SV De Rijp VE 45+ 2 – SV De Rijp VE 45+ 1

//SV De Rijp VE 45+ 2 – SV De Rijp VE 45+ 1

Een voorspelbare wedstrijd met een onverwacht einde.

Valentijnsdag is niks voor Veteranen. Voor mannen van onze leeftijd is romantiek nieuwlichterij van de ergste soort. Met vrienden aan de koffie in een voetbalkantine op een druilerige zondagmorgen, beter kan romantiek niet worden. Opdonderen met kaarslicht en rozenblaadjes. Een enkeling die met vriendin deze dagen een reisje aanvangt naar bijv. de Canarische Eilanden zit onder de plak, dat kan niet anders.
De thuispartij werd vandaag gecoacht door een man die eerder altijd met ons heeft meegedaan. Onze eigen John Eeltink had in een ondoordacht moment ingestemd om Dist te vervangen deze zondag. Dist had dringende zaken op de Canarische Eilanden, vandaar. Een enkeling nam het minder grootmoedig op. En er zijn natuurlijk ook overeenkomsten met de overgang van een zekere keeper die zich aanmeldde bij een concurrent van zijn eerdere vereniging. Maar wij namen ons voor te laten zien hoe het ook kan.
Wij, de staf van 46, hebben altijd open kaart gespeeld en John mee laten delen in de door de jaren opgedane kennis. We wisten zeker dat we een 47 zouden treffen dat tot de tanden gewapend zou zijn. Gelukkig waren er ook zaken die in ons voordeel waren. Scip kon niet keepen, hij had iets met bloemen vanmorgen (gadver). Dist was er niet om onze spitsen te dwarsbomen (een goed verstaander…..), Sjaak ging iets met een ontbijtje doen en Arie kon er niet zijn omdat zijn retourvlucht vanaf Durban overboekt was. Daar kwam nog bij dat onze vaste scheidsrechter had ingestemd deze uitwedstrijd voor ons te fluiten. Deze fluittijger is er altijd voor ons wanneer we een beroep op hem doen. Topklasse.
Over de wedstrijd kunnen we kort zijn. 47 is op vele fronten, zo niet alle, net iets beter dan wij. Waardoor de eindstand werd bepaald op 11-1. Onze eer, of wat daar van over was, is gered door Perfect Spits himself.
Na de wedstrijd hebben de interim en ik onze onenigheid weg ekauwd op een broodje verbroederingsbal met mayo. Het is weer aan.
We hebben z’n allen, 46 & 47, lekker aangezeten. Totdat dat wreed werd verstoord. Onze keeper, Zombie, verslikte zich, en als gevolg daarvan schoot zijn plaatje in z’n luchtpijp. Op zulke momenten zie je waarom een vereniging een vereniging is. De mensen die konden helpen deden dat. En dat is niet alleen eerste lijns hulp, maar ook bijvoorbeeld afstand houden, of een ambulance opvangen, of contact verzorgen met 112. Klasse.
We konden er zelf niet zo heel veel aan doen, de ambulances en de traumaheli komen op zulke momenten altijd een minuut te laat voor je gevoel. Maar toen ze er waren, Rob goed geholpen werd en er een zucht van verlichting door de kantine ging, toen was heel duidelijk dat SV De Rijp als een man kan optreden als het nodig is. Waar idioten vanaf een volle tribune verscholen tussen hun zogenaamde vrienden de sfeer voor duizenden kunnen vergallen, heb ik vandaag gezien hoe het kan, hoe het hoort en hoe het moet.

Gegroet,
Lorenz

2018-12-07T18:37:01+00:00zondag 14 februari 2016|Wedstrijdverslagen|