Tag : wedstrijdverslag

Home/Bericht tagged "wedstrijdverslag" (Pagina 7)

De Rijp start met monsterscore

De dubbele cijfers werden net niet gehaald, maar desondanks is het eerste elftal van SV De Rijp de competitie in de Vierde Klasse B met een indrukwekkende overwinning begonnen. Nieuwe Niedorp werd op eigen terrein met 1-9 verpletterd. Aanvoerder Wesley Rollman was goed voor drie treffers. Na een matige voorbereiding en een mislukt bekertoernooi, waarin het team van trainer Peter van der Zwaan als laatste eindigde, was dit een onverwacht vliegende start. Uiteraard is De Rijp door deze monsterscore direct koploper in 4B.

Nieuwe Niedorp gaf veel ruimte weg en bleek een maatje te klein voor de Walvisvaarders die graag willen terugkeren naar de Derde Klasse. Wesley opende al vroeg in de wedstrijd de score vanaf de penaltystip. Hij zou ook de tweede treffer voor zijn rekening nemen, na een voorzet van Nick Visser. De centrumspits begon kort daarna een solo vanaf eigen helft en prikte zelf de bal in het net: 0-3.

In de tweede helft nam De Rijp geen gas terug, maar trok de hendel vooral in het laatste half uur helemaal open. Een voorzet van Thom Rijser werd door een speler van Nieuwe Niedorp in eigen doel gewerkt. Max Huider bracht 0-5 op het scorebord na een fraaie actie van Wesley. En de zesde Rijper treffer kwam weer op naam van Wesley na een uitstekende voorzet van Pascal Oudejans. Na de eretreffer van Nieuwe Niedorp trok Valentijn Jonk de bal voor waaruit dat Stijn Deitmers 1-7 maakte. Een prachtige actie en dito stiftje van Thom werd nog net aangeraakt door Max en Stijn zorgde na een assist van Bas Koster voor de

eindstand.

Lieuwe Stoop verving in het doel Jos Timmer wiens vader vorige week is overleden. Het bestuur van SV De Rijp condoleert Jos en zijn familie met dit zware verlies en wenst hen in deze moeilijke tijd veel sterkte.

Kleurige avond en Kick doet een winnend vogelnestje

Hfc EDO JO19-1 – Rijp (de) JO19-1                           1-2 (1-0)

Dinsdagavond 12 september 2017. Het zijn nieuwe tijden voor uw verslaggever. Niet omdat we opeens op een maandagavond naar een wedstrijd (in Haarlem) moesten, maar vooral om de wijze waarop. Ik houd u niet langer in spanning: achter het stuur van een aantal bolides zaten deze avond onze eigen sportmannen. Rijbewijs in de pocket en dus achter het stuur (sommigen dan nog wel met een coach, maar toch). Tijden veranderen, onze kinderen worden groot. Dat bleek ook later deze avond, tijdens de wedstrijd kan ik u verklappen. Alleen Sam ontbrak ook vanavond nog in het vlaggenschip van onze jeugd. Maar hij kon wel vlaggen als de beste ;-).

EDO was een onbekende tegenstander, maar via de nieuwe versie van de voetbal.nl app konden we wel zien dat ze makkelijk kaarten pakken. In elk geval in de eerste bekerwedstrijd al 5 x geel. De jonge scheidsrechter liet direct zien niet gediend te zijn van commentaar op zijn leiding. De eerste gele viel al snel toen een EDO speler mekkerde. Kortom: de wedstrijd was begonnen. De thuisploeg combineerde goed en er zat veel beweging in het team en de balcontrole was goed verzorgd. Onze jongens waren iets slordiger en vonden elkaar minder makkelijk, stelde daar wel veel werklust tegenover. Ik had de indruk dat de ECO aanvallers iets teveel ruimte kregen om aan te nemen. De thuisploeg kwam op voorsprong na een snelle combinatie door het midden. Ai. Maar niet getreurd, onze mannen toonden veerkracht en karakter. Een uitstekende pass van Luc R op Jip werd door de spits schitterend tegen de touwen geknald. Helaas werd de goal afgevlagd. Ik erken dat vlaggen erg moeilijk is, zeker als spitsen snel en slim zijn. Er volgden nog een paar kansen voor De Rijp, maar de keeper wist telkens met uitstekende reddingen de gelijkmaker te voorkomen. En toen lag opeens de bal op de Rijper stip, omdat een razendsnelle en behendige aanvaller door Bas werd opgevangen met een keurig blok. Scheisse! Elfmeter! Vader Kees zei tegen mij: “Niet getreurd, wij hebben Leon! Hij pakt ‘em! Zeker weten!” (En ik dacht: bluf, maar hoopte natuurlijk dat hij gelijk zou hebben. En – om misverstanden te voorkomen – ook ik heb Leon hoog zitten…). Onze keeper beschaamde het vertrouwen van zijn oude heer niet. Met een geweldige reflex ging hij naar de grond en stopte inderdaad deze pingel. grote clubactie logoGeweldig gedaan!!! De marge bleef zo op 1 doelpunt. En onze jongens kregen meer en meer vertrouwen. De thuisploeg kwam steeds minder makkelijk uit de voeten op onze helft en zo bereikten we de rust.

