4x JO 15-1 (C1) Verloren, gelijk, gewonnen en weer verloren

//4x JO 15-1 (C1) Verloren, gelijk, gewonnen en weer verloren

SV De Rijp JO15-1 – SVA JO 15-1  1 -2

Egmondia JO 15-1 – SV De Rijp JO 15-1  0 – 0  ( Egmondia wns)

SV De Rijp JO15-1 – Zaandijk  2 – 0

EVC JO15-1 – SV De RIJP JO15-1  2 – 1

Het ging erom afgelopen week.  Een wedstrijd tegen medekoploper SVA, een  doordeweeks bekeravontuur tegen Egmondia en daarna weer een pittige klus tegen Zaandijk. Zoals u in de kop kunt lezen hebben we de week met wisselend succes afgerond.

Laten we bij het begin beginnen. 
De wedstrijd tegen medekoploper SVA konden we met zelfvertrouwen tegemoet zien omdat we uit Assendelft een zwaar bevochten overwinning mee naar huis namen. Het zou een zware klus worden met het was op voorhand niet onmogelijk.  Toch viel in de eerste helft op dat SVA scherper aan de wedstrijd begon dan onze mannen deden. Je zag aan alles dat SVA gekomen was voor revanche en voor de koppositie. Wat betreft wedstrijdmentaliteit vielen we een beetje uit de toon, moet ik eerlijk zeggen. SVA was feller in de duels en toonde de ware wil om te winnen.  De balans neigde daardoor in het voordeel uit te slaan voor de gasten uit Assendelft maar de rust werd toch met de beroemde brilstand (0-0) bereikt.

In de kleedkamer zette het coachend duo de boel op scherp en werd terecht gevraagd om wat meer inzet in de duels. Je  moet wel willen winnen als je om de koppositie speelt. Dat was direct na rust zeker terug te zien en De Rijp creëerde in de eerste 10 minuten van de tweede helft goede mogelijkheden om op voorsprong te komen. Een schot van Milan kwam net op de bovenkant van de lat uit in plaats van net eronder.  En dan slaan de wetten van het voetbal natuurlijk genadeloos toe. Twee snelle counters van SVA, ingeleid door verre en snelle uittrappen van hun goede keeper, werden de verdediging fataal en bracht SVA op een 0-2 voorsprong. Met nog 10 minuten te gaan werd een offensief ingezet om de aansluitingstreffer te produceren.  We kwamen nog op 1-2 door een strafschop van Vince, maar hadden daarna te weinig tijd om er nog een gelijkspel uit te slepen. Met deze onbevredigende nederlaag zochten we de kleedkamer op, in de wetenschap dat verliezen niet nodig was geweest…..

———————————————————————————————

Op woensdag moesten we het uitgestelde bekerduel spelen tegen Egmondia. Toen we het sportpark op kwamen lopen, dachten we dat er een training van een senioren team op het veld plaatsvond. Maar nee, dit bleek de tegenstander van onze C1. OK, één dispensatiespeler is te begrijpen, maar Egmondia had maar liefst drie dispensatiespelers in de gelederen, bleek uit de spelersadministratie. We begonnen de wedstrijd met de opmerking dat we niet zeker wisten of je wel met 3 dispensatiespelers mocht spelen eigenlijk. Maar nadat we onze reglementen-vraagbaak Hans Knijn hadden geconsulteerd, bleek dat het allemaal ‘legaal’ was. Nou ja, dan maar de mouwen opstropen en gewoon ervoor gaan! In de eerste helft waren onze mannen nog enigszins onder de indruk maar dat bleek eigenlijk niet echt nodig. De kracht van Egmondia was om de bal met de grote snelheid naar voren te jagen en te kijken of ze daar hun snelle spitsen konden bereiken.  Dat lukte in de 1ste helft maar 1 keer, maar toen stond Mark alert op zijn post.  De rust werd zonder al te veel kansen van onze kant met een 0-0 stand bereikt.

