De C1: Eén wedstrijd te lang

//De C1: Eén wedstrijd te lang

23 april: SV De Rijp C1  – Sporting Krommenie C1  1 – 4

Er stond niet meer veel op het spel, die laatste competitiewedstrijd. We probeerden een beroep te doen op het eergevoel van de mannen en onze dame. Laat nog één keer zien hoe goed jullie kunnen voetballen, houd je ongeslagen thuis status in deze competitie en zorg er weer voor dat we minimaal twee keer per wedstrijd scoren. Maar op deze mooie zaterdagmorgen bleek het moeilijk de motor op gang te brengen tegen een tegenstander die nog volop in de race was voor het kampioenschap. Ik besefte tijdens de wedstrijd dat een achterstand dodelijk zou zijn in deze wedstrijd  en dat de befaamde veerkracht van de C1 vandaag moeilijk te vinden zou zijn.

Langs de kant hoopten we dan ook dat we Sporting Krommenie van onze eigen helft zouden kunnen houden en dat we de rust zouden bereiken zonder kleerscheuren. Hoe langer het doelpunt uit zou blijven, hoe meer kans we zouden krijgen om in de wedstrijd te komen. We hielden het 23 minuten droog maar toen sneed een aanval van Sporting Krommenie ongehinderd door de as heen en mocht de uitstekende aanvoerder  van Krommenie eigenlijk ongehinderd aanleggen en de trekker overhalen. Zelfs Reece was kansloos op zijn goed geplaatste schot in de hoek. En waar we bang voor waren, dat gebeurde ook. De koppies gingen hangen en we vergaten in het veld hoe goed we konden voetballen. SK rook bloed en als piranha’s beten zij zich vast in hun prooi. Nog voor de rust straften ze ‘ons gebrek aan vertrouwen in eigen kunnen’ af en  scoorden ze nog twee maal. De 0-3 ruststand bood weinig perspectief voor het vervolg van de wedstrijd.

Maar, maar we zijn wel eens eerder teruggekomen van een 3-0 achterstand en met ons geweldig team was/is niets onmogelijk. In de rust probeerden we met bananen, druivensuiker en limonade het energiepeil op te laden, zodat we de tweede helft nog een keer zouden kunnen vlammen. En ik moet zeggen, in het begin van de tweede helft was het betere van het spel van onze kant, maar hadden we het geluk niet mee. En als je tegenstander dan bij de eerste de beste uitval wel weer scoort, dan vloeien de krachten weg. Met 0-4 was de wedstrijd wel gelopen en kon je alleen maar hopen dat we niet ‘geveegd’ zouden worden. Tsja, en toen nam de wedstrijd een merkwaardige wending, bij een faire tackle op Tom, kwam hij zo ongelukkig terecht dat hij ongelofelijk veel pijn had als je hem probeerde op te tillen of te bewegen.  En dan dus maar 112 gebeld, met loeiende sirenes kwam de ambulance het sportpark op rijden om Tom naar de eerste hulp te vervoeren. Van mij had de wedstrijd afgefloten mogen worden maar SK had nog wat te winnen bij een hoge(re) uitslag en wilde doorspelen. Op het B-veld hebben we toen de laatste 25 minuten uitgevoetbald. Eigenlijk speelde we toen het beste voetbal van de dag, natuurlijk had dat niks met Tom te maken, maar ze wilden nog even laten zien dat we niet van plan waren om met 0-8 van het veld te gaan. En dat resulteerde in ons laatste competitiedoelpunt van dit seizoen. Ole werd goed vrijgespeeld en plaatste de bal met een lekkere curve in de rechterbovenhoek. Pfff, gelukkig onze ere-treffer voor Tom!

Sporting Krommenie liet zich van zijn beste kant zien door afgelopen week een prachtige kaart te sturen namens het hele team van SK. Zo kan het dus ook! We gaan nog een laatste wedstrijd spelen, maar Maurice en ik hebben genoten van deze C1. Het zijn stuk voor stuk kanjers en ik zal nog 1 verslag over de C1 maken. Wordt dus nog vervolgd! ( Met Tom gaat het gelukkig al weer wat beter maar een klap was het !)

2018-12-07T18:36:30+00:00maandag 9 mei 2016|Wedstrijdverslagen|