Tijdens de pauze lekkere koffie, een geweldige La Pulga tegenover Gianluca B. en lekkere koffie. En een wat scherper strijdplan en wat wisselingen. Stan en Mick werden vervangen door stormtroopers Benk en Kick. De thuisploeg werd nu door onze mannen op eigen helft vast gezet. Een korte corner werd omgetoverd tot een heerlijke voorzet precies op de vrijstaande Menno die onberispelijk tegendraads de bal binnen kopte. doelDat betekende een mentaal voordeel voor de gasten nu. De gastheren deden deze classificatie (het tweede deel van dit woord) even geen eer aan. Gemekker, gezeur, provocatie. Helaas trapte Luc in een van de provocaties. Hij reageerde toen een EDO speler de buiten het zicht van de verder uitstekende scheidsrechter de haarstylist ging uithangen. Afblijven! Maar eigen rechter spelen was niet handig, want dat zag de scheidsrechter nou net wel. Terug naar de wedstrijd… De wedstrijd leek af te stevenen op een puntendeling, ondanks het ondertal van De Rijp. Iedereen stond zijn mannetje en verdedigde met verve, loerend op mogelijk nog een kans. Die kwam er. Kick werd aangespeeld in ‘de 16’ (Inside the box, zeggen de Britten) en zijn maatje 55 werd aangetikt. Niet eens als een stervende zwaan ging hij languit na een vogelnestje. En de scheidsrechter legde de bal tot afgrijzen van de thuisploeg op de stip. Kick stond zijn mannetje weer en liet de keeper kansloos met een bekeken schuiver in de andere hoek, BWAMMMM, 1-2. En vlam in de pan, waarna de wedstrijd eindigde met drie spelers minder dan er aan de aftrap waren verschenen. Shit happens! Gelukkig dat onze mannen meer volwassen gedrag vertoonden dan de tegenstander. De punten gingen fijn mee naar De Rijp. tromUitstekend gedaan  mannen! Na het kermisweekend is er nog één bekerwedstrijd in deze poule te gaan: dinsdagavond tegen Meervogels 31 in Akersloot. Komt allen !!! Daarna gaat de competitie van start. Ook lekker!

Groetjes uit Graft. Prof. Dr. Frank de Broer (onbezoldigd sportanalist en redacteur Very International).

JO 17-1 (B1) Domper na getoonde veerkracht

SV De RIJP JO17-1  – Koedijk JO17-1  4 – 7

Onze tegenstander Koedijk had met een 9-1 overwinning op Castricum zijn visitekaartje afgegeven in zijn eerste bekerwedstrijd. We wisten hierdoor in ieder geval dat het met het scorend vermogen van Koedijk wel goed zat.

We kozen als strategie dat we niet meteen druk naar voren zouden zetten maar dat we hun centrale duo de opbouw zouden laten verzorgen. Als we dan verdedigend goed ‘stonden’, dan konden we er vanuit gaan dat die opbouw met een lange bal zou gaan.
Daarnaast werd er extra veel aandacht gevraagd voor het nauwkeurig inpassen van je medespeler en het coachen van elkaar.

