JO 15-1 (C1) en de wedstrijd zonder verslag

//JO 15-1 (C1) en de wedstrijd zonder verslag

Beemster JO15-1  – SV De Rijp JO 15-1   1 – 3

Het kom niet vaak voor dat uw trouwe verslaggever een wedstrijd moet overslaan van zijn favoriete team. Vandaar dat we het deze week moeten doen zonder wedstrijdverslag van de C1.

Deze keer was ik op pad met mijn dochter naar de Open dagen van de Erasmus Universiteit  en zat ik rond de aanvang van de wedstrijd te luisteren naar een boeiend betoog over de bijzonderheden van de studie International Bachelor Communication & Media. Ik had vooraf aan de wedstrijd en het gastcollege wel nog gevraagd of de wel aanwezige ouders me op de hoogte wilden houden van het wedstrijdverloop van de derby in de Beemster.

Om 13.41 voelde ik mijn mobiel trillen en las ik dat de C1 op voorsprong was gekomen door een vrije trap van ‘zolen’. Ik dacht dat Ruben nog in kermisstaat verkeerde, want ik begreep niet precies wat ie bedoelde. Over communicatie gesproken.  Gelukkig corrigeerde hij zich snel en begreep ik dat Ole zojuist de C1 op voorsprong had gezet. In gedachte zag ik hem achter de bal staan voor het nemen van een vrije trap, een metertje of 25 van het doel. Hij nam een goede aanloop maar het leek of ie de bal niet lekker raakte en dat de keeper (van de Beemster C2)  de bal, als ie had gesprongen, makkelijk had kunnen vangen. De keeper deed echter geen poging om van de grond te komen en de bal ging recht over hem heen het doel in. In gedachten zag ik Ole een tevreden “yes”-vuistgebaar maken. De docent ging nog even verder, maar daar voelde ik al weer wat zoemen.  Zou het goed nieuws zijn? ‘0-2 Ole’ : luidde het bericht. En in gedachte zag ik een Rijper corner worden afgeslagen die door Ole werd opgepikt op de rand van het strafschopgebied. Met buitenkantrechts haalde hij uit en draaide de bal met een verraderlijke curve in de rechterbenedenhoek. Ik kon met gesloten ogen zijn tevreden gezicht voor de geest halen. Ron liet me om 14.05 weten dat de rust werd bereikt met deze gunstige tussenstand en dat er ‘geen vuiltje aan de lucht was’. Karma afkloppen Ron!

Ondertussen zat ik in de auto op de terugweg en voelde ik de spanning toenemen. Er niet bij zijn is dus zenuwslopender dan langs de lijn te staan. En ja hoor, om 14.24,4 minuten in de tweede helft maakte Beemster al de aansluittreffer. Pfffff, lekker dan, nog een half uur te gaan en ik hoorde Danny en Arjan in gedachten roepen dat de C1 de rust moest bewaren. Gewoon hun eigen spel blijven spelen en dat ze niet achteruit  moesten gaan voetballen. Pling, daar kwam weer een bericht en bij vliegveld Rotterdam kon ik lezen dat Enzo de bevrijdende 1-3 had gescoord. Mijn ogen bleven open, maar ik zag een spelsituatie voor me waarbij Ole eigenlijk een onhandige hoge bal naar Enzo speelde waar hij eigenlijk niet veel mee kon. Het enige was om te proberen ineens te schieten in plaats van aan te nemen en dat deed ie dan ook perfect. De bal plofte genadeloos in de touwen.

Nog een half uur te gaan en ik zat gespannen in de auto te wachten op het volgende bericht. Ik had zo’n  voorgevoel dat er twee doelpunten van de C1 werden afgekeurd en dat de scheidsrechter ‘gezien het spelbeeld’ weigerde om een speler van Beemster een gele kaart te geven.  ‘Gaat het nog Pap?’ vroeg mijn dochter naast me. En toen om 14.56 eindelijk het bevrijdende berichtje kwam dat 1-3 ook de eindstand was geworden, kon ik weer rustig ademhalen. We deden een muziekje aan en reden ontspannen naar huis.

Dus sorry, deze keer geen verslag  maar volgende week ben ik er gewoon weer bij.

2016-10-09T16:41:30+00:00zondag 9 oktober 2016|Wedstrijdverslagen|