De teleurstelling was groot na een gelijkmaker in de laatste minuut van de extra tijd, maar toch kon trainer Martin de Groot vrede hebben met het 2-2 gelijkspel van SV De Rijp 1 bij Hollandia T. “Een punt op karakter afgedwongen”, meende de oefenmeester. “Het was mooi geweest als we hier met twee extra gestolen punten waren weggekomen, maar gezien het spelbeeld ben ik niet ontevreden.”

Toch moet zijn ergernis groot geweest zijn toen Piet Blokdijk aan de linkerkant van het veld een vrije trap veroorzaakte waaruit de ploeg uit Tuitjenhorn via binnenkant paal de gelijkmaker op het scorebord bracht. Volgens de aanvoerder van de Walvisvaarders liet zijn tegenstander zich met een snoekduik vallen en trapte arbiter De Jager daar in. Wat dat betreft zat het dus weer eens niet mee. Maar aan de andere kant verdiende Hollandia T op basis van de tweede helft een punt.

Na rust kwam De Rijp door een prachtige goal van Thom Rijser, die een vrije trap laag langs de muur in de linkerhoek krulde, op voorsprong (1-2) maar daarmee was alles ook wel gezegd. Toen Hollandia op jacht ging naar de gelijkmaker kwamen de manschappen van De Groot geen moment nog in hun spel. Er werd louter balverlies geleden, lange ballen kwamen niet aan en elke aanval was gedoemd te mislukken. Niets was er nog terug te zien van het spel waarmee De Rijp dit seizoen startte. De verdedigende stellingen werden (noodgedwongen) betrokken in plaats van hoog druk gezet. Er sloop op het knollenveld een bepaalde angst in de ploeg die de tegenstander in de kaart speelde.

Nog lang hield De Rijp zo stand, met doelman Jos Timmer, Valentijn Jonk en Piet Blokdijk als uitblinkers. Laatstgenoemde speelde dit keer rechtsback, waardoor Valentijn in het centrum van de defensie opereerde. Het leek een hachelijke ingreep om de aanvoerder aan de razendsnelle Jordy Hoorn te koppelen, maar de geroutineerde verdediger zorgde er met goede intercepties voor dat de linksbuiten weinig toe kwam aan zijn loopacties. Het was wrang dat uitgerekend Piet aan de basis stond van de gelijkmaker.

Doordat Valentijn naar de laatste linie was verhuisd, kreeg Jip de Graaf weer een kans op rechts. Milko Laan speelde immers als linksbuiten. Alle aanvallers konden geen potten breken. Dat gold ook voor de van een blessure teruggekeerde Nick Visser. Maar hij kreeg zelden een goede aangespeelde bal. Meestal kon hij het leer met moeite doorkoppen naar een tegenstander. De Rijp speelde onrustig, zonder vertrouwen aan de bal.

In het eerste half uur was daar nog geen reden toe. Een gevaarlijke lage voorzet van Matthijs Mars, die elke week een dikke voldoende haalt, werd door een speler van Hollandia in eigen doel gegleden. Zo’n tien minuten later kopte Valentijn een corner rakelings over. En Milko kreeg in de 28ste minuut de grootste kans op 0-2, toen hij bijna op de doellijn zich verslikte in de bal. Hollandia putte moed uit die missers en kwam kort na rust op gelijke hoogte. Na de briljante vrije trap van Thom werd het grimmiger op het veld. Er waren opstootjes, er vielen gele kaarten. Het was billenknijpen tot het einde van de wedstrijd met een deceptie als epiloog.

Arbiter De Jager meldde in de rust dat zijn uurwerk defect was geraakt. Met een geleend horloge kon hij de wedstrijd vervolgen, maar niet meer de tijd stilzetten. Dat hij toch acht minuten bijtrok, maakte het extra zuur voor De Rijp.

De Groot kondigde na afloop alvast aan komende wedstrijd tegen Meervogels niets te veranderen aan zijn laatste linie. Aan het middenveld zal hij echter moeten sleutelen om wat meer balvastigheid te creëren. Voorin zijn de keuzes beperkt, daar zal de vorm van de dag bepalend zijn.

Erik Oudshoorn.