Ach, iedereen kent het en maakt het wel eens mee. Alle goede bedoelingen ten spijt, als je dan vervolgens de opdrachten en taken niet mét elkaar uitvoert, dan komt er van je strijdplan niet veel terecht. Een spits die geheel ongehinderd een corner kon inkoppen, een gevalletje van ‘ we-coachen-elkaar-lekker-toch-niet’ en een lange bal die precies tussen keeper en verdediging viel zorgden voor een 0-3 achterstand na 25 minuten. Slik!
Dat was even schrikken en het begrip ‘monsternederlaag’ dreigde uit de kast te moeten worden gehaald.

Het werd duidelijk tijd voor een ander strijdplan. Het ‘druk naar voren zetten’ waar we vorige week pas aan het eind van de wedstrijd mee kwamen,  werd nu na een half uur uit de kast getrokken. En toen bleek dat ook Koedijk verdedigend kwetsbaar was. Nadat Robbert eerst een enorme kans op de aansluitingstreffer had gemist, was hij bij zijn tweede kans wel weer scherp. Op goed aangeven van Giel scoorde hij de 1-3 en kwam er weer wat spirit in het team. Koedijk had hier duidelijk niet op gerekend en was de kluts even kwijt. De Rijp was even helemaal los en liet zien dat ze prima voetballen kon.  Na een goede aanval was Luuk het eindstation. Zijn schot kon de keeper nog verwerken maar de rebound was voor Giel: 2-3 en weer helemaal terug in de wedstrijd. Nog voor de rust kwamen we op gelijke hoogte en deze goal kreeg de handtekening van Robbert die met een prachtig gecurved schot in de rechterbovenhoek  de 3-3 aantekende.  Veerkracht ten top!
Na de rust deden we er nog een schepje bovenop en denderde we met dezelfde vaart vrolijk verder. Na een aanval over links, waarbij Giel een zeer geslaagde bodycheck uitvoerde, werd Robbert wederom in stelling gebracht en met een bekeken schot zette hij ons voor het eerst dit seizoen op voorsprong:4-3. Dit was een duidelijke wake-up call voor Koedijk en ook zij zette een tandje bij.  De nummer 9 van Koedijk was naast behoorlijk opgefokt ook heel erg snel en een constante plaag voor onze verdediging. Hij wist op snelheid onze defensie te kloppen en schoot hard de gelijkmaker binnen: 4-4

Met nog 8 minuten op de klok leek een gelijkspel tot de mogelijkheden te behoren en dat zou tegen deze tegenstander een verdienstelijk resultaat zijn geweest. Deze gedachten duurde echter maar even want het ging in de laatste minuten gruwelijk mis.
Eerst kregen we onze tweede strafschop in twee wedstrijden tegen. De nummer 9, hij weer, schoot de bal snoeihard in het dak van het doel en zette Koedijk weer op voorsprong. Deze klap kwam de manschappen van de JO17 niet meer te boven. Met de moed der wanhoop gingen we nog op jacht naar de gelijkmaker maar gaven in de slotminuten daardoor te veel ruimte weg.
De krachten vloeiden uit de benen, daar waar Koedijk zijn tweede adem vond. Het was een onnodige domper op een wedstrijd waarin ‘veerkracht’ het sleutelwoord was.

Andreas Oerlemans

Irma als voorbeeld voor SV de Rijp JO19-1; De kop is er af!

Rijp (de) JO19-1 – Grashoppers JO19-1                 4-0 (2-0)

Zondag 10 september 2017. De kop boven dit verslag staat misschien niet helemaal in verhouding tot de kracht van de (bijna) alles verwoestende orkaan met de naam van mijn schoonmoeder (heel veel sterkte aan de getroffenen). Toch kunnen we zeggen dat de kop er af is, want voor onze JO19-1 is de (beker)competitie echt begonnen. Met kracht. Immers: 2+2= 4;  dat is een optelsom van de doelpunten in de eerste en de tweede helft van het vlaggenschip van onze jeugdafdeling. Een ververst team, met deels oude garde (2de jaars) en deels piepjonge garde van (veelal) net 17 jaar (en zelfs nog een paar sterke kaboutertjes met 16 op de teller)! Voor het eerst in deze samenstelling op zondagmiddag, hoewel de meesten elkaar natuurlijk al wel kenden uit eerdere ‘wisseljaren’. En dat was te zien. Leon als rustige en sterke sluitpost, Bas, Beau, Nick en Luc A. in de defensie, Bart, Stan, Luc R. en Benk voor de kilometers en verbinding als middenvelders en Jip en Menno (en later Kick en Mick) als duivelse aanvallers. Alleen Sam zat in de lappenmand.

