-1.

Maar ook dit team kent weer de nodige veerkracht. Na de aftrap was de eerste aanval weer direct raak. Milan onderschepte een bal op de rechterflank, speelde een man uit en gaf een strakke voorzet die Ole er alleen maar in hoefde te lopen: 1-2 een minuut na de gelijkmaker.  Een paar minuten later werd de voorsprong uitgebouwd naar een marge van twee. Ole veroverde de bal in het strafschopgebied en probeerde de bal over de kleine keeper te lepelen. Deze kon nog niet zijn vingers er tegen aan krijgen maar tikte de bal precies voor de voeten voor Robbert: Hij tikte de bal makkelijk binnen: 1-3

In de paar minuten daarna werden we weer een keer door het centrum geklopt en wist Volendam er weer een wedstrijd van te maken: 2-3. Robbert leek met het mooiste doelpunt van de dag, na een assist van de net ingevallen Bart, de wedstrijd te beslissen: 2-4 Maar slordig balverlies op het middenveld gaf Volendam de mogelijkheid om weer een aansluitingstreffer te maken: 3-4 en er weer in te geloven. De bal mag de tribune in, heren, als dat nodig is. Gelukkig wisten we met kunst en vliegwerk de voorsprong vast te houden en reden we die middag met een verdiende overwinning en drie punten terug naar De Rijp. Aanhaken is een feit en met de thuiswedstrijd tegen Always Forward in het vooruitzicht is 9 punten uit de laatste 3 wedstrijden een serieus en welkom vooruitzicht!  Laten we alleen waken voor onderschatting van de nummer laatst, we moeten er nog wel even van winnen!

Andreas Oerlemans

ING