JO 17-1 (B1) Afhaken of aanhaken, deel II

//JO 17-1 (B1) Afhaken of aanhaken, deel II

Volendam  JO17- – SV De Rijp JO17-1     3 – 4

Op naar Volendam was de slotzin van het vorige verslag. En ook dit keer was het een kwestie van aanhaken of afhaken. Volendam had in de competitie ook (pas) drie punten veroverd maar had daar alleen een wedstrijd meer voor nodig. Er zouden dus goede zaken te doen zijn in het palingdorp. Met een overwinning zouden we de felbegeerde aansluiting vinden met de middenmoot van onze competitie.

De voorbereiding was niet echt ideaal: drie spelers een week op schoolexcursie die dus vermoeid terugkwamen en geen training in de benen hadden, twee geblesseerden ( Giel en Matthijs die wel met hun team meereisden, klasse jongens) en nog twee andere afzeggingen. Zo werd de 16-koppige selectie dus uitgedund tot 12 beschikbare spelers en waren we blij dat de C1 al om 12.00 uur speelde zodat Vince met bloedspoed van Beverwijk naar Volendam werd getransporteerd voor zijn eerste reserve  beurt in de B1 (bedankt voor je inzet man!)

Maar goed, de wedstrijd, daar ging het om. Met de geruststellende gedachte dat we in Volendam met een bondsscheidsrechter speelde, trapten we af voor deze belangrijke wedstrijd. Vanaf het begin bleek dat we de bovenliggende partij waren en dat we deze tegenstander zouden kunnen hebben. Maar ja, dat biedt natuurlijk nog geen garantie voor succes en het wachten was op een eerste score. In de eerste 20 minuten kregen we een paar goede mogelijkheden om de score te openen maar het vizier stond nog niet op scherp. Goede mogelijkheden waren aan onze Romeinse gladiator niet besteed en was Milans bezoek aan het Colosseum nog niet de juiste inspiratiebron. Maar gelukkig hebben we meerdere spelers die kunnen scoren en deze keer brak Ole de ban. Een afgeslagen aanval kwam voor zijn chocolade(linker)been maar hij wist hem hiermee wel precies in de verre rechterhoek te plaatsen: 0-1

Met deze lekkere stand bereikte we ook de rust en in de kleedkamer konden we even bijkomen van pittige eerste helft.  Het was duidelijk dat Volendam door de as teveel ruimte kreeg en we waarschuwden het team dat onze buitenste middenvelders meer naar binnen moesten knijpen bij de aanvalsgolven van Volendam. Het was zaak de boel de eerste 5 minuten dicht te timmeren. Toch kregen we deze keer weer een goal tegen uit een corner. Dat wordt wel een ‘dingetje’ om op te trainen heren, iemand mag niet ongehinderd inkoppen: 1-1.

Maar ook dit team kent weer de nodige veerkracht. Na de aftrap was de eerste aanval weer direct raak. Milan onderschepte een bal op de rechterflank, speelde een man uit en gaf een strakke voorzet die Ole er alleen maar in hoefde te lopen: 1-2 een minuut na de gelijkmaker.  Een paar minuten later werd de voorsprong uitgebouwd naar een marge van twee. Ole veroverde de bal in het strafschopgebied en probeerde de bal over de kleine keeper te lepelen. Deze kon nog niet zijn vingers er tegen aan krijgen maar tikte de bal precies voor de voeten voor Robbert: Hij tikte de bal makkelijk binnen: 1-3

In de paar minuten daarna werden we weer een keer door het centrum geklopt en wist Volendam er weer een wedstrijd van te maken: 2-3. Robbert leek met het mooiste doelpunt van de dag, na een assist van de net ingevallen Bart, de wedstrijd te beslissen: 2-4 Maar slordig balverlies op het middenveld gaf Volendam de mogelijkheid om weer een aansluitingstreffer te maken: 3-4 en er weer in te geloven. De bal mag de tribune in, heren, als dat nodig is. Gelukkig wisten we met kunst en vliegwerk de voorsprong vast te houden en reden we die middag met een verdiende overwinning en drie punten terug naar De Rijp. Aanhaken is een feit en met de thuiswedstrijd tegen Always Forward in het vooruitzicht is 9 punten uit de laatste 3 wedstrijden een serieus en welkom vooruitzicht!  Laten we alleen waken voor onderschatting van de nummer laatst, we moeten er nog wel even van winnen!

Andreas Oerlemans

2017-10-24T15:16:18+00:00dinsdag 24 oktober 2017|Wedstrijdverslagen|