Onze jongens gingen met windje mee (na Irma komt Jose) furieus van start. Jip had pech met zijn carambole tegen 2 doelpalen en pispoortje door des keepers benen, maar de bal ging niet over de doellijn. Vele aanvallen en halve kansen volgden, maar de precisie en het geluk ontbrak vooral bij de eindpass. Na ongeveer een half uur spelen werd Bart onheus gestuit toen hij de bal wilde afschermen voor een mooie aanname. Vrije trap op ca. 20 meter. De G-muur en G-keeper waren geen enkele belemmering voor Benk, die zijn gouden linker liet spreken en de bal laag in de verre hoek (via een plaatje bij verslag JO19-1.jpgbeen in de muur?) binnen knalde, BWAM, de verdiende 1-0. En fijn net voor rust was het Bart (kampioen kilometer vreten) zelf die door Jip in de 16 werd aangespeeld, de bal verspeelde en met een onnavolgbaar uitschuifbeen de bal toch weer terug veroverde, zich vrij maakte en de bal in de hoek punterde, BOEM, 2-0 ! Een mooie goal van een doorzetter! En een prettiger ruststand. De bezoekers kregen eigenlijk geen kans tegen onze ijzersterke verdediging, die slechts af en toe een hoekschop weg gaven (om Leon ook wat te doen te geven denk ik).

De tweede helft, met voor De Rijp windje tegen, gaf bijna hetzelfde beeld. De thuisploeg domineerde het spel. Mooi om te zien dat er voldoende rust in de ploeg zat om de vrije man te vinden. Klasse! Het was dan ook niet vreemd dat De Rijp de marge uiteindelijk verdubbelde naar vier. Hoewel de uitslag had nog veel ruimer kunnen zijn, maar een beetje pech en onwennigheid bij de afronding liet dat niet toe. Nummer 3 werd door Jip binnengelopen. Stan opende op Kick. Die zag Jip er beter voor staan en passte opzij, maar Jip kreeg de bal niet lekker mee en kaatste weer terug op Kick die vervolgens de bal toch weer terug speelde naar Jip. Inmiddels lagen er al zeker 6 G-spelers (inclusief keeper) scheids met vingertureluurs op de grond en besloot Jip de bal in het doel te schuiven, SCHUIF, 3-0 !!! Mooi gedaan mannen. De laatste was m.i. toch de mooiste. Daar moesten we als supporters wel heel lang op wachten. Tot de 90ste minuut om precies te zijn. Een heerlijke voorzet van Luc A. vanaf links dwong Stan hoger dan hoog te springen. Onze Spielmacher klom met perfecte timing naar de bal om op het juiste moment de bal tegendraads binnen te koppen, BWAF, 4-0 (4x was vandaag scheepsrecht). De kop is eraf, de eerste 3 bekerpunten zijn binnen. Gefeliciteerd mannen! Goed gedaan J.  Dinsdagavond de uitgestelde wedstrijd tegen EDO in Haarlem. Komt allen !!!

Groetjes uit Graft. Ds. S.C.H. Rijver.

Bekerwedstrijd De Rijp JO09-2 Vrone JO09-3 10 – 4

Op het moment dat ik zaterdagochtend de gordijnen opendeed, dacht ik: oei! De eerste voetbalwedstrijd van het nieuwe voetbalseizoen beginnen wij in de regen. Gelukkig werd het later droog en tijdens het voetballen hadden wij zowaar mooi weer.

Eerst kregen wij uitleg van de wedstrijdleiding van de Rijp over de nieuwe wedstrijdvorm van de pupillen JO08 en JO09. Het half veld voor de pupillen is een kwart veld geworden. De scheids is een spelbegeleider (ouder) geworden. En corners en ingooi mag jij nu in dribbelen. De bal kun jij nu voor jezelf houden en afspelen aan een andere speler. Dit allemaal om iedere speler meer balcontact te laten krijgen in plaats van veel lopen en weinig contact met de bal.

De wedstrijd verliep voorspoedig. Met de rust stond de stand gelijk (2-2), maar na de rust kregen wij de smaak te pakken en liepen wij uit naar 6-2. Uiteindelijk werd het 10-4 voor de Rijp met mooie goals van Dean van Zegveld, Deon van Wageningen, Moos van der Meulen en Zep de Boer. De overige spelers Mischa Besse, Robert Ros en Nick Slooten hielden de verdediging goed gesloten.

