Vlaggen in top voor de JO17-1 (met dank aan de talenten Milan, Niki en Ole)

//Vlaggen in top voor de JO17-1 (met dank aan de talenten Milan, Niki en Ole)

SV De Rijp JO17-1 – LSVV JO17-1                6-3 (3-0)

verslag JO17-1-.jpgZaterdag 18 maart 2017 was een bijzondere dag. In meerdere opzichten. Eerstens: Onze JO17-1 had wat personele uitdagingen, want sterkhouders Menno, Matthijs en Beau (altijd goed voor stootkracht, teamwork en strijdlust) waren om medische redenen vandaag niet inzetbaar. Gelukkig waren talenten Milan (JO17-2), Ole en Niki (JO15-1) beschikbaar en bereid om de JO17-1 te helpen. Dit ondanks dat ze net een zware 2-strijd hadden uitgevochten met de directe concurrent in hun competitie. Klasse mannen! Tweedens: het was de herrijzenis van Mick H. die – enigszins met hulp van de overkant – een applauswissel verdiende en ‘la pilota’ mee naar huis mocht nemen (symbolisch dan hè). Ten derdens: u heeft het al aan de kop van dit schrijven kunnen lezen: onze mannen hebben weer eens een overwinning behaald. En dat na een zware donderdagavondwedstrijd in het donkere Den Helder. Ter herinnering: De laatste punt werd op 4 februari (knap) gepakt tegen Koedijk (oorspronkelijk gepland in het Midwinter weekend), de laatste overwinning was … 12 november vorig jaar op Always Forward. Dus alle reden voor een klein feestje. En ten slotte was het een memorabele dag omdat we een echte senior arbiter hadden die zich niet liet foppen en zich niet liet intimideren door brullende randfiguren op de publieke tribune, langs en binnen de lijnen. Chapeau!!

Voordat ik deze glorieuze overwinning bezing eerst nog even een korte terugblik op een (bijna) puntenloze reeks die volgde op een uitstekende competitiestart. Het nieuwe jaar werd knap begonnen met een puntendeling (1-1) tegen Koedijk, maar daarna bleken de fysiek op (en over) het randje spelende teams van HCSC (2-3), Reiger Boys (3-0) en Den Helder (4-2) niet te verschalken, waarbij die laatste nog wel twee keer op achterstand werd gezet door dodelijk scherpe aanvallen en dito goals van Jip en Stan. Het was ook een wedstrijd waarin Bruce bewees een uitstekende lijnkeeper te zijn, Milan en Giel (JO17-2) en Bas (JO17-1 zo) goede invallers waren in een hectisch duel en De Rijp als team op de weg terug was.

Dan de (helaas voor het publiek) wat frisse en natte zaterdag 18 maart. LSVV uit Zuid- Scharwoude was te gast. De rode lantaarndrager van de competitie, waarvan ‘uit’ ook al met duidelijke cijfers was gewonnen. Maar hoe zou De Rijp het doen met de jonge invallers in plaats van de vaste waarden? Nou … erg goed dus. Dat heeft u hierboven al kunnen lezen. Het team bleek met een geïmproviseerde verdediging (Luc en Luc in het centrum en Tom en Milan op de vleugels) goed opgewassen tegen de lange bal en snelle spitsen van LSVV. Het enige smetje op de verdedigend uitstekende prestatie was dat de gasten bij drie spelhervattingen een kopsterke speler vrij lieten binnenkoppen. Daartegenover was de aanvalsdrang prijzenswaardig. Mick had vandaag een uitstekende dag en in de LSVV keeper een gewillige prooi. Drie, ja 3 keer wist onze Haring het net te vinden. afbeelding bij verslag jo17-1-2Een goede vangst. De eerste was razend knap. Met een rush vanaf de middellijn aan linker kant van het veld wist hij de hijgende verdedigers in zijn nek voor te blijven en in de 1 op 1 situatie met de keeper koel te blijven, BWAMM, 1-0. Na een soort van fout vlagfestijn nam de scheidsrechter de assistent van LSVV niet meer serieus. En nu was het Jip die vanaf de eigen helft precies op tijd startte en de verdedigers de hielen liet zien. Na een rush van ca. 35 meter bleef ook hij oog in oog met de keeper koel, BWAMM, 2-0. En de honger van De Rijp was nog lang niet gestild. Weer was het Mick die op onnavolgbare wijze zijn criticasters de mond snoerde na een mooie voorzet van Robbert, BWAMM, 3-0.

Na rust was er een nieuwe LSVV vlaggenier bereid gevonden, maar die gooide na 5 minuten het vlagje er bij neer. Jammer dat de frustratie over de eigen onmacht het won van de sportiviteit. De wedstrijd ging verder. De gasten gingen met meer agressie de strijd aan. Maar de thuisploeg liet zich niet uit het veld bluffen (door schade en schande wijzer geworden). En omdat driemaal scheepsrecht is profiteerde Mick nog een keer van de geboden ruimte, 4-1. Stan werd op maat bediend door Jip, de captain maakte in de afwerking geen fout, BOEMM, 5-1. Toen was de scherpte een klein beetje weg en werd er niet goed opgelet bij de spelhervattingen, waarmee LSVV wat dichterbij kwam (5-3). Maar direct na die derde tegentreffer gaf De Rijp het enige juiste antwoord. Stan werd weer in stelling gebracht door een slimme pass van weer Jip en BAWMMM, een harde en uitstekende geplaatste schuiver betekende de 6-3 en een gebroken moraal van LSVV. Mick had toen al een applauswissel gekregen. Jammer dat Niki en Ole op hun doelpogingen net wel een attente keeper troffen, maar dat laat onverlet dat ik hen en Milan (ijzersterk in zijn verdedigende rol) wil danken en vooral complimenteren met hun uitstekende spel. Heerlijk om deze talenten achter de hand te hebben.

Ook complimenten aan onze jongens die als team voor elkaar de strijd aan gingen. Ook dank aan Alex en Nico, die zich uitstekende ballenjongens toonden. En dank aan Piet W voor de bestuurlijke ondersteuning. En ten slotte maar niet in de laatste plaats dank aan de scheidsrechter. De leidsman floot een nagenoeg foutloze wedstrijd, ondanks de kennisgevingen van andere zienswijzen op bepaalde spelsituaties van LSVV. Meer lezen? Zie hiervoor ook de column ‘Arbitraire arbitrage, de weerbarstige praktijk van een scheidsrechter’ elders in dit Kontakt.

Sportieve groeten uit Graft,      Prof. Dr. Mr. Ing. U. Schrijver (MBA)

2017-03-20T09:51:45+00:00maandag 20 maart 2017|Wedstrijdverslagen|