Wij hebben GSW. Hoeveel vingers steek ik op?

//Wij hebben GSW. Hoeveel vingers steek ik op?

LSVV JO17-1 – SV De Rijp JO17-1             2-5 (2-3)

Zaterdag 8 oktober 2016. Een frisse en mooie herfstdag in Zuid-Scharwoude. Als je de afslag mist zit je bij Cambuur Leeuwarden (zelfde tenue, dus je zou het bijna niet merken). Enige schaduw vandaag was de verhoogde pakkans van de vele met rubberkorrels gevulde kunstgrasvelden.  Daar moeten we wel wat mee. Matthijs en Mick waren deze speeldag niet inzetbaar. Gelukkig was Giel weer bereid om na zijn vroege middagwedstrijd de enige reserverol te vervullen. Dank! U leest het goed, de bezetting was minimaal. Beau had zijn teen (met airco) goed ingepakt, het kon toch alleen maar bloeden! (??) Deze bikkel verbeet de pijn.

Onze jongens begonnen voortvarend. Want na een zeer korte periode van aftasten lag de bal al na een kleine 5 minuten in het netje! Van de thuisploeg wel te verstaan! Nadat Jip even daarvoor te makkelijk werd afgevlagd (Silberpfeil Max), was de combinatie van Robbert en Stan nu als een warm mes door de roomboter. De pass van Stan was perfect in de ruimte achter de verdediging. Jip lag toen al op volle snelheid. De uit zijn doel komende keeper was kansloos op zijn passeractie en Jip schoot rustig binnen: BWAMM, 0-1. Heel lekker! Veel minder lekker was dat LSVV tot twee keer profiteerde van een misverstand in de verdediging. En als het daar mis gaat, dan ligt de bal zomaar in het verkeerde netje (2-1). En dat na een klein kwartier. De Rijp herpakte zich. De verdediging en middenveld hadden inmiddels meer grip op de lange ballen en het slimme wegdraaien en kaatsen van de tegenstander. De bal werd onderschept en in de omschakeling wisten onze aanvallers elkaar weer perfect te vinden. Weer werd Jip in de diepte gevonden. De voorzet met zijn ‘soep’been was zoals Stan het wenste (“Jip: 2!”) en Stan kopte tegendraads in. Lullig voor hem dook de keeper naar de goede hoek, maar de keeper bokste de bal voor de voeten van Robbert. Dit voetbaldier (kijk maar op Google of DuckDuckGo of verder in dit verslag) prikte de rebound (bal) met precisie over de doellijn, SWOOSH, 2-2! Yes! Er was net 20 minuten gespeeld. Maar de koek was nog niet op. Nu was het Jip die Stan in de vrije ruimte vond. De voorzet was ook nu op maat, precies tussen een paar verdedigende voeten door. Robbert nam de bal vol op zijn pantoffel, de keeper was kansloos: BOOMM, 2-3 ! De thuisploeg ging natuurlijk op zoek naar de gelijkmaker. Maar de Rijper muur van weer twee  uitstekende Luc’s (in Spanje zeggen ze Luc i Luc), Beau die vooral zijn hoofd goed gebruikte, Menno die een sterk slot op de deur vormde, Tom en Björn die met veel inzet de tegenstander voortdurend weg versperden, Finn die weer als grote middenveld bezem een heerlijke LSVV sta in de weg was en Bruce die zeer attent de afstandsschoten onschadelijk wist te maken. DosTres was ook de ruststand.

Ook na de rust, toen Giel Beau had vervangen bleven onze jongens onverzettelijk. Natuurlijk was de personeels- en positiewisseling even wennen, maar LSVV kreeg nauwelijks meer kansen. Na een kwartier in de 2de helft was het weer GSW. Jip vond Robbert vond Stan. Onze captain bleef ijzersterk op de been ondanks zware verdedigende druk, maar weer vond Stan de keeper op zijn weg. En weer was Robbert er als de kippen bij om de rebound binnen te schieten: BWAMMM, 2-4. Een prettige marge. LSVV liet de koppies hangen en De Rijp kreeg steeds meer ruimte. Giel gooide de schroom van zich af en stoomde steeds vaker naar voren. De Rijp stond hoog en dwong de gastheren in de fout. Jip ontfutselde een verdediger de bal en ging vogelvrij op de keeper af. Hij had veel tijd. Heel veel tijd. Gelukkig bleef de keeper staan. Nog meer tijd. Onze spits bleef koel als een ijskonijn. De lange hoek vroeg om de bal. En Jip beantwoordde deze lokroep met een mooie schuiver: SHUSH, 2-5 !!! goal Drie punten in de tas! Toch is dit niet het slotakkoord. Luc R snoepte weer de bal van zijn tegenstander af en besloot ten aanval te gaan. Hij stoomde op, was sneller dan zijn schaduw. Even een combinatie met Robbert en toen was hij bij ‘de 16’. Met zijn laatste kracht zocht hij de lange hoek. Of was het toch een voorzet? Jip dook op bij de paal waar de bal aan de verkeerde kant dreigde langs te gaan. De sliding was goed, de bal belandde tussen de palen. Helaas stuitte de bal via de handen van de keeper en de paal weer terug in het veld. Vet jammer voor Luc en Jip, maar gelukkig voor de materiaal-/ballenman. Robbert mocht de wedstrijdbal meenemen, maar deze overwinning was het gevolg van een uitstekende teamprestatie! Top gedaan mannen. Giel, hartelijk dank voor het invallen! Groeten uit Graft.

2016-10-09T16:36:48+00:00zondag 9 oktober 2016|Wedstrijdverslagen|