Na twee seizoenen met corona-ellende hoopte trainer Peter van der Zwaan in deze voetbaljaargang eindelijk vol gas te kunnen geven met zijn eerste elftal van SV De Rijp in de Derde Klasse. Tot op heden bengelt het team echter in de staart van de ranglijst en blijven de resultaten ver beneden de hooggespannen verwachtingen. Zoals ook zondag in Krommenie waar tegen Sporting een 3-1 nederlaag werd geleden.

De oorzaak van dit alles? Het is meer dan een excuus dat ons vlaggenschip al vanaf de competitiestart wordt geteisterd door een blessuregolf. Het zijn met name de dragende spelers die al wekenlang in de ziekenboeg vertoeven. Onder de rook van Forbo stonden er meer eerste elftalspelers langs de kant dan in het veld. In die situatie is het voor Van der Zwaan meer improviseren dan presteren.

Dit keer ontbraken Ricardo Stam, Menno Meijland, Nick Visser, Menno Roelofsen en Beau van Leeuwen. In de eerste helft van het duel met  Krommenie raakte Luc van Aalderen ook nog geblesseerd aan zijn lies. Doelman Leon Commandeur had wedstrijdritme opgedaan in het tweede elftal dat nog steeds wel crescendo gaat, met 1-3 won van Meervogels en medekoploper is in de Eerste Klasse A met De Zouaven.

Een weelde die Van der Zwaan niet is gegund. ‘Het was een beetje te veel van het goede vandaag’, oordeelde de oefenmeester achteraf somber. ‘Zoveel blessures heb ik als trainer nog nooit meegemaakt. De tweede helft was niet meer te coachen. Toen stonden er vijf, zes spelers uit het B-team op het veld.’

Kunstgras

Zoekend naar oorzaken van de blessure-tsunami wijst van der Zwaan op het verouderde kunstgrasveld van De Rijp. De bovenlaag van deze mat is over twee jaar toe aan vervanging, maar afgelopen zomer nog door een onafhankelijk bureau onderworpen aan een keuring. Er werden toen geen onvolkomenheden geconstateerd. Van der Zwaan: ‘Toch wijt ik een aantal blessures aan ons kunstgras. Op de training laat ik de partijtjes momenteel maar niet meer te lang duren uit angst dat er nog meer spelers geblesseerd raken.’

Er is wel een schijnsel licht in de tunnel. Leon kan zondag in de inhaalwedstrijd in en tegen Limmen weer tussen de palen staan als Jos Timmer is verhinderd. Ricardo denkt eveneens dat hij dan weer de gelederen kan versterken, al zal de training dat deze week nog moeten uitwijzen. Ook hij kampte met liesklachten. Achter Menno Meijland staat een vraagteken. De overige spelers lijken nog voor langere tijd uitgeschakeld. Dat geldt dus ook voor spits Nick Visser die twee treffers is verwijderd van de honderd competitiegoals, maar tergend veel geduld moet hebben om die mijlpaal te realiseren. De Walvisvaarders hebben overigens de pech dat hen in een eigenlijk vrij bekerweekend geen rust wordt gegund.

Tegen de nummer 4 van de ranglijst hield het gelegenheidsteam van De Rijp het nog lang vol. In de eerste helft had Krommenie wel heel veel meer balbezit, maar voor het doel van Jos Timmer werd een stevige muur opgeworpen. Aan de andere kant had Jip de Graaf zelfs de kans om de score voor De Rijp te openen. In de 34ste minuut plukte hij een voorzet van Milko Laan in een keer uit de lucht, maar het schot dat volgde was recht op de keeper af.

Hoop

Het duurde tot de 71ste minuut voordat Krommenie op voorsprong kwam door een fraai schot van rand strafschopgebied. Drie minuten later werd de marge vergroot toen Jos de bal ver voor zijn doel niet onder controle kreeg. Al grabbelend wilde hij dat corrigeren maar vervolgens werd onze keeper uitgespeeld. Er kwam weer wat hoop nadat Robbert Waal een perfecte voorzet van Valentijn Jonk inkopte. Zijn tweede in twee wedstrijden in het eerste elftal.

Van der Zwaan dirigeerde Mike Koster naar voren en ging achterin een-tegen-een spelen. Zodoende ging De Rijp meer druk zetten en kreeg het kansen. Een penalty tegen vanwege hands in de 84ste minuut bracht Krommenie echter in veilige haven. Aanvaller Julian van den Busken, vorige week nog goed voor twee treffers tegen Volendam in het tweede elftal, maakte zijn competitiedebuut in het eerste, maar zal daar weinig goede herinneringen aan overhouden.

Bas Koster was een van de weinige spelers die zich onttrok aan de misère. Zoals altijd met niet aflatende ijver veroverde de verdedigende middenvelder veel ballen en stond ook regelmatig aan de basis van de opbouw. Al was die vaak van korte duur door het vele balverlies.

Concurrenten in de onderste regionen als WSV ’30 en Hollandia T leden zondag ook puntenverlies. Curieus genoeg kan ondanks vier nederlagen en een gelijkspel een overwinning op Limmen de stand op ranglijst voor De Rijp weer een beter aanzien geven…

Erik Oudshoorn.