Hopelijk kunnen wij dit resultaat vasthouden in de eerstvolgende competitiewedstrijd tegen Berkhout.
Dan zijn Kalle van der Boom, Faber Huisman en Eli Braamhaar ook weer van de partij.

Tjibbe van der Meulen

 

1. JO 17-1 (B1) Te veel ontzag voor hoofdklasser

HSV  JO17-1 – SV De RIJP JO17-1     2 – 1

Door de late vakanties en de redelijk vroege start van de bekercompetitie hadden we geen kans gehad om een oefenwedstrijd in te plannen. Altijd lekker als je even wedstrijdritme kan opdoen voor aanvang van het nieuwe seizoen.  Nou ja, dan maar de beker gebruiken om ons goed voor te bereiden op de competitie in de 1ste klasse.

Met een complete selectie ( en dat zijn er met 16 man nogal wat) togen we naar het prachtige sportcomplex van HSV om de strijd aan te binden met de B1 van die club. Dat oogde meteen een pittige kluif want HSV is het komend seizoen ingedeeld in de Hoofdklasse. Om je daar voor te kwalificeren moet je toch wel wat kwaliteit in huis hebben.  Maar met dit geschreven te hebben, komen we toch al snel tot de kern van de wedstrijd van zaterdag. We hadden te veel ontzag voor het begrip ‘hoofdklasser’ en waren méér daar mee bezig, dan dat we uitgingen van onze eigen kwaliteit. Ook op coaching gebied merkte ik dat, was meer bezig met “hoe kunnen we de schade beperken’ in plaats van ‘hoe kunnen we de gelijkmaker forceren’.  Dat bleek eigenlijk nergens voor nodig.

De eerste helft kwamen we dan ook niet echt in de problemen. We lieten HSV het spel maken en het meeste balbezit was dan ook voor hen. Maar door onze compacte opstelling werd HSV niet echt gevaarlijk.  Onze verdediging stond goed en op sommige cruciale momenten wisten we in de duels de bal te veroveren. Wat opviel was dat daarna de voortzetting vaak te slordig was. Heb je eindelijk met veel energie de bal veroverd, staat iedereen in de aanvalsstand en dan is de volgende pass in de voeten van de tegenstander. Dat kost niet alleen veel kracht en energie maar het kan op dit niveau ook meteen dodelijk zijn….Daar moeten we de volgende wedstrijd aan werken dus.

Helaas haalden we de rust net niet met de brilstand. In de dying seconds van de eerste helft kregen we een strafschop tegen. Tsja , je kan hem geven en dat deed de scheidsrechter ook. Een vervelend moment want met 1-0 achter, zoek je toch net even anders de kleedkamer op. In de rust hamerden we dus op die zorgvuldigheid en het geloof in eigen kunnen. Met vijf verse krachten trokken we de 2de helft ten strijde.

Op de één of andere manier is het eerste kwartier na rust altijd lastig. We kregen geen grip meer op de tegenstander en we werden behoorlijk onder druk gezet. Dat leidde halverwege de 2de helft dan ook tot de 2-0. Ook deze keer ging er balverlies van onszelf aan vooraf en deze keer rondde HSV dit buitenkansje wel af.

Zoals eerder gezegd hebben we daarna eigenlijk te lang gewacht met wat omzettingen door te voeren en met wat meer druk naar voren te gaan spelen. Toen we eenmaal met wat meer lef gingen voetballen en achterin 1 op 1 gingen spelen, werden we meteen gevaarlijk. Met een goede aanval door het midden werd Robbert in stelling gebracht door Milan en hij wist de seizoenstart te bekronen met de aansluitingstreffer: 2-1
Het was jammer dat we daarna geen tijd meer hadden voor de gelijkmaker en dat de wedstrijd werd afgefloten.

Volgende week lekker thuis en dan gaan we vol voor de overwinning en uit van eigen kracht, want dat de jongens voetballen kunnen, dat staat buiten kijf.  Het resultaat tegen deze Hoofdklasser biedt perspectief voor de rest van het seizoen. En respect voor de tegenstander mag, maar ontzag is niet nodig. Wordt volgende week vervolgd!

