JO 15-1 (C1) : De eerste minuten tellen ook mee !

//JO 15-1 (C1) : De eerste minuten tellen ook mee !

SV De Rijp JO 15-1  – ZCFC  JO 15-1   10-4

Ja, voor de eerstejaars C-junioren en hun ouders was dat even wennen. Hoe laat spelen we? Om kwart over vier? Maar dan is de dag bijna afgelopen, dat is toch een rare tijd? Ja, dat is inderdaad een rare tijd en is nou niet echt de meest ideale tijd om nog aan een potje voetbal te beginnen. Maar de club wil én zoveel mogelijk teams op het kunstgras laten spelen én de selectieteams graag op het kunstgras laten spelen. Dus benutten we de hele dag om daar te kunnen spelen en zo kom je dan wel eens op 16.15 uur uit.

Misschien waren we de mannen daarom niet helemaal scherp de eerste paar minuten. De eerste aanval van ZCFC was het eigenlijk meteen raak en de voorzet hoefde door de spits alleen nog maar in het doel te worden gelopen: 0-1. Heren, als de scheidsrechter fluit dan is het echt begonnen hoor. Dan moeten jullie er staan  of het nou 10.00 uur of kwart over vier is. Maar goed, de tegenaanval leverde ook meteen de gelijkmaker op. Milan pikte een dieptepass op van Enzo en zette de 1-1 op het scorebord. Nog waren de mannen niet wakker want drie minuten later keken we weer tegen een achterstand aan. Weer een moment van onachtzaamheid en de 1-2 was een feit. Was dit dan de wake-up call die de C1 nodig had? Ondertussen werd duidelijk dat onze C1 de beter voetballende ploeg was maar ze moesten wel weer een achterstand wegwerken. De rollen waren bij de volgende aanval omgekeerd; nu bediende Enzo zijn collega spits Milan op maat en de 2-2 was een feit. Toen Niki nog voor rust met enig geluk de 3-2 er in wist te prikken, dacht ik dat de rust en de limonade wel rust in het spel zou brengen.

Maar waar de ezel zich niet vaak stoot aan dezelfde steen en waarbij een gewaarschuwd team meestal voor twee geldt, gingen deze spreekwoorden geheel voorbij aan onze C1. Met veel energie wist ZCFC de 3-2 achterstand binnen 3 minuten om te buigen in een 3-4 voorsprong. Echt, het was achterin van Snurkestein en we stonden erbij en keken er naar…Nou dan maar weer op jacht naar de derde gelijkmaker. Gelukkig duurde dat niet lang en ging het duo Milan en Enzo door waar ze in de eerste helft mee begonnen waren: met scoren. De bevrijdende 4-4 was weer van Milan en de 5-4 werd door Enzo geproduceerd.

Nu bleef iedereen wel bij de les en werd ZCFC  stuk gevoetbald. Zij hadden geen energie meer voor een volgende Houdini act en kwamen er niet meer aan te pas. Julian kreeg het aan de rechterkant heerlijk op zijn heupen en draaide de linksback helemaal dol en bekroonde zijn optreden met twee lekkere doelpunten. Daarna bleek, in het tempo waarmee de C1 nu achter elkaar scoorde, dat vlaggen en aantekeningen maken wie er gescoord had, niet de beste combinatie was ( zo mis ik dus een doelpunt : 4x Enzo, 2x Milan, 2x Julian, 1x Niki en ….??). Het was niet meer bij te houden en de heren stopten pas toen het scorebord het ook niet meer kon bolwerken. Toen we 10-4 voorkwamen, leek het ineens alsof we met 0-4 achterstonden. De 10 paste niet meer op het bord namelijk!

Maar de les is duidelijk! Wakker vanaf het eerste moment en meedogenlozer in de achterhoede. Een club als EVC weet ook raad met dit soort kansjes en dan maak je niet meer zo makkelijk gelijk….

Ik hoorde Danny’s zucht van opluchting via de app en denk dat de trainingen van de week in het kader staan van deze wake-up call. Volgende (kermis) week mogen we om 14.00 uur Purmerend bestrijden. Ik neem mijn wekker mee…..

 

2016-09-12T11:09:57+00:00maandag 12 september 2016|Wedstrijdverslagen|