Vijf (5) december ?? of: De wedstrijd die niet verloren had mogen worden…

//Vijf (5) december ?? of: De wedstrijd die niet verloren had mogen worden…

HCSC JO17-1 – SV De Rijp JO17-1 za        2-1 (1-0)

verslag-jo17-1Zaterdag 24 september mocht onze JO17-1 weer tegen een Helderse club aantreden. Vorige week (thuis) werd het een vervelende en onsportieve wedstrijd; de FIFA zou zeggen met veel emotie. Frustratie bij de tegenstander blijkbaar. En uw schrijver heeft dit van horen zeggen. Gelukkig is het reclamebord slechts licht beschadigd door de frustratietrap van een DH speler. Zeg maar “bord voor je kop”. Voor de statistici onder u, de wedstrijd werd een voor de De Rijp ietwat gelukkige puntendeling, mede door een paar schitterende reflexen (en dito reddingen) van goalie Bruce.

Wij geloofden in meer (Goddelijke?) kalmte van de meer Christelijke tegenstander van vandaag. Na een lekkere kop koffie en een (foto)spelletje “Waar ben ik?” (of ontdek je plekje) namen de supporters plaats op de mooie tribunes. Lekker in het zonnetje ook. Tom kon vanwege de vorige week opgelopen blessure nog niet meedoen, maar gelukkig had hij zijn krukken niet meer nodig. Robin uit de JO15-1 was bereid gevonden om als invaller te fungeren.

De teams waren redelijk gelijkwaardig aan elkaar. Onze jongens waren echter wat minder balvast, de passing en aanname vaak slordig. Ook de tegenstander was niet heel nauwkeurig, maar in de duels brachten zij meer energie en overtuiging. De eerste echte kansen waren toch voor De Rijp. Jip, Matthijs en Robbert hadden echter geen geluk bij hun schoten. De 1-0 voor de thuisploeg viel eigenlijk heel plotseling. Een diepe bal werd verkeerd getaxeerd en opeens stuitte de bal precies tussen onze laatste man en de uitkomende keeper. De opgekomen middenvelder van HCSC stond vogeltje vrij op de juiste plek. Hij  hoefde alleen zijn hoofd maar tegen de bal te zetten om deze over Bruce’ graaiende handen in het lege doel te doen belanden. 1-0. TUK! Dat was jammer, want op zich was De Rijp dus niet de mindere. De verdediging van de teams wisten elkaars aanval goed te neutraliseren. 1-0 was ook de ruststand. Met Björn voor Finn en Robin voor de wederom sterke maar helaas wat aangeslagen Luc vA, zette De Rijp direct druk. Tot echt uitgespeelde kansen leidde dat niet. Ook de schoten van afstand hadden net te weinig precisie of snelheid. En toen viel ook weer als een donderslag bij heldere hemel de 2-0. Een persoonlijke fout (kluts kluts hakje) en toen lag de bal opeens heel ongelukkig – dan heb je dan weer als verdediger – voor de voeten van een HCSC aanvaller die vrij op Bruce af kon gaan. Dat deed hij en met zijn inzet liet deze aanvaller onze goalie plaatje-bij-verslag-jo17-1kansloos. KCUF !!  De Rijp ging één op één spelen. Meer stootkracht, nog meer naar voren om nog iets (goals) te forceren. Dat lukte. Een werkelijk schitterende combinatie leidde tot de 2-1. Het ging zo snel dat ik niet meer weet hoe de combinatie verliep, maar opeens kon captain Stan de bal tegen de touwen jagen. Lekker!!! En er was nog voldoende tijd voor de in onze ogen verdiende gelijkmaker. De thuisploeg loerde op de counter, maar dat gevaar werd steeds tijdig met vlag en wimpel bezworen door de verdediging van Luc en Beau (Roelofsen & Co.)! Helaas lukte het niet om die gelijkmaker op het scorebord te toveren. Dus met een beetje katterig gevoel lieten we de punten in Den Helder.

Gelukkig werd de (lange) terugreis goed benut door met Poker ‘all-in’ het saldo in recordtempo op te schroeven, bankroet te gaan en toch weer miljonair te worden. Leve de virtuele troost apps! Volgende week moeten onze jongens tegen EVC. Lijkt mij een goede mogelijkheid om weer eens de overwinningspremie op te gaan strijken. Maar dan moeten we natuurlijk niet voor Sinterklaas gaan spelen! Nog een tip: ook als de vorm het even laat afweten, inzet is altijd een wapen!!!   Groetjes uit Graft.

2016-09-25T20:52:08+00:00zondag 25 september 2016|Wedstrijdverslagen|