Terwijl het vierde en vijfde elftal van SV De Rijp hun kampioenschap vierden en later op een platte kar door het dorp gingen, voerde de hoofdmacht zondag in Tuitjenhorn een felle strijd voor lijfsbehoud in de Derde Klasse. Lang leek daarin een belangrijke stap te worden gezet, tot in de 88ste minuut de gelijkmaker viel: 1-1.

Na afloop maakte de technische staf de balans op. Er moet een wonder gebeuren om de nacompetitie te ontlopen. Dan dient Hollandia T in de laatste ronde bij degradant KSV te verliezen en De Rijp zondag thuis te winnen van Limmen. Dat alles lijkt onwaarschijnlijk. Voorlopig moeten we van een ander scenario uitgaan. Als Koedijk, dat nog strijdt voor een plek in de nacompetitie, niet faalt tegen Egmondia dan eindigt De Rijp als derde van onderen. Vrijwel zeker is dan op 19 juni Geel Zwart uit ’t Zand de tegenstander in de strijd om een plek in de Derde Klasse van volgend seizoen. Bij deze Vierdeklasser stapte trainer Jan Loew, die ‘mentaliteit en beleving’ miste in zijn spelersgroep, in november op en nam Marco Kuut, die ook zijn voorganger was, het roer weer over.

Geel Zwart won in maart van nummer 2 Succes (1-0), maar leed een grote nederlaag tegen kampioen Flevo (0-6 op 3 april). Daarna ging het echter crescendo en werd recent eigenlijk alleen van de ons welbekende Duinrand S  (0-1) verloren. De twintig punten achterstand die de ploeg heeft opgelopen op Flevo is dus vooral voor de winterstop ontstaan, daar hoeft niemand zich op te verkijken.

Het wordt op 19 juni dus een gevecht tussen een ploeg die in de winning mood is en een team dat vooral met zichzelf worstelt. Ook in Tuitjenhorn bleven de werkelijke kwaliteiten van SV De Rijp keurig verborgen. Oké, het was vechtvoetbal om te overleven op een hobbelige grasmat maar het gogme om dit varkentje te wassen ontbrak.

Volkomen tegen de verhouding in, maakte Nick Visser vijf minuten voor rust de openingsgoal na een verre pass van Valentijn Jonk. Met wat gerommel en na een botsing met de doelman, rolde de bal in het net. Menno Meijland had het laatste zetje kunnen geven, maar liet het speeltuig wijselijk uitrollen ‘om geen buitenspel te riskeren’. Voor dat moment kroop De Rijp diverse keren door het oog van de naald, onder andere met een bal tegen de paal. Het was echter aan de uitblinkende doelman Jos Timmer, kennelijk de avond ervoor geïnspireerd door Tibaut Courtois in de Champions League-finale, te danken dat de Walvisvaarders geen tegentreffer incasseerden.

Jos, die de nog steeds geblesseerde Leon Commandeur weer verving, bleef ook in goeden doen in de tweede helft. Hollandia drong wel aan, speelde vaak, te vaak weer, op de helft van De Rijp, maar kreeg feitelijk weinig of geen kansen. De invallers Milko Laan en Robbert Waal zorgden voor nieuw elan in de gelederen. Het was echter onvoldoende om de voorsprong uit te bouwen. De beste kans was misschien nog voor Jip de Graaf die een mogelijkheid liet liggen om uit te halen. En uit het niets kwam Hollandia enkele minuten voor tijd op gelijke hoogte door clubtopscorer Koen Hollenberg die koel inschoot.

In de slotfase deed zich nog een incident voor dat een smet vormde op de kelderkraker. Patrick Brouwer en Jordy Hoorn van Hollandia werden na handtastelijkheden van het veld gestuurd. Laatstgenoemde was de beste speler van het veld, bestreek met zijn snelle acties de hele linkerkant, een plaag voor onze rechtsback Beau van Leeuwen. Op die flank had ook Jip het moeilijk in het fysieke geweld. In het centrum van de verdediging zorgde Valentijn Jonk voor wat meer rust en een betere opbouw dan normaal. Als aanvoerder kan hij ook van achterenuit iedereen beter op zijn plek zetten.

Zondag 19 juni is nog ver. Menno Meijland haalde ook in Tuitjenhorn de tweede helft niet, Milko Laan was niet fit en Bas Koster (dikke enkel) zat met Luc van Aalderen op de tribune. Menno Roelofsen ontbrak ook. Hopelijk zijn zij tegen die tijd weer in staat acte de présence te geven om De Rijp te behouden voor de Derde Klasse. Wat trouwens redelijk uniek zou zijn in de negentigjarige historie van de club.

Erik Oudshoorn.