We spraken de mannen in de rust toe dat ze niet mee moesten gaan met het spel van hun tegenstander, maar dat ze moesten doen waar ze goed in waren en dat is combinatie voetbal! Na de rust ging het beter en kregen we zelf ook goede mogelijkheden om op voorsprong te komen. De lat, de keeper en kunst en vliegwerk hielden het Egmondse doel echter maagdelijk schoon. Er ontstond een werkelijke powerwedstrijd in de tweede helft, waarbij geen van de teams onder wilde doen voor de ander. Het resultaat tegen dit veredelde C-team was een zeer verdienstelijk 0-0 gelijkspel. Maar in de beker ben je dan veroordeeld tot strafschoppen in plaats van dat je met een tevreden gevoel de auto in stapt. Het moet gezegd, penalty’s nemen konden onze gastheren van Egmondia wel, een score van 5 uit 5 was hun deel. En ja, dan moet je eenzelfde score zien te halen… En je zult altijd zien, bij ons mistte er 1 persoon en dat was wat ons betreft toch de man van de wedstrijd. Want Marcus, je was de absolute Man of the Match in de reguliere wedstrijd! Echt geweldig en foutloos gespeeld!  Het bekeravontuur was alleen voor ons ten einde.

———————————————————————————————-

Maar in competitie doen we nog mee om de bovenste plaatsen.  Om kans te blijven maken op promotie moest tegen de voor ons onbekende tegenstander Zaandijk wel gewonnen worden. De eerste 10 minuten was er niks aan de hand. De C1 schoot uit de startblokken en zette collectief onze tegenstander op eigen helft vast, Zaandijk kreeg weinig tijd en kans om uit te verdedigen. Deze geweldige start werd dan ook beloond met een terechte voorsprong. Enzo,die deze wedstrijd goed fysiek op dreef was, stuurde met een uitstekende pass  Julian de diepte in en hij kon oprukken tot en met het vijandelijke strafschopgebied en wist de doelman met een prima schuiver te passeren: 1-0. Gek dat een voorsprong soms een tegengesteld effect kan hebben. Zaandijk moest nu natuurlijk komen en ‘met lange halen, gauw thuis’ probeerden ze het doel van Mark te bereiken. In plaats van ons eigen spel te blijven spelen werd de C1 ook nu weer verleid om de speelstijl van de tegenstander te kopiëren. Het spelpeil werd er niet beter op en omdat we niet de rust namen om afstand te nemen van Zaandijk bleef het tot diep in de tweede helft onnodig spannend. Met nog een minuut of 10 te gaan mochten we een corner nemen. De bal hobbelde door een kopduel richting het doel van Zaandijk. Brian had zich voor de keeper opgesteld en niemand kon achteraf precies zeggen of hij de bal nou wel of niet geraakt had. Maar wat hij ook deed, het was wel het goede, want de bal rolde buiten bereik van de keeper  zachtjes het doel in: 2-0. Pffff, eindelijk rust in de tent en de laatste 10 minuten speelde de C1 een gewonnen wedstrijd. Zaterdag op naar Edam, we hebben nog een revanche appeltje te schillen met EVC daar. Kom op mannen, neem sportief revanche op de FrisParty match van vorige keer. Veel succes !

———————————————————————————————

Je zou zeggen dat een getergd en scherp collectief  op het veld zou staan om revanche te nemen op EVC. Niets was minder maar. We stonden erbij en keken ernaar. Uit niets bleek dat De C1 nog geloofde in het kampioenschap. Net een stapje te laat, net iets minder fel en de echte wil om te winnen ontbrak. We bereikten de rust gelukkig met 1-1 nadat de goed fluitende scheidsrechter ons een penalty toekende. Dat was vrijwel ons enige wapenfeit de eerste helft en Vince maakte dankbaar gebruik van dit sportieve gebaar. In de tweede helft hing de 2-1 van de thuisclub lang in de lucht maar met kunst en vliegwerk hielden de mannen het doel schoon. Net toen de scheidsrechter op z’n klok begon te kijken en een gelijkspel binnen handbereik bleek, kregen we toch een sukkelige klutsgoal tegen:  2-1 En met nog drie minuten te gaan was de tijd te kort om er nog een gelijkspel uit te slepen. Het zou trouwens ook niet echt terecht zijn geweest deze keer.

We hebben nog drie wedstrijden te gaan en het zou toch mooi zijn als we van alle tegenstanders in deze competitie in ieder geval 1 keer zouden winnen. Dan moeten de messen wel worden geslepen voor de laatste wedstrijden want anders dreigt de competitie als een nachtkaars uit te gaan. Laat dat niet gebeuren mannen, jullie kunnen zoveel beter. Nog drie overwinningen, ga ervoor!

Andreas Oerlemans

2017-04-04T20:17:44+00:00dinsdag 4 april 2017|Wedstrijdverslagen|