Andreas Oerlemans

SV De Rijp 2 wint finale en promoveert naar de reserve Tweede Klasse

SV De Rijp 2 heeft een prima seizoen in stijl afgesloten door in de finale van de play-offs Hollandia T 2 te verslaan (5-3). Daarmee werd de promotie naar de reserve Tweede Klasse een feit. Een buitengewoon mooie prestatie van onze jonge Walvisvaarders die afgelopen seizoen op verzoek werden ingeschreven in de reserve Derde Klasse. Eigenlijk was overleven het motto, maar het werd juist promotie na een heel seizoen bovenin te hebben meegedraaid.

De Rijp was zondag massaal aanwezig op het terrein van HSV. Met een door Ranko gesponsorde touringcar van Mart Leek waren spelers en aanhang naar Heiloo gereden voor het sluitstuk van een krankzinnig lange nacompetitie. Het werd een spektakelstuk dat aanvankelijk een vervelende wending kreeg. Aris Meester opende namens De Rijp nog de score na een fraaie aanval waarbij ook Stijn Deitmers en Mikey Hoffs betrokken waren. De laatste raakte echter na ruim tien minuten geblesseerd. Bovendien had Hollandia T 2 de schade gerepareerd door de 1-0 achterstand om te buigen in een 1-2 voorsprong.

Mike Deitmers verving Mikey en daarmee kreeg De Rijp een spits die in de bal komt, in plaats van vaak diep te gaan. Het team van de trainers Peter Koster en Martin Effting was echter de ploeg die verzorgd bleef spelen tegen een elftal dat de lange bal hanteerde en het vooral met fysieke middelen probeerde op te lossen. De Rijpers toonden bovendien een geweldige veerkracht. Nog voor rust bracht Jelle Tromp uit een vrije trap De Rijp op gelijke hoogte: 2-2.

In de tweede helft bezorgden de gebroeders Deitmers Hollandia een mokerslag die de ploeg niet meer te boven kwam. Stijn maakte 3-2 en Mike 4-2. Aris vergrootte de marge nog tot 5-2 met een fraai gekruld schot op de rand van het strafschopgebied. In de slotfase kwam Hollandia T nog even terug. Het pleit was echter al beslecht. De Rijp 2 kon feesten en deed dat niet alleen in Heiloo, maar ook in de eigen kantine waar het nog lang onrustig bleef.

Het nieuwe opleidingsteam, dat ook spelers aan de zaterdagafdeling is kwijtgeraakt, heeft een ongekende prestatie geleverd. Volgend seizoen wacht een geweldige uitdaging in de reserve Tweede Klasse. Maar dit succes neemt niemand ze nog af. Iedereen dan ook van harte gefeliciteerd!

Het bestuur..

SV De Rijp JO9-5M wint KNVB-beker!

KAMPIOENknvb beker

Nadat jullie kampioen zijn geworden in jullie klasse hebben jullie het ook voor elkaar gekregen om de KNVB Beker te winnen en daarmee willen wij jullie van harte feliciteren.

Jullie zijn de 1e in de clubhistorie in jullie leeftijdscategorie die dit hebben behaald.

In Uithoorn waren jullie een maatje te groot voor jullie tegenstander  Zwaluwen Utrecht.

Door middel van een klinkende overwinning van 4-2 hebben jullie de beker in ontvangst mogen nemen.

jo9-5M

Proficiat allemaal!

Namens het Jeugdbestuur,
Ron Molenaar

“de Rijp toont veerkracht na achterstand en sluit seizoen af in stijl”

SV De Rijp J013-1 – Vitesse J013-1  2-1  ( 0-1 )

Donny 1-1, Job 2-1.   Grensrechter: Rob Kroes.

“Stroef was het kunstgras en de start van De Rijp, in de laatste competitiewedstrijd van de 2de klasse 2017. Het veelal geroemde spel uit de najaarscompetitie 2016, kwam ook nu niet uit de verf. In de wetenschap dat dit team dat zeker kan. Maar ja, behaalde resultaten uit het verleden… u kent het gezegde. Het laatste optreden, werd ingevuld door: Tom in de Rijper kooi (niet fit). Achter: Mees, Zilt, Xander en Derek. Midden: Wessel, Jens (gelukkig hersteld). Voor: Bram, Romijn en Donny. En standby in het souffleurs hok: Job en stand in voor Tom Bierens ( afwezig ) Jonas Floore, waarvoor dank.

