De C1 toont ongekende veerkracht!

//De C1 toont ongekende veerkracht!
SVA C1 –  SV De Rijp C1  4 -4

Zonder trainer van Dienst gingen we op weg naar de tweede kampioen in onze promotie poule: SVA. Een wedstrijd van het kaliber IVV úit dus iedereen begreep wel dat dit lastig zou worden. Omdat we vorige week in de eerste helft niet scherp uit de startblokken waren gekomen, was de eerste aanwijzing wel duidelijk. Meteen er stáán en niet nog even de eerste vijf minuten wakker worden op het veld.

OK, de warming-up was rommelig en het was raar dat die pupillen wedstrijdjes zo lang duurde maar je zou zeggen dat een gewaarschuwd team voor twee telt….We begonnen niet eens zo heel slecht maar SVA liet vanaf de aftrap wel zien waarom ze kampioen waren geworden in die andere tweede klasse. Ze combineerden er op los en gingen er vol voor. Met een nederlaag in de eerste wedstrijd konden ze zich niet nog een zeperd permitteren. Vervolgens was er sprake van een coach zijn ‘worst nightmare’! Binnen tien minuten stonden we met 2-0 achter omdat spelers van SVA gewoon uit de rug weg liepen van onze verdedigers en middenvelders. Toen het na 15 minuten ook nog 3-0 werd, leek het een zeer lange en pijnlijke middag in Assendelft te worden…..

Het was tijd voor een uitzending van Opsporing Verzocht. De C1 was even op zoek naar zijn voetbal capaciteiten en naar wat extra defensieve zekerheid. Het werd tijd voor de terugkeer van Robin die eigenlijk voor de eerste keer weer mee was om de laatste 10 minuten wat wedstrijdritme op te doen. Met de afspraak dat hij het aan zou geven als het niet zou gaan, werd hij de wei in gestuurd. Niet echt een ideale terugkeer na een afwezigheid van drie maanden maar ja, nood breekt soms wet.

We begonnen dus aan een inhaalrace en die resulteerde nog net niet in de gelijkmaker voor rust. Ole bracht ons terug in de wedstrijd met een lucky maar prachtige vrije schop:3-1. Bart heeft ondertussen het vertrouwen gekregen dat hij beschikt over een uitstekende traptechniek en ook hij scoorde met een afstandsschot: 3-2. En vlak voor rust ging Robbert op pad voor de gelijkmaker. Hij werd zo zwaar gehinderd dat sommige ouders overtuigd waren dat hij een strafschop verdiende maar de uitstekend fluitende scheidsrechter besloot anders. Met 3-2 gingen we de kleedkamer in en we waren eigenlijk overtuigd dat we met een overwinning van het veld zouden gaan. Ok, de fouten uit de eerste helft waren gemaakt, we waren nu weer volop terug in de wedstrijd.

Ook in de tweede helft was de eerste tegenslag weer voor ons. Terwijl we hard aan het werk waren om de gelijkmaker op het scorebord te toveren, scoorde SVA uit een plotselinge counter de 4-2 en was de marge weer twee. De wedstrijd ging vervolgens gelijk op en de eerste nederlaag dreigde zich aan te tekenen. Drie minuten voor tijd wilde ik Robin naar voren sturen en achterin 1-op-1 gaan spelen toen Robbert de zo belangrijke anschluss Tor maakte: 4-3. De jongens vroegen aan de scheidsrechter hoe lang ze nog hadden en hij antwoordde dat er nog twee minuten op de klok stond. En zoals zo vaak dit seizoen toonde de C1 zijn ongekende veerkracht. Het rechtte de rug en zette nog 1 keer vol aan. SVA kreeg de bal niet meer weg uit eigen strafschopgebied. Zou het dan toch nog lukken? Het werd wel heel krap maar de lucht klaarde op in Assendelft toen Bart besloot om nog een keer een beroep te doen op zijn aal eerder genoemde traptechniek. Met zijn gouden linker haalde hij uit en de bal daalde net op tijd met een kunstige curve de linkerbovenhoek in: 4-4. De scheids liet nog aftrappen maar we hadden deze keer zeker een punt gewonnen! Volgende week een nieuwe finale tegen Purmersteijn, misschien nu wel scherp in de eerste helft…Beter de voor de hartslag !

2018-12-07T18:37:03+00:00zondag 7 februari 2016|Wedstrijdverslagen|