De E2 flikt het hem ‘gewoon’ weer!

//De E2 flikt het hem ‘gewoon’ weer!

verslag E2Als je er zelf niet bij bent geweest, dan is het eigenlijk niet te geloven, maar dit is wat er gebeurde. Onze E2, koploper in de 2e klasse, kreeg Volendam op bezoek.

 

Als je na 7 wedstrijden met 21 punten bovenaan staat, zou je haast denken dat de vlag al uit kan. Maar niets is minder waar. Tegenstander Volendam had ‘slechts’ 5 wedstrijden gespeeld, en nog maar 1 keer verloren.
Dat was eerder in het seizoen in het onderlinge duel, waar wij met ‘samengeknepen billen’, een verdiende voorsprong van 1-2 over de streep wisten te trekken.

 

Oppassen geblazen dus, en ook niet te vroeg juichen. Desondanks begon het jeugdbestuur tegen mij al over een evt. huldiging. Als dat maar goed gaat, dacht ik….
En mijn bezorgdheid bleek niet voor niets. Na een gelijkopgaande strijd, een gemiste strafschop, goed voetbal en mooie spelmomenten, keken we in de rust tegen een 0-1 achterstand aan. Niets aan de hand zou je denken, maar ik was voor mijzelf al bezig met een noodscenario.

 

We zouden er zeker weer vol voor gaan in de 2e helft, maar wat als het niet zou lukken? Bij verlies, zouden we nog door Volendam achterhaald kunnen worden. Dit ondanks onze grandioze reeks, waar je in menig andere competitie al kampioen mee zou zijn geworden. Dus nam ik alle tijd om plan B met de jongens te bespreken, voor het geval we 5 minuten voor tijd nog steeds met 0-1 achter zouden staan.
Direct na de aftrap begonnen we meteen weer als vanouds. Onze eerste aanval had direct de aansluitingstreffer kunnen betekenen, maar de keeper van Volendam redde miraculeus.
En net als je denkt aan de gelijkmaker, valt het doelpunt aan de andere kant: 0-2 achter…
Nauwelijks bekomen van deze domper, lag de 0-3 opeens ook in het doel. Wat ’n dreun!

 

Met nog ±15 minuten te spelen, moest nu wel heel snel plan B uit de kast gehaald worden. We speelden op dat moment eigenlijk al een verloren wedstrijd, maar wat moet je anders?
En toen gebeurde er iets, wat de toeschouwers zich jaren later nog zouden herinneren als het grote mirakel uit De Rijp. Alsof de geest van Johan Cruijff zelf nog even over het veld   heen waaide, en er na zijn plotselinge overlijden nog een voetbalwonder moest gebeuren.

 

Ik zou iemand te kort doen als ik namen zou noemen, maar na het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter, stond er een verdiende 4-3 winst op het scorebord! Wat een sensatie!
En zo flikt de E2 het ‘gewoon’ weer. Mentaal ijzersterk. Een eerbetoon aan deze kanjers:

Jip:          haast niet te passeren, onverzettelijk, sterke uittrap. Zekerheid voor elke trainer.

Coen:      steunpilaar en rustpunt, prima pass, medespelers helpend. Rots in de branding.

Nils:        teamspeler, rechts en links trappend, sterk in de duels. Voorbeeld voor anderen.

Chris:     laat zich niet snel van de wijs brengen, behulpzaam en sportief. Een liefhebber.

Mels:      speler met overzicht, sterk aan de bal en makkelijk schietend. Een alleskunner.

Wessel:  spelverdeler, overal aanwezig, snel en balvaardig. Dwingt respect af in het veld.

Tigo:       fijne techniek, scherpe voorzet, en scorend vermogen. Linkspoot met overzicht.

Ted:        vleugelspeler, fysiek sterk, onvoorspelbaar, en doelgericht. Altijd aanspeelbaar.

Finn:      fanatieke dribbelaar, rap, vlammend schot, scherp voor de goal. Een winnaar.

 

Jullie supertrotse coach en trainer:  Nico.

2018-12-07T18:36:39+00:00zondag 10 april 2016|Wedstrijdverslagen|