JO13-1

Nadat we midweeks tegen Wherevogels moesten spelen, waren we behoorlijk gehavend teruggekeerd: 2 gewonden (Jens en Job)  en 2 geblesseerden (Tom B. en Zilt) , met toch wel 3 opgelegde kansen, in de eerste 10 minuten om de score te openen. Maar het “lot” bepaalde anders… en vertrokken met 4-1 verlies huiswaarts.

Zaterdag tegen Vitesse was de uitgelezen mogelijkheid om dit van ons af te spelen, door lekker vrijuit te spelen……..dat viel wat tegen. Van die “net niet “momentjes waren er te veel in deel 1. Vitesse speelde regelmatig de lange bal, en kwam zo toch voor onze keeper Tom, die corrigerend moest optreden, en hij deed dat zoals verwacht heel goed. Maar uit een, zeg maar ongevaarlijk corner, wist de tegenstander toch verrassend een Castricummer kop tegen de bal te plaatsen, en stond het Rijper net bol……0-1. ”Das `nie leuk , in de laatste wedstrijd van de Kootz”.

In het “werkoverleg: (rust) aangegeven om een aanspeelpunt in de voorhoede te creëren, in de persoon van Jens, Bram op het midden, zodat Donny en Job beter aangespeeld kunnen worden. In deel 2 een ander beeld; De Rijp op de helft van de tegenstander, en  – zo zie ik dat graag – druk zetten en jagen op de bal. Dat kunnen zij, met een goede conditie, mede mogelijk gemaakt door De Trainert Ruud. Donny was de eerste die daarvan profiteerde. Met stug verdedigen van Zilt, Xander en de man van de wedstrijd: Mees, via Stef (met veel inzet) kwam Donny over links vrij, schakelde een paar versnelling hoger en ronde fantastisch af: 1-1. Het weer veranderde snel (plensbui) en dat kwam op dat stugge kunstgras niet slecht uit, het kwam ons spel ten goede. Nu aan de rechter kant: Derek won meer duels, heroverde veel ballen, zocht de rechter kant, en zo kwam Job vrij richting Vitesse doel…. Buitenkantje rechts..    “de Job-Lob” en hangen: 2-1! En zo ontstonden meer kansen. Wessel met een steekballetje op o.a. Bram, de aanval smoorde in een woud aan Vitesse benen. Jens, wederom Donny en Job hadden nog de beste mogelijkheden om het telraam te doen zwellen. Maar de trouwe supporters moesten genoegen nemen met een kleine winst en de laatste 3 punter van dit seizoen.

SV De Rijp is in de stand op P5 geëindigd, “tis effe wennen, als je P2 JO13-1 actiegewend bent” aldus de kootz,
die zijn outfit na de wedstrijd aan “de wilgen” hangt.

 

Dit seizoen werd mede mogelijk gemaakt door: Tom & Tom, Xander, Zilt, Mees, Jens, Derek, Wessel, Romijn, Stef, Bram, Donny en Job.
Trainert: Ruud, grensrechter Rob (met de souplesse alla Daphne Schippers ).

Met dank aan: Medec wonen & slapen Hoorn, jeugd sponsor SV De Rijp, SV De Rijp jeugdbestuur, jeugdscheidsrechters SV De Rijp, bestuursdiensten op de zaterdagen, kantine vrijwilligers, de schoonmaak ploeg, materiaal- en complexbeheer, de P.R. commissie, kledingfonds SV De Rijp, clubkrant “het Kontakt”, webredactie, de ouders/supporters en de rijders, opa`s en oma’s.. de bloemen na afloop…. en dan zal ik vast wel iemand vergeten zijn…mea culpa..

Bedankt allemaal, grt Kootz.

SV De Rijp terug naar de Vierde Klasse

Ontgoocheld zaten de spelers van ons vlaggenschip zondag na afloop van de wedstrijd tegen DTS in de kleedkamer. Ricardo Stam was vloekend naar buiten gelopen. Trainer Peter van der Zwaan hield het wijselijk kort. ‘Uithuilen en opnieuw beginnen.’ Assistent Martin Effting stamelde slechts: ‘Het doek is gevallen.’ De meeste anderen konden geen woord uitbrengen. Dankzij de 2-0 nederlaag in Oudkarspel en de meer dan verrassende overwinning van concurrent Wijk aan Zee bij kampioen HSV (0-1) speelt SV De Rijp volgend seizoen weer in de Vierde Klasse. De indrukwekkende inhaalrace na de winterstop ten spijt.

