De C1 en het knagende gevoel…

//De C1 en het knagende gevoel…

JOS / Watergraafsmeer C1 – SV De Rijp C1 4 – 2

Het gevoel dat na de wedstrijd bleef hangen was dat er meer ingezeten had, omdat we als nummer 3 zeker niet kansloos waren tegen de nummer 2 van de competitie. De omstandigheden van deze vroege uitwedstrijd in Amsterdam waren eigenlijk ideaal. Vrijwel windstil, een laagje dauw op het enigszins verouderde kunstgrasveld en een langzaam doorkomend zonnetje.
Voor de wedstrijd hoefden we de boel niet echt op scherp te zetten. Tijdens de trainingen afgelopen week was er al flink op gehamerd en in de korte voorbespreking begreep iedereen wel dat dit een wedstrijd was die er echt om ging! Een finale, zo’n wedstrijd waar je het echt voor doet!

En als je je team dan het veld instuurt met de instructie om met name het eerste kwartier scherp te zijn en niet op een moeilijk overbrugbare achterstand te komen, zoals tegen IVV, dan is het wel even schrikken als je na de eerste de beste aanval van JOS meteen met 1-0 achter staat. We moesten met name even wennen aan de snelheid van hun nummers 9&10 en de wendbare spits die het centrale duo handen vol werk bezorgde. Na 20 minuten werd hun voorsprong uit een corner verdubbeld en het was tijd voor het inzetten van onze ‘veerkracht verdubbelaar” Het is dan mooi als je ziet dat het team als collectief zijn schouders er onder gaat zetten en nog een stapje harder gaat werken. Dat leidde in de 23e minuut tot de aansluitingstreffer. Ole veroverde op het middenveld de bal en stuurde razendsnel Robbert weg, die de bal lekker op z’n voet mee kreeg en beheerst in de rechterbenedenhoek afrondde: 1-2 ( en dat is 8…). Lang konden we niet genieten van de aansluitingstreffer omdat een minuut hierna hun spits weer profiteerde van een bal die precies tussen de verdediging en onze keeper inviel. Hij reageerde het meest alert en bracht de Amsterdamse marge weer op twee. Met deze 3-1 stand werd de rust bereikt. We vonden het mooi om te zien dat het team in de kleedkamer overtuigd was van de mogelijkheid om nog te winnen. Ze waren een beetje boos op zich zelf en toonde de wens omdat goed te maken.

Ze kwamen dan ook, zoals dat zo mooi heet, goed uit de kleedkamer en binnen een minuut schoot Tom, na een ‘leggie’ van Bart, met een verwoestend schot de 3-2 op het scorebord. We waren nu zeker gelijkwaardig aan de tegenstander en we hadden nog ruim een half uur voor de gelijkmaker. Toch konden we de bliksemstart van de tweede helft niet echt vasthouden en lukte het ons niet om JOS vast te zetten. De 4-2 halverwege de tweede helft kwam letterlijk en figuurlijk plotseling uit de lucht vallen en maakte een eind aan onze vastberaden jacht op de gelijkmaker. En zo kwam iedereen de kleedkamer in met het knagende gevoel dat er meer in had gezeten en dat we minimaal met een gelijkspel uit Amsterdam hadden moeten vertrekken. Nu we op Beemster na de top 6 van de competitie hebben gehad, trekken we volgende week dan ook ten strijde op jacht naar de derde plaats. Om dat schurende gevoel weg te spelen stel ik voor dat we de jacht openen met een klinkende overwinning op SDOB. Met dezelfde inzet als vandaag moet dat voor jullie een eenvoudige prooi zijn!

2015-10-11T16:33:47+00:00zondag 11 oktober 2015|Wedstrijdverslagen|