Kater met Kerstmis

//Kater met Kerstmis

Regen, een soppige natuurgrasmat en een tegenstander die alles in de strijd gooit om te winnen. Het zijn geen ingrediënten die de stilisten van ons eerste elftal goed liggen. Vorig seizoen hadden belangrijke uitwedstrijden tegen een goede tegenstander vaak een fatale afloop en dat was zondag tegen Saenden niet anders. Hoewel de ploeg uit Wormerveer al na zes minuten verder moest met tien spelers door een rode kaart vanwege een overtreding op de enkels van Jos Schrama, ging ons vlaggenschip ten onder met 3-0. Een dubbelslag voor Saenden dat de koppositie pakte in de Vierde Klasse B, de beste papieren heeft voor de eerste van de twee periodetitels en zich eigenlijk winterkampioen mag noemen.

Ons vlaggenschip en de meegereisde supportersschare dropen teleurgesteld af achter het station waar het veld van de club verscholen ligt. SV De Rijp was afgebluft op mentaliteit en strijdlust. Het was te verwachten dat Saenden op eigen terrein zo kort voor de winterstop alles uit kast zou halen om de macht te grijpen. De Rijp reageerde als een stel brave koorknapen. Het eerste team traint wat vaker op natuurgras nu het B-veld ook van verlichting is voorzien. Maar een wedstrijd spelen op het scherp van de snede is toch wat anders. Gevolg: ballen werden vaak met onvoldoende snelheid ingespeeld, waardoor de tegenstander ze eenvoudig kon onderscheppen. Er was te weinig diepgang bij de aanvallers en sommige spelers verstopten zich uit angst geveld te worden door messcherpe slidings. Vooruitverdedigen en de opponent onder druk zetten ontbrak ook. Het veld was bovendien spekglad, dat vroeg om pinnen onder de kicksen.

Sarrende opmerkingen

De overtreding op Jos was niet slim, maar gaf wel aan dat Saenden op de grens van het toelaatbare een zege wilde afdwingen. Het team, dat dit seizoen versterkt is met spelers van ADO’20 en Fortuna Wormerveer, werd bovendien gesteund door een fanatieke aanhang. Onze spelers kregen soms sarrende opmerkingen naar hun hoofd geslingerd, maar het antwoord op het veld bleef uit.

De defensie van De Rijp liet zich bij de drie treffers telkens aftroeven door Melvin Bruijn, ex-speler van ADO ’20 die vorig seizoen een jaar was gestopt. Toen hij in augustus weer begon woog hij honderd kilo. Via het derde team speelde hij zich in de hoofdmacht. Bruijn bleek vaak ongrijpbaar voor de verdedigers van de Walvisvaarders. Jos Schrama stond met te weinig trainingsuren en wedstrijdritme in de basis als linkshalf omdat Stijn Deitmers zich te laat had gemeld voor het verzamelen. Hij wisselde al snel met Valentijn Jonk die in zijn plaats naar het middenveld doorschoof. Verder was het onbegrijpelijk dat Mikey Hoffs in de tweede helft op de rechterkant bleef acteren waar hij duels moest uitvechten met een uitstekende linksback.

Bruijn opende de score toen Jos Timmer een bal verkeerd verwerkte. Voor rust voegde hij er nog een treffer aan toe. En bij de derde in de zestigste minuut kon hij ongehinderd van afstand aanleggen. De wedstrijd was toen gespeeld. Pas in de veertigste minuut kreeg De Rijp zijn eerste kans. Menno Meijland kopte rakelings voorlangs. In de tweede helft vloeiden de krachten bij Saenden langzaam weg. Exemplarisch voor de bezieling die de ploeg toonde was dat een speler kramp kreeg. Hij kon echter weer verder. Pas in het laatste half uur kreeg De Rijp meer kansen. Mikey schoot een keer te slap op doel. Nick Visser stuitte op de doelman. Menno schoot een keer laag op doel, waar hij met een lob had gescoord. En in de slotfase was invaller Stijn met een schot en een kopbal nog gevaarlijk. De wapenfeiten van De Rijp waren dus op een hand te tellen.

Festival

Toch was het team van Peter van der Zwaan met de beste bedoelingen naar Saenden getogen. Mikey, Stijn en Bas Koster hadden niet op deze uitgestelde wedstrijd gerekend en een kaart gekocht voor een festival. Ze hebben het ticket verkocht en afgezien van het feest. De periodetitel lag immers in het verschiet en met een overwinning konden ze Saenden op vijf punten zetten. Maar in plaats daarvan staat ons vlaggenschip nu met een punt achterstand op de tweede plek. Er is natuurlijk nog geen man overboord voor de titel. De competitie is pas halverwege. Maar misschien moeten we dit soort cruciale (uit)wedstrijden met z’n allen wat professioneler benaderen.


Erik Oudshoorn

 

2018-12-24T16:17:50+00:00maandag 24 december 2018|Senioren|