Na de douche gingen de meeste spelers nog naar de kantine in De Rijp voor het rouwproces. Er werden pilsjes getapt en er gingen wat kaassouffles en frikandellen in de frituur. Maar ze konden de wrange smaak natuurlijk niet wegnemen. Het was wel even een moment om terug te kijken op een bewogen seizoen en de balans op te maken. Natuurlijk ging het al mis tijdens de eerste competitiehelft waarin er door blessures en schorsingen slechts vijf punten werden gesprokkeld. Maar ook na de winterstop, toen er liefst twintig punten bijkwamen, waren er momenten waarin er betere resultaten in hadden gezeten waardoor dit echec voorkomen had kunnen worden. Zoals uit tegen WSV ’30, waar in de laatste minuut een penalty werd gemist. Of thuis in de clash met Zeevogels toen eveneens in de laatste minuut de zege nog uit handen werd gegeven. Ook thuis tegen SVW ’27 waren er winstkansen. En wat te denken van de gelijke spelen tegen Wijk aan Zee. De Rijp had zich met een beetje meer effectiviteit in dit gewenningsjaar makkelijk kunnen handhaven.

Het mocht niet zo zijn. Ook tegen DTS, dat al was verzekerd van de nacompetitie, bleek het wedstrijdverloop in strijd met alle logica. De Rijp beleefde een droomstart. In de achtste minuut werd een speler van DTS wegens hands in zijn eigen doelgebied van het veld gestuurd en mochten de Walvisvaarders een strafschop nemen. Tim Deitmers zag zijn inzet echter gekeerd. En in de tegenaanval was het juist DTS dat scoorde. In de 35ste minuut werd het ook nog eens 2-0. In de tweede helft ging de nummer twee in de eindstand van de Derde Klasse B achterin één tegen één spelen en dat liep goed af. De aanvallers van De Rijp maakten vaak een machteloze indruk. Al hadden Tim (verkeerd stiftje), Ricardo (van dichtbij naast) en Menno (sloeg bal met de hand in het doel, terwijl hij ook kon koppen) grote kansen om tegen te scoren. Niet alleen het gebrek aan fysiek, maar tevens het onvermogen door onvolwassenheid om een numerieke meerderheid niet te kunnen uitbuiten, brak De Rijp op. Het spel dat de ploeg het beste ligt, voetballen vanuit de reactie, was ook niet meer aan de orde na de achtste minuut.

Vanaf de zijkant werden de spelers op de hoogte gehouden van de gebeurtenissen in Heiloo. Daar redde Wijk aan Zee het vege lijf met een Houdini-act. De Rijp had het natuurlijk aan zichzelf te wijten dat het zo liep. Maar aan de andere kant…als HSV zijn sportieve plicht had gedaan en op zijn minst voor een gelijkspel was gegaan, zou het team van Van der Zwaan komende zondag een herkansing hebben gehad in de nacompetitie. Zelfs bij DTS, dat zondag nog wel vol gas gaf, heerste verontwaardiging over de aanpak van de kampioen die een week eerder nog won bij Hercules Zaandam. Een ploeg met zo’n mentaliteit kan nooit een verrijking zijn voor de Tweede Klasse.

Om toch nog positief af te sluiten kan worden gesteld dat SV De Rijp in de Vierde Klasse geen degradatievoetbal meer hoeft te spelen. Jonge spelers als Thom Rijser, Bas Koster en Max Huider kunnen daar verder rijpen. Uit het huidige basisteam vertrekt alleen Ricardo Stam, die bij een zaterdagelftal van Purmersteijn gaat voetballen. Michel Keetman weet nog niet wat hij doet. Maar als hij stopt, stop hij helemaal. Het is jammer dat een club die het financieel en organisatorisch aardig voor elkaar heeft (zaterdag organiseren we op ons complex aan de Jan Ploegerlaan met veel vrijwilligers de bekerfinale ADO ’20-Purmersteijn, aanvang 17.00 uur !) nog geen stabiele derdeklassers kan worden. Maar geduld is een schone zaak.

 

Erik Oudshoorn.

ING