De C1 en het herstel

//De C1 en het herstel

ZCFC C1 – SV De Rijp C1 1 – 11

Vrijwel alle signalen stonden eigenlijk op rood: een onchristelijk tijdstip om te verzamelen, een miezerig maar doordringend buitje, de beruchte kermiszaterdagochtend, de trainer afwezig en de nederlaag tegen IVV nog in het achterhoofd. Er zijn ochtenden geweest dat ik er meer vertrouwen in had.

Maar wat heerlijk is het dan als je al om kwart over tien De Rijp weer binnen rijdt en de signalen volledig op groen zijn gesprongen: je hebt nog wat aan je dag, het zonnetje kwam tijdens de wedstrijd langzaam door, op het veld geen last gehad van enorme kermiskaters, de trainer was prima vervangen door Nico Klijn (waarvoor mijn dank) en de nare smaak van vorige week was met deze ruime overwinning geheel weggespoeld. Iedereen kon zich gaan voorbereiden op een feestelijke kermisdag.

In de voorbespreking werd erop gewezen dat we ZCFC wel onder de categorie tegenstanders mochten scharen, waar we punten tegen zouden moeten halen. Je eigen combinatiespel blijven spelen en dan nog iets sneller als in het begin van de tweede helft tegen IVV.
Met ‘gastspeler’ Matthijs voor het laatst in de basis werd ZCFC vanaf de eerste minuut van het kastje naar de muur gestuurd. En deze keer werden de kansen wel meteen benut waardoor we na 10 minuten met 0-3 voorstonden. 0-1 door Robbert die beheerst afrondde, 0-2 door Tom door een schot zoals Tom ‘m raken kan en 0-3 door Matthijs die de keeper kansloos liet. Hierna haperde het even totdat Ole met een fraai curveschot de 0-4 op het scorebord zette. Toen was het tijd voor ons nieuwe duo om in te vallen.

Je visitekaartje afgeven: kent u die uitdrukking? Stijn wel! Hij stond nog niet koud in het veld toen hij met een diagonale pegel onderkant lat het doel liet trillen voor de 0-5. De ruststand werd bereikt met en 0-6 score omdat Matthijs in de laatste minuut voor rust attent en beheerst een aanval afrondde .

Complimenten voor het team in de rust en de afspraak dat we de tweede helft wel zouden moeten afsluiten met dubbele cijfers. Anders hadden we het eigenlijk niet goed gedaan. Ook na rust werd weer lekker gevoetbald. Matthijs nam afscheid met nog twee goals en kreeg een terechte applauswissel. Bedankt man, dat je deze week nog mee kwam. Welke spits had toen nog niet gescoord? Oh ja, Milan stond nog droog. Het werd tijd voor zijn goaltje, maar een eerste enorme mogelijkheid was niet aan hem besteed. Vader Visch zag je denken: die had ik er zelf nog wel ingekregen en de spelers spraken hun verwondering uit dat Milan zo’n kans had kunnen missen. Gelukkig nam Milan revanche op zichzelf en wist hij de 0-9 en de 0-10 voor zijn rekening te nemen en werd hij onbewust het slachtoffer van een nieuwe traditie: wie de 10-de scoort trakteert op gebak en ik heb gehoord dat Ellen heel goede appeltaart maakt!
De 0-11 was het eindstation van een mooie aanval met als hoofdrolspelers Robbert en buurman en buurman. Buurman Bakker gaf een subtiele assist en Buurman Ole rondde beheerst in de hoek af: 0-11 en de klus was geklaard. Reece had terecht de pest in dat de ere-treffer nog viel in de laatste minuut en dat hij geen clean sheet mee naar huis kon nemen. Je had ook gewoon uit moeten lopen om je doel te verkleinen…..( geintje hoor!)

Verwacht volgende week meer tegenstand tegen Purmersteijn. Een team met 6 uit 2 en in de winning mood. Om aan te haken is een goed resultaat gewenst. Maar dat is volgende week, eerst even genieten van deze overwinning. Lekker gedaan !

2015-09-20T13:20:51+00:00zondag 20 september 2015|Wedstrijdverslagen|