Dag van gemiste kansen… (en toch een beetje gloria hiephiep ;-) ).

//Dag van gemiste kansen… (en toch een beetje gloria hiephiep ;-) ).

SV De Rijp JO17-1 – Reiger Boys JO17-1   2-3  (0-0)

Zaterdag 4 november. Soms heb je van die dagen… Dan blijkt Matthijs erger taartgeblesseerd dan gehoopt en niet speelklaar (Gelukkig was Giel bereid en beschikbaar om als stand-in te fungeren). Dan tref je als man of the match de keeper van de tegenstander. Dan kom je op achterstand door een eigen doelpunt (waar je helemaal niks aan kunt doen overigens). Dan bokst de keeper met een snoekduik een schitterende volley uit de winkelhaak. Dan glipt die bal toch net door je handen en benen. En ligt die andere keeper weer op de goede plek. En vallen de knappe eigen goals net te laat.  Vandaag was het zo’n dag. Twee teams die elkaar lange tijd in evenwicht hielden. De eerste 10 minuten waren voor de gasten. Daarna zetten onze jongens een tandje bij en werden er kansen gecreëerd. Helaas werd het netje van de Waardse Reiger Boys niet gevonden. Faalde de thuisploeg in de afronding of was het gewoon botte pech? bal-uit-doelOf was het gewoon uitstekend Reigers keeperswerk? Ik hou het op alle drie, waar de laatste volgens mijn onbescheiden mening doorslaggevend was. De Rijper verdediging stond weer als een huis en ze gaven nauwelijks kansen weg. Menno, Beau, Luc y Luc waren de (best wel fysiek sterke) aanvallers steeds te snel af. Powergasten (of superhero’s), zowel over de grond en in de lucht. Slechts een enkele keer moest Bruce in actie komen, plukte een lange afstandspoeier klemvast uit de lucht. Uitstekend! Tom, de youngster die alles lijkt te kunnen, was vandaag op het middenveld geposteerd, samen met Stan El Capitan, Finn de marathon man en  Robbert de Wizzard. Deze verbindingsmannen brachten de vechtlust, energie en slimheid die nodig is om aanspeelbaar te zijn, de aanvalsopbouw van de tegenstander te voorkomen, hun opkomende middenvelders op te vangen, mee te verdedigen, de eigen aanval op te zetten en mee aan te vallen. balvastKanjers! Ook mag ik de spitsen Mick en Jip niet vergeten. Mick speelde met het rugnummer van zijn Koninklijke oogappel. Dan bedoel ik niet Catheriana-Amalia Beatrix Carmen Victoria, maar Cristiano R. dos Santos Aveiro. Jip heeft een hekel aan shirts met kraagjes, maar dat was hem niet aan te zien. Beide aanvallers waren messcherp en met uitstekende loopacties probeerden zij de verdediging uiteen te spelen. Helaas vonden onze topspitsen een vlijmscherpe keeper ‘sta in de weg’ op hun doelpogingen. Rob Pronk fungeerde vandaag als grensrechter en zoals we Rob kennen deed hij dat zeer bekwaam. SuperbeDANKt Rob!!! We gingen met brilstand de rust in en voor het eerst dit seizoen moest de veldverlichting van de Rijper Arena worden ontstoken. Een heerlijk bakkie, dat nog lekkerder had kunnen zijn … Maar je kunt niet alles hebben.

De tweede helft startte de thuisploeg met Bjorn voor de aangeslagen (blessure) Tom. De gasten schoten uit de startblokken, waar De Rijp nog niet helemaal goed in de organisatie stond (zo zei Herr Prof. Dr. Ing. Co Adrianus het in de nabeschouwing). Een brutale geel zwarte Reiger middenvelder kon een paar keer opstomen naar de Rijper ’16’. Een voorgezette bal kwam via een halve kluts tegen een Rijper verdedigend been en plofte ongelukkig in het eigen doel. De Rijp was even aangeslagen, maar richtte zich gelukkig ook snel weer op. langs-keeperAanvalsgolven dwongen de gasten op eigen helft. Kansen op de gelijkmaker dienden zich aan. Robbert volleerde een voorzet van Jip direct op het doel. Alles in rood en wit telde hem al, maar opeens vloog daar een blauwe reiger naar de bovenhoek waar de bal bijna binnen sloeg. Scheisse. Bijna is… De keeper stompte de bal met een geweldige duik uit de winkelhaak. Tot overmaat van ramp kwamen de Reigers nog 3x met een dodelijke counter voor de goal en met een beetje geluk benutten zij er 2 (en stond het dus zomaar 0-3). Wel met nog 20 minuten op de klok. De Rijp gooide daarom alle schroom van zich af. Giel viel sterk in. En met Menno ‘the Powerhouse’ mee in de spits kwam er nog meer druk op en onrust in de verdediging van de gasten. Dat leverde de verdiende goals op. De 1-3 (Jip mocht binnen schuiven op aangeven van Menno) en vlak voor tijd de 2-3 (Menno na geweldig doorzetten) kwamen echter te laat. Natuurlijk wil je ook de 3-3 in de touwen jagen. Helaas was daarvoor de tijd te kort. De Rijp kreeg vandaag te weinig, vergat zichzelf te belonen. Dus kan ik alleen maar besluiten met mijn complimenten voor de veerkracht en vechtlust van onze jongens. Volgende week is er weer een nieuwe kans ‘uit’ tegen Always Forward in Hoorn!

De schaatsen kunnen uit het vet. Heisse Choco u. Apfelstrudel m. Sahne (of is dit een wat te vroege winterkolder)? Opdat het USA electoraat in wijsheid kiest. Groetjes uit Graft – Alex de Graaf.

2016-11-06T15:33:47+00:00zondag 6 november 2016|Wedstrijdverslagen|