Joris van der Lee (5 oktober 1991 – 13 april 2015)

/, Senioren/Joris van der Lee (5 oktober 1991 – 13 april 2015)

Ongedurig talent heeft zijn rust gevonden

Joris van der Lee
‘Je moet op iets vertrouwen; je onderbuik-gevoel, leven, karma, wat dan ook. Deze aanpak heeft mij nooit teleurgesteld en mijn hele leven veranderd.’

Het zijn de woorden van Apple-oprichter Steve Jobs in een interview nadat hij aanvankelijk was genezen van alvleesklierkanker. Uiteindelijk werd de ziekte hem in 2011 toch fataal. Een van zijn veelbelovende navolgers zou meer een gevecht hebben gehad met deze uitspraak dan met de producten die zijn grote voorbeeld op de markt bracht.

Na een indrukwekkende uitvaartdienst op zaterdag heeft SV De Rijp zondag met een eerbetoon ook afscheid genomen van zijn oud-speler en -sponsor Joris van der Lee. Hij overleed maandag 13 april op 23-jarige leeftijd. Voorafgaand aan de wedstrijd SV De Rijp – Sint Adelbert werd een minuut stilte in acht genomen. De beide teams, alle dierbaren en het eerste vrouwenteam van SV De Rijp zorgden daarbij op de middencirkel voor een eerbetoon. Het tweede elftal, dat zondag uit piëteit niet speelde, schaarde zich achter het reclamebord van Joris. En alle spelers van het eerste elftal droegen rouwbanden. Dit alles was een steun in de rug voor de familie Van der Lee. Het gaf hen vooral voldoening te constateren dat Joris geliefd is geweest bij de vereniging.

Zijn plotselinge heengaan heeft een schok teweeggebracht in de hechte dorpsgemeenschap van Graft-De Rijp. Voor velen was het een verrassing, voor degenen die dicht bij hem stonden minder. Maar iedereen kende Joris als een vriendelijk en talentvol persoon. Wat introverter misschien dan zijn broer Joost, die bij De Rijp ook het eerste elftal haalde.

‘Joris was een topgozer’, zegt Guus Sarelse, zijn voormalige trainer bij SV De Rijp, ‘Of dat nu op de training, bij de wedstrijd of in de kantine was. Eerlijk, correct en vaak heerlijk relativerend. Hij had een open mind en zijn gulle lach viel velen ten deel. Met honderd procent inzet deed hij altijd wat er van hem werd gevraagd.’

Jarenlang werd er hunkerend uitgekeken naar zijn doorbraak in het eerste elftal. Hij was als jeugdvoetballer een belofte door zijn loopvermogen, snelheid en balbehandeling. Joris speelde veel op de rechterflank, als halfspeler, vleugelverdediger en aanvaller. Het laatste stapje naar een vaste plek in het eerste elftal wilde of kon hij niet zetten. Mede vanwege zijn zakelijke activiteiten en studie – aan de Hogeschool van Amsterdam waar hij technische bedrijfskunde studeerde – koos Joris ervoor om in het tweede elftal te voetballen.

Als student zette Joris al in 2008 een bloeiend bedrijf op met het repareren van iPhones. Met zijn onderneming JorPhone vond hij een gat in de markt. Hij werd hiermee tevens shirtsponsor van het tweede elftal. Trots kon hij zich met zijn tricot laten vereeuwigen op de teamfoto. Het shirt met de tekst JorPhone werd ingelijst. Het leven lachte hem toe. Maar talent en succes hebben geen waarde als het lichaam niet in balans is. Joris heeft nu de rust gevonden die het leven hem niet kon bieden. Hij is begraven in Amsterdam waar hij dacht dat zijn toekomst lag.

De droom daar te wonen leek zo dichtbij, maar was toch heel ver weg.
We zullen hem missen.
Joris rust in vrede.

Erik Oudshoorn.

2015-04-20T18:30:26+00:00maandag 20 april 2015|PR/Sponsor, Senioren|