JO 17-1 (B1) Domper na getoonde veerkracht

//JO 17-1 (B1) Domper na getoonde veerkracht
SV De RIJP JO17-1  – Koedijk JO17-1  4 – 7

Onze tegenstander Koedijk had met een 9-1 overwinning op Castricum zijn visitekaartje afgegeven in zijn eerste bekerwedstrijd. We wisten hierdoor in ieder geval dat het met het scorend vermogen van Koedijk wel goed zat.

We kozen als strategie dat we niet meteen druk naar voren zouden zetten maar dat we hun centrale duo de opbouw zouden laten verzorgen. Als we dan verdedigend goed ‘stonden’, dan konden we er vanuit gaan dat die opbouw met een lange bal zou gaan.
Daarnaast werd er extra veel aandacht gevraagd voor het nauwkeurig inpassen van je medespeler en het coachen van elkaar.

Ach, iedereen kent het en maakt het wel eens mee. Alle goede bedoelingen ten spijt, als je dan vervolgens de opdrachten en taken niet mét elkaar uitvoert, dan komt er van je strijdplan niet veel terecht. Een spits die geheel ongehinderd een corner kon inkoppen, een gevalletje van ‘ we-coachen-elkaar-lekker-toch-niet’ en een lange bal die precies tussen keeper en verdediging viel zorgden voor een 0-3 achterstand na 25 minuten. Slik!
Dat was even schrikken en het begrip ‘monsternederlaag’ dreigde uit de kast te moeten worden gehaald.

Het werd duidelijk tijd voor een ander strijdplan. Het ‘druk naar voren zetten’ waar we vorige week pas aan het eind van de wedstrijd mee kwamen,  werd nu na een half uur uit de kast getrokken. En toen bleek dat ook Koedijk verdedigend kwetsbaar was. Nadat Robbert eerst een enorme kans op de aansluitingstreffer had gemist, was hij bij zijn tweede kans wel weer scherp. Op goed aangeven van Giel scoorde hij de 1-3 en kwam er weer wat spirit in het team. Koedijk had hier duidelijk niet op gerekend en was de kluts even kwijt. De Rijp was even helemaal los en liet zien dat ze prima voetballen kon.  Na een goede aanval was Luuk het eindstation. Zijn schot kon de keeper nog verwerken maar de rebound was voor Giel: 2-3 en weer helemaal terug in de wedstrijd. Nog voor de rust kwamen we op gelijke hoogte en deze goal kreeg de handtekening van Robbert die met een prachtig gecurved schot in de rechterbovenhoek  de 3-3 aantekende.  Veerkracht ten top!
Na de rust deden we er nog een schepje bovenop en denderde we met dezelfde vaart vrolijk verder. Na een aanval over links, waarbij Giel een zeer geslaagde bodycheck uitvoerde, werd Robbert wederom in stelling gebracht en met een bekeken schot zette hij ons voor het eerst dit seizoen op voorsprong:4-3. Dit was een duidelijke wake-up call voor Koedijk en ook zij zette een tandje bij.  De nummer 9 van Koedijk was naast behoorlijk opgefokt ook heel erg snel en een constante plaag voor onze verdediging. Hij wist op snelheid onze defensie te kloppen en schoot hard de gelijkmaker binnen: 4-4

Met nog 8 minuten op de klok leek een gelijkspel tot de mogelijkheden te behoren en dat zou tegen deze tegenstander een verdienstelijk resultaat zijn geweest. Deze gedachten duurde echter maar even want het ging in de laatste minuten gruwelijk mis.
Eerst kregen we onze tweede strafschop in twee wedstrijden tegen. De nummer 9, hij weer, schoot de bal snoeihard in het dak van het doel en zette Koedijk weer op voorsprong. Deze klap kwam de manschappen van de JO17 niet meer te boven. Met de moed der wanhoop gingen we nog op jacht naar de gelijkmaker maar gaven in de slotminuten daardoor te veel ruimte weg.
De krachten vloeiden uit de benen, daar waar Koedijk zijn tweede adem vond. Het was een onnodige domper op een wedstrijd waarin ‘veerkracht’ het sleutelwoord was.

Andreas Oerlemans

2017-09-11T20:49:47+00:00maandag 11 september 2017|Wedstrijdverslagen|